Кіріспе
Джордж Харольд Сислер (1893–1973), «Горжеус Джордж» деген лақап атымен танымал болған, американдық бейсболшы және жаттықтырушы. 1915 жылдан 1930 жылға дейін ол Үлкен Лига Бейсболында (MLB) – «Сент-Луис Браунс», «Вашингтон Сенаторс» және «Бостон Брейвс» командаларында ойнады. 1924 жылдан 1926 жылға дейін «Браунс» командасын жаттықтырды. Сислер Мичиган университеті үшін колледж бейсболында ойнады және 1915 жылы «Сент-Луис Браунс» командасына қосылды. Ол 1920 және 1922 жылдары Америка лигасының (AL) үздік соққышы атанды. 1920 жылы ол .407 орташамен соқты және 257 соққы жасады, бұл рекорд 2004 жылы Ичиро Судзуки 262 соққы жасағанға дейін сақталды. Сислер 1922 жылы AL-дың ең құнды ойыншысы сыйлығын жеңіп алды, орташа көрсеткіші .420 болды, бұл 1900 жылдан кейін AL және NL ойыншылары арасында үшінші ең жоғары көрсеткіш. Синусит салдарынан көру қабілеті нашарлап, Сислердің мансабына қауіп туды, бірақ ол 1924 жылы ойнауға қайта оралды және 1930 жылғы маусымға дейін Үлкен Лигада ойнады. Ойыншылық жолын аяқтағаннан кейін, ол Үлкен Лигада скаут және көмекші болып жұмыс істеді. Екі мәрте үздік соққышы және .340 орташа соққысы бар Сислер екі рет соққы, екі рет үш базалық және төрт рет база ұрлау бойынша лигада көш бастады. Мансабында ол алты рет 200 немесе одан көп соққы жасады және карьерасы бойы 13 рет .300-ден жоғары орташа көрсеткішті көрсетті. Сислер 1939 жылы Ұлттық Бейсбол Даңқы залына енгізілді.
other people named George Sisler
George Harold Sisler (March 24, 1893 – March 26, 1973), nicknamed "Gorgeous George", was an American professional baseball first baseman and player manager. From 1915 through 1930, he played in Major League Baseball (MLB) for the St. Louis Browns, Washington Senators, and Boston Braves. He managed the Browns from 1924 through 1926. Sisler played college baseball for the University of Michigan and was signed by the St. Louis Browns in 1915. He won the American League (AL) batting title in 1920 and 1922. In 1920, he batted .407 and recorded 257 hits, the record until Ichiro Suzuki had 262 in 2004. Sisler won the AL Most Valuable Player Award in 1922, finishing with a batting average of .420, the third highest batting average by AL or NL players after 1900. An attack of sinusitis caused vision troubles that jeopardized Sisler's career, but he returned to playing in 1924, remaining in the major leagues through the 1930 season. After Sisler retired as a player, he worked as a major league scout and aide. A two time batting champion and career .340 hitter, Sisler led the league in hits twice, triples twice, and stolen bases four times. He collected 200 or more hits six times in his career and had a batting average of over .300 a total of 13 times throughout his career. Sisler was elected to the National Baseball Hall of Fame in 1939.
Ерте өмір
Джордж Гарольд Сислер 1893 жылғы 24 наурызда Манчестерде (қазір Акрондағы Нью-Франклин қаласының бір бөлігі), Огайо штатында дүниеге келді. Оның ата-анасы Кассиус Клей мен Мэри (құрметті аты Уиппл) Сислер екеуі де Хайрам колледжін бітірген соң танысып, үйленген. Екеуі де бір кезде мектепте мұғалім болып жұмыс істеген, бірақ Джордж туған кезде Кассиус жақын жердегі көмір шахтасын басқарды. Манчестерде жоғары мектеп болмағандықтан, Джордж 14 жасқа толғанда, оқуға бару үшін Акрондағы үлкен ағасы Ефбертпен бірге тұруға көшті. Сислер жоғары мектепте бейсбол, баскетбол және футбол ойнады, бірақ бейсболға ең көп көңіл бөлді. Оның әдемі келбетіне байланысты жергілікті газеттер оны "Сұлу Джордж" деп атай бастады.
