Шарль Эрнест Бёле: Француз археологы және саяхатшысы
Charles Ernest Beulé
Шарль Эрнест Бёле – француз археологі, саяхатшы, саяси қайраткер (1826-1874). Афина акрополінде қазба жұмыстарын жүргізіп, маңызды ескерткіштерді тапқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз археологы және саясаткері (1826–1874)
French archaeologist and politician (1826–1874)
Шарль Эрнест Бюле (29 маусым 1826 – 4 сәуір 1874) – француз археологы және саясаткері.
Charles Ernest Beulé (29 June 1826 – 4 April 1874) was a French archaeologist and politician.
Өмірбаян
Саумр, Мен және Луара департаментінде дүниеге келген ол, Эколь Нормальде білім алған. Моулин қаласында бір жыл бойы риторика профессоры қызметін атқарғаннан кейін, 1851 жылы Афинадағы Француз мектебінің профессоры ретінде жіберілді. Афинада бола жүріп, ол акропольдің пропилеяларына қадам басқан Беуле қақпасын ашты, ал оның "Афина акрополі" атты еңбегі мемлекеттік білім министрінің бұйрығымен жарық көрді. Францияға оралғаннан кейін, оның алғашқы табыстары оны жылдам түрде жоғары лауазымдарға және марапаттарға жеткізді. Ол әдебиет докторы, Легион құрметінің иегері, Император кітапханасының археология профессоры, Жазулар және әдебиеттер академиясының мүшесі және Көркем өнер академиясының тұрақты хатшысы атанды. Ол саяси мәселелерге үлкен қызығушылық танытты, және өмірінің соңғы жылдары осы салада толыққанды жұмыс істеді. 1871 жылы Ұлттық Ассамблеяға сайланған ол Орлеанист партиясын ынтамен қолдады. 1873 жылдың мамыр және қараша айлары аралығында Брогли үкіметінде ішкі істер министрі болды. 1874 жылдың 4 сәуірінде 47 жасында өзіне қол жұмсады.
Born at Saumur, Maine et Loire, he was educated at the École Normale, and after having held the professorship of rhetoric at Moulins for a year, was sent to Athens in 1851 as one of the professors in the École Française there. While in Athens, he discovered the Beulé Gate leading to the propylaea of the acropolis, and his work, L'Acropole d'Athènes was published by order of the minister of public instruction. On his return to France, promotion and distinctions followed rapidly upon his first successes. He was made doctor of letters, chevalier of the Légion d'honneur, professor of archaeology at the Bibliothèque Impériale, member of the Académie des Inscriptions et Belles Lettres, and perpetual secretary of the Académie des Beaux Arts. He took great interest in political affairs, with which the last few years of his life were entirely occupied. Elected a member of the National Assembly in 1871, he zealously supported the Orleanist party. Between May and November 1873 he was Minister of the Interior in the Broglie ministry. He committed suicide on 4 April 1874, aged 47.
Шығармалары
Оның басқа маңызды еңбектері: «Études sur le Peloponnèse» (1875 жылғы 2-ші басылымы); «Les Monnaies d'Athènes» (1858 жылы жарық көрген); «L'Architecture au siècle de Pisistrate» (1860 жылы жарық көрген); және «Fouilles à Carthage» (1861 жылы жарық көрген). Беуле сонымен қатар көркемдік және тарихи тақырыптар бойынша жоғары сапалы танымал еңбектердің авторы болды: «Histoire de l'art grec avant Pericles», оның екінші басылымы 1870 жылы жарық көрді, ал «Le Proces des Césars» 1867 және 1870 жылдар аралығында төрт бөлімге бөлініп жарық көрді.
His other important works are: Études sur le Peloponnese (2nd edition 1875); Les Monnaies d'Athenes (published in 1858); L'Architecture au siècle de Pisistrate (published in 1860); and Fouilles à Carthage (published in 1861). Beulé was also the author of high class popular works on artistic and historical subjects: Histoire de l'art grec avant Pericles, the second edition of which was published in 1870, and Le Proces des Cesars published in four parts between 1867 and 1870.