Лондонның Бүкіл Әулиелер Шіркеуінің Тарихы

Кіріспе

Барлық қасиеттілер мұнараның жанында, бір кезде Барлық қасиеттілерге (Барлық қасиеттілерге) және Әзіре Мәриямға арналған, кейде Баркинг қасиеттілері деп аталған, бірақ соңғы зерттеулер бұл таластарға күмән келтірді. 1539 жылы монастырлар таратылған кезде шіркеу Баркинг аббаттығына тиесілі болды, ол 7 ғасырда құрылған, Эссекс штатының Баркинг қаласында орналасқан бай Бенедикттік әйелдер монастыры. Баркингпен байланысы ұзақ болды, және Барлық қасиеттілер шіркеуі 12 ғасырда «Беркинчерхе» деп аталды. 1086 жылғы «Domesday Book» бойынша Баркинг аббаттығы Лондонда «28 үй және жарты шіркеуге» ие болды: шіркеу аталмаса да, әдетте Барлық қасиеттілермен сәйкестендіріледі. 675 жылы Лондон епископы болғанға дейін Чертси аббаттығымен бірге, және All Hallows тұрған жер аббаттыққа, сол кездегі аббатша Этельбург (Этельбурга), Эркенвальдтың қарындасы, берілген деп айтылады. Олардың бірі «Лондонға жақын» (iuxta Lundoniam) деп сипатталды, екіншісі «Лондондық ауылдың үстінде» (supra vicum Lundoniae), яғни «Lundenwic», бұл Англосаксон қаласы, ескі Римдік Лондон қаласынан батысқа қарай бір шақырым жердегі Стрэнд ауданында өскен; бірақ олардың ешқайсысы да Рим қаласының шығыс жағындағы қабырғасының ішінде орналасқан Барлық қасиеттілер шіркеуінің орналасқан жерін дәл сипаттамайды. Бұл шіркеудің Баркинг аббаттығының еншілес шіркеуі ретінде аббаттықпен бірге құрылғаны туралы сенімді растайды, бірақ осы жердегі алғашқы құрылыс тастан болғаны күмәнді. Тас шіркеудің аркасы бұрынғы ағаш ғимараттың қалдығы болғанға ұқсайды. Соңғы зерттеулер және 11 ғасырда Лондонның басқа шіркеулерін салуда римдік плитка мен тас қолданылғанын көрсететін археологиялық дәлелдер, арка 7 ғасыр мен Нормандардың келуі арасындағы кез келген уақытта салынған болуы мүмкін екенін көрсетеді. 1930 жылдардағы археологиялық жұмыстар кезінде және бомбалаудан кейінгі тазалау жұмыстары кезінде 11 ғасырға жататын үш тас айқыш фрагменттері табылды. Лондон мұнарасына жақын орналасқандығы оның корольдік байланыстарға ие болғанын білдірді, Эдуард IV оның капеллаларының бірін корольдік шіркеуге айналдырды, ал Мұнарада жазаланғандардың кесілген бас жертвелері уақытша жерлеу үшін Барлық қасиеттілерге жіберілді, сэр Томас Мор олардың ең көрнектілерінің бірі болды. 1650 жылы шіркеуге іргелес қоймада сақталған оқ-дәрі шараптары жарылып, шіркеу қатты зақымдалды; оның батыс мұнарасы мен жақын маңдағы 50 үй қирады, көптеген адам қаза тапты. Мұнара 1658 жылы қайта салынды. Ол 1666 жылғы Лондонның Ұлы өртінен аман қалды және өзінің аман қалуын Пенсильванияның атақты Уильям Пеннінің әкесі, адмирал Уильям Пенннің, жақын маңдағы теңіз кемежайынан әскерлерін өрттің таралуын тоқтату үшін айналағы ғимараттарды жарылтып жіберуіне қарыздар. Ұлы өрт кезінде Сэмюэл Пепис шіркеу мұнарасына көтеріліп, өрттің өршуін және «жойралылықтың ең қайғылы көрінісі» деп сипаттаған нәрсені бақылады. 