Тьюксбери аббаттығы – Англияның Глостершир округіндегі ежелгі бенедикт монастыры. Норман сәулетінің көрнекті үлгісі, Еуропадағы ең ірі романдық кесісу мұнарасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Теуксберидегі Әулие Мария Діңгегі шіркеуі, көбінесе Теуксбери абаттығы деп аталады, Англияның Глостершир графтығындағы Теуксбери қаласында орналасқан. Бұрынғы бенедиктиндік монастырь, қазір ол приход шіркеуі. Британиядағы нормандық сәулеттің ең үздік мысалдарының бірі саналады және Еуропадағы ең ірі романдық кесісу мұнарасына ие. Теуксбери 7 ғасырдан бері құдайға табыну орталығы болып келген. 10 ғасырда онда монастырь құрылды. Қазіргі ғимарат 12 ғасырдың басында салына бастады. Ол Гүлдер соғысында паналау орны ретінде табыссыз қолданылды. Монастырлар таратылғаннан кейін Теуксбери абаттығы қаланың приход шіркеуіне айналды. Джордж Гилберт Скотт 19 ғасырдың соңында ғимаратты қайта жаңартуға жетекшілік етті. Абаттық аумағындағы шіркеу мен шіркеу қорытында осы аймақтың көптеген аристократиясының қабірлері мен ескерткіштері бар. Қызметтер бұрын жоғары шіркеу дәрежесінде болған, бірақ қазір шіркеулік Евхаристия, хорлық месса және кешкі әндер кіреді. Бұл қызметтер шіркеудің үш органы мен хорларының бірімен сүйемелдейді. Ауыстырып қоңырау салу үшін он екі қоңырау ілінген.
The Abbey Church of St Mary the Virgin, Tewkesbury, commonly known as Tewkesbury Abbey, is located in the town of Tewkesbury in the ceremonial county of Gloucestershire, England. A former Benedictine monastery, it is now a parish church. Considered one of the finest examples of Norman architecture in Britain, it has the largest Romanesque crossing tower in Europe. Tewkesbury had been a centre for worship since the 7th century. A priory was established there in the 10th century. The present building was started in the early 12th century. It was unsuccessfully used as a sanctuary in the Wars of the Roses. After the dissolution of the monasteries, Tewkesbury Abbey became the parish church for the town. George Gilbert Scott led the restoration of the building in the late 19th century. The church and churchyard within the abbey precincts include tombs and memorials to many of the aristocracy of the area. Services have been high church but now include Parish Eucharist, choral Mass, and Evensong. These services are accompanied by one of the church's three organs and choirs. There is a ring of twelve bells, hung for change ringing.
Тарих
Тьюксбери хроникасында алғашқы христиандық құлшылығын сол жерге Нортумбриядан келген миссионер Теок әкелгені жазылған. Ол өзінің шатырын 7 ғасырдың ортасында Северн мен Авон өзендері қосылған жердегі құмды сілкіп салуға жақын салған. 715 жылы бұл шатырдың орнына монастырь салынды, бірақ оның қалдықтарының ешқайсысы анықталған жоқ. 10 ғасырда Тьюксберидегі діни орталық Дорсеттегі Бенедикттік Кранборн аббаттығына бағынышты приоратқа айналды. 1087 жылы Вильгельм Жеңімпаз Тьюксберидің иелігін өзінің туысы Роберт Фицхамонға берді, ол 1092 жылы Кранборн аббаты Жиральдпен бірге қазіргі аббатты құрды. Қазіргі аббат шіркеуінің құрылысы 1102 жылға дейін басталмады.
