Кіріспе
Ирландиялық республикалық саяси партия 1986 жылы «Синн Фейн» партиясынан бөлініп шықты. «Republican Sinn Féin» немесе RSF («Sinn Féin Poblachtach») – Ирландиядағы ирландтық республикалық саяси партия. RSF өздерін 1905 жылы құрылған «Синн Фейн» партиясының мұрагерлері деп санайды; партия 1986 жылы «Синн Фейн» партиясынан бөліну нәтижесінде қазіргі түрін алды. RSF мүшелері Ирландия Республикасындағы жергілікті билікке сайланғанда орын алады, бірақ Ирландияның бөлінуінің заңдылығын мойындамайды. Осы себепті Солтүстік Ирландия (Стормонт) немесе Ирландия Республикасының (Лейнстер Хаус) парламенттерінің заңдылығын да мойындамайды және оларға тіркелмейді. Партия Руари О Брэдаи мен Дайти О Конайлдың қолдаушыларының айналасында қалыптасты. Ирландтық республикалық легитимистер ретінде олар Джерри Адамстың реформашылдығын және «Синн Фейн» партиясының басқа да мүшелерінің Оирехтастан бас тарту саясатын тоқтатып, Ирландия Республикасының заңдылығын қабылдауын қабылдамады. Олар провинциялық үкіметтерге биліктің децентрализациясын көздейтін «Éire Nua» саясатын қолдайды. RSF 1916 жылы жарияланған Ирландия Республикасының заңды түрде әлі де бар екенін және «Continuity Irish Republican Army Council» оның заңды үкіметі екенін мәлімдейді. Ұйым өзін «нағыз» немесе «дәстүрлі» ирландтық республикашылдықтың өкілі деп санайды, ал бұқаралық ақпарат құралдарында оны «диссидент республикашылдықтың» саяси көрінісі ретінде бейнелейді. «Republican Sinn Féin» Ұлы жұма келісімін және Англо-ирланд келісімін қабылдамайды; осыған байланысты ирландтық республикашылдардың «Ирландия Республикасын қорғау» үшін әскери құралдарды қолдануға құқығы бар екенін және «Continuity Irish Republican Army» (IRA) – Ирландия Республикасының заңды әскері, ал «Continuity IRA Army Council» – оның заңды үкіметі деп санайды.
Republican Sinn Féin or RSF (Sinn Féin Poblachtach) is an Irish republican political party in Ireland. RSF claims to be heirs of the Sinn Féin party founded in 1905; the party took its present form in 1986 following a split in Sinn Féin. RSF members take seats when elected to local government in the Republic of Ireland, but do not recognise the validity of the Partition of Ireland. It subsequently does not recognise the legitimacy of the parliaments of Northern Ireland (Stormont) or the Republic of Ireland (Leinster House), so the party does not register itself with them. The party emerged around the supporters of Ruairí Ó Brádaigh and Dáithí Ó Conaill. As Irish republican legitimists, they rejected the reformism of Gerry Adams and other members of Sinn Féin who supported abandoning the policy of abstentionism from the Oireachtas and accepting the legality of the Republic of Ireland. They support the Éire Nua policy which allows for devolution of power to provincial governments. RSF holds that the Irish Republic proclaimed in 1916 legally continues to exist, and that the Continuity Irish Republican Army Council is its de jure government. The organisation views itself as representing "true" or "traditional" Irish republicanism, while in the mainstream media the organisation is portrayed as a political expression of "dissident republicanism". Republican Sinn Féin rejects the Good Friday Agreement and the Anglo Irish Treaty; as part of this they assert that Irish republicans have the right to use militant means to "defend the Irish Republic" and considers the Continuity Irish Republican Army (IRA) to be the legitimate army of the Irish Republic, and the Continuity IRA Army Council its legal government.
