Кіріспе

Strzyżów – Польшадағы Вислак өзені аңғарында орналасқан, Подкарпат воеводствосының Strzyżów ауданының қаласы. Strzyżów – Краковтың оңтүстік-шығысында және Ржешовтан 30 км қашықтықта жатқан Strzyżowsko Dynowskie төбелігіндегі қалалардың бірі. 2010 жылдың 30 маусымындағы GUS (Польшаның Орталық статистикалық бас басқармасы) мәліметтері бойынша, қаланың халқы 8 782 адамды құрайды.

Тарих

Strzyżów тарихы 9 ғасырға дейін жетеді, Вислание тайпасы (Вистулалықтар) заманында, аңыз бойынша, пұтқа табынушы Вистула князі өз жерінің шығыс шекараларын қорғау үшін Стобница және Вислок өзендерінің жанында "Strzeżno" деп аталатын қарау мұнарасын салған. 1279 жылы Будада (Мажарстан) Папаның епископ Филип есімді өкілі абатқа Czudec және Strzyżów-тан ерекше салық (ондықтан бір бөлік) алу құқығын растады. Strzyżów 1373 және 1397 жылдар аралығында қала құқығын алды. Қала топырақтан жасалған қорғаушы бөгетпен (Zawale көшесі әлі де бар және ол осы бөгетке байланысты) қоршалған. Бұл қаланың гүлденген және дамыған, қолөнершілік, егіншілік және қазіргі Польша, Венгрия және Словакиядағы басқа қалалармен сауда келісімдері жасалған кезі еді. 1373 жылы Strzyżów Войтко атты рыцарьдің, кейін Пакоштің және оның ұлдары Ян мен Миколайдың қолына көшті. Уақыт өте қала иелері ауысты. 15 тамыз 1769 жылы Бар конфедерациясы Казимир Пуласки мен Франциск Трцельскийдің куәгерлігімен Strzyżów-тағы Immaculate Mary суретінің алдында ант берді. Осы оқиғадан кейін бұл сурет Конфедерацияның туында пайда болды. 1796 жылы діни емес мектептің негізі қаланың дамуын күшейтті, сондай-ақ 1684 жылдан бастап жылына төрт жәрмеңке ұйымдастыруға рұқсат берілді. Польшаның 18 ғасырдың соңында бөлінуінен кейін қала Австрияның Галициясына қосылды. Тарихы барысында Strzyżów тоғыз рет өртке ұшырады, соңғысы 1895 жылы халықты ғимараттарды тек кірпіштен салуға мәжбүр етті. 1880 жылға қарай Strzyżów-та негізінен поляктар тұрды, бірақ еврейлер мен немістер сияқты маңызды азшылықтар да болды. 1918 жылы қала Польшаға (Польшаның екінші республикасы) қайтарылды. 1960-1970 жылдары индустрияландыру басталды; қала маңында көптеген фабрикалар, компаниялар, мектептер және мәдени орталықтар құрылды.

Атақты тұрғындар

Мичислав Г. Беккер (1905–1989), инженер және ғалым.