19 ғасырдың соңында қайта қалпына келтірілген Барлық қасиеттілер екінші дүниежүзілік соғыста неміс бомбалаушыларынан зардап шекті және кең ауқымды қайта құруды қажет етті, 1957 жылы қайта ашылды. Шіркеуге енді Тасманияда туған ағаш кескіш Элен Нора Пэйннің өрнектері қосылды. Ескі шіркеудің көп бөлігі соғыстан аман қалды және мұқият қалпына келтірілді. Оның сыртқы қабырғалары 15 ғасырдан, ал бастапқы шіркеуден сақталған Англосаксондық аркалы есігі бар. Ішкі бөлікте көптеген мыс бұйымдар сақталған. (Бұрын Барлық қасиеттілерде орналасқан мыс үгіту орталығы қазір жабық). Шіркеуде 15-16 ғасырларға жататын үш ағаш мүсіні де бар, сондай-ақ 1682 жылы Гринлинг Гиббонс £12 үшін ойып жасаған және Лондонның ең жақсы өрнектерінің бірі саналатын әсем шомылдыру рәсімінің қақпағы бар. Бас алтарьдың қабырғалық кескіні Брайан Томас жасаған соғыстан кейінгі жұмыс. 1999 жылы AOC Археология тобы зиратты қазып, көптеген маңызды жаңалықтар тапты. Шіркеуде криптада мұражай бар, онда 1926-1927 жылдары шіркеуден бірнеше метр тереңдікте табылған римдік мозаиканың бөліктері және көптеген артефактілер сақталған. Экспонаттар шіркеудің және Лондон қаласының тарихына бағытталған, және Англосаксондық және діни артефактілерді, сондай-ақ 17 ғасырға жататын шіркеу тақтасын қамтиды. Сондай-ақ, шіркеудің 16 ғасырға жататын тіркелімдері де көрсетілген, онда Уильям Пенннің шомылдырылуы, Джон Куинси Адамстың некесі және архиепископ Уильям Лаудтың жерленуі сияқты маңызды жазбалар бар. Лауд 20 жылдан астам уақыт бойы шіркеудегі қоршауда жерленген; оның денесі қалпына келтіру кезінде Оксфордтың Сент-Джон колледжіне көшірілді. Криптада сонымен қатар 14 ғасырға жататын Францискке және 17 ғасырдың басындағы Клэрге арналған шіркеулер, сондай-ақ 1933 жылы құрылған колумбарий орналасқан. Криптадағы алтарь Киелі жердегі Атлиттегі Ричард I қамалынан алынған қарапайым тастан жасалған. Барлық қасиеттілер мұнарасы 1922 жылдан бері Toc H гильдиясының шіркеуі болып табылады. Шіркеу 4 қаңтар 1950 жылы I санаттағы ескерткіш ретінде тіркелді. Шіркеуде 1970 жылдары Филип Блеветт, сол кездегі шіркеу священнигі, және Десмонд Баклидің көптеген демалыс күндері жұмыс істеген қоңырау да бар. Жыл сайын маусым айында өткізілетін Ноллис Гүлінің салтанаты шіркеуден басталып, Мэрияға процессиямен жетеді, онда қала әкіміне бір гүл табыс етіледі. Парыштің жылдық шекараны белгілеу рәсімінде Темізаның ортасына дейін қайықпен саяхат жасап, оңтүстік шекараны құрайтын суды «белгілеу» де кіреді.

