Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландияның әскери күштері
New Zealand military forces
Жаңа Зеландия экспедициялық күштері (NZEF) – Бірінші дүниежүзілік соғыс (1914–1918 жж.) және Екінші дүниежүзілік соғыс (1939–1945 жж.) кезінде Ұлыбритания империясы мен Доминион әскерлерімен бірге шайқасу үшін Жаңа Зеландиядан жіберілген әскери күштердің атауы. Нәтижесінде, Бірінші дүниежүзілік соғыстағы NZEF Бірінші Жаңа Зеландия экспедициялық күштері ретінде белгілі болды. Екінші дүниежүзілік соғыстағы NZEF Екінші Жаңа Зеландия экспедициялық күштері (2NZEF) деп аталды. 2NZEF-ті генерал Бернард Фрейберг басқарды.
The New Zealand Expeditionary Force (NZEF) was the title of the military forces sent from New Zealand to fight alongside other British Empire and Dominion troops during World War I (1914–1918) and World War II (1939–1945). Ultimately, the NZEF of World War I became known as the First New Zealand Expeditionary Force. The NZEF of World War II was known as the Second New Zealand Expeditionary Force (2NZEF). The 2NZEF was led by General Bernard Freyberg.
1-ші Жаңа Зеландия экспедициялық күштері
Жаңа Зеландия экспедициялық күштері (НЗЭФ) – Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ұлыбритания үшін күресу үшін Жаңа Зеландиядан жіберілген әскери күштердің атауы. Соғыс басталған кезде Жаңа Зеландия бірден екі бригаданы – бірін жаяу әскер, бірін атты әскер, барлығы 8500 адамнан құрастыруды ұсынды. Австралия армиясы сияқты, Жаңа Зеландия армиясы да «аумақтық» күш болды, ол отандық аралдарды қорғауға арналған. Оны шетелге жөнелтуге болмады. Сондықтан, еріктілерден «экспедициялық» күш құру қажет болды. НЗЭФ-тің алғашқы тобы, «Негізгі топ» деп белгілі, 1914 жылдың 16 қазанында Австралияға аттанды, содан кейін 1914 жылдың 1 қарашасында Мысырға жол алған конвойге Австралия императорлық күштерімен (AIF) қосылды. НЗЭФ және AIF конвойы бастапқыда Ұлыбританияға бағытталған, бірақ Англиядағы оқу лагерлерінің жағдайына байланысты Египетке бұрылды. Осы себепті әскерлер британдық климатқа сәйкес жүннен тігілген киімдермен жарақтанды. 2 желтоқсанда конвой Суэц каналын өтіп Александрияға жетті. Әскерлер пойызбен Каирге сапар шекті, пирамидалардың көрінетін жерінде шатырларда орналасты. НЗЭФ-ті соғыс бойы генерал-майор Александр Годли басқарды, ол 1910 жылы лорд Киченердің ұсынысымен Жаңа Зеландия әскери күштерінің бас қолбасшысы болып тағайындалған британ армиясының офицері еді. Годли 1914 жылдың қазан айында НЗЭФ-пен кеткеннен кейін генерал-майор Альфред Уильям Робин соғыс бойы Жаңа Зеландия әскери күштеріне қолбасшылық етіп, НЗЭФ-ке күштерді жеткізіп, қолдау көрсетуде маңызды рөл атқарды. Генерал-майор Джордж Непьер Джонстон CB CMG DSO (1867–1947) Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Жаңа Зеландия күштерінде 1914–1918 жылдары Жаңа Зеландия қорғаныс күштеріндегі тұрақты артиллерияның директоры және қолбасшысы болып қызмет етті. Жаңа Зеландия, Австралия сияқты, соғысқа дейінгі міндетті әскери оқыту саясатын ұстанды, бірақ Австралия сияқты, Жаңа Зеландияның аумақтық армиясын шетелге жөнелтуге болмады. Осылайша, НЗЭФ бастапқыда тек еріктілерден құралды. 1916 жылдың 1 тамызында әскери қызметке шақыру енгізілді және соғыс аяқталғанға дейін 124 000 адам – 250 000-ға жуық әлеуетті ер адамдардың жартысы – НЗЭФ қатарында қызмет етті. Олардың шамамен 100 000-ы шетелге жіберілді. НЗЭФ соғыстың көп бөлігінде AIF-пен тығыз байланыста болды. Галлиполи операциясы басталғанда Жаңа Зеландия тобы өз дивизиясын толықтыруға жеткіліксіз болды, сондықтан ол Австралияның 4-ші жаяу әскер бригадасымен біріктіріліп, генерал Годлидің басшылығымен Жаңа Зеландия және Австралия дивизиясын құрды. Бұл дивизия, Австралияның 1-дивизиясымен бірге, генерал Уильям Бердвудтың басшылығымен әйгілі Австралия және Жаңа Зеландия армия корпусын (ANZAC) құрады. Галлиполи операциясы аяқталғаннан кейін НЗЭФ өзінің жеке жаяу әскер дивизиясын – Жаңа Зеландия дивизиясын құрды, ол соғыстың қалған бөлігінде Батыс майданында қызмет етті. Генерал Годли корпусқа көтеріліп, Жаңа Зеландия дивизиясын қамтитын II ANZAC корпусына берілді. 1916 жылдан бастап 1918 жылы Австралия корпусы құрылғанға дейін (бес Австралия дивизиясынан құралған) әрқашан екі «ANZAC» корпусы – I ANZAC корпусы және II ANZAC корпусы болды, дегенмен Жаңа Зеландия дивизиясы тек біреу ғана болды. 1916 жылдың басында Жаңа Зеландия үкіметі Австралия және Жаңа Зеландия армиясын құруды қолдады, бірақ бұл жоспар іске аспады. НЗЭФ-тің атты әскер бөлімі Жаңа Зеландия атты әскер бригадасы болды. Бригада Мысырда қалды және 1-ші және 2-ші Австралия жеңіл атты бригадаларымен бірігіп, Синай және Палестина операцияларында қызмет еткен ANZAC атты дивизиясын құрды. Жаңа Зеландия экспедициялық күштері (кейіннен 1-ші НЗЭФ деп аталды) 1921 жылдың 31 желтоқсанында толықтай таратылды.
