Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрі
Species of bird
Брахмин шарасы (Sturnia pagodarum) – шаралар тұқымдасына жататын құс. Ол көбінесе Үндістан субконтинентінің жазықтарындағы ашық жерлерде жұптармен немесе шағын топтарда кездеседі.
The brahminy starling or brahminy myna (Sturnia pagodarum) is a member of the starling family of birds. It is usually seen in pairs or small flocks in open habitats on the plains of the Indian subcontinent.
Таксономия
Брахмандар 1789 жылы неміс натуралисі Иоганн Фридрих Гмелин Карл Линнейдің «Жаратылыс жүйесі» еңбегінің қайта қаралып, кеңейтілген нұсқасында ресми түрде сипатталды. Ол оны құрлышаяндар тұқымдасына (Turdus) қосып, «Турдус пагодарум» деген екі атау берді. «Пагодарум» сөзі латын тілінде «ғибадатханаларға» немесе «пагодаларға» қатысты мағына береді. Гмелин өзінің сипаттамасын француз натуралисі Пьер Соннераттың 1782 жылы «Шығыс Үндістан және Қытайға саяхат» кітабында сипатталған «Le Martin Brame» деген құсқа негіздеді. Соннерат бұл құстың Үндістанның Малабар және Коромандель жағалауларында табылғанын атап көрсетті. Брахмандар бұрын шырғалақтар тұқымдасына (Sturnus) жатқызылған. 2008 жылы жарияланған молекулалық филогенетикалық зерттеу нәтижесінде бұл тұқымның көп тарамды екені анықталды. Монотиптік тұқымдар құру мақсатындағы қайта ұйымдастыру кезінде брахмандар 1837 жылы Рене Лессон енгізген қайта жаңғыртылған шырғалақтар тұқымдасына (Sturnia) көшірілген бес құстың бірі болды. Бұл түр монотипті, яғни оның ішкі түрлері танылмайды.
The brahminy starling was formally described in 1789 by the German naturalist Johann Friedrich Gmelin in his revised and expanded edition of Carl Linnaeus's Systema Naturae. He placed it with the thrushes in the genus Turdus and coined the binomial name Turdus pagodarum. The specific epithet pagodarum is Modern Latin meaning "of the temples" or "of the pagodas". Gmelin based his account on the "Le Martin Brame" that had been described in 1782 by the French naturalist Pierre Sonnerat in his book Voyage aux Indes orientales et à la Chine. Sonnerat mentioned that the bird was found on the Malabar and Coromandel Coasts of India. The brahminy starling was formerly placed in the genus Sturnus. A molecular phylogenetic study published in 2008 found that the genus was polyphyletic. In the reoganization to create monotypic genera, the brahminy starling was one of five starlings moved to the resurrected genus Sturnia that had been introduced in 1837 by René Lesson. The species is monotypic: no subspecies are recognised.
Сипаттама
Бұл мина ақшыл, қаймақ түсті, қара шапқасы және кең жалағы бар. Мұнығы сары, түбі көгілдір. Көздің қабығы ақшыл, ал көздің айналасында көкшіл тері бар. Сыртқы құйрық қауырсындары ақ, ал қанаттардың қара перлерінде ақ дақтар жоқ. Ересектегі атасы анасынан жалағы ірілеу, мойнындағы қауырсындары да ұзын. Жас миналар түсі болып, шапқасы қоңырлау. Бұл сайрақ көбінесе құрғақ ормандарда, бұталы жерлерде және егістіктерде кездеседі, көбінесе адам тұратын жерлерге жақын болады. Олар су толып жатқан немесе батпақты жерлерді артық жақсы көреді.
This myna is pale buff creamy with a black cap and a loose crest. The bill is yellow with a bluish base. The iris is pale and there is a bluish patch of skin around the eye. The outer tail feathers have white and the black primaries of the wings do not have any white patches. The adult male has a more prominent crest than the female and also has longer neck hackles. Juveniles are duller and the cap is browner. This passerine is typically found in dry forest, scrub jungle and cultivation and is often found close to human habitations. They especially favour areas with waterlogged or marshy lands.
