Кіріспе
Францияның бір бөлігіндегі тарихи әсем резиденциялар Луара өзені бойындағы Амбуаз, Анжер, Блуа, Шинон, Монсоро, Орлеан, Сомюр және Тур қалаларының тарихи сәулет мұрасының бір бөлігі болып табылады. Олар Франциядағы Ренессанс эпохасының дизайн идеалдарын көрсетеді. Луара алқабындағы шатолардың саны үш жүзден асып, 10 ғасырдағы бекіністерден бастап жарты мың жылдан кейін салынған сәнді резиденцияларға дейін жетеді. Француз корольдері Луара алқабында алып шатолар салуды бастағанда, билік орталығына тартылған ақсүйектер де солардың үлгісін алып, ең шебер сәулетшілер мен ландшафт дизайнерлерін шақыра бастады. Шатолар мен оларды қоршаған бақтар – Ренессанс және Ағарту дәуірінің идеалдарын бейнелейтін мәдени ескерткіштер. Көптеген шатолар төбелерге салынған, мысалы, Амбуаз шатосы, ал Луара өзенінің арнасында салынған жалғыз шато – Монсоро шатосы. Көптеген шатоларда ғимараттардың ішінде немесе аумағында әдемі шіркеулер болған.
The châteaux of the Loire Valley are part of the architectural heritage of the historic towns of Amboise, Angers, Blois, Chinon, Montsoreau, Orléans, Saumur, and Tours along the river Loire in France. They illustrate Renaissance ideals of design in France. The châteaux of the Loire Valley number over three hundred, ranging from practical fortified castles from the 10th century to splendid residences built half a millennium later. When the French kings began constructing their huge châteaux in the Loire Valley, the nobility, drawn to the seat of power, followed suit, attracting the finest architects and landscape designers. The châteaux and their surrounding gardens are cultural monuments which embody the ideals of the Renaissance and Enlightenment. Many of the châteaux were built on hilltops, such as the Château d'Amboise, while the only one built in the riverbed is the Château de Montsoreau. Many had exquisite churches on the grounds or within the château.
Тарих
Жүз жылдық соғыс аяқталғаннан кейін Карл VII, Людовик XI және олардың мұрагерлері уақыттарын көбінесе Луара өзенінің жағалауындағы «Францияның бағы» деп аталатын жерде өткізуді жөн көрді. XV ғасырдың соңында Тур, одан кейін Блуа, ал кейін Амбоаз француз корольдік сарайының сүйікті орындары болды. Көптеген сарайлықтар ортағасырлық Блуа және Анжу графтары салған бұрынғы қамалдарды сатып алып, оларды соңғы итальяндық үлгіде қайта жаңарта бастады. Леонардо да Винчи және басқа итальян суретшілері осы резиденцияларды жобалауға және сәндеуге келді. XVI ғасырда Франциск I өзінің негізгі резиденциясын Париждегі Луврға көшірді. Оның ілесінде ұлы сәулетшілер де келді, бірақ Луара аңғары француз патшаларының елордада болмағанда уақыт өткізуге арналған сүйікті орны болып қала берді. XVII ғасырдың соңында Людовик XIV Версаль сарайын салғанда, Франция аймағын патшалық резиденциялардың тұрақты орнына айналдырды. Дегенмен, патшаның құрметіне ие болғандар мен бай буржуазия Луара аңғарында жазғы резиденциялар ретінде қолданыстағы қамалдарды жаңартуды немесе жаңа, сәнді қамалдар салуды жалғастырды. Француз революциясы кезінде көптеген ұлы қамалдар қиратылып, талан-таражға түсті, олардың құндылықтары ұрланды. Француз ақсүйек отбасыларының көптегенінің күйзеліске ұшырауы, әдетте, олардың біреуі гильотинада қаза болғаннан кейін, көптеген қамалдардың бұзылуына әкелді. Бірінші және екінші дүниежүзілік соғыстар кезінде әртүрлі қамалдар әскери штабтар ретінде пайдаланылды. Олардың кейбіреулері екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін де осы мақсатта қолданылып келді. Бүгінде қалған жеке меншік қамалдар тұрғын үйлер ретінде қызмет етеді, ал олардың кейбіреулері есіктерін туристерге ашады, ал басқалары қонақүйлер немесе жатақханалар ретінде жұмыс істейді. Көптеген басқалары жергілікті билікке тиесілі, ал Шамбордағылар сияқты ең ірілері ұлттық үкіметке қарасты және жыл сайын жүздеген мыңдаған келушілерді тартатын маңызды туристік орындар болып табылады.
Лоараның қалмақтарының тізімі
Атаудың барлыққа бірдей қабылданған анықтамасы болмаса да, негізгі критерий – шато Лоараға немесе оның салаларының біріне (Мэн, Шер, Индре, Круз немесе Луар сияқты) жақын орналасқан болуы керек. Гиеннен ағыс жоғары орналасқан шатолар, көбінесе, тарихи маңызы бар Басти д’Урфеден басқа, кірмейді.