Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық романист (1871–1947) – сол аттас британдық мемлекет қайраткерінің әдеби мансабы.
American novelist (1871–1947)
the literary career of the British statesman of the same name
Уинстон Черчилль (10 қараша 1871 – 12 наурыз 1947) – 20 ғасырдың басындағы американдық бестселлер романист. Қазіргі таңда ол, тіпті жазушы ретінде де, одан әйгілі, туыс емес британдық мемлекет қайраткерінің артынан қалып қойды.
Winston Churchill (November 10, 1871 – March 12, 1947) was an American best selling novelist of the early 20th century. He is nowadays overshadowed, even as a writer, by the more famous British statesman of the same name, to whom he was not related.
Ерте өмір
Черчилль Миссури штатының Сент-Луис қаласында Эдвард Спэлдинг Черчилль мен Эмма Белл Блейннің некесінен туған ұл болып дүниеге келді. Ол Миссуридегі Смит академиясына және 1894 жылы бітірген АҚШ Әскери-теңіз академиясына оқуға түсті. Теңіз академиясында ол оқуда және жалпы студенттік өмірде көзге түсті. Ол фехтование спортының шебері болды және Аннаполисте алғашқы сегіз весломен жүретін команданы құрды, оның капитаны екі жыл бойы болды. Бітіргеннен кейін ол "Армия және Теңіз күштері журналының" редакторы болды. Ол жазушылық жолын қуу үшін АҚШ Әскери-теңіз күштерінен кетті. 1895 жылы ол "Космополитан" журналының бас редакторы болды, бірақ бір жылдың ішінде жазуға көбірек уақыт жұмсау үшін қызметтен босады. Ол ең алдымен романдар жазушы ретінде танымал болғанымен, сонымен қатар ақын және эссе жазушы да болды.
Churchill was born in St. Louis, Missouri, the son of Edward Spalding Churchill by his marriage to Emma Bell Blaine. He attended Smith Academy in Missouri and the United States Naval Academy, where he graduated in 1894. At the Naval Academy, he was conspicuous in scholarship and also in general student activities. He became an expert fencer and he organized at Annapolis the first eight oared crew, which he captained for two years. After graduation he became an editor of the Army and Navy Journal. He resigned from the U. S. Navy to pursue a writing career. In 1895, he became managing editor of the Cosmopolitan Magazine, but in less than a year he retired from that, to have more time for writing. While he would be most successful as a novelist, he was also a published poet and essayist.
Мансап
Оның кітап түрінде жарық көрген алғашқы романы «Селебрити» (1898) болды. Алайда, «Мистер Киганның қашып кетуі» 1896 жылы журнал сериясы ретінде жарияланған және 1903 жылы суреттелген қатты мұқабалы кітап ретінде қайта басылған. Черчилльдің келесі романы – «Ричард Карвел» (1899) – үлкен жетістікке жетті. Элис Хакетттің «Бестселлерлердің 70 жылы» кітабына сәйкес, роман 1899 жылы американдық көркем әдебиеттердің ең көп сатылған үшінші, ал 1900 жылы сегізінші орында болды. Ол 76 миллион халқы бар елде шамамен екі миллион дана сатылып, Черчилльді байытты. Оның коммерциялық тұрғыдан сәтті болған басқа романдары: «Қарсылық» (1901), «Кесу» (1904), «Конистон» (1906), «Мистер Крюдің мансабы» (1908) және «Күңгірттің іші» (1913) – олардың барлығы көрсетілген жылдары ең көп сатылған американдық романдар тізімінде бірінші орынды иеленді. Черчилльдің ерте романдары тарихи болды, бірақ оның кейінгі туындылары заманауи Америкада орын алды. Ол өзінің саяси идеяларын романдарына жиі енгізді. 1898 жылы Черчилль Чарльз Платқа Нью-Гэмпшир штатының Корниш қаласында сарай салуды тапсырды. Черчилль келесі жылы сол жерге көшіп, оны Харлакенден үйі деп атады. 1913 жылдан 1915 жылға дейін ол оны Вудро Вильсонға жалға берді, ол оны жазғы резиденциясы ретінде пайдаланды. Черчилль Корниш өнер колониясына қатысып, саясатқа қатысты, 1903 және 1905 жылдары штаттық заң шығарушы органға сайланды. 1906 жылы ол Нью-Гэмпшир губернаторы лауазымына үміткер болды, бірақ жеңіліске ұшырады. 