Колледж мансабы
1910 жылы Сислер Огайо-Пенсильвания лигасының «Акрон Чемпс» командасымен кәсіби келісімшартқа қол қойды, бірақ ол лигада ойнаған жоқ және ешқандай ақша таппады. Оның орнына, ол ата-анасының тілегін орындап, Мичиган университетінде механика мамандығы бойынша оқыды және университет бейсболында ойнады. Бірінші курс студенттеріне Мичиган университетінің негізгі командасында ойнауға рұқсат берілмеді, сондықтан Сислер 1912 жылы мектептің инженерлік факультетінің студенттерін ұсынып тұрған кампус командасы үшін ойнады, бір ойында жеті иннингте 20 соққы жасады. Маусымнан кейін ол Акрон қаласындағы өнеркәсіптік команда үшін ойнады. «Питтсбург Пайрэтс» командасының иесі Барни Дрейфус Сислердің ойынды байқап, әсерленді. Ол Сислердің келісімшартының құқығын сатып алып, 1912 жылы оны өз командасына қосуға тырысты. Сислер келгені туралы хабарламағандықтан, «Пайрэтс» командасының тоқтап тұрған тізіміне енгізілді, бұл оның кәсіби құқығына қауіп төндірді. Өзінің қиын жағдайда екенін түсінген Сислер Мичиган бейсболының жаттықтырушысы Бранч Рикимен кеңесті. Бұрын заңгер болған Рики келісімшарт Сислерді міндеттемейтінін анықтады, өйткені ол оны ата-анасының келісімінсіз кәмелетке толмаған ретінде қол қойған. Рики және Детройт судьясы Джордж П. Кодд бейсболдың басқару органы – Ұлттық комиссиямен байланысып, келісімшартты заңсыз деп жариялауды сұрады. Комиссия 1912 жылы шешім қабылдамады, өйткені оның бір мүшесі Август Херрман Сислердің «Пайрэтс» командасына оны алғашқы болып қол қою құқығын беру керек деп ойлады, ал Кодд келісімшартты толығымен жарамсыз деп жариялауды қалады. Сислердің үшінші курсынан кейін, ол кәсіби бейсбол ойнайтын уақыт жақындағанда, Кодд Херрманнға үш еселенген залап төлеу туралы сотқа берумен қорқытып, шешім қабылдауға қысым жасады. Херрман Сислердің ұстанымын қолдайтын заңдық пікір алды, ал Комиссия 1914 жылы келісімшартты жарамсыз деп тапты. Осы уақытта Сислер 1913 жылы екінші курс студенті ретінде Мичиган университетінің негізгі командасына қосылды. Ол «Вулверинс» үшін тамаша өнер көрсетті, маусым соңында қол жарақаты алғанға дейін. Шабуылда ол команданы .445 орташа есеппен жетектеді, соққы жасамайтын күндері аутфилдте ойнады, осылайша оның соққысы тізімде қалды. «Sporting Life» оны «ең ұлы колледж питчері» деп жариялады, ал «Vanity Fair» оны үш жыл қатарынан All American деп атады. 1913 жылдың жазында Сислер Янгстаун дәрігері Джон Д. «Bonesetter» Ризбен ауырған қолы туралы кеңесті. Қазір «Вулверинс» командасын Рикидің бұрынғы жаттықтырушысы «Сент-Луис Браунс» командасында жұмыс істегеннен кейін оның орнына келген Карл Лундгрен жаттықтырды. Сислер маусым басталғанға дейін өзін жақсы сезінді, ал оның командаластары оны «Вулверинс» командасының капитаны деп таңдады. Ол «Вулверинс» командасына қарсыластарынан 44 рет қатарынан ұтып алуға көмектесті, Сиракузға қарсы ойында қолын қайта жарақаттағанға дейін қатарынан 10 соққы жасады. Маусым соңында ол екі соққы жасады, үш ұпай жинады және екі база ұрлады, бұл «Пенн Квейкерс» командасымен жеңіске жеткен екі ойынның біріншісі болды, бұл «Вулверинс» командасына 1914 жылғы колледж бейсболының ұлттық чемпионатында жеңіс сыйлады. 