Тәутетондық орденінің төртінші ұлы магистрі: Герман фон Зальца

Кіріспе

Тевтондық рыцарлардың төртінші ұлы шебері, адмирал Герман фон Сальза (немесе Герман Сальза; шамамен 1165 – 20 наурыз 1239) 1210 жылдан 1239 жылға дейін Тевтондық рыцарлардың төртінші ұлы шебері болды. Фридрих II және Папамен байланысы бар шебер дипломат Герман әскери орденнің Пруссияға кеңеюіне жетекшілік етті.

Өмірбаян

Герман фон Салза Тюрингия жерінің министрлік әулетіне туған, шамасы Лангенсальзадағы Дрибург қамалында дүниеге келген. Тюрингияның Ландграфы Людовик III-мен бірге ол 1189/91 жылдарғы Акко қоршауына қатысқан болуы мүмкін, осы оқиғада Тевтон ордені құрылған. Ол сондай-ақ 1197 жылғы крест жорығында Ландграф Герман I және Хеннеберг графы Отто фон Ботенлаубенге қосылған болуы мүмкін, сонымен қатар Иерусалим королі Амалрик II-нің тағына отыруын көрген. Крест жорығы император Генрих VI-ның қазасынан кейін тоқтатылды, одан кейін Тевтон рыцарлары Ұлы магистр Генрих Вальпот фон Бассенхайм басшылығымен әскери орден ретінде қайта құрылды, бұл Киелі жердің бағындырылған иеліктерін қорғау үшін жасалды. Германның орденге қабылданған уақыты белгісіз, бірақ ол алғаш рет 1210 жылы Иоанн Бриенн Иерусалим патшасы болып сайланғанда Ұлы магистр ретінде көзге түседі. Осылайша, ол өкіметтің алғашқы жылында Жерорта теңізі аймағында біраз уақыт өткен болуы мүмкін. Осы кезеңде рыцарлардың қызметі Испаниядан Ливонияға дейін кеңейді. Герман Хогенштауфен императоры Фридрих II-нің досы және кеңесшісі болды, ол 1222 жылдан бастап Папалық курияда делдал ретінде өкілдік етті. Папа III Гонорий Германның қабілеттерін мойындады және бұрынғы Ұлы магистрлер кезінде нашарлағаннан кейін Тевтон рыцарларына Госпитальдік және Тамплиер рыцарларымен тең мәртебе берді. 1211 жылы Венгрия королі Андрей II-нің өтініші бойынша Герман Трансильваниядағы Бурзенландқа кумандарға қарсы қорғану үшін Тевтон рыцарларын орналастырды. Алайда, венгр ақсүйектері орденнің болуына наразылық білдірді және 1225 жылға дейін олар кетіп қалды. Осы уақытта Герман Фридрихпен бірге 1219 жылы Дамиеттаға қарсы Бесінші крест жорығына қатысты және Иоанн Бриенн оған батылдығы үшін марапат берді. Кейін Герман Фридрихті Алтыншы крест жорығын бастауға көндірді және Фридрихтің Иоанн Бриенннің қызы Изабеллаға үйленуіне жартылай жауапты болды. Еуропаға оралғаннан кейін Герман Кілт соғысын аяқтауға және Фридрихтің айыпталуын жоюға көмектесті. Содан кейін Мазовияның Конрад I оны ескі пруссиялықтарға қарсы күресуге шақырды. Герман Папа мен императордың мақұлдауын алғаннан кейін 1230 жылы рыцарлар Пруссияны христиандыққа айналдыру үшін ұзақ науқанды бастады. Германның Папаға немесе императорға жасаған келесі сапарлары орденге жаңа артықшылықтар мен сыйлықтар әкелді. Сондай-ақ, ол 1237 жылы Ливониялық Қылышбастар орденін Тевтон орденіне қосып алуға қол жеткізді. Германның Папа Григорий IX және император арасындағы делдалдық рөлінің маңыздылығы Фридрих пен Папа арасындағы барлық байланыс Германның қазасымен тоқтағанынан көрінеді. Алайда, Тевтон орденінің ішінде рыцарлар Ұлы магистрдің болмауына наразылық білдіре бастады, сондықтан оны қайта шақырып, саяси өмірінен шеттетуге мәжбүр етті. Дегенмен, ол діни көшбасшы ретінде сәттілікке жете алмады және 1238 жылы Салерноға зейнетке шықты. Ол 1239 жылы онда қайтыс болды.