1912 жылы ол прогрессивтік губернаторлыққа үміткер ретінде ұсынылды, бірақ сайлауда жеңіске жетпеді және қайтадан мемлекеттік қызметке түспеді. 1917 жылы ол Бірінші дүниежүзілік соғыстың майдандарын аралап, көргендері туралы алғашқы ғылыми емес туындысын жазды. Корнишқа көшкеннен кейін ол акварельмен сурет салумен айналысып, пейзаждарымен танымал болды. Оның кейбір туындылары Нью-Гэмпшир штатының Хановер қаласындағы Худ өнер мұражайында (Дартмут колледжінің Хопкинс өнер орталығының бөлігі) және Нью-Гэмпшир штатының Корниш қаласындағы Сент-Гауденс ұлттық тарихи орнында сақталған. 1919 жылы Черчилль жазуды тоқтатып, қоғамдық өмірден шықты. Ол халық есінен біртіндеп жойылды. 1923 жылы Харлакенден үйі өртеніп кетті. Черчилльдер 1838 жылғы федералдық стильдегі иелікке көшті, ол Корниш колониясының бөлігі болды. 1940 жылы оның жиырма жылдан кейінгі алғашқы кітабы «Белгісіз жол» жарық көрді. Кітап Черчилльдің дінге қатысты ойларын зерттейді. Ол кітапты жариялауға тырыспады, сондықтан ол көп назар алмады. Өмірінің соңында ол: «Мен үшін өзімді роман жазушы ретінде ойлау қиын, өйткені бәрі басқа өмірге жататын сияқты», – деді.
His first novel to appear in book form was The Celebrity (1898). However, Mr. Keegan's Elopement had been published in 1896 as a magazine serial and was republished as an illustrated hardback book in 1903. Churchill's next novel—Richard Carvel (1899) — was a phenomenal success. The novel was the third best selling work of American fiction in 1899 and eighth best in 1900, according to Alice Hackett's 70 Years of Best Sellers. It sold some two million copies in a nation of only 76 million people, and made Churchill rich. His other commercially successful novels included The Crisis (1901), The Crossing (1904), Coniston (1906), Mr. Crewe's Career (1908) and The Inside of the Cup (1913), all of which ranked first on the best selling American novel list in the years indicated. Churchill's early novels were historical, but his later works were set in contemporary America. He often sought to include his political ideas into his novels. In 1898, Churchill commissioned Charles Platt to design a mansion in Cornish, New Hampshire. Churchill moved there the following year and named it Harlakenden House. From 1913 to 1915, he leased it to Woodrow Wilson, who used it as his summer residence. Churchill became involved in the Cornish Art Colony and went into politics, winning election to the state legislature in 1903 and 1905. In 1906, he unsuccessfully sought the Republican nomination for governor of New Hampshire. In 1912, he was nominated as the Progressive candidate for governor but did not win the election and did not seek public office again. In 1917, he toured the battlefields of World War I and wrote his first non fiction work about what he saw. Sometime after the move to Cornish, he took up painting in watercolors and became known for his landscapes. Some of his works are in the collections of the Hood Museum of Art (part of Hopkins Center for the Arts at Dartmouth College) in Hanover, New Hampshire, and the Saint Gaudens National Historic Site in Cornish, New Hampshire. In 1919, Churchill decided to stop writing and withdrew from public life. He was gradually forgotten by the public. In 1923, Harlakenden House burned down. The Churchills moved to an 1838 Federal estate, part of the Cornish Colony called Windfield House (now called Hillside) at 23 Freeman Road in Plainfield, furnishing it with items saved from the fire. In 1940, The Uncharted Way, his first book in twenty years, was published. The book examined Churchill's thoughts on religion. He did not seek to publicize the book and it received little attention. Shortly before his death, he said, "It is very difficult now for me to think of myself as a writer of novels, as all that seems to belong to another life."