Тарих
Партияның қазіргі заманғы тарихы 1980 жылдардың ортасына дейін жетеді. Ұйымды құру, қайта ұйымдастыру немесе жаңадан құру туралы шешім – оның жақтастары осылай қарастырады – Джерри Адамс басқаратын Sinn Féin партиясының 1986 жылғы құрылтайда (ard fheis) бас тарту саясатын тоқтату және сайланған Sinn Féin Teachtaí Dála (TDs) Leinster House Dáil Éireann-де өз орындарын алуға рұқсат беруіне жауап ретінде қабылданды. RSF құрғандар бұл қадамға қарсы болды, себебі ол дәстүрлі республикалық көзқарастан ауытқуды білдірді. Олар Dáil-ді Вестминстер актісімен құрылған заңсыз жиналыс деп сақтады. Республикашылардың Ирландия Республикасына адалдығын сақтауы керек екенін, осы мемлекет де-юре бар екенін және оның билігі IRA Армия Кеңесінде екенін олар мәлімдеді. (Толығырақ: Ирландиялық республикашылдықтың заңдылығы) Кеңестерге қатысты, Sinn Féin әрқашан кеңестерде болды, және бұл жау жүйесіне біздің батылдықпен жақындаған шегіміз. Leinster House-та отыру – революциялық әрекет емес. Егер сіз сол жерге барып, палата тізіміне қол қойып, мемлекеттік институттарды және олардың шешімдерін қабылдасаңыз, сіз өз ережелеріңіз бойынша әрекет ете алмайсыз. Сіз олардың ережелеріне сәйкес әрекет етуіңіз керек, сонда олар көтеріліп, сізге қарсы бірігіп, сізді көшеге шығарып, көшеде ұстап қалуы мүмкін. Лейнстер Хауста барлығы жасалды: атыс жасақтары, түрме камералары, лагерьтер, аштықпен қарсылық көрсетулер – бәрі де осы қозғалысты жойған жоқ. Олар келіп: «Соңғыда біз оларды бағынышқа келтірдік, бізге 65 жыл қажет болды, бірақ олар суықтан келді, шөл даладан келді және енді бізде олар бар» дейді. Ешқашан! Мен сізге осыны айтамын. Ешқашан! |авторы=Ruairí Ó Brádaigh|тақырыбы=Sinn Féin Ard Fheis, 2 қараша 1986
With regard to councils, Sinn Féin has always been in the councils and that is as near to the enemy system that we dare to go. Sitting in Leinster House is not a revolutionary activity. Once you go in there, once you sign the roll of the House and accept the institutions of the state, once you accept their rulings, you will not be able to do it according to your rules. You will have to go according to their rules and they can stand up and gang up on you and put you out on the street and keep you out on the street. And those in Leinster House, who have done everything; the firing squads, the prison cells, the internment camps, the hunger strikes; the lot and weren't able to break this movement, that they can come and say "At last, we have them toeing the line, it took us 65 years, but they have come in from the cold, they have come in from the wilderness and we have them now." Never! That is what I say to you. Never! |author=Ruairí Ó Brádaigh|title=Sinn Féin Ard Fheis, 2 November 1986
Although it was passed by a two thirds majority, those who went on to re organise RSF claimed that the decision to end abstention was invalid under the Sinn Féin constitution, Section 1b of which stated: "No person who approves of or supports the candidature of persons who sign any form or give any kind of written or verbal undertaking of intention to take their seats in these institutions, shall be admitted to membership or allowed to retain membership." They pointed out that in their opinion the correct procedure was to drop or amend Section 1b of the constitution in one year, then come back the next year and propose entering Leinster House, when Section 1b was no longer in operation. In protest, they staged a walkout from the ardfheis and reconvened the ardfheis at another venue. RSF subsequently claimed that the delegates who had voted to drop abstentionism had in effect expelled themselves from the party. It is on this basis that RSF views itself as the only party entitled to the name of Sinn Féin and the sole legitimate successor to the original Sinn Féin established in 1905. Supporters of abstentionism also claimed that the vote at the ardfheis was gerrymandered. Journalist Ed Moloney points out that in 1986 the number of votes at the ardfheis, which reflects the size of Sinn Féin, almost doubled from 1985 to 1986, and then reverted to the 1985 level in 1987. Adams led Provisional Sinn Féin argued that a previous ardfheis in 1983 amended the constitution so that "no aspect of the constitution and rules be closed to discussion". This was done to enable the ardfheis to debate a motion to allow Sinn Féin candidates to stand in elections to the European Parliament and to take their seats if successful. Some argue that this argument is weakened, by the fact that candidature to the European Parliament had already been debated at the 1978 ardfheis, when a motion to stand candidates in the 1979 European elections was defeated at the Sinn Féin ardfheis. A vote to change abstentionism from a principle to a tactic failed to achieve a two thirds majority vote in 1985. The results were 181 opposed and 161 in favour. There is disagreement on the number of people who walked out. Brian Feeney claims that after the vote was passed about 20 members, led by Ruairí Ó Brádaigh, walked out. J. Bowyer Bell, in The Irish Troubles, states that Ó Brádaigh and Dáithí Ó Conaill "and about one hundred others walked out to form Republican Sinn Féin (RSF) at a previously hired hall in a hotel outside Dublin". Whatever the number, that evening, approximately 130 people, including some of the delegates who voted against the motion, reconvened at Dublin's West County Hotel and established RSF. By itself, the RSF Officer Board formed that evening had 6 members, also formed was an organising committee of 15 members. staged by the version of the Continuity Republican Movement which RSF sees itself as forming part of, were four members of the first Provisional IRA Army Council: Ruairí Ó Brádaigh (Longford), Dáithí Ó Conaill (Cork/Dublin), Leo Martin (Belfast), and Paddy Mulcahy (Limerick). Among those present at the West County Hotel when RSF was formed was Billy McKee, an early member of the Provisional IRA Army Council, and the former O/C Belfast Brigade of the Provisional IRA. Another early supporter of RSF was Sean Tracey, a member of the first Provisional IRA Army Council, who later "drifted away" from RSF. The influence of those who founded Provisional Sinn Féin should not be understated. Of the 20 people on the Sinn Féin Caretaker Executive formed in January 1970, ten were still involved in PSF in 1986. Nine of the ten joined Republican Sinn Féin. The origins of the party are also described in the documentary "Unfinished Business: The Politics of 'Dissident' Irish Republicans".