Тамақ және азықтандыру
Көптеген шыршалар сияқты, брахманиялық шырша да бәсекелес жем жейді, жемістер мен жәндіктермен қоректенеді. Олар көптеген омыртқалы жануарларға зиянды Thevetia peruviana жемістерін жегендері белгілі. Бұл құстар сұрбас миналар сияқты ағаштарда көп тұрмайды, және олар басқа миналармен араласып, шөп басқан жерде кішкентай топтарды құрайды. Кейде олар мал жайылып жүрген жерлерде азық іздейді. Гүлдерге де барады, әсіресе Сальмалия, Бутеа моносперма және Эритрина гүлдерінен нектар жинайды. Олар жапырақты ағаштарда үлкен санымен бірігіп қонақтайды, көбінесе бауырсақтар мен басқа миналармен бірге.
Like most starlings, the brahminy starling is omnivorous, eating fruit and insects. They have been known to feed on the fruits of Thevetia peruviana which are toxic to many vertebrates. These birds are not as arboreal as the grey headed mynas and they form small flocks that mix with other mynas on grass covered ground. They sometimes forage beside grazing cattle. They also visit flowers for nectar, particularly Salmalia, Butea monosperma and Erythrina. They roost communally in large numbers in leafy trees, often in the company of parakeets and other mynas.
Өсіру
Ол ұясын ағаш қуыстарында немесе жасалма қуыстарда салады. Көбейту маусымы наурыздан қыркүйекке дейін, бірақ орналасқан жеріне байланысты өзгереді, оңтүстік Үндістанда ертерек басталады. Бұл маусым көптеген өсімдіктердің жеміс пісіп жетілу кезеңімен сәйкес келеді және балапандар жаңбыр басталар кезде шаңырақтануға асығады. Еркек ұяны таңдайды, кейде барбеттер мен құспандар сияқты басқа да қуыста мекендейтін құстармен бәсекелеседі. Еркек қауырсынын көтеріп, құйрығын жайып, шоқысын тіктеп, тұмсығын жоғары көтеріп әрекет етеді. Екі жыныс та ұя салуға қатысады. Ұя шөп, қауырсын және мата қиқымдарымен төселген. Әдеттегі ұяда 3-4 жұмыртқа болады, олар ақшыл көгілдір жасыл түсті. Аналық жұмыртқаларын алып тастағанда қосымша жұмыртқа салмайды, ал қолдан жұмыртқа қосылса, олар жұмыртқа салуын тоқтатпайды. Инкубация екінші жұмыртқа салынғаннан кейін басталады, аналық түні бойы күтіп бағады, ал еркек күні бойына қысқа ғана уақытқа қатысады. Жұмыртқалар шамамен 12-14 күнде шығады. Балапандар үш апталық болғанда ұядан ұшып кетеді. Жастар алғашқыда жәндіктермен, кейін дәнді азықтармен қоректенеді. Тамақтанғаннан кейін ата-аналар балапандардың нәжіс бөлшектерін шығаруын күтеді, оларды мұқият алып, ұядан шамалы алысқа тастайды. Бірден кейін бірі екі-үш рет балапандарды өсіруге болады.
It builds its nest in tree holes or artificial cavities. The breeding season is March to September but varies with location, being earlier in southern India. The season coincides with the fruiting of many plants and the young hatch just as the rains begin. The male selects the nest, sometimes having to compete with other hole nesters such as barbets and sparrows. The male displays by puffing up feathers, fanning the tail, erecting the crest and raising up its bill. Both sexes take part in nest building. The nest is lined with grass, feathers and rags. The normal clutch is three to four eggs which are pale bluish green. The females do not add replacement eggs when eggs are removed nor do they stop laying if an egg is artificially added. Incubation begins only after laying the second egg with the female brooding at night with the male share limited to brief periods during the day. The eggs hatch in about 12 to 14 days. The young fledge and leave the nest when they are three weeks old. The young are fed with insects in the early stages and grains in the later stages. After feeding the parents wait for the young to eject faecal pellets which they carefully remove and drop about away from the nest. Two or three broods may be raised in succession.