1915 жылы Сислер капитан болып қалмады, өйткені бұл жолы Эдмон Маккуин таңдалды. Жатықтырушы Лундгрен оның қолы жыл соңына қарай ауырмауы үшін оны бастапқыда питчер ретінде аз пайдалануды жоспарлады. Жылдық питчинг статистикасы сақталмағанымен, Сислер «Корнелл Биг Ред» командасын бір соққымен шектеген бір ойында ойнады, ал тағы бір ойында ол 14 «Нотр-Дам» ойыншысын соқтырды. 1915 жылдың жазында ол механика мамандығы бойынша бітірді. 1915 жылдың 28 маусымында Сислер өзінің жоғары лигасында дебют жасады, «Чикаго Уайт Сокс» командасына қарсы резервтік питчер ретінде кірді. Ол үш голсыз иннинг ойнады және екі соққы жасады, ал тақтада ол өзінің алғашқы жоғары лигалық соққысын жасады, ол Джим Скоттқа қарсы болды. Бастапқыда жаңа позицияны үйренудің стрессі Сислерді соққыға түсірді, бірақ Рики оған тағы бір ойын ойнауға рұқсат бергеннен кейін, оның сенімділігі арта бастады. Сислер 1915 жылы да питчер және аутфилдте ойнады; 29 тамызда ол Уолтер Джонсонды толық ойынмен жеңіп, 2:1 есебімен жеңіске жетті. Шабуылда ол .285 орташа есеппен үш хоум-ран соқты, ал питчер ретінде 4-4 есебін және биограф Рик Хун «өте сыйлы» деп атаған 2.83 орташа ұпай жинады (ERA). 1916 жылы Сислер «Браунс» командасының толық уақытты бірінші базалық ойыншысы болды, команданың 158 ойынының 141 ойынын ойнады. Оның .305 соққы беру орташа көрсеткіші команданы, сондай-ақ оның соққыларын (177) және соққы пайызын (.400) жетектеді. Ол сол жылы тек үш ойында питчер ретінде ойнады, бірақ ең маңыздысы 17 қыркүйекте ол Джонсонды және «Сенаторлар» командасын 1:0 есебімен жеңіп, голсыз ойын ойнады. 1917 жылдың 11 тамызында «Филадельфия Атлетикс» командасына қарсы өткен екі ойынның екіншісінде Сислер төрт соққыдан үш соққы жасады. Осы өнер көрсетісі 26 ойындық жеңіліс тізбегін бастады, оның барысында Сислер .422 орташа есеппен соқты. Маусым бойы ол команданың көптеген шабуылдық көрсеткіштері бойынша жетекшілік етті, ал оның .353 соққы беру орташа көрсеткіші Тай Коббтың .383 көрсеткішінен кейін Американдық лигада екінші орында тұрды. АҚШ Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқаннан кейін, 1917-18 маусымдары арасында талап ету жүзеге асырылды. «Браунс» командасының Урбан Шокер және Кен Уильямс 1918 маусымында талап етілді, бірақ Сислердің 4-ші класты мәртебесі оны бүкіл жыл бойы бейсбол ойнауға мүмкіндік берді. Соғыс салдарынан маусым 1 қыркүйекте аяқталды, бұл әдеттегіден бір айға қысқа болды. 114 ойын ойнаған Сислер Американдық лигасында 45 база ұрлап, үшінші орында тұрды, ал оның .341 соққы беру орташа көрсеткіші үшінші орында тұрды. Сислер армияға қатысты, бірнеше жоғары лигалық ойыншылармен бірге Химиялық соғыс қызметінің лейтенанты болып, Рики басқарған бөлімге қосылды. Вирджиния штатындағы «Кэмп Хамфрис» базасында оқып, Сислер қараша айында соғыс аяқталғанға дейін шетелге баруға дайындалып жатқан, бұл оны әскери міндеттемесінен босатты. 