Жорж Гинемер: Бірінші дүниежүзілік соғыстағы француз әуе аспірі
Georges Guynemer
Жорж Гинемер – Бірінші дүниежүзілік соғыстағы француз әуе аспысы, 54 жеңісімен көзге түскен. Францияның ұлттық батыры, өмірі мен ерліктері туралы аңыз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз бірінші дүниежүзілік соғысындағы үздік ұшқыш-аса Жорж Гюйнемер (24 желтоқсан 1894 – 11 қыркүйек 1917, із-түзсіз жоғалды) 54 жеңіспен екінші орынды алған және өлімі кезінде Францияның ұлттық батыры болған. Гюйнемердің қазасы Франция үшін терең қайғыға ұшыратты.
French World War I flying ace
Georges Guynemer (ʒɔʁʒ ɡinmɛːʁ, 24 December 1894 – 11 September 1917 MIA) was the second highest scoring French fighter ace with 54 victories during World War I, and a French national hero at the time of his death. Guynemer's death was a profound shock to France.
Ерте өмір және әскери мансап
Жорж Мари Людовик Жюль Гюйнемер Парижде бай және аристократиялық отбасында дүниеге келген. Оның әкесі Пол Гюйнемер (1860-1922), Сент-Сирдің бұрынғы офицері. Оның анасы Джули Ноэми Дуанель де Сен-Кентеннің (1866-1957) тегінде XIV Людовик патша да болған. Гюйнемердің балалық шағы көбінесе аурулы өтті. Дегенмен, ол өте жоғары жігерленуі мен өзіне сенуінің арқасында авиатор ретінде табысқа жетті. Әскери қызметке денсаулығының нашарлығына байланысты бастапқыда бес рет қабылданбады, бірақ 1914 жылдың соңында механик ретінде оқуға қабылданды. Қаһарлылықпен ол ұшқыш оқу орнына қабылданды және 1915 жылдың 8 маусымында MS.3 эскадрильясына қосылды. Ол өзінің барлық қызметінде осы бөлімде болды. Оған алғашқы ұшақ ретінде Шарль Боннар бұрын ұшқан Моран-Солнье L монопланы берілді, осыған орай ол «Ескі Шарль» (Vieux Charles) деп аталды. Гюйнемер осы атты сақтап, кейінгі ұшақтарының көпшілігіне де сол атты қойды. 1915 жылдың 19 шілдесінде ол өзінің алғашқы ұшағын – неміс «Авиатик» ұшағын атып түсірді. 1915 жылдың 5 желтоқсанында MS.3 эскадрильясы жаңа «Ньюпорт 10» истребительдерімен қайта жабдықталғаннан кейін N.3 эскадрильясы болып қайта аталды. Тиімді ұшаққа ие болған Гюйнемер Францияның ең үздік ұшқыштарының бірі ретінде танылды. 1916 жылдың ақпанында ол бес жеңіске жетіп, «аса қаһарман» атағын алды, ал наурыз айында лейтенант болып кірді. 1916 жылдың 12 наурызында ол өзінің 8-ші жеңісін оді. Жыл соңына қарай оның көрсеткіші 25-ке жетті. N.3 эскадрильясының командирі капитан Брокард сол кезде Гюйнемерді «менің ең жарқын шошқашым» деп сипаттады. 1917 жылдың 23 қаңтарында Гюйнемер 26 және 27-ші жеңістерін бірдей тіркеді: алдымен капитан Мартин Корнер ұшқан «Альбатрос C» ұшағын атып түсірді, ол қаза тапты, содан кейін лейтенант Бернхард Рёдер мен оның бақылаушысы лейтенант Отто фон Шанценбах ұшқан «Румплер C I» ұшағын атып түсірді, олар екеуі де қаза тапты. 1917 жылдың 26 қаңтарында Гюйнемер Flieger Abteilung (A) 226 бөлімінің «Альбатрос C.VII» ұшағын жерге түсірді, оның экипажы 30-шы жеңісі үшін тұтқындалды. 1917 жылдың 8 ақпанында «SPAD VII» ұшағымен Гюйнемер неміс «Гота» бомбалаушысын атып түсірген алғашқы одақтас ұшқыш болды, бұл оның 31-ші жеңісі еді. 1917 жылдың 16 наурызында ол өзінің 32-ші жеңісін оді – «Jasta 32» бөлімінің «Роланд D.II» ұшағы, оның ұшқышы тұтқындалды. 1917 жылдың 14 сәуірінде ол Flieger Abteilung (A) 254 бөлімінің экипажының бір мүшесін өлтіріп, өзінің 36-шы жеңісін оді. Оның ең табысты айы 1917 жылдың мамыр айы болды, ол 25 мамырда төрт жеңіске бірдей жетіп, жеті неміс ұшағын атып түсірді. Шілде айында ол «Spad XII» ұшағын ұша бастады; оның «avion magique» ұшағы оның тілегі бойынша, пропеллер шахтасы арқылы оқ атып шығатын пушкамен жабдықталды. Сонымен қатар, ол ауамен салқындатылатын «Викерс» пулеметімен де жабдықталды. Пушканың күшті атыс күші болғанымен, жаңа ұшақ оның салдарынан басқаруға қиын болды, өйткені пушканың артқы жағындағы бөлігі пилот кабинасының қарама-қарсы жағында бөлек аэрон және лифт басқаруын талап етті. Бір оқ атқан пушканы ұшу кезінде қолмен қайта зарядтау қажет болды; атылғанда қатты кері секірді және әр оқпен кабинаны түтінмен толтырды. «Spad XII» ұшағы жаңадан бастағандарға арналған емес еді. Дегенмен, Гюйнемер оны 27 шілдеде «Альбатрос» истребителін, ал келесі күні «DFW» ұшағын атып түсіру үшін пайдаланды. Соңғы жеңісі оны 50 жеңіске жеткен алғашқы француз ұшқышы етті, газеттерде «Елу машина жойылды! Бұл Гюйнемердің арманы еді!» деп жазылды.
