Кіріспе

Экшен жанрындағы көркем әдебиеттің архетипік кейіпкері.

Экшен кейіпкері (әйелдер үшін экшен кейіпкері де дағдылы) – экшен фильмдерінің немесе әрекет, оқиға және көбінесе зорлық-зомбылық бейнеленетін басқа да ойын-сауық түрлерінің басты кейіпкері. Экшен кейіпкерлері қызықты немесе қауіпті қуғын-сүргін сахналарында, төбелес, атыс, жарылыстар мен каскадтық трюктерде көрсетіледі. Мұндай кейіпкерлер тағы да басқа медиада кездеседі: шабуылдаушылар туралы фильмдер, вестерн фильмдері, көне радио, оқиғалы романдар, арзан романдар, тақырыптық журналдар және халық мұрасы.

Тарих

Экшен-батырдың тамыры империализм тарихында жатыр, оның бастауы ер балаларға арналған оқиғаларда, олар саяхаттарда ерлік көрсетіп, қызықты оқиғаларға қатысуды қиялдады. Шон Шимпач былай деп жазды: "Бұл әңгімелердегі басты тұлғалар болған (немесе болашақта болатын) жас ақ ерлер өздерінің әрекетке құштарлығы арқасында оқиғаны дамытып, қаталдық, ептілік және туа біткен шеберліктерімен қақтығыстарды зорлық-зомбылық арқылы шешті, соның нәтижесінде олар жауапты болған әлемнің болашағын қамтамасыз етіп, еркектік бейнелерін нығайтты." ХХ ғасырдың басында бұл оқиғалар коммерцияланды, ал олар "оңай бейімделді" киноға. Ең алғашқы экшен-батырлардың бірі – Дуглас Фэрбенкс. "Чикаго Трибьюн" газетінде Дональд Либенсон: "Дуглас Фэрбенкс – Голливудтың алғашқы маңызды экшен-батыры, ол костюмдік эпостармен танымал болды, олар оны экрандағы ең сәнді және батыл шабуылшы ретінде бекітті." Фэрбенкс сомдаған есімдердің бірі – Зорро, оны Майкл Срагоу "кино тарихындағы ең ықпалды кейіпкер және барлық уақыттағы ең бақытты кино жауынгері" деп атады. Фэрбенкстен кейін 1938 жылғы "Робин Гудтың оқиғалары" фильмінде Робин Гуд рөлінде танымал болған Эррол Флинн келді. ХХ ғасырдың ортасында "экшен жанры болжамды түрде ұлттық, мәдени немесе мемлекеттік шекаралармен шектеле бермейтін, тартымды, әдемі кейіпкерлермен толтырылды, олар қызықты, экзотикалық оқиғаларға қатысты." Теледидар кеңінен таралған кезде, экшен-батырларды көрсететін бағдарламаларға "Суперменнің оқиғалары" (1952–1958), "Қорғаушылар" (1961–1969), "Киелі" (1962–1969), "U.N.C.L.E. адамы" (1964–1968), "Бэтмен" (1966–1968) және "Мүмкін емес" (1966–1973) кірді. Шимпач олардың "қалалық кеңістіктерді, жаңа технологияларды, сәнді және өз денелерін оңай меңгергенін көрсетіп, тікелей әрекет пен зорлық-зомбылық арқылы қақтығыстарды шешкен ерекше (бірақ әрқашан да толығымен маңызды болмаған) ақ ерлерді ұсынғанын" айтты.