Шешім үштен екі көпшілікпен қабылданғанымен, RSF-ті қайта ұйымдастыруды көздегендер дауыс беруден бас тарту туралы шешім Sinn Féin конституциясына сәйкес жарамсыз екенін мәлімдеді. Конституцияның 1b-бөлімінде былай делінген: «Бұл институттарда өз орындарын алуға ниет білдіргені туралы қандай да бір нысанға қол қойған немесе жазбаша немесе ауызша міндеттеме берген адамдардың кандидатурасын мақұлдаған немесе қолдаған ешкім мүшелікке қабылданбайды немесе мүшелігін сақтауға рұқсат етілмейді». Олардың пікірінше, дұрыс процедура – бір жыл ішінде конституцияның 1b-бөлімін алып тастау немесе өзгерту, содан кейін келесі жылы оралып, 1b-бөлім қолданылмай қалған кезде Leinster House-ке кіруді ұсыну еді. Олар наразылық білдіріп, құрылтайдан шығып, басқа жерде қайтадан құрылтай өткізді. RSF кейіннен дауыс беруден бас тартуға дауыс берген делегаттар партиядан өздерін шығарып тастағанын мәлімдеді. Осы негізде RSF өзін Sinn Féin атауына құқылы жалғыз партия және 1905 жылы құрылған Sinn Féin-нің заңды мұрагері деп санайды. Дауыс беруден бас тартуды жақтағандар да құрылтайдағы дауыс берудің бұрмаланғанын мәлімдеді. Журналист Эд Молони 1986 жылы Sinn Féin-нің көлемін көрсететін құрылтайдағы дауыс беру саны 1985 жылдан 1986 жылға дейін екі есеге дейін өскенін, содан кейін 1987 жылы 1985 жылғы деңгейге оралғанын атап өтті. Адамс басқаратын Уақытша Sinn Féin партиясы 1983 жылғы бұрынғы құрылтай конституцияға түзету енгізгенін мәлімдеді, сонда «конституцияның және ережелердің ешқайсысы талқылауға жабық емес» делінген. Бұл түзету партия құрылтайына Sinn Féin кандидаттарына Еуропалық Парламент сайлауында қатысуға және жеңіп шыққан жағдайда орын алуына мүмкіндік беретін ұсынысты талқылауға мүмкіндік беру үшін жасалды. Кейбіреулер бұл аргументтің әлсірегенін айтады, себебі Еуропалық Парламентке үміткерлік туралы талқылау 1978 жылғы құрылтайда жүргізілген, ал 1979 жылғы Еуропалық сайлауда үміткерлерді ұсыну туралы ұсыныс Sinn Féin құрылтайында жеңіліске ұшырады. 1985 жылы дауыс беруден бас тартуды принциптен тактикаға ауыстыру үшін дауыс беру үштен екі көпшілік дауыс алуды қолдай алмады. Нәтижесінде 181 қарсы, 161 жақтап дауыс берді. Шығып кеткендердің саны туралы пікірлер әртүрлі. Брайан Фини дауыс беруден кейін Руари О Брейдай бастаған 20-ға жуық мүшенің шығып кеткенін айтады. Дж. Бойер Белл «Ирландиядағы қиындықтар» кітабында О Брэйдэй мен Даита О Конайлдың «және тағы жүзге жуық адамның Дублиннің сыртындағы қонақ үйдің бұрын жалдаған залында Республикалық Sinn Féin (RSF) құруға аттанғанын» айтады. Қандай сан болмасын, сол күні кешке шамамен 130 адам, оның ішінде бұл ұсынысқа қарсы дауыс берген делегаттардың бір бөлігі Дублиннің Вест-Конти қонақ үйінде жиналып, RSF-ті құрды. Сол күні кешке құрылған RSF офицерлер кеңесінің құрамында 6 адам болды, сонымен қатар 15 адамнан тұратын ұйымдастыру комитеті құрылды. Continuity Republican Movement-тің нұсқасымен ұйымдастырылған шараға, RSF өзін құрамына кіретін деп санайтын, бірінші Provisional IRA Армия Кеңесінің төрт мүшесі қатысты: Руари О Брейдай (Longford), Даита О Конайл (Cork/Dublin), Лео Мартин (Belfast) және Пэдди Малкахи (Limerick). RSF құрылған Вест-Конти қонақ үйінде болғандардың арасында Provisional IRA Армия Кеңесінің ерте мүшесі және Provisional IRA Белфаст бригадасының бұрынғы басшысы Билли Макки болды. RSF-тің ерте жақтастарының бірі – бірінші Provisional IRA Армия Кеңесінің мүшесі Шон Трейси болды, ол кейіннен RSF-тен «алыстады». Provisional Sinn Féin партиясын құрғандардың ықпалын бағаламай болмайды. 1970 жылғы қаңтарда құрылған Sinn Féin Басқару Кеңесінің 20 адамының 10-ы 1986 жылы PSF-те әлі де қатысып жүрді. Олардың тоғызы Республикалық Sinn Féin партиясына қосылды.
With regard to councils, Sinn Féin has always been in the councils and that is as near to the enemy system that we dare to go. Sitting in Leinster House is not a revolutionary activity. Once you go in there, once you sign the roll of the House and accept the institutions of the state, once you accept their rulings, you will not be able to do it according to your rules. You will have to go according to their rules and they can stand up and gang up on you and put you out on the street and keep you out on the street. And those in Leinster House, who have done everything; the firing squads, the prison cells, the internment camps, the hunger strikes; the lot and weren't able to break this movement, that they can come and say "At last, we have them toeing the line, it took us 65 years, but they have come in from the cold, they have come in from the wilderness and we have them now." Never! That is what I say to you. Never! |author=Ruairí Ó Brádaigh|title=Sinn Féin Ard Fheis, 2 November 1986
