Генерал Перэгрин Мейтленд: Британдық әскери қолбасшы және отарлық әкімші
Peregrine Maitland
Генерал Сайр Перегрин Мейтленд (1777-1854) – британдық әскери қолбасшы, колониялық әкімші. Канадтық үнді балаларға арналған мектептерді құруға ықпал еткен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық сарбаз және отарлық әкімші (1777–1854)
British soldier and colonial administrator (1777–1854)
Генерал сэр Перегрин Мэйтленд, GCB (6 шілде 1777 – 30 мамыр 1854) – британдық сарбаз және отарлық әкімші. Сонымен қатар, ол 1798 жылдан 1808 жылға дейін бірінші сыныпты крикет ойыншысы болды және Канада үнділерінің интернат мектептері жүйесінің құрылуын қолдағандардың бірі болды.
General Sir Peregrine Maitland, GCB (6 July 1777 – 30 May 1854) was a British soldier and colonial administrator. He also was a first class cricketer from 1798 to 1808 and an early advocate for the establishment of what would become the Canadian Indian residential school system.
Ерте өмір
Мэйтленд Гэмпширдегі Лонгпариш ауылындағы Лонгпариш үйінде дүниеге келді. Ол Гэмпширдің Линдхерст ауылындағы Томас Мэйтлендтің (1798 жылы қайтыс болған) және оның әйелі Джейннің, Эдвард Мэтьюдің қызы, Колдстрим гвардиясының генералының әйелі Леди Джейннің (1793 жылғы 21 тамызда қайтыс болған), Анкастер мен Кестевеннің 2-ші герцогы Перрегрин Бертидің қызы, бес ұлының үлкені болды. Оның әкесі плантация иесі болған және ол Абердиншир Мэйтлендтерінің Питтричи тармағынан шыққан деп есептеледі.
Maitland was born at Longparish House in Longparish, Hampshire, the eldest of five sons of Thomas Maitland of Lyndhurst, Hampshire, (d. 1798) by his spouse Jane, daughter of Edward Mathew, General of the Coldstream Guards by his wife Lady Jane (d. 21 August 1793), daughter of Peregrine Bertie, 2nd Duke of Ancaster and Kesteven. His father was a plantation owner and believed to be from the Pittrichie branch of the Aberdeenshire Maitlands.
Әскери мансап
15 жасында 1-ші жаяу гвардияға прапорщик ретінде қосылғаннан кейін, ол 1794 жылы Фландрияда қызмет етті, сол кезде ол лейтенант шеніне көтерілді. 1798 жылы Остендеге жасалған шабуылға қатысты. Пиреней соғысында Виго шайқасында және Корунна шайқасында қызмет етті, осы қызметі үшін медальмен марапатталды. 1809 жылы Вальхерен шайқасына қатысты. Пиреней соғысының соңғы кезеңдерінде Кадисте полкінің екінші қолбасшысы болды, кейіннен Севилья шайқасында да қолбасшылық етті. Quatre Bras және Ватерлоо шайқастарында өзгеше көзге түсті. Маусымның басында (3 маусым 1815 ж.) генерал-майор шеніне көтеріліп, Оранж князінің басқаруымен Бірінші корпустың құрамына кірді. 18 маусымда, Ватерлоо шайқасы күні, ол 1-ші жаяу гвардияның әрқайсы 1000 сарбаздық екі батальонына басшылық етті және гвардияны француз императорлық гвардиясының соңғы шабуылын тойтаруға жетекшілік етті. Ватерлоодағы қызметі үшін Мейтланд 1815 жылғы 22 маусымда Bath орденінің (KCB) Командор-офицері, Голландияның Вильгельм орденімен және Ресейдің Санкт-Владимир орденімен марапатталды. 1-ші жаяу гвардия полкіне «Бірінші немесе гренадерлік жаяу гвардия полкі» деген құрметті атақ берілді. 1818 жылы Жоғарғы Канаданың лейтенант-губернаторы болып тағайындалды және провинцияны билеген «Отбасылық келісімді» қолдады. Колониядағы американдық көзқарастарды басуға және реформалауға тырысты, сондай-ақ үкіметтегі радикалдардың талаптарына қарсы тұрды. Ол өз қызметі барысында Канадалық үнді балаларға арналған мектептер жүйесінің құрылуына әкелетін «мәдениеттендіру» әдістерін алғашқылардың бірі болып ұсынды. Ол аңшылықтан егіншілікке көшудің жергілікті халықты мәдениеттендіруге көмектесетініне сенді, бірақ балалардың әсеріне ие болу сәттілікке жеткізер еді. 1820 жылы Колониялық кеңсеге жолдаған есебінде балалардың отбасыларының «жабайы» әсеріне ұшырауын азайту үшін өнеркәсіптік мектептер ашуды ұсынды. Оның Жоғарғы Канададағы қызметі 1828 жылы аяқталды, ол 1828 жылдан 1834 жылға дейін қызмет еткен Нова Скотияның лейтенант-губернаторы болып тағайындалды. Мейтленд Үндістанға барып, 1836 жылы Мадрас армиясының бас қолбасшысы болды, екі жыл қызмет етті. 1843 жылы 17-ші (Лестершир) полкінің полковнигі болып тағайындалды, ал 1844 жылы Кейп колониясының губернаторы болды, бірақ Ксоса соғысы кезінде қызметтен алынды. Ол Лесото Корольдігінде Оранж өзенінің африканерлері мен Мошошо I патшасының басотолары арасындағы шекара мәселесі бойынша берген шешімі үшін әлі де зор құрметке ие, егер бұл шешім орындалған болса, корольдіктің экономикалық болашағы қамтамасыз етілген болар еді. 1852 жылғы 6 сәуірде Bath орденінің Ұлы крестімен марапатталды.
