Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Музыкалық аспап
Musical instrument
Дайын гитара – бұл аспаптың сымдарына немесе олардың арасына түрлі заттарды қою арқылы, соның ішінде басқа да кеңейтілген техникаларды пайдалану арқылы дыбыс өрнегі өзгертілген гитара. Бұл тәжірибе кейде "үстел гитарасы" деп аталады, себебі көптеген дайын гитара шеберлері аспапты әдеттегідей қолымен ұстамай, оны үстелге қойып, оған әсер етеді. Сыртқы заттарды пайдалану арқылы аспаптың дыбысын өзгерту идеясы басқа да аспаптарға қолданылды, ең әйгілісі – Джон Кейдждің дайын пианиносы, ол дайын гитарадан бұрын пайда болған.
A prepared guitar is a guitar that has had its timbre altered by placing various objects on or between the instrument's strings, including other extended techniques. This practice is sometimes called tabletop guitar, because many prepared guitarists do not hold the instrument in the usual manner, but instead place the guitar on a table to manipulate it. The idea of altering an instrument's timbre through the use of external objects has been applied to other instruments as well, most notably John Cage's prepared piano, which preceded the prepared guitar.
Тарих
Дайын гитаралар үшін аспапты дайындаудың маңызды мақсаттарының бірі – оның тембрін өзгерту, яғни дыбыстың негізгі тондық құрамын өзгерту. Бұл әдетте ішектерге немесе олардың астына түрлі заттар қою арқылы жасалады. Бұл заттардың өзіндік дыбысы болуы мүмкін, мысалы, қалам серігі, бірақ сонымен қатар ерекше ішек резонансын тудыруы немесе тепе-теңдік сияқты әрекет етіп, соққанда эхо немесе гулді дыбыс шығаруы мүмкін. Көптеген дыбыстар сағаттарға, қоңырауларға, Батыс емес музыкалық аспаптарға, тіпті ішектері жоқ соққы аспаптарына ұқсайды.
With prepared guitars, one of the key goals in preparing the instrument is changing its timbre – the fundamental tone composition of the sound. This is typically achieved by placing objects on or under the strings. The objects can have a tone of their own, like for instance a pen spring, but can also cause strange string resonance effects or behave like a seesaw and create echoing or buzzing effects after being struck and swinging like a balance. Many of the sounds sound more or less like clocks, bells or Non Western musical instruments or even non string percussion instruments.
Бьёрн Фонгаард
Норвегиялық композитор және гитарашы Бьёрн Фонгаардтың (1919–1980 жж.) тарихы, дайындалған гитараның алғашқы қадамдарын белгілеген болуы мүмкін. Ол бастапқыда тақтымды гитараны құрастырумен, тақташаны бейімдеу арқылы айналысты, бірақ одан ерте қалып, дайындалған гитара техникаларының алуан түрлеріне көшті. Осы жанрдағы оның алғашқы туындылары 1960 жылдардың ортасында пайда болды.
The history of Norwegian composer and guitar player Bjørn Fongaard (1919–1980) probably marks the first steps into prepared guitar. He started off by constructing a quarter tone guitar with adaption of the fretboard, but very early left this in favour of a diverse set of prepared guitar techniques. His first pieces in this genre came in the mid 1960s.
Кит Роу
Гитараны дайындау әдісін 1960 жылдардың соңында Кит Роу Джексон Поллоктың сурет салу әдісін және Джон Кейдждің дайындалған фортепианосын үлгі етіп әзірледі. Роу түрлі дайын гитара техникаларын жасады: гитарды үстелге жайғастырып, ішектерін, корпусын және датчиктерін әдеттен тыс тәсілдермен қолданып, қараңғы, ойлы, тартымды, кең және жат сипатталатын дыбыстар тудырды. Ол гитарада ойнау үшін кітапхана карточкасы, резеңке өшіргіш, серіппелер, қолмен ұсталатын электр желдеткіштері, аллигатор қысқыштары және кеңседе жиі қолданылатын заттар сияқты нәрселерді пайдаланды.
The method of actually preparing the guitar was developed in the late 1960s by Keith Rowe, in imitation of Jackson Pollock's painting method and John Cage's prepared piano. Rowe developed various prepared guitar techniques: placing the guitar flat on a table and manipulating the strings, body and pickups in unorthodox ways to produce sounds described as dark, brooding, compelling, expansive and alien. He has been known to employ objects such as a library card, rubber eraser, springs, hand held electric fans, alligator clips, and common office supplies in playing the guitar.
Фред Фрит
Тағы бір новатор – Фред Фрит, ол 1974 жылы "Guitar Solos" атты жеке альбомын шығарды. Альбомда Фриттің дайындалған гитараларында орындалған, сүйемелдемесіз және импровизацияланған сегіз трек бар. Альбом 1936 жылғы модификацияланған Gibson K 11 гитарасы арқылы жазылған. Фрит сырғалардың үстіне қосымша датчик орнатты, бұл оған табақшасы бар нотаның екі жағынан да дыбысты күшейте алуына мүмкіндік берді. Содан кейін ол гитара табақшасын капо арқылы екіге бөлді, нәтижесінде оның екі гитарасы болды, әрқайсысы жеке күшейтіліп, әрқайсысын екі қолмен тәуелсіз ойнауға болатын. Дыбыстарды одан да бөлу үшін ол әртүрлі жерлерге арқанға аллигаторлы қысқыштарды бекітті. Соның нәтижесінде бірнеше дыбыс көздері бар гитара пайда болды, оларды микшерге жіберіп, стерео дыбыс кеңістігіне таратуға болады.
Another pioneer was Fred Frith who in 1974 released a solo album called Guitar Solos. The album comprises eight tracks of unaccompanied and improvised music played on prepared guitars by Frith. The album was recorded using a modified 1936 Gibson K 11. Frith added an extra pickup over the strings at the nut, enabling him to amplify sound from both sides of the fretted note. He then split the fretboard in two with a capo, effectively giving him two guitars, each amplified separately, that he could play independently with each hand. To split the sounds further he attached alligator clips at various positions on the strings. The net result was a guitar with multiple sound sources that could be channeled to a mixer and distributed across the stereo soundscape.
Өзгелерге арналған аспаптар
1970 жылдардың басынан бастап, гитарист және аспап жасаушы Ханс Райхел үшінші көпірге ұқсас ерекшеліктері бар ерекше гитаралар жасады. Юрий Ландман, бастапқыда атональды деп есептелген дайындалған гитарада ойнау әдісінен туындаған таза интонациялық музыкалық шкала жасады, ол скрипканың астына үшінші көпір қоюға негіделген. Ол осы шкаламен "Moodswinger" деп аталатын аспапты құрды. Бұл көпір гармониялық қатардың түйіндік позицияларында орналасқанда, аспаптың күші артады, обертон анық естіледі және қарсы, қосымша жіп бөлігімен үйлесімді қатынаста болатын гармониялық мультифоникалық дыбысты құрайды.
Beginning in the 1970s, guitarist and luthier Hans Reichel made some unusual guitars with third bridge like qualities. Yuri Landman derived a just intoned musical scale from an initially considered atonal prepared guitar playing technique based on adding a 3rd bridge under the strings. He constructed an instrument called the Moodswinger with this scale. When this bridge is positioned in the noded positions of the harmonic series the volume of the instrument increases and the overtone becomes clear and has a consonant relation to the complementary opposed string part creating a harmonic multiphonic tone.