Although it was passed by a two thirds majority, those who went on to re organise RSF claimed that the decision to end abstention was invalid under the Sinn Féin constitution, Section 1b of which stated: "No person who approves of or supports the candidature of persons who sign any form or give any kind of written or verbal undertaking of intention to take their seats in these institutions, shall be admitted to membership or allowed to retain membership." They pointed out that in their opinion the correct procedure was to drop or amend Section 1b of the constitution in one year, then come back the next year and propose entering Leinster House, when Section 1b was no longer in operation. In protest, they staged a walkout from the ardfheis and reconvened the ardfheis at another venue. RSF subsequently claimed that the delegates who had voted to drop abstentionism had in effect expelled themselves from the party. It is on this basis that RSF views itself as the only party entitled to the name of Sinn Féin and the sole legitimate successor to the original Sinn Féin established in 1905. Supporters of abstentionism also claimed that the vote at the ardfheis was gerrymandered. Journalist Ed Moloney points out that in 1986 the number of votes at the ardfheis, which reflects the size of Sinn Féin, almost doubled from 1985 to 1986, and then reverted to the 1985 level in 1987. Adams led Provisional Sinn Féin argued that a previous ardfheis in 1983 amended the constitution so that "no aspect of the constitution and rules be closed to discussion". This was done to enable the ardfheis to debate a motion to allow Sinn Féin candidates to stand in elections to the European Parliament and to take their seats if successful. Some argue that this argument is weakened, by the fact that candidature to the European Parliament had already been debated at the 1978 ardfheis, when a motion to stand candidates in the 1979 European elections was defeated at the Sinn Féin ardfheis. A vote to change abstentionism from a principle to a tactic failed to achieve a two thirds majority vote in 1985. The results were 181 opposed and 161 in favour. There is disagreement on the number of people who walked out. Brian Feeney claims that after the vote was passed about 20 members, led by Ruairí Ó Brádaigh, walked out. J. Bowyer Bell, in The Irish Troubles, states that Ó Brádaigh and Dáithí Ó Conaill "and about one hundred others walked out to form Republican Sinn Féin (RSF) at a previously hired hall in a hotel outside Dublin". Whatever the number, that evening, approximately 130 people, including some of the delegates who voted against the motion, reconvened at Dublin's West County Hotel and established RSF. By itself, the RSF Officer Board formed that evening had 6 members, also formed was an organising committee of 15 members. staged by the version of the Continuity Republican Movement which RSF sees itself as forming part of, were four members of the first Provisional IRA Army Council: Ruairí Ó Brádaigh (Longford), Dáithí Ó Conaill (Cork/Dublin), Leo Martin (Belfast), and Paddy Mulcahy (Limerick). Among those present at the West County Hotel when RSF was formed was Billy McKee, an early member of the Provisional IRA Army Council, and the former O/C Belfast Brigade of the Provisional IRA. Another early supporter of RSF was Sean Tracey, a member of the first Provisional IRA Army Council, who later "drifted away" from RSF. The influence of those who founded Provisional Sinn Féin should not be understated. Of the 20 people on the Sinn Féin Caretaker Executive formed in January 1970, ten were still involved in PSF in 1986. Nine of the ten joined Republican Sinn Féin. The origins of the party are also described in the documentary "Unfinished Business: The Politics of 'Dissident' Irish Republicans".