All Hallows by the Tower, at one time dedicated jointly to All Hallows (All Saints) and the Virgin Mary and sometimes known as All Hallows Barking, although recent research has questioned these claims. At the time of the Dissolution of the Monasteries in 1539 the church belonged to Barking Abbey, a wealthy Benedictine nunnery in Barking, Essex, originally established in the 7th century. The association with Barking was a long one, and All Hallows church was already known as "Berkyncherche" in the 12th century. According to Domesday Book in 1086, Barking Abbey possessed "28 houses and half a church" in London: although the church is not named, it is usually identified with All Hallows. along with Chertsey Abbey, before he became Bishop of London in 675, and it has been claimed that the land on which All Hallows stands was granted to the abbey, under Abbess Æthelburh (Ethelburga), Erkenwald's sister, at that time. One of these was simply described as "iuxta Lundoniam", near/next to London, the other as "supra vicum Lundoniae", that is, in "Lundenwic", the Anglo Saxon town that had grown up in the area of the Strand, a mile to the west of the old Roman city of Londinium; neither of these, though, accurately describes the location of All Hallows church, inside the wall of the Roman city on the eastern side. This seemed to confirm the belief that the church had been founded as a daughter church of Barking Abbey at about the same time as the abbey itself was established, although it is doubtful that the first construction on the site would have been in stone. It is more likely that the stone church, of which the arch is a remnant, superseded an earlier wooden building. Recent research, and archaeological evidence that Roman tiles and stone were being used in the construction of other London churches as late as the 11th century, suggest that the arch could have been constructed at any time between the 7th century and the arrival of the Normans. Fragments of three 11th century stone crosses also found during archeological work in the 1930s and clearance works after the bombing, Its proximity to the Tower of London meant that it acquired royal connections, with Edward IV making one of its chapels a royal chantry and the beheaded victims of Tower executions being sent for temporary burial at All Hallows, Sir Thomas More being one of the most eminent of these. The church was badly damaged by an explosion in 1650 caused when some barrels of gunpowder being stored in a warehouse adjacent to the church exploded; its west tower and some 50 nearby houses were destroyed, and there were many fatalities. The tower was rebuilt in 1658. It only narrowly survived the Great Fire of London in 1666 and owes its survival to Admiral William Penn, father of William Penn of Pennsylvania fame, who had his men from a nearby naval yard blow up the surrounding buildings to create firebreaks. During the Great Fire, Samuel Pepys climbed the church's tower to watch the progress of the blaze and what he described as "the saddest sight of desolation". Restored once more in the late 19th century, All Hallows was gutted by German bombers during the Blitz in World War II and required extensive reconstruction, and was rededicated in 1957. The church now included carving by the Tasmanian born wood carver Ellen Nora Payne. Many portions of the old church survived the War and have been sympathetically restored. Its outer walls are 15th century, with the Anglo Saxon arch doorway surviving from the original church. Many brasses remain in the interior. (The brass rubbing centre which used to be located at All Hallows is now closed). Three outstanding wooden statues of saints dating from the 15th and 16th centuries can also be found in the church, as too an exquisite Baptismal font cover which was carved in 1682 by Grinling Gibbons for £12, and which is regarded as one of the finest pieces of carving in London. The main altar's reredos mural is a post war work by Brian Thomas. In 1999 the AOC Archaeology Group excavated the cemetery and made many significant discoveries. The church has a museum in its crypt, containing portions of a Roman pavement which together with many artefacts was discovered many feet below the church in 1926/27. The exhibits focus on the history of the church and the City of London, and include Anglo Saxon and religious artefacts as well as the 17th century church plate. Also on display are the church's registers dating back to the 16th century, and notable entries include the baptism of William Penn, the marriage of John Quincy Adams, and the burial of Archbishop William Laud. Laud remained buried in a vault in the chapel for over 20 years; his body was moved during the Restoration to St John's College, Oxford. The crypt also houses the church's chapels dedicated to St Francis (14th century) and St Clare (early 17th century) as well as the columbarium, created in 1933. The altar in the crypt is of plain stone from the castle of Richard I at Athlit in The Holy Land. All Hallows by the Tower has been the guild church of Toc H since 1922. The church was designated a Grade I listed building on 4 January 1950. The church also has a chime which was brought back to working order in the 1970s by Philip Blewett, then a priest at the church, and Desmond Buckley over many weekends. The Knollys Rose Ceremony, held annually in June, starts at the church and processes to the Mansion House, where a single rose is presented to the Lord Mayor as a 'quit rent'. The parish's annual beating the bounds ceremony also includes a boat trip to the middle of the Thames to 'beat' the water that forms the southern boundary.

Ағза

Ең алғашқы жазбалар бойынша, 1521 жылы Энтони Даддингтон "Барлық қасиеттілер" шіркеуіне орган орнатқан. Бұл Англия азамат соғысы кезінде жойылған болуы мүмкін. 1675 жылы Томас және Ренатус Харрис орган орнатты. 1720 жылы Джерард Смит жаңа корпус салды. Орган 1813 жылы Джордж Пайк Англия, 1872 және 1878 жылдары Бантинг, ал 1902 жылы Грей мен Дэвисон тарапынан қалпына келтіріліп, жақсартылды. 1909 және 1928 жылдары Харрисон мен Харрисон оған қосымша жұмыстар жасады. 1940 жылы қиратылғаннан кейін, 1957 жылы Харрисон мен Харрисонның жаңа органы орнатылды.