The New Zealand Expeditionary Force (NZEF) was the title of the military forces sent from New Zealand to fight for Britain during World War I. Upon the outbreak of war, New Zealand immediately offered to provide two brigades—one of infantry and one of mounted troops—with a total of 8,500 men. As was the case with the Australian army the existing New Zealand army was a "territorial" force, designed for the defense of the home islands. It could not be deployed overseas. Hence, it was necessary to form a volunteer "expeditionary" force. The initial contingent of the NZEF, known as the "Main Body," sailed on 16 October 1914 for Australia and then joined with the Australian Imperial Force (AIF) in a convoy that sailed for Egypt on 1 November. The NZEF and AIF convoy was originally bound for Britain but diverted en route to Egypt because of the state of the training camps in England. As a result, the troops were dressed in woolen uniforms for the British climate. On 2 December the convoy reached Alexandria after passing through the Suez Canal. Disembarking the troops traveled by train for Cairo, bivouacking in tent camps within sight of the Pyramids. The NZEF was commanded throughout the war by Major General Alexander Godley, a British Army officer who in 1910, on the recommendation of Lord Kitchener, had been appointed as the commander of the New Zealand Military Forces. After Godley departed with the NZEF in October 1914, Major General Alfred William Robin commanded the New Zealand Military Forces at home throughout the war as commandant, and was pivotal in ensuring the ongoing provision of reinforcements and support to the NZEF. Major General George Napier Johnston CB CMG DSO (1867–1947) served with New Zealand forces during World War I as director of ordnance and commander of permanent artillery in the New Zealand Defence Force from the outset of World War I during 1914–1918. New Zealand, like Australia, had a pre war policy of compulsory military training, but, like Australia, New Zealand's Territorial Army could not be deployed overseas. Thus, the NZEF was initially composed solely of volunteers. Conscription was introduced on 1 August 1916 and by the end of the war 124,000 men—nearly half the eligible male population of 250,000—had served with the NZEF. Of these, about 100,000 had been sent overseas. The NZEF was closely tied to the AIF for much of the war. When the Gallipoli campaign began, the New Zealand contingent was insufficient to complete a division of their own, so it was combined with the Australian 4th Infantry Brigade to form the New Zealand and Australian Division under the command of General Godley. This division, along with the Australian 1st Division, formed the famous Australian and New Zealand Army Corps (ANZAC) under the command of General William Birdwood. After the end of the Gallipoli campaign, the NZEF formed its own infantry division, the New Zealand Division, which served on the Western Front for the rest of the war. General Godley was promoted to a corps command and given II ANZAC Corps, which contained the New Zealand Division. From 1916 until the formation of the Australian Corps in 1918 (made up of the five Australian divisions) there were always two "ANZAC" corps—I ANZAC Corps and II ANZAC Corps—despite the fact that there was only one New Zealand Division. During early 1916 the New Zealand Government supported the formation of an Australian and New Zealand Army, but this did not occur. The mounted arm of the NZEF was the New Zealand Mounted Rifles Brigade. The brigade remained in Egypt and, combined with the 1st and 2nd Australian Light Horse Brigades, made up the ANZAC Mounted Division which served through the Sinai and Palestine campaign. The New Zealand Expeditionary Force (later called the 1st NZEF) was finally disbanded on 31 December 1921.