1919 жылы «Браунс» командасына оралған Сислер жыл басында шабуылда қиындыққа тап болды, 11 мамырға дейін .207 орташа есеппен соқты. Оның соққысы жақсарды, Сислер тамыздың ортасына қарай соққы беру орташа көрсеткіші және база ұрлау бойынша Американдық лигасын жетектеді, ал «Браунс» командасы 47-40 есебімен Американдық лиганың жеңімпазы үшін күресіп жатты. 22 тамызда әдетте тыныш Сислер Карл Мэйспен төбелес жасауға жақын болды. Пичердің өзіне лақтырып жатқанын ойлап, Мэйстің заңсыз зат қолданып жатқанына күдіктенген Сислер төреші Джордж Мориатиді Мэйстің қалтасын тексеруге көндірді, бұл Мориатиге 10 минут уақыт алды. Ештеңе табылған жоқ, ал Мэйс және Сислер бір-біріне айқайлады, төреші Мориати олардың арасына кіргенге дейін төбелес жасауға дайын болды. «Браунс» командасы маусым соңында күресіп, 62-72-1 есебімен Американдық лигада бесінші орынды иеленді, бірақ Сислер жылды команданың барлық шабуылдық көрсеткіштері бойынша жетекшілік етті, ойнаған ойындар санынан басқа. Оның .352 орташа көрсеткіші Американдық лигада үшінші орында тұрды, ал оның 10 хоум-раны лигада тек Бейб Руттың 29 хоум-ранынан ғана басып өтті. Сол маусымда Сислер әр ойынның барлық иннингін ойнады. Ол 257 соққы жасады, .407 орташа есеппен соқты және тамызда .442 және қыркүйекте .448 орташа есебімен маусымды аяқтады. Бұл көрсеткіш Тай Коббтың 1911 жылғы 247 соққыдан тұратын бір маусымдық рекордын бұзды. 27 қыркүйекте бұрынғы рекордты теңестірген Сислер сол күні оған арналған, 1000 долларлық чек, 1500 долларлық күміс жиынтық және гүлдер тарту етілген күні жаңа рекордты орнатты. Оның рекорды 2004 жылға дейін сақталды, ол кезде Ичиро Сузуки 262 соққы жасады. «Браунс» командасы қыркүйек айының 30-ына дейін, маусымның соңғы күніне дейін жеңіске жетіп, «Янкиз» командасы «Ред Сокс» командасынан жеңіске жетіп, Нью-Йорк үшін жеңімпаз атанды. Сислердің .420 соққы беру орташа көрсеткіші 20 ғасырдың Американдық және Ұлттық лигаларының (NL) ойыншылары арасында үшінші орында тұрады, ол тек Нэп Лажойдің 1901 жылғы .426 және Роджерс Хорнсбидің 1924 жылғы .424 көрсеткіштерінен ғана төмен. Сислер сонымен қатар Американдық лигасында соққылар (246), ұпайлар (134), база ұрлау (51) және үш базалық соққылар (18) бойынша жетекшілік етті. 2011 жылы «Sports Illustrated» журналының авторы Костя Кеннеди көптеген бейсбол тарихшылары Сислердің маусымын бейсбол тарихындағы ең жақсы жеке маусымдық өнер көрсетісінің бірі деп санайтынын жазды. 2000 жылы «Los Angeles Times» газетінің авторы Джим Барреро Сислердің...
Браунс командасының соңғы маусымы (1927)
1927 жылғы маусымның басында Сислердің соққы көрсеткіші 0,400-ге жеткен. 3 мамырда ол үш рет соққы берді және Кливленд Индианс командасын 13:3 есебімен жеңіске жеткізді, сонымен қатар үйге қашып басты. Тамыз айында Сент-Луис спорт журналисі Джон Э. Рей: "Егер Лу Геригтің күтпеген табысы болмағанда, Сислер [соққы көрсеткіші 0,340] Америка лигасының бірінші базалық чемпионатын өз қалтасына салып алған болар еді" деп жазды. Қорғаныс бойынша ол тағы да 24 қателік жасап, Америка лигасының бірінші базалық ойыншылары арасында көшбасшы болды. 14 желтоқсанда Сислер ақшаға, Вашингтонда 15 000 доллар, ал Сент-Луисте 25 000 доллар есебімен сенаторларға сатылды.
