Эдвард Рассел: Әскери-теңіз күштерінің бас қолбасшысы және саясаткер өмірі
Edward Russell, 1st Earl of Orford
Эдвард Рассел – британдық адмирал, саяхатшы, «Бес өлімсіздердің» мүшесі. Вильгельмді Англияға шақырушылардың бірі, «Даңқты революция» мен Вильгельм соғысына қатысты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Первый лорд Адмиралтейства
First Lord of the Admiralty
Флот адмиралы Эдвард Расселл, 1-ші граф Орфорд, ПК (1653 – 26 қараша 1727) – Корольдік теңіз күштері офицері және саясаткер. Үшінші ағылшын-голландия соғысы кезінде Солебей шайқасында кіші офицер болып қызмет еткеннен кейін, ол Барбариялық қарақшыларға қарсы операциялар кезінде Жерорта теңізінде капитан болып қызмет етті. Расселл ағылшын дворяндарынан құралған "Өлмес жеті" тобының мүшесі болды, олар Вильгельмге шақыру қағазын – Оранж принці Вильгельмге король Джеймс II-ді тақтан түсіруді сұраған құжатты жариялады. Нидерландыда тұратын ол Вильгельмнің Англияға басып кіруін және одан кейінгі Даңқты революцияны жоспарлау кезінде принц Вильгельмнің хатшысы болды. Ол Ирландиядағы Вильгельм соғысына теңіз күштерінен қолдау көрсетумен толыққанды айналысты, соғыс аяқталғанға дейін. Ол Барфлер шайқасында француз флотына қарсы күрескен және Тоғыз жылдық соғыс кезінде Ла-Хог шайқасында түнгі шабуылда оның көп бөлігін жойған ағылшын-голландия күштерінің бас қолбасшысы болды. Расселл Вильгельм III патшалығында Адмиралтействоның бірінші лорды болды, содан кейін Анна патшайымы мен Георг I патшалығында тағы екі рет осы лауазымды иеленді. Ол сондай-ақ Лансестон, Портсмут және кейін Кембриджшир округінен парламент депутаты болды.
Admiral of the Fleet Edward Russell, 1st Earl of Orford, PC (1653 – 26 November 1727) was a Royal Navy officer and politician. After serving as a junior officer at the Battle of Solebay during the Third Anglo Dutch War, he served as a captain in the Mediterranean Sea in operations against the Barbary pirates. Russell was one of the Immortal Seven, a group of English noblemen who issued the Invitation to William, a document asking Prince William of Orange to depose King James II. Based in the Netherlands, he served as Prince William's secretary during the planning of William's invasion of England and subsequent Glorious Revolution. He was fully engaged in providing naval support for the Williamite War in Ireland until the war ended. He was Commander in Chief of the Anglo Dutch force that fought the French fleet at the Battle of Barfleur and destroyed much of it in a night attack at the Battle of La Hogue during the Nine Years' War. Russell went on to be First Lord of the Admiralty during the reign of William III and then held the office twice again in the reigns of Queen Anne and King George I. He was also MP for Launceston, for Portsmouth and then for Cambridgeshire.