Құрылу
1939 жылы қыркүйекте Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Жаңа Зеландия үкіметі Германияға соғыс жариялады. Бірнеше күн ішінде үкімет соғыста қызмет ету үшін 2-ші Жаңа Зеландия экспедициялық корпусын (2NZEF) құру туралы шешім қабылдады. Британ үкіметімен кеңескеннен кейін, жаяу әскер дивизиясын құруға бекітілді. Бұл 2-ші Жаңа Зеландия дивизиясын генерал-майор Бернард Фрейберг басқарады. Фрейберг – британдық армия офицері, ол өмірінің алғашқы жылдарын Жаңа Зеландияда өткізген және Бірінші дүниежүзілік соғыста Виктория кресімен марапатталған, соғысты бригадир генерал шенімен аяқтаған және Жаңа Зеландия үкіметіне қызмет етуді ұсынған адам еді. Фрейберг сонымен қатар 2NZEF-тің де бас қолбасшысы болды.
At the outbreak of World War II in September 1939, the New Zealand Government declared war on Germany. Within a few days, the government pronounced the assembly of what would be an Expeditionary Force, which become known as the 2nd New Zealand Expeditionary Force (2NZEF), for service in the war. After consulting with the British Government, it was decided to raise an infantry division. This, the 2nd New Zealand Division, would be commanded by Major General Bernard Freyberg, a British Army officer who had spent his early years in New Zealand and won a Victoria Cross in the First World War, ending it as a brigadier general, who had offered his services to the New Zealand Government. Freyberg would also be the commander of the 2NZEF.
Африка мен Еуропадағы қызмет
1940 жылдың ақпан айында 2NZEF штаб-пәтерінің бірінші эшелоны және бригада тобы Мысырға қонды. Екінші эшелон, де сондай ақ бригада тобы, Италияның соғысқа қатысуына байланысты Ұлыбританияға бағытталды және 1941 жылдың наурызына дейін Мысырға жетпеді. Үшінші эшелон 1940 жылдың қыркүйегінде Мысырға келді, ал дивизияның шоғырлануы 1941 жылдың наурыз айында солтүстік Грекияға жөнелтілер алдында аяқталды. Бұл күш 1945 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанға дейін британдық Сегізінші армия құрамында болды, осы кезеңде Грекия шайқасында (1941 жылдың наурыз-сәуір айлары), Крит шайқасында (мамыр), «Крестовый» операциясында (1942 жылдың қараша-желтоқсан айлары), Минкар-Каимде (1942 жылдың маусымы), Эль-Аламейндегі бірінші (шілде) және екінші шайқастарда (1943 жылдың қазан-қараша айлары), Ливия мен Тунис (1943 жылдың желтоқсан-мамыр айлары), Сангро (1944 жылдың қазан-желтоқсан айлары), Монте-Кассино шайқасында (1944 жылдың ақпан-наурыз айлары), Орталық Италияда (1945 жылдың мамыр-желтоқсан айлары) және Адриатика жағалауында (1945 жылдың сәуір-мамыр айлары) шайқасты. Генерал-майор Уильям Стивенс басқаруымен 2NZEF 1945 жылдың соңында демобилизациялауды бастады, бұл процесс 1946 жылдың ортасына дейін толығымен аяқталды. Сол кездегі Жерорта теңізі театрының командирінің орынбасары генерал-лейтенант Джон Ч.Х. Ли өзінің күнделігінде 1946 жылдың 3 қыркүйегінде Италияның Казерта қаласында Жаңа Зеландия әскерлерінің таратылу салтанатына қатысқанын жазды.
The first echelon of 2NZEF Headquarters and a Brigade Group landed in Egypt in February 1940. The second echelon, also a Brigade Group, was diverted to Britain on Italy's entry into the war and did not reach Egypt until March 1941. The third echelon arrived in Egypt in September 1940 and concentration of the division was completed just before it was deployed to northern Greece in March 1941. This force remained as part of the British Eighth Army to the end of World War II in 1945 during which it fought in the Battle of Greece (March–April 1941), the Battle of Crete (May), Operation Crusader (November–December), Minqar Qaim (June 1942), the First (July) and Second Battles of El Alamein (October–November), Libya and Tunisia (December–May 1943), the Sangro (October–December), the Battle of Monte Cassino (February–March 1944), the Central Italy (May–December), and the Adriatic Coast (April–May 1945). Under the command of Major General William Stevens, the 2NZEF began demobilising in late 1945, a process that was largely completed by mid 1946. Lt. Gen John C. H. Lee, Deputy Theater Commander of the Mediterranean Theater at this time, noted in his diary attending the termination ceremony of the New Zealand Force at Caserta, Italy on 3 September 1946.
