Кіріспе

Бұрынғы кәсіби американдық бейсбол лигасы.

Кәсіби бейсбол клубтарының ойыншылар ұлттық лигасы, көпшілікке Players' League (PL) ретінде танымал, 19 ғасырдағы қысқа ғұмырлы, бірақ жұлдызды кәсіби американдық бейсбол лигасы болды. ПЛ 1889 жылғы қарашада Ұлттық лига (NL) және Америка қауымдастығы (AA) арасындағы жалақы дауынан кейін Кәсіби бейсболшылар бауырластығы құрды. NL 1879 жылы резервтік ереже енгізді, ол ойыншылардың жалақысы үшін командалар арасында келіссөздер жүргізу мүмкіндігін шектеді; AA және NL 1885 жылы әр ойыншыға 2000 АҚШ доллары жалақы шегін белгіледі, бұл 1885 жылы 2000 АҚШ долларына тең. NL иелері 1887 жылы жалақы шегін алып тастауға келісті, бірақ оны іске асырмады. Меліг Бейсбол (MLB) ПЛ-ді ресми статистикалық мақсаттар үшін "басты" лига деп санайды. Бауырластық құрамына Ұлттық лиганың ең үздік ойыншылары кірді. Джон Монтгомери Уорд басқаруымен Бауырластық мүшелері Ұлттық лигадан шығып, Ұлттық лиганың тең емес ойыншы-басқару қатынасын өзгерте алмағаннан кейін Ойыншылар лигасы құрды. ПЛ 1890 жылы бір маусым ғана өтті, ал Бостон франшизасы чемпионатты жеңді. Тарихшылар оны Ойыншылар лигасы деп білгенмен, газеттер көбінесе "Лига", "Ассоциация" және "Бауырластық" деген қысқартылған атаулармен турнир кестесін жариялады. ПЛ-ге, кем дегенде кейбір қалаларда, үлкен қызығушылық болды, бірақ ол жеткіліксіз қаржыландырылды, ал оның иелері бір маусымнан кейін жалғастыруға сенімділік танытпады.

Өмірбаян

Кәсіби бейсбол Америкада кем дегенде 1871 жылдан бері бар еді, ол кезде Кәсіби бейсбол ойыншыларының Ұлттық қауымдастығы (NA) құрылды; екі жыл бұрын NA-ның «Цинциннати қызыл шұлықтары» өздерінің он ойыншысына жалақы төледі. 1876 жылы Ұлттық лига (NL) құрылды, ол NA-дан ең жақсы алты команданы қабылдап, NA таратылды. 1879 жылдың қыркүйегінде құпия отырыста NL резервтік шартты енгізді, оған сәйкес командалар жылына бес ойыншыны «резервке» ала алады, олар команда иесінің рұқсатысыз басқа командалармен келісімшартқа отыра алмайды немесе келіссөздер жүргізе алмайды. Бұл клубтардың шығындарын азайту мақсатында ойыншылардың жалақысын шектеуге бағытталған шара еді. 1880-ші жылдардың ортасына қарай резервтік шарт әр командаға он бір ойыншыға дейін ұзартылды, ал 1885 жылғы $2000.0 сомасы қазіргі шақта шамамен <есептелген сома> құрайды. Осы өзгерістен кейін, бұрынғы ойыншылардың жесірлеріне көмектесу сияқты мәселелермен айналысқан «Кәсіби бейсбол ойыншыларының бауырластығы» еңбек мәселелеріне көшті. Клуб иелері 1887 жылы жалақы шегін алып тастауға келісті, бірақ уәдесінен бас тартып, оның орнына ойыншылардың жалақысын A–E шкаласы бойынша классификациясына сәйкес шектеген «классификация жүйесін» енгізді, «A» санатындағы ойыншылар ең көп жалақы алатын. 1886 жылы 107 ойыншысы болған Бауырластық 1889 жылдың 4 қарашасында Ұлттық лигадан кету ниетін жариялады. Бауырластық заңгерлерінің кеңесімен әр команда жеке құрылғаннан кейін корпорация құрудан ауланбады, содан кейін 1889 жылдың 16 желтоқсанында Бостон, Нью-Йорк, Филадельфия, Бруклин, Буффало, Чикаго, Кливленд және Питтсбург клубтарымен PL құрылды.

Басты беттер

Ойыншылар лигасының үштік тажының көшбасшылары – құрметті зал мүшесі Роджер Коннор 14 хоум-ранмен, Пит Браунинг 0,373 орташа ұпаймен және Харди Ричардсон 146 RBI көрсеткішімен болды. Питчерлер арасында Марк Болдуин 34 жеңіске жетті, Сильвер Кингтің ERA көрсеткіші 2.69 болды, ал Марк Болдуин 211 соққы жасады. 21 маусымда Кинг ресми емес сегіз иннингтік ойында еш гол жібермеді. Қызығы, Ойыншылар лигасының бір маусымдық өмірінде жеті үш ойыншы тіркелді: 14 маусымда «Гиганттар», 30 маусымда «Қызыл шұлықтар», 15 шілдеде «Пираттар», 30 шілдеде тағы да «Пираттар», 15 тамызда «Бургерлер», 6 қыркүйекте «Уордтың ғажайыптары» және 29 қыркүйекте «Бисон».

Мұра

Бостон және Филадельфия франшизалары Ойыншылар лигасы таратылғаннан кейін Американдық Ассоциацияға қосылды, және екеуі де 1891 жылғы маусымнан кейін АА-мен бірге таратылды. Бруклин, Нью-Йорк, Чикаго және Питтсбургтегі Ойыншылар лигасының франшизалары 1890 жылғы маусымнан кейін Ұлттық лигасының командаларымен бірікті. Лиганы ойыншылардың өздері бастағанмен, бұл негізінен жағдайларын жақсарту мақсатындағы күрделі әрекет болды, бірақ бұл жоба олар үшін ұзақ мерзімді перспективада кері нәтиже берді. Әйгілі резервтік бап сақталды және келесі 85 жылға жуық солай күйінде қалды. Бұрыннан әлсіз болған АА, Ойыншылар лигасының қатысуынан одан да әлсіреп қалды. Лу Биербауэр оқиғасы, Питтсбург Alleghenys командасы АА-ның Филадельфия Атлетикасының қарсылығына қарамастан Биербауэрмен келісім шарт жасағанда, ол бұл ойыншы Ойыншылар лигасына қосылғанға дейін ойнаған команда еді, – бұл Ұлттық лига мен АА арасында жік тудырды, және АА бір жылдан кейін таратылды, нәтижесінде үлкен лига командаларының (және ойыншылардың) саны азайды, ал қалған иелерге ойыншыларға қарсы күштірек ықпал етуге мүмкіндік берді. Басқару тұрғысынан алғанда, лиганың бір пайдасы – жаңа құрылыстардың салынуы болды, олардың бірнешеуі белгілі бір уақытқа дейін үлкен лига клубтарымен пайдаланылды. Олардың ең танымалсы – жаңа Поло алаңы, бастапқыда Ойыншылар лигасының Нью-Йорк Гианттары үшін Бауырластық паркі ретінде салынған. Кейін ол 1891 жылдан 1957 жылға дейін Ұлттық лигасының Нью-Йорк Гианттарының үйі болды (1911 жылы болат пен бетоннан қайта салынды) және Нью-Йорк Метс командасының алғашқы екі маусымында пайдаланылды. Сонымен қатар, 75 жылдық тарихында көптеген басқа да танымал спорттық жарыстар осы алаңда өтті.