Вашингтон сенаторлары
Вашингтонның бірінші базалық жұмысы Сислерге автоматты түрде берілмеді, себебі сенаторларда өткен жылы .300-ден жоғары соққы жасаған танымал ойыншы Джо Жадж та болды. Жазғы жаттығуларда ол Жаджты .363-ке қарсы .205 есебімен озатқа шығарса да, Сислердің қимыл-қозғалысы төмендеді және Жадж бастапқы құрамға ілікті. Вашингтонның алғашқы 28 ойынында ол тек екі рет бастап ойнады, содан кейін 19-25 мамыр аралығында бірінші базада немесе сол қанатта жеті ойынды қатарынан бастады, бірақ бұл басқа командаларды оны сатып алуға қызықтыру мақсатында жасалды. 27 мамырда сенаторлар оның келісімшартын Бостон Брейвзге 7500 долларға сатты. 29 мамыр күні Брейвс стадионындағы алғашқы ойынында Бостон жанкүйерлерінен ыстық қарсылық алды және ішкі алаңқа жеткілікті жылдамдық танытты. Екі күннен кейін ол стадион қасынан өтіп бара жатқан автобустың терезесін бұзған соққы жасады. Шілдеде Кардиналсқа қарсы өткен ойындар сериясына Спортсмендер паркіне оралғанда, оған гүл шоғы, күміс шай жиынтығы және 7 шілдедегі салтанатты шарада Сент-Луис мэрі Виктор Дж. Миллерден келген хат сыйланды. Бостон үшін өткізген 118 ойында Сислер төрт рет үйден шығып, 68 рет ұпай жинады, сондай-ақ бірінші базада .988 филдинг көрсеткішіне ие болды. Оның .340 соққы орташасы оны НЛ-де төртінші орынға шығарды, ал Бэйб Германнан бірнеше пайызға озатты. 1929 жылдың 5 мамырына дейін .222 соққы жасаған Сислер маусымды өте жайлы бастады, бірақ мамыр айында .400 соққы жасады. Тамыз айында Питтсбург пен Чикагоға қарсы үш ойында жеңіске жетті. Барлығы 154 ойын ойнап, .326 соққы жасады, мансабында алтыншы рет 200-ден астам соққы жасады (205 соққымен) және Брейвстің тоғыз шабуылдық көрсеткіші бойынша көшбасшысы болды. Үш жылдың ішінде екінші рет Сислердің бірінші базалық жұмысына қауіп төнді, себебі Брейвс Сислерден сегіз жас кіші, жылдам ойыншы Джонни Неунға орын беруге ниеттенді. Ардагер Бостонның алғашқы 19 ойынының ешқайсысында бастап ойнаған жоқ, бірақ Брейвс жеті ойынды қатарынан жеңіліске ұшырағаннан кейін, 11 мамырда Сислер күнделікті бірінші базалық ойыншы ретінде өз рөлін қайтадан иеленді. Ол Брейвс үшін .300-ден астам соққы жасады, бірақ қыркүйек айында жарақат алғандықтан Неунға рөлін жоғалтты. 22 қыркүйекте ол Брейвс сапындағы соңғы ойынын өткізді, Cubs командасына 6:2 есебімен жеңілген кезде резервтік ойыншы ретінде алаңға шықты, бірақ соққы жасаған жоқ. 13 желтоқсанда Брейвс оны босатты. 10 қыркүйектегі екі ойынды қамтитын ойында Сислер тоғызыншы таймның соңында үйден шығып, Рочестер үшін Халықаралық лиганың жеңімпазы атанды. 159 ойында .303 соққы жасады және 613 соққыдан кейін тек 17 рет қана соққыға ұшырады.