Ирландияның егемендігі
Республикалық Синн Фэйн 1916 жылы жарияланған Ирландия Республикасының, Ирландия Республикалық Бауырластығы ұйымдастырған Пасха көтерілісі арқылы бүкіл Ирландияның тәуелсіз мемлекетін құрғанына сенеді, ал Dáil Éireann-ның бірінші және екінші отырыстары Ирландияның соңғы заңды үкіметтері болды. RSF 1921 жылғы Англо-Ирландия келісімін, ол Ирландия еркін мемлекеті мен Солтүстік Ирландияның құрылуына әкелді, сатқындық актісі деп қарастырады және оны "Бағыну келісімі" деп атайды. RSF Leinster House-те отырған билікті, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Виши Франциясына ұқсас, заңсыз британдық марионеттік мемлекет (кейінірек Брюссельдің феодалы) ретінде, ал Stormont House-тағы жиналысты "басқыншылықтың" айқын көрінісі ретінде қарастырады. Ол Вулф Тоунның "Англиямен байланысты үзіп тастау қажет, ол – барлық саяси жамандықтарымыздың таусылмайтын көзі" деген сөзін келтіріп, Ирландиядағы британ үкімшілігін "толық жоюға" шақырады. Сондай-ақ, ол Ұлы Жұма келісімінің заңдылығын мойындаудан бас тартады, себебі келісімге қатысты референдум Ирландия халқына біріккен Ирландияда өмір сүру мүмкіндігін бермеген, және референдум Солтүстік Ирландия мен Ирландия Республикасында бөлек өткізілгендіктен жарамсыз деп санайды. Ол сондай-ақ Солтүстік Ирландия Ассамблеясына қарсы, өйткені бұл Ирландиядағы британдық присутентті одан әрі күшейтеді, ал "жаңа Стормонтқа орын алған ұлтшылдар" "Ирландия Республикасына опасыздық жасады" деп есептейді. Республикалық Синн Фэйн Қорғаныс күштерін (Ирландия Азамат соғысындағы келісімге қол жеткізген Ұлттық Армиядан тараған) Ирландия Республикасының қарулы күштері деп санамайды, керісінше, Ирландия Республикалық Армиясы – "Óglaigh na hÉireann" атағына ие болуға құқылы жалғыз ұйым деп мәлімдейді. Бұл кезектілікте: Ирландия Республикалық Армиясы (1917–1922), Ирландия Республикалық Армиясы (1922–1969), Уақытша Ирландия Республикалық Армиясы (1969–1986) және содан бері Ұлттық Ирландия Республикалық Армиясы. Бұл ұйымдардың барлығы Ирландиялық еріктілер мен Ирландиялық азаматтық армияның бірігуінен құрылған бір Ирландия Республикалық Армиясы деп есептеледі.