Ерте мансап
Ол, құрметті Эдвард Расселдің ұлы, 4-ші Бедфорд графының кіші ұлы және Пеннелопа Рассел (әкесі Хилл), Даун графтығындағы Хиллсбороның сэр Мойсес Хиллдің қызы және сэр Уильям Бруктың жесірі, Рассел Кембридждегі Сент-Джон колледжінде қысқа ғана оқып, 1666 жылы Корольдік теңіз күштеріне қосылды. 1671 жылы лейтенант қызметіне көтеріліп, төртінші дәрежелі HMS Advice кемесіне тағайындалды, содан кейін үшінші дәрежелі HMS Rupert кемесіне ауыстырылды. 1672 жылдың мамыр айында Саффолк жағалауындағы Солебей шайқасында голланд адмиралы Михил де Рюйтер бастаған голланд флоты британдық-француздық біріккен флотын күтпеген шабуылға ұшыратқанда, ол әрекетке қатысты. Үшінші ағылшын-голландия соғысы кезінде. 1689 жылдың мамыр айында толық адмирал дәрежесіне көтерілген Рассел 1689 жылы екінші дәрежелі HMS Duke кемесінде туын көтеріп, Каналға қолбасшылық етті және Францияға блокада салды. Рассел 1690 жылдың наурыз айындағы жалпы сайлауда Портсмут округінен парламент депутаты болып сайланды. 1690 жылдың көктемінде Испанияның болашақ королевасы Мария Аннаны Флушингтен Корунаға жеткізді. 1690 жылдың шілдесінде Бичи-Хед шайқасындағы сәтсіздіктен кейін адмирал Торрингтон графының беделі түсті, ал Рассел флот адмиралы болып тағайындалып, 1690 жылдың желтоқсанында Теңіз күштерінің бас қолбасшысы болды. Ол 1691 жылдың қазанында соғыс аяқталғанға дейін Ирландиядағы Вильям соғысына теңізден қолдау көрсетумен белсенді айналысты. Содан кейін Рассел 1692 жылдың маусым айында Ла-Хог шайқасында түнгі шабуылда француз флотының көп бөлігін жойды. 1698 жылы ол флотты күтіп-ұстауға бөлінген қаражатты жеке меншігіне жұмсады деген айыптамаларға ұшырады. Бұл айыптамалар одан әрі дамымады және ол 1699 жылдың мамырында Бірінші виг хунто биліктен құлаған кезде Адмиралтействоның бірінші лорды, Теңіз қазынашысы және Аға теңіз лорды лауазымынан кетті. Рассел 1709 жылдың қарашасында Годольфин-Марлборо коалициялық үкіметінде Бірінші лорд ретінде қайтадан қызметке кірді, бірақ 1710 жылдың қазанында торилер үстемдік еткен Харли үкіметі билікке келген кезде лауазымын тастады. Ол 1727 жылдың 26 қарашасында Лондонның Ковент-Гарденінде қайтыс болды және Ченистегі Сент-Михаил шіркеуінің Рассел мазасына жерленді.
Born the son of the Hon. Edward Russell, a younger son of the 4th Earl of Bedford and Penelope Russell (née Hill), daughter of Sir Moyses Hill of Hillsborough, County Down and widow of Sir William Brooke, Russell briefly attended St John's College, Cambridge and joined the Royal Navy in 1666. Promoted to lieutenant in 1671, he was appointed to the fourth rate HMS Advice and then transferred to the third rate HMS Rupert and saw action, when a combined British and French fleet was surprised and attacked by the Dutch, led by Admiral Michiel de Ruyter, at the Battle of Solebay off the Suffolk coast in May 1672, during the Third Anglo Dutch War. Promoted directly to full admiral in May 1689, Russell took command in the Channel, with his flag in the second rate HMS Duke, in 1689 and enforced a blockade of France. Russell was elected Member of Parliament for Portsmouth in the general election in March 1690. He conveyed Maria Anna of Neuburg, Charles II of Spain's future consort, from Flushing to Coruna in Spring 1690. in June 1690. Following the debacle at the Battle of Beachy Head in July 1690, Admiral the Earl of Torrington fell out of favour and Russell, having been promoted to Admiral of the Fleet, became Commander in Chief of the Navy in December 1690. He was fully engaged in providing naval support for the Williamite War in Ireland until the war ended in October 1691. Russell then destroyed much of the French fleet, in a night attack at the Battle of La Hogue in June 1692. He faced allegations of having misappropriated funds from the maintenance of the fleet, to spend on his private estates in 1698. The accusations went no further and he left office as First Lord of the Admiralty, as Treasurer of the Navy and as Senior Naval Lord, when the First Whig Junto fell from power in May 1699. Russell returned to office as First Lord in the coalition Godolphin–Marlborough ministry in November 1709 but left his post when the Tory dominated Harley ministry came to power in October 1710. He died at Covent Garden in London on 26 November 1727 and was buried in the Russell vault at St Michael's Church in Chenies.