Мансап статистикасы
Сислер бас лигада 16 жыл бойы .340 орташа есеппен соғып, мансабында 375 база ұрлады. Ол алты маусымда 200-ден астам соққы берді. Ол он үш рет .300-ден жоғары соқты, оның ішінде екі маусымда .400-ден жоғары соқты; 1926 жылы оның орташа көрсеткіші .300-ден төмен болған жалғыз толық маусымы болды. Ол 1916 жылдан 1922 жылға дейін әр жылы 25 базадан көп ұрлады, соңғы жылы 51 база ұрлап рекордты көрсетті, үш рет Американ лигасын жеңіп алды, сондай-ақ 1927 жылы төртінші орын алды. 1954 жылы «Браунс» командасы Балтиморға көшіп, «Ориолс» аталды; Сислер 145 үштік және 351 ұрланған базамен команданың рекордтарын сақтайды. Ол соғып беру көрсеткіші (.420, 1922), базаға шығу көрсеткіші (.467, 1922), соққылар (257, 1920), базаға шығу және соққылау көрсеткіші (1.082, 1920) және жалпы базалар (399, 1920) бойынша команданың бір маусымдық рекордтарын ұстайды. Сонымен қатар, ол 24 ойында 5–6 есебімен және 2.35 орташа ұпаймен тамаша питчинг көрсеткішін көрсетті.
Мұра
Сислер 1939 жылы Бейсбол даңқы залына сайланған алғашқы ойыншылардың бірі болды. "Менің ойымша, бұл зейнеткерлікке шыққан ойыншыға арналынатын ең үлкен құрмет, және мансабыңыздың жылдар өткен соң да есте сақталып отырғанын білу өте қуантарлық", - деді ол. Ең жақсы күндерінде Сислер соққыларының қайда аяқталарын бақылауға тырысатын. Ол сол немесе оң алаңға соққы беруге мүмкіндік беретін, жалпақ табанмен тұрып соққы беретін еді. Бейсболдағы ең жылдам жүгірушілердің бірі ретінде, ол мансабында алты рет 30 немесе одан да көп база ұрлады, төрт маусымда база ұрлау бойынша лигасында көш бастады. Көру қабілеті нашарлағаннан кейін ол бірнеше рет лигасында қателіктер бойынша көш бастағанымен, ауруға шалдыққанға дейін өте жақсы алаңгер болған, ал Ламберти оны "XX ғасырдың бірінші ғасырындағы ең үздік бірінші база ойыншысы" деп атайды. Рики Сислерді "қашан да болған ең ақылды соққышы" деп айтты. Ол битамен қолында кәсіби ойыншы болды, ешқашан ойлауын тоқтатқан емес. Ол алаңда әдемілік пен шеберлікке толы болды. Американдық бейсбол зерттеу қоғамының Билл Ламбертидің сөзіне сәйкес, замандас жазушы Сислердің "Кобб сияқты керемет қабілеті болғанын" айтқан. Ол оған шамалы кем, тіпті одан да жылдам, жарқын, сенсациялық, соққы беру қабілеті жағынан дайын, аяқтары да жылдам, одан да жақсы алаңгер және Коббтың өзі қызғанарлық әмбебапқа ие болған". Даңқ залының ойыншысы Кристи Мэтьюсон 1922 жылы Сислердің "Руттан кем емес, тіпті кейбір адамдар одан да құндырақ" екенін жазды, сонымен қатар Сислердің Нью-Йорк құрдасынан гөрі әлдеқайда қарапайым екенін атап өтті. Екі жыл бұрын жазушы Флойд Белл Сислерді "ұялмағанша тартымды, мақтанға қашық, қызарған дебютант сияқты" деп сипаттаған. 1999 жылы The Sporting News журналының редакторлары Сислерді "Бейсболдың 100 ең ұлы ойыншысы" тізімінде 33-ші орынға қойды. Сент-Луис қаласындағы Буш стадионының сыртында Сислердің мүсіні орнатылған. Ол сондай-ақ Сент-Луис Даңқ аллеясында жұлдызбен марапатталған. 2009 жылғы "Жұлдыздар" ойынына Сент-Луиске келген Ичиро Судзуки, Сислердің рекордын бұзғаннан кейін, бұрынғы "Браунс" командасының қабіріне барды. Флорида штатының Тарпон Спрингс қаласы Джорджты құрметтеп, "Сент-Луис Браунс" командасының бұрынғы жаттығу базасын "Сислер Филд" деп атады. Ойын алаңы әлі де түрлі жергілікті командалар пайдаланады.