Сыртқы істер
Республикалық Синн Фэйн Ирландияның ірі билік блоктарына тәуелсіз болуы керек деп санайды және осылайша еуроскептик партия болып табылады. RSF-ті құрған адамдар, 1972 жылы әлі де Уақытша Синн Фэйн мүшелері болған кезде, Ирландияның Еуропалық экономикалық қауымдастыққа кіруіне қарсы болды, ол кейін Еуропалық Одаққа айналды. Қандай жағдайда болса да, RSF Бірыңғай еуропалық актіні, Маастрихт шартын, Амстердам шартын, Ницца шартын және Лиссабон шартын Ирландияға қатысты мойындамайды, өйткені бұл келісімдер Дублиндегі Лайнстер үйінде және (солтүстік үшін) Лондондағы Вестминстер сарайында толыққанды «заңсыз» режимдермен бекітілген деп санайды. Жалпы алғанда, «өсіп келе жатқан Еуропалық Одақтың өздігінен әлемдік үстемдікке айналу қаупі» бар екенін және ол 21-ғасырдың ықтимал «ресурстық соғыстарына» қатысушы болуы мүмкін екенін айтады, бұл Ирландия қолдау көрсете алмайды, себебі ол «британдық үстемдікті еуропалық үстемдікпен алмастыруға» әкелер еді. Ол сондай-ақ ЕО-ны «саяси және экономикалық биліктің жоғары орталықтандырылған блогы» ретінде сынға алды, оның шешімдері «толыққанды демократиялық емес институттарда» қабылданады; ал ЕО бюрократтары шағын фермерлердің мүддесіне қарсы жұмыс істейді және өнеркәсіпті қайта құрылымдайды, нәтижесінде ЕО орталығы Ирландия есебінен гүлденеді. Осы мәселелердің арасында Ирландияның бейтараптығына қауіп төніп тұр деп мәлімдеді. RSF-тің айтуынша, Ирландияның «колониялық иелік» тарихы бар, сондықтан ол әлемдегі басқа да ұлт-азаттық күрестерді қолдайды және «бостандық пен әділдік үшін күресіп жатқан барлық халықтармен ынтымақтастық сезімін сезінеді». Партия өзін «интернационалист» деп атайды, себебі «біздің бәріміз адам ретінде, ұлы халықтар отбасының мүшелері ретінде ортақ екенін мойындаймыз [және] біз осы кең әлемдік қауымдастықта теңдік пен басқалардың құқықтарына құрмет көрсету негізінде өз рөлімізді ойнауға ниеттіміз» дейді. Осыған байланысты ол дамушы елдердің қарызын жеңілдетуді қолдайды. Сондай-ақ, ол Ирландияның әскери одақтар мен билік блоктарына қосылмауы үшін бейтараптығын қолдайды.
Мәдениет саясаты
RSF-тің басқа да саясатына дін мен мемлекеттің бөлінуі және ирланд тілінің "ирландтық өзіндігіне" қатысты маңыздылығы кіреді. Сондай-ақ, ол бас тартушыл саясатты ұстанады, себебі Ирландия Республикасы мен Солтүстік Ирландия екеуі де британдық парламент актілерімен, олар "ирланд халқының қалауына" қарсы деп есептеген нәрсе арқылы құрылған.
Әлеуметтік саясат
Ол 1916 жылғы Ирландия Республикасының жарияланымына негізделген ирландиялық республикалық социализм принциптерімен негізделген әлеуметтік әділдікті орнату платформасымен тұр. Бұл партияның "Сауль Нуа" әлеуметтік және экономикалық саясатының құжатында баяндалған. Сонымен қатар, партия "Эйре Нуа" ("Жаңа Ирландия") атты саясатты ұстанады, ол Біріккен Корольдіктен толық тәуелсіздік алып, төрт ирландиялық провинциядан құралған 32 графтық Ирландияны құруды көздейді.
Көшбасшылық
Олардың қайта ұйымдастырылуы кезінде Республикалық Синн Фэйннің төрағасы Даита О Конайл болды. Партияның алғашқы Ард Фейс-інде олар өзінің алғашқы президенті болып, 1970 жылдан 1983 жылға дейін Синн Фейн президенті болған Руари О Брэдайды сайлады. Оған 1970-ші жылдары Синн Фейн мен ИРА-ның тағы бір көрнекті тұлғасы болған Даита О Конайл қосылды. 2009 жылдың 28 қыркүйегінде О Брэйдэй жасы мен денсаулығына байланысты RSF басшысы лауазымынан кететінін мәлімдеді. 2009 жылдың 15 қарашасында оның орнын Дес Далтон басты. 2018 жылдың 10 қарашасында Дальтонның президенттік мерзімі тоғыз жылдан кейін аяқталды, және Сеосам О Маоилоин Республикалық Синн Фэйннің жаңа президенті болып тағайындалды, ал вице-президенттер ретінде Падраг Гарви мен Дейр Мак-Ционнайт тағайындалды. Лита Ни Чатмхаойл мен Донал О Сеалла бас хатшылар, ал Диармуид МакДубхлеис пен Энтони Донохью қазынашылар. Героид О Бруахен ақпарат тарату жөніндегі офицер.