After joining the 1st Foot Guards at the age of 15 as an ensign he went on to serve in Flanders in 1794, by which time he had achieved his promotion to lieutenant. In 1798, he took part in the unsuccessful landing at Ostend. In the Peninsular War, he served at both the Battle of Vigo, and at Corunna, for which he was awarded a medal. He took part in the Walcheren in 1809. During the later stages of the Peninsula War was second in command of his regiment at Cadiz, and later at the Battle of Seville. He served with distinction at Quatre Bras and the Battle of Waterloo. Promoted in early June (3June 1815) to major general, he was assigned to the First Corps, under overall command of the Prince of Orange. On 18June, the day of Waterloo, he commanded two battalions of the 1st Foot Guards, each 1000 men strong and led the Guards in repelling the final assault of the French Imperial Guard. For his service at Waterloo, Maitland was created a Knight Commander of the Order of the Bath, (KCB) on 22June 1815, the Dutch Order of William and the Russian Order of St. Vladimir. For their part, the 1st Foot Guards were granted the honorary title of 'First or Grenadier Regiment of Foot Guards'. He was appointed lieutenant governor of Upper Canada in 1818 and supported the Family Compact that dominated the province. He attempted to suppress and reform pro American tendencies in the colony and resisted demands of radicals in the government. In his role Maitland was the first to propose the civilizing techniques that would eventually lead to the establishment of the Canadian Indian residential school system. He believed that while a shift from hunting to agricultural pursuits would assist with civilizing Indigenous populations, it was gaining the influence of children that would lead to success. In an 1820 report to the Colonial Office he argued for the introduction of industrial schools to minimize the children's exposure to the savage influence of their families. His tenure in Upper Canada ended in 1828 when he was appointed lieutenant governor of Nova Scotia serving there from 1828 until 1834. Maitland went to India and became commander in chief of the Madras Army in 1836 serving for two years. In 1843 he was appointed Colonel of the 17th (Leicestershire) Regiment and in 1844 Governor of the Cape Colony, but was removed during the Xhosa War. He is still highly respected in the Kingdom of Lesotho for his judgment on the border issue between the Orange River Afrikaners and the Basotho of King Moshoeshoe I, which, had it been implemented, would have secured the economic future of the kingdom. He was made a Knight Grand Cross of the Order of the Bath on 6 April 1852.
Новая Шотландияның вице-губернаторы
1828 жылы 29 қарашада Мейтленд Новая Шотландияның вице-губернаторы болып тағайындалды, сонымен қатар Атлантика аймағындағы әскерлердің бас қолбасшысы міндеті де оған жүктелді. Ол халыққа кең танымал болды. Оның қатаң моральдық қағидалары Галифакс қоғамына күшті әсер еткені даусыз. Ол шіркеуге жаяу баруды талап етіп, қаланың маңызды әлеуметтік шарасы болған жексенбілік гарнизондық шерулерді тоқтатты және сол күні ашық сауда жасауға қарсылық білдірді. Мейтленд Пикто академиясының құрылуына қол жеткізген келісімге жауапты болды. Иммиграция және қоныстану мәселелерінде ол Кэп-Бретон аймағында патшалық қаражат есебінен жерлер дайындады, осылайша сол жылы күтілетін 4000 иммигрант заңды түрде орналастырылып, жүйелі түрде қоныстандырылды. 1832 жылдың қазан айында Мейтленд денсаулығына байланысты Англияға демалысқа кетті, ал үкіметтің басшылығы Томас Никлсон Джеффриге жүктелді. Ол Англиядан ресми хаттарды жіберіп тұрса да, Солтүстік Америкаға қайтып оралмады және 1834 жылдың шілдесінде оның орнына сэр Колин Кэмпбелл тағайындалды.
Maitland became the Lieutenant Governor of Nova Scotia on 29 Nov. 1828, with the added responsibility of commander in chief of the forces in the Atlantic region. He was popular. Certainly, his strongly moral conduct influenced Halifax's society. By insisting on walking to church, he effectively ended the garrison parades on Sunday, the city's major social event, and he publicly denounced the open market that day. Maitland was responsible for the settlement reached for Pictou Academy. In dealing with immigration and settlement, he had lands laid out in Cape Breton at crown expense so that the 4,000 immigrants expected that year could be legally placed and systematically settled. In October 1832 Maitland went to England on leave, presumably because of his health, and the government was placed in charge of Thomas Nickleson Jeffery. Though he continued to conduct official correspondence from England, he never returned to North America and he was succeeded in Nova Scotia by Sir Colin Campbell in July 1834.