Georges Marie Ludovic Jules Guynemer was born in Paris to a wealthy and aristocratic family. His father was Paul Guynemer (1860 1922), a former officer of Saint Cyr. His mother, Julie Noémi Doynel de Saint Quentin's (1866 1957) ancestry included King Louis XIV. Guynemer experienced an often sickly childhood. Nevertheless, he succeeded as an aviator through his enormous drive and self confidence. He was originally rejected five times for military service due to frailty, but was accepted for training as a mechanic in late 1914. With determination, he gained acceptance to pilot training, joining Escadrille MS.3 on 8 June 1915. He remained in the same unit for his entire service. The first plane allocated to him was a Morane Saulnier L monoplane previously flown by Charles Bonnard, and accordingly named Vieux Charles (Old Charles). Guynemer kept the name and continued to use it for most of his later aircraft. On 19 July 1915, he shot down his first plane, a German Aviatik. On 5 December 1915, the Escadrille MS.3 was renamed the Escadrille N.3, after being re equipped with new Nieuport 10 fighters. Flying the more effective plane, Guynemer quickly established himself as one of France's premier fighter pilots. He became an ace, with his fifth victory coming in February 1916, and was promoted to lieutenant in March. On 12 March 1916 he scored his 8th victory. At the end of the year, his score had risen to 25. Capitaine Brocard, commander of Escadrille N.3 (Storks), described Guynemer at that time as " my most brilliant Stork." On 23 January 1917 Guynemer scored a "double" credit of victories 26 and 27, first shooting down an Albatros C piloted by Captain Martin Korner, who was killed, followed by a Rumpler C I of Flieger Abteilung (A) 216 piloted by Lt. Bernhard Röder and his observer Lt. Otto von Schanzenbach who were both killed. On 26 January 1917 Guynemer forced down an Albatros C. VII of Flieger Abteilung (A) 226 whose crew was captured for his 30th credit. On 8 February 1917, flying a SPAD VII, Guynemer became the first Allied pilot to shoot down a German Gotha bomber, his 31st victory. On 16 March 1917 he brought down his 32nd credit, a Roland D. II of Jasta 32 whose pilot was captured. On 14 April 1917 he downed his 36th credit, by killing a crew from Flieger Abteilung (A) 254. His highest scoring month was May 1917, when he downed seven German aircraft including a quadruple credit on 25 May. By July, he began to fly the Spad XII; his avion magique was, at his behest, armed with a cannon whose barrel fired through the propeller shaft. It was also armed with a air cooled Vickers machine gun. Although the cannon promised devastating firepower, the new plane was a handful because of it, as the cannon's rearwards protruding breech mandated separate aileron and elevator controls split from each other on opposing sides of the cockpit. The single shot cannon had to also be manually reloaded in flight; it had a heavy recoil when fired and filled the canopy with fumes with every shot. The Spad XII was not a plane for a novice pilot. However, Guynemer used it to down an Albatros fighter on 27 July, and a DFW the next day. The latter triumph made him the first French ace to attain 50 victories, with headlines such as "Fifty machines destroyed! This had been Guynemer's dream!" written in the newspapers.
