Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бұрынғы ел
Former country
Лувен графы – Лотарингиялық Регинар әулетінің тармағы. Олар 10 ғасырдың соңынан бастап Төменгі Лотарингиядағы Лувен (француз тілінде) немесе Левен (голланд тілінде) иеліктерімен басқарды.
The Counts of Louvain were a branch of the Lotharingian House of Reginar which from the late 10th century ruled over the estates of Louvain (French) or Leuven (Dutch) in Lower Lorraine.
Тарих
Региналардың ықтимал ата-бабасы, Маасгау графы Гилберт, Батыс франк патшасы Карл Тоқалдың вассалы, 846 жылы Каролинг императоры Лотар I-нің қызына үйленді. Регинар I "ұзын мойын", мүмкін оның ұлы, 910-915 жылдар аралығында қазір патшасыз Лотарингия (Лотарингия) патшалығында ең күшті ақсүйек болды. Оның ұлы және мұрагері Гилберт 925 жылы Шығыс франк патшасы Генрих Фоллерге адалдық серт берді және үш жылдан кейін оның қызы Герберга Саксониялыққа үйленді. Оның інісінің ұлы Регинар III Монс аймағында жер иеленді. 990 жылы граф Реджинар III-нің ұлы, сақалды Ламберт (1015 жылы қайтыс болған), Каролинг герцогы Карл Төменгі Лотарингияның қызы Гербергаға үйленді, ал 1003 жылы ол Лувен графы ретінде танылды. Оның графлығы, бастапқы астанасы Лувен, Дил өзенінің бойында, ескі Брабант және Хасбания Пагусы арасында орналасқан, көлемі мен күші тез өсті. 1013 жылы Ламберт Лувен мен Тьенен арасында орналасқан Брунингрод графлығының бір бөлігін өзіне қосып алды, бұл Лиеж епископтарымен ұзақ соғысқа себеп болды. Ламберттің отбасы Киелі Рим империясында үлкен ықпалға ие болды, уақыт өте келе олар көбірек графтық атақтарға ие болды. Оның ұлы Ламберт II де Брюссель графы ретінде еске алынады, ол киелі Гдуланың қабірлерін сақтау үшін Сент-Михаэль шіркеуін салғызды. Фландрия графы Бальдуин V-нің император Генрих III-ке қарсы көтерілісіне қосылғанда, ол 1054 жылы Турнай шайқасында қаза тапты. Ламберттің немересі, Лювен графы Генрих III, 1085 жылы Лотарингияның Эцзонид граф-палатины Герман II қайтыс болғаннан кейін Брабант ландгравы атағын алды. 12-ші ғасырдың басында Генрих III-нің орнын оның ағасы Годфри I иеленді, оған Генрих Лимбургтың ықпалынан шыққаннан кейін Төменгі Лотарингия герцогтігі мен Антверпен маркграфтығы тапсырылды. Атақ кейін Лимбург-сюр-Весдре иелеріне қайтарылса да, Годфри және оның отбасы атақты қолданудан бас тартпады және Антверпенді өздерінде сақтап қалды. Отбасылар арасындағы туындаған қақтығыс герцогтіктің жойылуына әкелді, және екі отбасы тиісінше Брабант және Лимбург герцогтары ретінде танылды.
The likely ancestor of the Reginars, Gilbert, Count of the Maasgau, a vassal of the West Frankish king Charles the Bald, married a daughter of the Carolingian emperor Lothair I in 846. Reginar I "longneck", possibly his son, was the most powerful noble in the now kingless kingdom of Lotharingia (Lorraine), in the period from 910 to 915. His son and successor Gilbert swore fealty to the East Frankish king Henry the Fowler in 925 and three years later married his daughter Gerberga of Saxony. His younger brother's son Reginar III held lands in the region of Mons. About 990, Lambert the Bearded (d. 1015), son of Count Reginar III, married Gerberga, daughter of the Carolingian duke Charles of Lower Lorraine, and by 1003 he was being described as a Count of Louvain. His county, with its original capital of Louvain built upon the Dyle river, between the old Pagus of Brabant and Pagus of Hasbania, rapidly increased in size and power. In 1013, Lambert annexed part of the county of Bruningrode, located between Louvain and Tienen, and this became a source of long running conflict with the prince bishops of Liège. Lambert's family gained great influence in the Holy Roman Empire, acquiring more comital titles over time. His son Lambert II is also mentioned as a count of Brussels, where he had the St. Michael's Church erected to house the relics of Saint Gudula. When he joined the rebellion of Count Baldwin V of Flanders against Emperor Henry III, he was killed in a 1054 battle at Tournai. Lambert's grandson, Count Henry III of Louvain was vested with the title of a Landgrave of Brabant upon the death of the Ezzonid count palatine Hermann II of Lotharingia in 1085. In the early 12th century, Henry III was succeeded by his brother Godfrey I, who was entrusted with the imperial Dukedom of Lower Lotharingia, and Margraviate of Antwerp after Henry of Limbourg fell out of favour. Although the title was later given back to the lords of Limbourg sur Vesdre, Godefrey and his family refused to stop using the title, and kept possession of Antwerp. The ensuing conflict between the families led to the eventual abolishment of the Duchy, and the two families came to be known as the Dukes of Brabant and Limbourg respectively.