Басшылық тарихы
АтауыМерзіміЕскермелерРуари О Брадэй1986–2009 Ұйым тарихында ең ұзақ қызмет еткен президент. Дес Далтон2009–2018 Сеосам О Маоилеойн 2018 – бүгінгі күнге дейін
Бөлінеді
2005 жылдың қыркүйегінде РСС-тің бірқатар cumainn (немесе филиалдары) және жеке мүшелері Портлаузе түрмесінде ұсталған Continuity IRA тұтқындарына партияның қатыстырылған қарым-қатынасына наразылық білдіріп, партиядан шықты. Осы даудың салдарынан бірқатар адамдар RSF-тен бас тартып, бұрынғы Continuity IRA-ға жақын тұтқындарға ақша жинау және моральдық қолдау көрсету үшін Республикалық тұтқындарды қолдайтын топты құрды. Бірақ тұтқындардың көпшілігі қайта оралуды жөн көрді және 2011 жылы ұйым таратылды. 2010 жылдың тамызында Лимерик cumann мүшелері партиядан қуылды, алдымен Лимерик тәуелсіз республикалық ұйымы деген атты қабылдады, кейін Реал Синн Фэйн, содан кейін Республикалық Синн Фэйн және соңында Continuity Sinn Féin деп өзгертілді. Келесі жылдары Лимериктегі екі қарсы топ – біреуі жергілікті Джо Линчке, екіншісі Дес Далтонның Дублиндегі басшылығына адал болған – өздерін "нағыз" Республикалық Синн Фэйн деп жариялады.
Басқа республикалық ұйымдармен қарым-қатынасы
RSF өзін көптеген ұйымдармен бірге, ұқсас немесе толықтай сәйкес идеологиялық және саяси көзқарастарды бөлісетін кеңірек республикалық қозғалыстың бір бөлігі деп санайды. Оларға Continuity IRA, Cumann na mBan, Fianna Éireann, Cabhair, Ұлттық естелік комитеті және Республикалық тұтқындарды қолдау тобы кіреді (бірақ тізім осымен шектелмейді). Бұл ұйымдардың арасында RSF мүшелігімен бірге басқа ұйымдарға да мүшелік ететіндер бар деген сенім бар. RSF Continuity IRA-ның «саяси қанаты» екені туралы айыптауды күшпен жоққа шығарады, сондай-ақ соңғысының өзінің «әскери қанаты» екені туралы кез келген мәлімдемені де жоққа шығарады.
Шетелдік үкіметтердің ұстанымы
Кейбір англосфера елдерінің үкіметтері республикалық Sinn Féin-ге қарсы пікір білдірді; АҚШ Мемлекеттік департаменті бұл партияны және Континуитет IRA-ны "террористік ұйым" деп тізімдеген. Мемлекеттік департаменттің мәлімдемесіне сәйкес, CIRA "1994 жылы Sinn Féin-нен 1986 жылы бөлініп шыққан республикалық Sinn Féin-нің құпия қарулы қанаты ретінде құрылған террористік топ. 'Тұрақтылық' атауы, топтың Ирландия Республикалық Армиясының (ИРА) Ирландия Республикасының армиясы болу саясатын жалғастырып жатқандығына сенуін көрсетеді. CIRA-ның тағы бір атауы – Армия Кеңесі және Республикалық Синн Фэйн де FTO ретінде танылды." Британ үкіметі қазіргі таңда Континуитет Армия Кеңесі мен Ирландия Республикалық Армиясын 2000 жылғы Терроризм туралы заң бойынша "террористік топ" деп тізімдеген, бірақ Республикалық Синн Фэйн туралы ештеңе айтпаған.
Сайлауларға қатысу
RSF-тің сайлауға қатыспау саясаты, егер сайланса, Dáil Éireann, Солтүстік Ирландия Ассамблеясы немесе Ұлыбританияның Парламентінің Төменгі палатасында орын алмауын білдірсе де, 2007 жылы Республикадағы жергілікті сайлаулар мен Солтүстік Ирландиядағы Ассамблея сайлауларына қатысты.
1991 жылғы жергілікті сайлау
1991 жылғы нәтижелер тек ішінара ғана қолжетімді. RSF үшін басқа да бірнеше адам кандидат болды, оның ішінде Томас О Курраоин, Дэвид Джойс және Франк Глинн Галвейде, ал Джимми Каванаг Вексфордта. Екі отырған кеңесші, Джо О'Нилл (Бундоран UDC) және Шон Линч (Лонгфорд округі кеңесі) қайта сайланды. Галвей округі кеңесінің мүшесі Франк Глинн 24 жыл бойы иеленген Галвей округі кеңесіндегі өкілдігінен айырылды. Сәтті болмағандардың арасында Оңтүстік Дублин округі кеңесіндегі Питер Каннингэм, Лейтрим округі кеңесіндегі Деклан Кернин және Донегал округі кеңесіндегі Джо О'Нилл болды.