Кейінгі өмірі
1933 жылы Сислер Чарльз Нельсонмен серіктесіп, Сент-Луисте "Сислер Нельсон" спорттық тауарлар компаниясын ашты. Сол жылы олар Америка софтбол қауымдастығын құрып, Сент-Луисте түнгі ойындар үшін жарықпен бірнеше софтбол алаңдарын салып, ойынға және бизнеске қызығушылықты арттыруға көмектесті. Ол сондай-ақ Арканзас штатының Хот-Спрингс қаласындағы Рей Доан бейсбол мектебінде үш қыс бойы Хорнсбиге нұсқаушы ретінде қосылды. 1936 және 1937 жылдары Сислер КВК радиосында трансляцияланған "Браунс" және "Кардиналс" командаларының үй ойындарына түс комментаторы болды. 1940 жылы ол спорттық тауарлар дүкеніндегі үлесін пайдамен сатты. Сислер Риккидің қара терілі ойыншыларды бағалау үшін тағайындаған скауттар тобының құрамында болды, бірақ скауттар MLB-ден бөлек, қара терілі бейсбол командасын құру үшін ойыншылар іздеп жатыр деп ойлады. 1945 жылы Канзас-Сити "Монархс" командасының ойынын көргеннен кейін, Сислер Джеки Робинсонның екінші базада керемет ойыншы болатынына сенді, бірақ Робинсонның шортстоп ойнауға жеткілікті күші бар ма деп алаңдады. Рикки 23 қазанда Робинсонмен келісімшарт жасады, ал ол екі жылдан кейін MLB-дегі түс дискриминациясын бұзып, әйгілі бейсболшы карьерасына жол ашты. 1947 жылы Сислер Бруклинге қайта тағайындалды, онда оның міндеттері "Доджерс" командасының жас ойыншыларын бағалау, әр ойын алдында және кейін менеджермен және жаттықтырушылармен кездесу, сондай-ақ қарсыластардың тактикасын анықтау үшін ойындарды тамашалаудан тұрды. 1949 жылы Робинсон өзінің соққысын жақсарту үшін Сислермен бірнеше сағат жаттықты. "Сислер маған қалай секіруді тоқтатуды, қалай соңғы секундқа дейін серпілісті бақылауды, аяқтарымды қалай ауыстырып, оң жаққа соққы беруді үйретті. Мен оған ризашылығымды ешқашан ұмытпаймын", - деп еске алды Робинсон. Сислер мен Рикки болашақ Даңқ залына енетін Дьюк Снайдерге соққы аймағын дұрыс бағалауды үйретті. Сислер басқа да ойыншыларға нұсқау берді және олардың дағдыларын жақсартуға көмектесті. 1951 жылы ол "Доджерс" үшін болашақ жұлдыз шабуылшы Джонни Подреске келісімшарт жасады. 1950 жылы "Доджерс" "Филадельфия Филлиз" командасынан жеңілгеннен кейін Рикки командадан босатылды. "Пиратс" командасының бас менеджері болып жұмысқа орналасып, Сислерді Питтсбургтен 100 миль қашықтықтағы жас ойыншыларды бағалауға жауапты скаутингтің жетекшісі етіп тағайындады. Ол 1955 жылға дейін осы лауазымда болды, содан кейін жаңа бас менеджер Джо Л. Браун оны қызметінен босатты, бірақ оны скаут ретінде қалдырды. Маусым аяқталғаннан кейін Сислер және басқа жаттықтырушылар кіші лига мектебінде жас үміткерлерге тәлім берді. Клайд Сукфорттан алған ақпарат бойынша Сислер Монреальге Роберто Клементенің ойын көруге барып, Риккиге болашақ Даңқ залына енетін ойыншыны ұсынды. Бруклиндегідей, Сислер командасының ойыншыларына соққы беруде көмектесті. "Ол менің көзімді соққыдан алшақтатқанымды айтты. Ол