Hermann von Salza was born to a dynasty of ministeriales of the Thuringian landgraves, probably at Dryburg Castle in Langensalza. With Landgrave Louis III of Thuringia he may have already taken part in the 1189/91 Siege of Acre, where the Teutonic Order was founded. He possibly also joined Landgrave Hermann I and the Henneberg count Otto von Botenlauben on the Crusade of 1197 and witnessed the coronation of King Amalric II of Jerusalem. The crusade was aborted upon the death of Emperor Henry VI, whereafter the Teutonic Knights were re established as a military order under Grand Master Heinrich Walpot von Bassenheim to secure the conquered estates of the Holy Land. The precise time of Hermann's entry into the Order is unknown, but he first appears as Grand Master at the coronation of Count John of Brienne as King of Jerusalem in 1210. As such he may have spent some time in the Mediterranean Sea region during the first year of his rule. During this period the activities of the Knights were extended from Spain to Livonia. Hermann was a friend and councilor of the Hohenstaufen emperor Frederick II, for whom he represented as a mediator in the Papal curia from 1222 onwards. Pope Honorius III also recognized Hermann's capabilities, and granted the Teutonic Knights an equal status with the Knights Hospitaller and the Knights Templar, after it had gone into decline under previous Grand Masters. At the request of King Andrew II of Hungary in 1211, Hermann led the placing of Teutonic Knights in the Burzenland in Transylvania to defend against the Cumans. Hungarian nobles complained of the order's presence, however, and they were forced to leave by 1225. Meanwhile, Hermann accompanied Frederick on the Fifth Crusade against Damietta in 1219, and he was decorated for bravery by John of Brienne. Hermann later convinced Frederick to undertake the Sixth Crusade, and was partially responsible for Frederick's marriage to Isabella, John of Brienne's daughter. Upon his return to Europe, Hermann helped to end the War of the Keys and lift Frederick's excommunication. He was then requested by Konrad I of Masovia to fight the pagan Old Prussians. After Hermann had gained approval from both the Pope and the Emperor the knights began their lengthy campaign to Christianize Prussia in 1230. Hermann's subsequent visits with the Pope or the Emperor brought new privileges and donations to the Order. He was also able to obtain the incorporation of the Livonian Brothers of the Sword into the Teutonic Order in 1237. The importance of Hermann's role as mediator between Pope Gregory IX and the emperor can be seen by the fact that all communication between Frederick and the pope broke off with Hermann's death. Within the Teutonic Order, however, the knights began to grow dissatisfied at the absence of their Grand Master, so they recalled him and had him withdraw from his political life. However, he was less successful as a religious leader, and soon retired to Salerno in 1238. He died there in 1239.

Мұра

Германның мәрмәрден жасалған бюсті Бранденбург маркграфы Альбрехт II-нің (суретші Йоханнес Бозе) жанында бұрынғы Берлиннің Жеңіс аллеясында екінші тұлға ретінде тұрды. 2009 жылдың мамыр айынан бері ол Спандау цитаделінде сақталуда. Альбрехт 1198 жылы Акко қаласында орденнің құрылтай жиналысына қатысып, үшінші крест жорығында (1189–1192) Ұлы магистрмен кездескен. Герман фон Сальзаға арналған ескерткіш тақтасы Регенсбург қаласының жанындағы Вальхалла мемориалдық кешеніне орнатылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде SS Panzer Abteilung 11 атты танк дивизиясы Герман фон Сальза атымен аталыпты.