Өлім
Гюйнемер 1917 жылғы 11 қыркүйекте жауынгерлік тапсырмадан оралмады. Алдыңғы аптада оның тағайындалған және қарызға алынған ұшақтарында механикалық ақаулар болған. Сағат 08:30-да, тәжірибесі аз ұшқыш Жан Бозон Вердуразбен бірге, Гюйнемер өзінің Spad XIII S.504 n°2 ұшағымен ұшып кетті. Оның міндеті Лангемарк аймағын күзету еді. 09:25-те Поелкапель маңында Гюйнемер жалғыз немiс бақылау ұшағын – Rumpler-ді көріп, оған қарай құлауға түсті. Бозон Вердураз оның үстінде бірнеше Fokker ұшақтарын көрді, олардан құтылғаннан кейін, командирі көзден жоқ болды, сондықтан ол жалғыз қайтып келді. Гюйнемер енді қайта оралмады. Гюйнемердің жоғалып кеткенін оның эскадрильясының командирі, майор Брокард растады; бұл туралы ресми түрде Париждегі француз соғыс министрлігі 1917 жылғы 25 қыркүйекте хабарлады. Ресми емес растау 29 қыркүйек күні кешке, канадалықтардың шекарасынан атып түсірілген тұтқынға алынған неміс ұшқышынан келді. 413-ші полктің неміс сержанты апатқа куә болғанын және Гюйнемердің денесін анықтағанын айтты; ол сондай-ақ оның басына оқ тиіп, басқа жарақаттары болғанын – сынған аяқ және атып кеткен саусақ – растады. Неміс тобы денені алып кетуге асыққанда, одақтас артиллериясының атысынан кетуге мәжбүр болды. Жеңіс 3-ші "Яшта" эскадрильясының неміс асыл ұшқышы Курт Виссеманға жатқызылды. Виссеманның өзі екі аптадан астам уақыт өткен соң, 1917 жылғы 28 қыркүйекте қаза тапты. Француз майданындағы Америкалық Қызыл Кресттің хабарламасына сәйкес, Гюйнемердің өлімі "нақты расталды". Қызыл Кресттің баяндамасында мынадай мәліметтер келтірілген:
Guynemer failed to return from a combat mission on 11 September 1917. The previous week had been one of mechanical ills, in both his assigned aircraft and the ones he borrowed. At 08:30, with rookie pilot Jean Bozon Verduraz, Guynemer took off in his Spad XIII S.504 n°2. His mission was to patrol the Langemark area. At 09:25, near Poelkapelle, Guynemer sighted a lone Rumpler, a German observation plane, and dove toward it. Bozon Verduraz saw several Fokkers above him, and by the time he had shaken them off, his leader was nowhere in sight, so he returned alone. Guynemer never came back. Guynemer was confirmed missing in action by his squadron commander Major Brocard; it was officially announced in Paris by the French War Department on 25 September 1917. Unofficial confirmation came from a captured German pilot who was shot down behind Canadian lines the evening of 29 September. A German sergeant from the 413th Regiment swore he had witnessed the crash and identified Guynemer's corpse; he also certified that he had died from a bullet through the head, with other injuries including a broken leg and a finger shot away. The German party retrieving the body was driven away by Allied artillery fire before they could bury or remove the body. German ace Kurt Wissemann of Jasta 3 was credited with the victory. Wissemann would himself be killed in action little more than two weeks later on 28 September 1917. According to an American Red Cross communique from the French front, the death of Guynemer was determined to be "definitely confirmed". This Red Cross report provided these details:
Қызыл Крестке жеткен ақпарат бойынша, Гюйнемер Поелкапельдің солтүстігінде, Ипр майданында басына оқ тиіп қаза тапқан. Оның денесі ұшқыш куәлігіндегі суретінен танылды. Жерлеу Брюссельде, 5-ші пруссиялық дивизиясының құрметтік қарауымен өтті. Бұл туралы немістерден қашып келген бельгиялық азамат айтты. Поелкапельде жерлеуге дайындық жүріп жатқанда, Ипрдегі британдық шабуылға дейін бомбалау басталды. Сондықтан олар денесін алып, дереу кетуге мәжбүр болды. Неміс генералы капитан Гюйнемердің жетістіктеріне зор құрметпен қараған авиацияға құмар болған адам еді. Оның бұйрығымен дене арнайы жерлеу көлігімен Брюссельге жеткізілді. Капитанды офицерлер көтеріп алып, неміс авиаторларының гүлдестелерімен жапты. Пруссия гвардиясы оның келгеніне және жерлеу кезінде салют берді, оған барлық әскери құрмет көрсетілді. Француз үкіметі көптеген француз азаматтары жерленген Пантеонға капитан Гюйнемердің есімін "армияның ұмтылысы мен құлшынысының символы" ретінде сақтау үшін жазу жазуға шақырылды. Осы мақсаттағы қаулыны депутаттар палатасына депутат Лази енгізді. Гюйнемер қайтыс болған кезде 54 жеңіске жеткен.