Тынық мұхиттағы қызмет
2NZEF-те сонымен қатар Тынық мұхиты бөлімі болды, ол бастапқыда Фиджи аралдарының қорғанысына жауапты болды. Тынық мұхиты бөлімінің негізін 1940 жылдың қараша айында Фиджидің басты аралы Вити-Левуға келген 8-ші жаяу әскер бригадасы құрады. 1942 жылдың басында Жапон империясының соғысқа қатысуынан кейін, Фиджидегі 2NZEF контингенті екі бригадаға дейін ұлғайтылып, ресми түрде Тынық мұхиты бөлімі, 2NZEF деп аталды. Генерал-майор Оуэн Мидтің басшылығымен Тынық мұхиты бөлімі АҚШ-тың 37-ші дивизиясы қорғаныс жауапкершілігін өз мойнына алғаннан кейін Фиджиден Жаңа Зеландияға қайтарылды. Кейін Тынық мұхиты бөлімі 2NZEF-тің Тынық мұхитындағы негізгі бөлімі – 3-ші дивизияға айналды. Жаңа Зеландияда оқытылғаннан кейін, 1943-1944 жылдары Соломон аралдары шайқасына қатысты, Велла-Лавелла, Қазына аралдары және Жасыл аралдар шайқастарында күш көрсетті, бірақ ешқашан толық дивизия ретінде емес. 1944 жылдың басында Жаңа Зеландия үкіметі екі дивизияны шетелде сақтап тұру қажеттілігінен туындаған, сонымен қатар одақтас елдердің қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін ауыл шаруашылығы және өнеркәсіптік өндірісті сақтап тұру мәселесіне байланысты адам күші дағдарысына тап болды. Осы дағдарыстың алдын алу үшін Жаңа Зеландия үкіметі елдің екі жаяу әскер дивизиясының бірін таратудан басқа жол таба алмады. 3-ші дивизияны тарату туралы шешім Ұлыбритания және АҚШ үкіметтерімен кеңескеннен кейін қабылданды, олар 2-ші дивизияның Италиядағы науқанға қосқан үлесі 3-ші дивизияның Тынық мұхитындағы үлесінен гөрі маңыздырақ екенін айтты. 3-ші дивизия 1944 жылдың маусым айында Жаңа Каледонияға жіберілді және тамыз айында Жаңа Зеландияға оралды. Дивизия тез қысқартылып, 1944 жылдың 20 қазанында ресми түрде таратылды. 3-ші НЗ дивизиясының шамамен 4000 ардагері 2-ші дивизияны нығайту үшін Италияға жіберілді, ал дивизияның қалған әскери қызметкерлері азаматтық жұмысқа қайта оралды.
The 2NZEF also had a Pacific Section, which was initially responsible for the defence of Fiji. The basis for the Pacific Section was initially an infantry brigade—the 8th Infantry Brigade—which arrived on Viti Levu, the main island of Fiji, in November 1940. Following the entry of the Japanese Empire into the war, in early 1942, the 2NZEF contingent in Fiji was expanded to two brigades, and formally designated Pacific Section, 2NZEF. Under the command of Major General Owen Mead, the Pacific Section was withdrawn from Fiji back to New Zealand when the United States 37th Division took over defence responsibility. The Pacific Section later became the 3rd Division, the main unit of the 2NZEF in the Pacific. After of period of training in New Zealand, it fought in the Solomon Islands campaign during 1943–1944, participating in the Battles of Vella Lavella, the Treasury Islands and the Green Islands, although never as a full division. In early 1944, the New Zealand Government faced a manpower crisis caused by the demands of maintaining two divisions overseas while simultaneously maintaining agricultural and industrial production to meet the needs of the Allied countries. In order to cope with this crisis the New Zealand Government saw no option other than to disband one of the country's two infantry divisions. The decision to disband the 3rd Division was made after consulting with the British and United States Governments, who were of the view that the 2nd Division's contribution to the campaign in Italy was of greater importance than the 3rd Division's contribution in the Pacific. The 3rd Division was withdrawn to New Caledonia in June 1944 and returned to New Zealand in August. The Division was rapidly downsized and was formally disbanded on 20 October 1944. About 4,000 veterans of the 3rd NZ Division were dispatched to Italy to reinforce the 2nd Division with the remaining men of the division returning to civilian employment.
3-ші Жаңа Зеландия экспедициялық күштері
1950 жылдан бастап дивизия көлеміндегі күш, міндетті түрде шақырылған резервтер (Территориялық күш) Жаңа Зеландия армиясының басты шабуыл күшін құрады. Бұл бөлім 3NZEF деп те белгілі болды. Ол 1961 жылы таратылды.
From 1950 onwards a division sized force, reserves (Territorial Force) maintained by conscription, formed the principal striking force of the New Zealand Army. The division was alternatively known as 3NZEF. It disbanded in 1961.