мені алаңда қайта орналастырды, сонда мен допты жақсырақ көре алатынмын. Ол маған допты соққыға тигізуді бұйырды. Мені оны тартып алудан сақтарды", - деп еске алды Фрэнк Томас, ол 16 маусым ойнап, 286 рет үйден соқты. "Сислер бізге жылдам допқа дайын болуды және қисық допқа қарай серпілісімізді өзгертуді үйретті. Егер сіз қисық допты күтіп тұрып, жылдам доп алсаңыз, сіз оны соға алмайсыз. Бірақ қисық допты соғу үшін серпілісіңіздің жылдамдығын азайта аласыз", - деді 1960 жылғы NL MVP Дик Гроат. 1961 жылы Сислер Клементеге ауыррақ таяқ ұстауды ұсынды. Клементе сол маусымда лиганың үздік соққы берушісі атанды. Сислердің "Пиратс" командасымен байланысты міндеттері 1963 жылы қайта өзгерді, өйткені клуб оны Сент-Луис аймағындағы NL ойыншыларын бағалауға жауапты скаут етіп тағайындады. Сислер сонымен қатар көктемгі жаттығуларда ойыншыларға нұсқау берді және Аризона штатының Чандлер қаласында күзгі оқу лигасының командасын жаттықтырды. Вилли Старгелл Чандлер командасының түлектерінің бірі болды. Сент-Луис қаласындағы Сент-Мэри ауруханасында сегіз күн жатқаннан кейін, Сислер 1973 жылы 26 наурызда Миссури штатының Ричмонд-Хайтс қаласында жүрек ауруларының асқынуынан бүйрек жетіспеушілігінен қайтыс болды. Ол 80 жасқа толғаннан кейін екі күн өткен соң қайтыс болды. Оның жерлеу рәсімі бірнеше күннен кейін Сент-Луисте өтті, ал оның кремацияланған сүйектері Des Peres Presbyterian Church Cemetery-де жерленді.
Жеке өмір
1913 жылы Сислер болашақ әйелі Кэтлин Шарлотта Холзнейглмен танысты. Екеуі де Мичиган университетінде студенттік өмірге белсенді қатысты. Олар 1916 жылғы 21 қазанда үйленді. Сислер ішімдік пен темекіге тиіспеді, сондай-ақ қастық сөздер айтпады. 1923 жылы көздерімен мәселе туғанда, «Браунс» командасының бір бөлігінің иесі Уолтер Фрич оған Христиан ғылымын зерттеуді ұсынды. Ынталы түрде оған сенген Сислер 1924 жылы «Браунс» командасының көктемгі жаттығуына рухани кеңесшісі доктор Джон Рэндалл Даннмен бірге барды, ол қайта ойнауға дайындалып жатқанда оған көмектесті. Сислер 1934 жылы «Беттеудің ептілігі» атты кітапшасында және 1954 жылы «Бейсбол туралы Сислер: Ойыншылар мен жаттықтырушыларға арналған нұсқаулық» атты кітабында соққы беру туралы әңгімеледі. Спорт комментаторы Ред Барбер 1969 жылы бұл кітапты «әлі де соққы беру туралы ең толық кітап» деп атады. Сислердің ұлдары Дик пен Дейв те 1950 жылдары жоғары лигада ойнады. Джордж 1950 жылы «Доджерс» командасының скауты болған кезде, Дик «Бруклинге» қарсы өткен ойында жеңіс голын соғып, «Филлистерге» чемпиондық титул жеңіп алды, ал «Доджерс» командасын екінші орынға ықты. Ойыннан кейін оның сезімі туралы сұрағанда, Джордж: «Мен бірден қатты ренжідім, бірақ сонымен бірге керемет сезімде болдым» деді. Тағы бір ұлы, Джордж кіші, кіші лигада басшылық қызметтер атқарды және Халықаралық лиганың президенті болды. Сислерлердің тағы бір баласы, қызы Франсис болды.