Information received by the Red Cross says Guynemer was shot through the head north of Poelcapelle, on the Ypres front. His body was identified by a photograph on his pilot's license found in his pocket. The burial took place at Brussels in the presence of a guard of honor, composed of the 5th Prussian Division. Such is the story told by a Belgian, who has just escaped from the Germans. The burial was about to take place at Poelcapelle, when the bombardment preceding the British attack at Ypres started. The burying party hastily withdrew, taking the body with them. The German General chanced to be an aviation enthusiast with a great admiration for Captain Guynemer's achievements. At his direction the body was taken to Brussels in a special funeral car. Thither the captain was carried by non commissioned officers and was covered with floral tributes from German aviators. The Prussian Guards stood at salute upon its arrival and during the burial, which was given all possible military honors. The French Government has been invited to place in the Pantheon, where many great Frenchmen are buried, an inscription to perpetuate the memory of Captain Guynemer as 'a symbol of the aspirations and enthusiasm of the Army.' A resolution to this effect has been introduced in the Chamber of Deputies by Deputy Lasies. Guynemer had 54 victories at the time of his death.
Мұра
Гюйнемерді француз баспасөзі мақтап, ұлттық батырға айналдырды. Француз үкіметі бұл жариялымды халықтың рухын көтеріп, окоптардағы ауыр шығындарды ұмыттыру үшін қолдады. Гюйнемер назарға ілескеннен ұялды, бірақ оның тартымдылығы халықтың оның туралы барлығын білу ниетін одан әрі күшейтті. 1918 жылы француздың үздік ұшқышы Рене Фонкпен жағдай мүлдем басқаша болды, ол 75 расталған жеңіске қарамастан, мақтандығы мен өзін-өзі жарнамалауы үшін жағымсыз пікірлерге ие болды. Гюйнемердің қазасы Франция үшін зор қайғы болды; алайда, ол соғыс аяқталғанға дейін ел үшін үлгі болып қала берді. 22 жасында дүниеден өткен ол "Барлығын бергенше, ештеңе бермедің" деген кеңесімен ұлтты шабыттандырды. Париждегі Гюйнемер көшесіне және Компиеньдегі Гюйнемер мектебіне оның есімі берілді. Поэлькапельде Жорж Гюйнемердің құрметіне ескерткіш орнатылды. Америкалық "Туалайт-зона" телесериалының бірінші маусымдағы "Соңғы ұшу" (1960) атты эпизоды Гюйнемердің жоғалуына байланысты болжамдарға негізделген. Ол "Караджордж жұлдызы" орденімен, қылыштармен және басқа да көптеген наградалармен марапатталды.
Guynemer was lionized by the French press and became a national hero. The French government encouraged the publicity to boost morale and take the people's minds off the terrible losses in the trenches. Guynemer was embarrassed by the attention, but his shyness only increased the public's appetite to know everything about him. This was quite different later in 1918 with the French top ace René Fonck, who despite having 75 confirmed victories, had bad publicity for his arrogance and shameless self promotion. Guynemer's death was a profound shock to France; nevertheless, he remained an icon for the duration of the war. Only 22 at his death, he continued to inspire the nation with his advice, "Until one has given all, one has given nothing." The Paris street rue Guynemer is named after him as is a school in Compiègne, the Institution Guynemer. A statue is erected in Poelcapelle in commemoration of Georges Guynemer. The episode "The Last Flight" (1960) from season one of the American television series The Twilight Zone was loosely based on the disappearance of Guynemer put to fictional speculation as to what happened to him. He was decorated Order of Karađorđe's Star with swords and a number of other decorations.