Бірінші сыныптағы крикет мансабы
Мэйтленд – 1798 жылдан 1808 жылға дейін бірінші сыныпты крикет матчтарында 27 рет ойнаған әуесқой крикетші. Ол көбінесе Мэрилебон крикет клубымен (MCC) байланысты болды, сонымен қатар Суррей және Гэмпшир командаларында да өнер көрсетті.
Maitland was an amateur first class cricketer who made 27 known appearances in first class cricket matches from 1798 to 1808. He was mainly associated with Marylebone Cricket Club (MCC) and he also played for Surrey and Hampshire.
Мейтленд танымал көркем әдебиетте
Виктор Гюго өзінің "Көңілсіздер" романында Мейтлендті (немесе Колвиллді) Император гвардиясының қарсыласуын тоқтатуды сұраған және генерал Камбронның "Мерде" деген жауабын алғанын айтады. (XIV тарау. Соңғы шаршы)
In his novel Les Misérables Victor Hugo credits Maitland (or Colville) with asking for the surrender of the Imperial Guard and receiving General Cambronne's reply of "Merde". (Chapter XIV. The Last Square)
Мұра
Порт-Мейтленд, Новая Шотландия, оның атымен аталыпты, сондай-ақ Новая Шотландияның Мейтленд қаласы да оның есімімен байланысты. Онтарио штатының Дартмут қаласындағы Мейтленд көшесі, Лондон, Онтариодағы Мейтленд көшесі оның құрметіне аталған. Сондай-ақ, оның есімімен Торонто, Онтариодағы Мейтленд көшесі мен Мейтленд террасасы (Черч пен Уэлсли аудандарында), Мейтленд Плейс (Кэббагетаундағы Джарвис көшесінің шығысындағы Мейтленд көшесінің жалғасы) аталған. Онтариодағы Ниагара шарлауындағы Сент-Джон Евангелист англикан шіркеуі 1825 жылы, көбінесе губернатор-лейтенант сэр Перегрин Мейтлендтің күшімен салынған. Шіркеу 1957 жылға дейін үздіксіз пайдаланылып келді. Сент-Лоуренс өзенінің жағасындағы Мейтленд, Онтарио қаласы оның атымен аталады. Австралияның Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы Мейтленд қаласы оның есімін иеленеді. Бұл Уотерлоо шайқасынан кейінгі жылдары құрылған, Веллингтон және оның бағынышты командирлерінің құрметіне аталған бірқатар елді мекендердің бірі. Оларға Веллингтон, Оранж, Пиктон, Грэмстаун (Сэр Томас Грэм), Пакенхэм (Сэр Эдвард Пакенхэм) және Бересфилд (Сэр Уильям Карр Бересфордтың бұрмаланған жазылуы) кіреді. Оңтүстік Африкадағы Майтленд, Кейптаун, жеңіл өнеркәсіптік және тұрғын үйлерден тұратын қалашық, Порт-Элизабеттің батысындағы Майтленд өзені (Индия мұхитындағы Майтленд жағажайына құяды, Майтленд жергілікті билік табиғи қорығы) және елдегі көптеген көшелер оның атымен аталған. Сэр Перегрин Мейтленд Лобо, Онтарио, Марипоса, Онтарио, Ориллия, Онтарио, Оро, Онтарио, Осо, Онтарио, Сомбра, Онтарио және Зорра, Онтарио атауларын беруге жауапты. Барлық атаулар испан тілінен алынған.
Port Maitland, Nova Scotia, is named after him, as is Maitland, Nova Scotia. Maitland Street, Dartmouth, Nova Scotia is named after him, as is Maitland Street in London, Ontario. Also named in his honor are Maitland Street and Maitland Terrace (in Church and Wellesley), Maitland Place (continuation of Maitland Street east of Jarvis Street in Cabbagetown) in Toronto, Ontario. The Church of St. John the Evangelist Anglican in Niagara Falls, Ontario was constructed in 1825 largely through the efforts of Lieutenant Governor Sir Peregrine Maitland. The church remained in regular use until 1957. Maitland, Ontario, on the St. Lawrence River is named after him. In New South Wales, Australia, the town of Maitland bears his name. It is one of a series of settlements founded in the years following Waterloo named for Wellington and his subordinate commanders, both from Waterloo and the Peninsula. These include Wellington, Orange, Picton, Grahamstown (Sir Thomas Graham), Pakenham (Sir Edward Pakenham) and Beresfield (Sir William Carr Beresford misspelt). In South Africa Maitland, Cape Town, a light industrial and residential suburb, the Maitland River west of Port Elizabeth (empties in Indian Ocean at Maitland Beach, Maitland Local Authority Nature Reserve, and numerous streets in the country are named after him. Sir Peregrine Maitland is responsible for the naming of Lobo, Ontario, Mariposa, Ontario, Orillia, Ontario, Oro, Ontario, Oso, Ontario, Sombra, Ontario and Zorra, Ontario. All names are in Spanish.