1999 жылғы жергілікті сайлау
1999 жылы Ирландия Республикасында өткен жергілікті сайлауда RSF кандидаттары округтік/қалалық кеңестерге сайлауда 1390 дауыс, ал қалалық округтік кеңестер деңгейінде 149 дауыс алды. Шон Линч Лонгфорд округі кеңесіне қайта сайланды. Келесі кандидаттар сайлауда жеңіліске ұшырады: Джо О'Нилл Донегал округі кеңесі, ол сонымен қатар Бундоран қалалық округтік кеңесіндегі өкілдігінен айырылды, Джон МакЭлхинни Леттеркенни қалалық округтік кеңесі, Дес Лонг Лимерик қалалық кеңесі, Томас О Курраоин Галвей округі кеңесі және Джеральдин Макнамара Типперри қалалық округтік кеңесі.
2004 жылғы жергілікті сайлау
RSF Ирландия Республикасындағы жергілікті сайлауда жеті үміткерді тікелей қатыстырды. Партияның жалғыз сайланған өкілі сайлауда мандатын жоғалтты. Барлығы 2403 бірінші басымдық дауыс жинаған RSF-тің жалпы жарамды дауыс санының (1 819 761) үлесі 0,13 пайызды құрады. Сайлауда жеңіліске ұшыраған кандидаттар: Лонгфорд округі кеңесінен Сеан Линч, Галвей округі кеңесінен Томас О Кураоин, Лимерик қалалық кеңесінен Сеан О'Нилл, Лимерик қалалық кеңесінен Мик Райан, Кильдар округі кеңесінен Дес Далтон, Мидлтон қалалық кеңесінен Теренс Вариан және Коб қалалық кеңесінен Донал Вариан.
2007 жылғы Солтүстік Ирландияның Парламент сайлауы
Ол 2007 жылғы Солтүстік Ирландия Ассамблеясы сайлауында алты кандидат тікелей қатысты. Партия Сайлау комиссиясында тіркелмегендіктен, кандидаттар тәуелсіздер ретінде бақ сынасты. Олар – Майкл МакГонигл (Шығыс Лондондерри), Джеральдин Тейлор (Батыс Белфаст), Майкл Макманус (Фермана және Оңтүстік Тирон), Джо О’Нилл (Батыс Тирон), Брендан МакЛафлин (Орталық Ольстер) және Барри Томан (Жоғарғы Бан). Алты кандидаттың жинаған бірінші басымдықты дауысының жалпы саны 2522 болды, ал олардың жалпы жарамды дауыс санынан (690 313) үлесі 0,37 пайызды құрады.
2009 жылғы жергілікті сайлау нәтижесі
Республикалық Sinn Féin 2009 жылғы Ирландияның жергілікті сайлауында тоғыз үміткерді тікелей ұсынды. Партия тіркелмегендіктен, оның үміткерлері партиялық емес немесе тәуелсіз деп белгіленді. Үміткерлердің бірі сәтті болды – Томас О Кураоин Галвей округі кеңесінің Коннемара сайлау округінде 1387 дауыс жинап, жарамды дауыстардың 8,4%-ын құрады. Квота 2059 дауысқа тең болды. Жеңіліске ұшыраған үміткерлер: Лонгфорд округі кеңесінен Шон Линч, Мик Райан және Шон О'Нилл Лимерик қалалық кеңесінен, Дес Далтон Ати қалалық кеңесінен, Пэдди Кеннелли Клэр округі кеңесінен, Питер Фитцсимонс Келлс қалалық кеңесінен, Сеамус О Суиллеабхайн Лимерик округтік кеңесінен және Пат Барри Бундоран қалалық кеңесінен.
2014 жылғы жергілікті сайлау нәтижесі
Республикалық Синн Фэйн кеңесшісі Томас О Кураоин Галвей округтік кеңесінің Коннемара сайлау округіндегі өкілдігін сақтап қалды, ол 1072 дауысқа (барлық дауыстардың 6,36%) ие болды. Падрейг Гарви Керри округтік кеңесіне сайлауға түсіп, 489 дауыс немесе жарамды дауыстардың 3,2% жинап, сайлауда жеңіліске ұшырады.
2019 жылғы жергілікті сайлау нәтижесі
Республикалық Sinn Féin кеңесшісі Томас О’Курраоин Коннемара Оңтүстік сайлау округінде Галуэй округтік кеңесіне өкілдігін тағы да сақтап қалды, 971 дауыс (жалпы дауыстың 10,8 пайызы) алып, төртінші санауда қайта сайланды.