Конституциялық заңдағы заңдардың конституциялық презумпциясы: соттардың заңдарды конституциялық деп қарауы, егер олар анық конституцияға қайшы келмесе.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Конституциялық құқықта конституциялық презумпция – соттардың заң шығарушы орган қабылдаған заңдарды конституциялық деп қарауының құқықтық қағидасы, егер заң анық түрде конституцияға қайшы келмесе немесе негізгі құқықтарға қатысты болмаса.
In constitutional law, the presumption of constitutionality is the legal principle that the judiciary should presume statutes enacted by the legislature to be constitutional, unless the law is clearly unconstitutional or a fundamental right is implicated.
Америка Құрама Штаттары
Ең күшті түрінде – әсіресе Джеймс Брэдли Тейер жақтағандай – конституциялық презумпция Конституцияны түсіндірудегі басты жауапкершілікті соттарға емес, Конгресске береді. Алайда, бұл көзқарас Марбери мен Мэдисон ісінде қалыптасқан сот қарауының көзқарасымен қақтығыс тудырады. Сондықтан, АҚШ Жоғарғы Соты бірнеше рет айтқан презумпцияның жұмсақ түрі американдық құқықта басымдыққа ие болды: «Үкіметтің координацияланған тармағына деген құрмет, Конгресс актісін Конституцияға қайшы екені анық көрсетілген жағдайларды қоспағанда, жоюға тыйым салады». Әйтпесе, заң қолдауға алынуы керек. Сондай-ақ, 1787 жылғы Филадельфия конвенциясында Вирджиния штатының делегаты Джордж Мейсон судьялардың «конституцияға қайшы заңды күштен шығара алатынын, бірақ қандай да бір заң, қаншалықты әділетсіз, зорлықшыл немесе зиянды болса да, егер ол осы сипаттамаға тікелей жатпаса, судья ретінде оған кедерісіз жол беруге міндетті» екенін айтқан. Джорджтаун құқық мектебінің профессоры Рэнди Барнетт мұндай презумпцияның өзі конституцияға қайшы екенін және үкіметтің бостандыққа қарсы келетін заңдардың қажеттілігін дәлелдеуге міндетті болуын, ал конституциялық презумпцияны ол «бостандық презумпциясы» деп атап кеткен нәрсемен алмастыру қажет екенін мәлімдейді.
In its strongest form—advocated most notably by James Bradley Thayer—the presumption of constitutionality gives Congress, rather than the courts, the primary responsibility for interpreting the Constitution. This view is in tension with the view of judicial review articulated in Marbury v. Madison, however. Thus, a less strong form of the presumption, repeatedly articulated by the Supreme Court of the United States, has become the dominant approach in American law: "[r]espect for a coordinate branch of Government forbids striking down an Act of Congress except upon a clear showing of unconstitutionality." Otherwise, a statute should be upheld. Likewise, at the 1787 Philadelphia Convention, Virginia delegate George Mason said that judges "could declare an unconstitutional law void. But with regard to every law, however unjust, oppressive or pernicious, which did not come plainly under this description, they would be under the necessity as Judges to give it a free course." Professor Randy Barnett from Georgetown Law argues that such a presumption is itself unconstitutional and suggests that government should be forced to prove that laws that violate liberty are necessary, replacing the presumption of constitutionality with what he calls the "presumption of liberty."
АҚШ-тан тыс жерлерде
Конституциялық заңдылыққа сенім, АҚШ-тан басқа көптеген елдердің, оның ішінде Ирландия Республикасы мен Сингапурдың конституциялық құқығының бір бөлігі болып табылады.
The presumption of constitutionality is part of the constitutional law of a number of nations outside the U. S., including the Republic of Ireland and Singapore.