The Chronicle of Tewkesbury records that the first Christian worship was brought to the area by Theoc, a missionary from Northumbria, who built his cell in the mid 7th century near a gravel spit where the Severn and Avon rivers join. The cell was succeeded by a monastery in 715, but nothing remaining of it has been identified. In the 10th century the religious foundation at Tewkesbury became a priory subordinate to the Benedictine Cranborne Abbey in Dorset. In 1087, William the Conqueror gave the manor of Tewkesbury to his cousin, Robert Fitzhamon, who, with Giraldus, Abbot of Cranborne, founded the present abbey in 1092. Building of the present abbey church did not start until 1102,
Роберт Фицхамон 1105 жылы Нормандиядағы Фалаизде жарақат алды және екі жылдан кейін қайтыс болды, бірақ оның күйеу баласы Роберт Фицрой, Генрих I-нің заңды емес ұлы, Глостер графы атанды, құрылыс жұмыстарын қаржыландыруды жалғастырды. Аббаттың ең ірі меценаты Фицройдың Де Клэр мұрагерлерінің соңғысы леди Элеонора ле Деспенсер болды. Жоғары Орта ғасырларда Тьюксбери Англияның ең бай аббаттарының біріне айналды. 1471 жылы 4 мамырда Розалар соғысындағы Тьюксбери шайқасынан кейін жеңілген Ланкастерлердің кейбіреуі аббатта пана тапты. Жеңіске жеткен Йоркистер, король Эдуард IV-нің басшылығымен, аббатқа күштеп кірді; осыдан туған қан төгілу салдарынан ғимарат тазартылып, қайта освященғанға дейін бір айға жабылды. Монастырлар таратылған кезде соңғы аббат Джон Уэйкмен 1539 жылдың 9 қаңтарында король Генрих VIII-нің комиссарларына аббатты тапсырды. Бұрынғы монах болған ол жылдық жәрдемақы алды. Бұл салыстырмалы түрде үлкен сома – 400 марканы құрады, бірақ ол 1541 жылдың қыркүйегінде Глостердің бірінші епископы болып тағайындалғанда тоқтатылған болар еді. Осы уақытта Тьюксбери халқы аббатты қираудан сақтап қалды. Олар бұл олардың приход шіркеуі екенін, оны сақтауға олардың құқығы бар екенін мәлімдеді және оны Корольдікке қоңыраулары мен қорғасын шатырының құнына сатып алды, олар сақталған және қайтадан балқытылған болар еді, бұл құрылымды шатырсыз қирауға әкелер еді. Бағасы 453 фунтқа жетті. Қоңыраулар өздеріне арналған жеке қоңырау мұнарасына лайық болды, бұл Англиядағы жерлерде сирек кездесетін ерекшелік. Монастырлар таратылғаннан кейін қоңырау мұнарасы аудандық түрме ретінде пайдаланылды, 18 ғасырдың соңында бұзылғанға дейін. Орталық тас мұнараның үстінде 1559 жылы құлап, қайтадан салынбаған ағаштан жасалған қондырғы болды. 19 ғасырдың соңында сэр Джордж Гилберт Скотттың басшылығымен жүргізілген қалпына келтіру жұмыстары 1879 жылдың 23 қыркүйегінде қайта ашылды. Жұмыс оның ұлы Джон Олдрид Скотттың басшылығымен 1910 жылға дейін жалғасты және 1892 жылғы роуд экранын қамтыды. 1760 жылы және 2007 жылдың 23 шілдесінде болған су тасқыны кезінде жақын орналасқан Северн өзенінің суы аббаттың ішіне жетті.
Robert Fitzhamon was wounded at Falaise in Normandy in 1105 and died two years later, but his son in law, Robert FitzRoy, the natural son of Henry I who was made Earl of Gloucester, continued to fund the building work. The abbey's greatest single later patron was Lady Eleanor le Despenser, last of the De Clare heirs of FitzRoy. In the High Middle Ages, Tewkesbury became one of the richest abbeys of England. After the Battle of Tewkesbury in the Wars of the Roses on 4 May 1471, some of the defeated Lancastrians sought sanctuary in the abbey. The victorious Yorkists, led by King Edward IV, forced their way into the abbey; the resulting bloodshed caused the building to be closed for a month until it could be purified and re consecrated. At the dissolution of the monasteries, the last abbot, John Wakeman, surrendered the abbey to the commissioners of King Henry VIII on 9 January 1539. As a former monk of an endowed community, he received an annuity. This was the relatively large sum of 400 marks, but would have ceased when he was ordained as the first Bishop of Gloucester in September 1541. Meanwhile, the people of Tewkesbury saved the abbey from destruction. Insisting that it was their parish church which they had the right to keep, they bought it from the Crown for the value of its bells and lead roof which would have been salvaged and melted down, leaving the structure a roofless ruin. The price came to £453. The bells merited their own free standing belltower, an unusual feature in English sites. After the dissolution, the bell tower was used as the gaol for the borough until it was demolished in the late 18th century. The central stone tower was originally topped with a wooden spire, which collapsed in 1559 and was never rebuilt. Restoration undertaken in the late 19th century under Sir George Gilbert Scott was reopened on 23 September 1879. Work continued under the direction of his son John Oldrid Scott until 1910 and included the rood screen of 1892. Flood waters from the nearby River Severn reached inside the abbey during severe floods in 1760, and again on 23 July 2007.