Өлім
Черчилль 1947 жылы Флорида штатының Уинтер-Парк қаласында жүрек талмасынан қайтыс болды. Оның елу жылға жуық әйелі, бұрынғы Мейбел Харлакенден Холл 1945 жылы осыдан бұрын қайтыс болды. Ол Нью-Гэмпшир штатының Корниш қаласындағы, Нью-Гэмпширдің 12А тас жолының бойында орналасқан тарихи белгісінде (16 нөмір) көрсетілген. Черчилль мен оның әйелінің үш баласы болды. Олардың ұлы Джон Дуайт Уинстон Черчилль судья Лирнд Хендтің қызы Мэри Дешон Хендке үйленді. Тағы бір ұлы Крейтон Черчилль шараптар туралы белгілі жазушы болды. Нью-Йорк штатының Албани қаласынан шыққан журналист Крис Черчилль оның шөбересі.
Churchill died in Winter Park, Florida, in 1947 of a heart attack. He was predeceased in 1945 by his wife of fifty years, the former Mabel Harlakenden Hall. He is featured on a New Hampshire historical marker (number 16) along New Hampshire Route 12A in Cornish. Churchill and his wife had three children. Their son John Dwight Winston Churchill was married to Mary Deshon Hand, daughter of Judge Learned Hand. Another son Creighton Churchill was a well known writer on wines. Journalist Chris Churchill of Albany, New York is his great grandson.
Британдық мемлекет қайраткері
1890 жылдары Черчилльдің жазбалары алғаш рет сол аттас британ жазушысымен шатастырыла бастады. Сол кезде америкалық Черчилль одан әлдеқайда танымал болғандықтан, шатасу тудырғаны туралы британдық әріптесіне хат жазды. Олар британдық Черчилльтің толық тегін, яғни "Спенсер Черчилльді" қолданып, "Уинстон Спенсер Черчилль" деген псевдоним қабылдауына келісті. Кейбір алғашқы басылымдардан кейін бұл "Уинстон С. Черчилль" деп қысқартылды, және осы псевдоним британдық Черчилльге бекітілді. Екі адам бір-бірінің еліне келгенде екі рет кездесуге уағдаласты, бірақ жақын дос бола алмады. Олардың өмірінде басқа да кездейсоқ ұқсастықтар болды. Екеуі де жоғары білімін әскери колледждерде алып, өз елдерінің қарулы күштерінде офицерлер болып қызмет етті (біреуі теңіз офицері, екіншісі құрлық әскері офицері). Екеуі де сурет салуға құмар жазушылар болды. Сонымен қатар, екеуі де саясатпен айналысты, алайда британдық Черчилльдің саяси карьерасы одан гөрі әлдеқайда жарқын болды.
In the 1890s, Churchill's writings first came to be confused with those of the British writer with the same name. At that time, the American was the much better known of the two, and it was the Englishman who wrote to his American counterpart about the confusion their names were causing among their readers. They agreed that the British Churchill should adopt the pen name "Winston Spencer Churchill", using his full surname, "Spencer Churchill". After a few early editions this was abbreviated to "Winston S. Churchill"—which remained the British Churchill's pen name. The two men arranged to meet on two occasions when one of them happened to be in the other's country, but were never closely acquainted. Their lives had some other coincidental parallels. They both gained their tertiary education at service colleges and briefly served (during the same period) as officers in their respective countries' armed forces (one was a naval officer, the other an army officer). Both Churchills were keen amateur painters, as well as writers. Both were also politicians, although the British Churchill's political career was far more illustrious.