Ғимарат
Шіркеудің өзі Англиядағы ең көрнекті Нормандық ғимараттардың бірі. Оның алып қиылыс мұнарасы Певснердің "Англияның ғимараттары" еңбегінде "вероятно, Англиядағы ең үлкен және ең әдемі роман стиліндегі мысал" деп көрсетілген. Англияның 14 кафедралық соборы одан кішірек, ал Вестминстер аббаттығында ғана орта ғасырлық шіркеу ескерткіштерінің саны артық.
The church itself is one of the finest Norman buildings in England. Its massive crossing tower is noted in Pevsner's Buildings of England to be "probably the largest and finest Romanesque example in England". Fourteen of England's cathedrals are of smaller dimensions, while only Westminster Abbey contains more medieval church monuments.
Милтон орган
Аббатхананың 17 ғасырдағы, Мильтон органы деп белгілі орган, бастапқыда Роберт Даллам жасаған, Оксфордтағы Магдален колледжі үшін арналған еді. Ағылшыл азамат соғысынан кейін ол Хэмптон Корт сарайының капелласына көшірілді, онда ақын Мильтон оны тартып ойнаған болуы мүмкін. 1737 жылы ол Теуксбериге жеткізілді. Содан бері, ол бірнеше ірі қайта құрастырулардан өтті. Органның техникалық сипаттамаларын Ұлттық құбырлы орган тізілімінен табуға болады.
The abbey's 17th century organ – known as the Milton Organ – was originally made for Magdalen College, Oxford, by Robert Dallam. After the English Civil War it was removed to the chapel of Hampton Court Palace, where the poet Milton may have played it. It came to Tewkesbury in 1737. Since then, it has undergone several major rebuilds. A specification of the organ can be found on the National Pipe Organ Register.
Орган
Солтүстік трансепте 1885 жылы Мичелл мен Тинннің аз ғана уақытқа созылған серіктестігімен салынған ғажайып Гроув аспаптары орналасқан.
In the north transept is the stupendous Grove Organ, built by the short lived partnership of Michell & Thynne in 1885: .
Камералық орган
Аббаттағы үшінші аспап – 1812 жылғы Эллиоттың камералық органы, жылғалы платформаға орнатылған: .
The third organ in the abbey is the Elliott chamber organ of 1812, mounted on a movable platform: .
Қоңыраулар
1962 жылы аббатханадағы қоңыраулар толықтай жөнделді, қазіргі таңда он екі қоңыраудан тұрады, олардың барлығы Лофборо қаласындағы Джон Тейлор & Co компаниясының қорытуынан жасалған. 1991 және 2020 жылдары Тейлор компаниясы жарты тонды қоңырау (Flat 6th) және қосымша ең жоғары қоңырауды (extra treble) құйды, соның нәтижесінде ауыстырып соғу үшін барлығы 14 қоңырау қолжетімді болды. Ескі сағат қоңырауларының арасында – ескі 6-шы қоңырау (Абрахам Рудалл II, 1725), ескі 7-ші қоңырау (Абрахам Рудалл I, 1696), ескі 8-ші қоңырау (Абрахам Рудалл I, 1696) және ескі 11-ші қоңырау (Абрахам Рудалл I, 1717) бар. Аббатхана қоңыраулары әр жексенбі күні сағат 09:30-дан 10:30-ға дейін соғылады. Сондай-ақ, олар кейбір жексенбі күндері кешкі құлшынысқа (Evensong) дейін де соғылады. Жаңа қоңыраушыларды даярлау әр бейсенбі күні сағат 19:30-дан 21:00-ге дейін өтеді.
The bells at the abbey were overhauled in 1962 and the ring is now made up of twelve bells, cast by John Taylor & Co of Loughborough. A semitone bell (Flat 6th) and extra treble were also cast by Taylor of Loughborough in 1991 and 2020 respectively, making a total of 14 available for change ringing. The Old Clock Bells are the old 6th (Abraham Rudhall II, 1725), the old 7th (Abraham Rudhall I, 1696), the old 8th (Abraham Rudhall I, 1696) and the old 11th (Abraham Rudhall I, 1717). The abbey bells are rung from 09:30am to 10:30am every Sunday. They are also rung on certain Sundays before Evensong. Practice takes place each Thursday from 7:30pm to 9:00pm.
Аббатханалар аумағы
Теуксбери базар қаласы аббаттық кешеннің солтүстігінде дамыды, оның іздері көшелер жоспарында және бірнеше ғимараттарда сақталған: аббат қақпасы, Амондық қоймасы, аббат диірмені, аббат үйі, қазіргі викарий және Шіркеу көшесіндегі жартылай ағаштан салынған үйлер. Аббат қазір заңдармен қоршалған алаңдарда, собор сияқты, шамалы оқшауланған күйде орналасқан, өйткені аббатты қоршаған аумақты Abbey Lawn Trust атты тіркелген қайырымдылық қоры дамытудан қорғайды, ол 1962 жылы АҚШ меценатының қаржысымен құрылған.
The market town of Tewkesbury developed to the north of the abbey precincts, of which vestiges remain in the layout of the streets and a few buildings: the Abbot's gatehouse, the Almonry barn, the Abbey Mill, Abbey House, the present vicarage and some half timbered dwellings in Church Street. The abbey now sits partly isolated in lawns, like a cathedral in its cathedral close, for the area surrounding the abbey is protected from development by the Abbey Lawn Trust, a registered charity originally funded by a United States benefactor in 1962.
Хорлар
Әббалықта, шын мәнінде, екі хор бар. Аббатство хоры жексенбі күнгі қызметтерде ән айтады, таңертең балалармен (ұлдар мен қыздар) және ересектермен, ал кешке тек ересектермен. Теуксбери аббаттығының Школа Канторум хоры – Диан Клоуз дайындық мектебінде орналасқан ерлер, ұлдар және қыздардан құралған кәсіби хор. Олар апта ішіндегі кешкі құлшылықтарда, сондай-ақ кейдегі қасиетті миссаларда және концерттерде өнер көрсетеді. 1973 жылы Майлз Амхерст құрған "Тьюксбери" шіркеу мектебі, негізінен хоршыларды тәрбиелеп, оқытып, "Евенсонг" қызметін орындауға дайындаған, 2006 жылы жабылды. Содан кейін хор Челтнемдегі Диан Клоуз мектебіне көшіріліп, Теуксбери аббаттығының Школа Канторум деп аталды.
The abbey possesses, in effect, two choirs. The Abbey Choir sings at Sunday services, with children (boys and girls) and adults in the morning, and adults in the evening. Tewkesbury Abbey Schola Cantorum is a professional choir of men, boys and girls based at Dean Close Preparatory School and sings at weekday Evensongs as well as occasional masses and concerts. The Abbey School Tewkesbury, which educated, trained and provided choristers to sing the service of Evensong from its foundation in 1973 by Miles Amherst, closed in 2006; the choir was then re housed at Dean Close School, Cheltenham, and renamed the Tewkesbury Abbey Schola Cantorum.
Дін
Көп жағдайда аббаттағы құлшылық жоғары англикандық сипатта болған. Дегенмен, соңғы уақыттарда аз салтанатты құлшылықтың да маңызы мойындалды, және бұл жексенбі күндері таңертең ұсынылатын екі қауымдық қызметте көрініс тапқан. Біріншісі (сағат 9:15-те) – заманауи тіл мен бейресми атмосферадағы қауымдық Евхаристия; осы қызметтен кейін әдетте қауымдық таңғы ас ұсынылады. Сағат 11-де өтетін негізгі әнмен оқылған Евхаристия салтанатты және ресми, оның ішінде хорлық месса бар; барлық қызмет бойында дәстүрлі тіл қолданылады, қызметтің көп бөлігі, соның ішінде дұға және Ілтебіш оқылысы әнмен орындалады. Хорлық кешкі әндер жексенбі күндері, сондай-ақ апта ішінде дүйсенбі, сейсенбі, бейсенбі және жұма күндері орындалады. Әр күні әртүрлі уақытта, дәстүрлі және заманауи тілдерді кезектестіре отырып, қарапайым Евхаристия да өткізіледі. 1969 жылдан бері әр жазда (2007 жылды қоспағанда, ол жылы қала су тасқынына ұшыраған) аббатта Musica Deo Sacra фестивалі өтеді, бұл фестиваль музыка мен діни рәсімдерді біріктіреді. Аббатта суретке түсіруге шектеу қойылған.
For the most part, worship at the abbey has been emphatically High Anglican. However, in more recent times there has been an acknowledgement of the value of less solemn worship, and this is reflected in the two congregational services offered on Sunday mornings. The first of these (at 9.15am) is a Parish Eucharist, with modern language and an informal atmosphere; a parish breakfast is typically served after this service. The main Sung Eucharist at 11am is solemn and formal, including a choral Mass; traditional language is used throughout, and most parts of the service are indeed sung, including the Collect and Gospel reading. Choral Evensong is sung on Sunday evenings, and also on Monday, Tuesday, Thursday and Friday during the week. A said Eucharist also takes place every day of the week, at varying times, and alternating between traditional and modern language. Each summer since 1969 (with the exception of 2007 when the town was hit by floods) the abbey has played host to Musica Deo Sacra, a festival combining music and liturgy. Photography in the abbey is restricted.