Кіріспе
Уайтфилд – Ұлы Манчестердегі қала. Ол Метрополитендік Бьюри ауданында, Ирвелл өзенінің оңтүстік жағалауындағы Ирвелл аңғарының үстінде орналасқан, Бьюриден оңтүстік-шығысқа қарай 3 миль (5 км), ал Манчестерден солтүстік-батысқа қарай 5 миль (8 км) жерде жатыр. Престич және M60 тас жолы оңтүстікке қарай орналасқан. Тарихи тұрғыдан Ланкаширдің бір бөлігі болған Уайтфилд, оңтүстіктегі Мамуциум (Манчестер) мен солтүстіктегі Бреметеннакум (Рибчестер) қалаларын байланыстырған ежелгі римдік жолдың бойында орналасқан. Орта ғасырлар бойы Уайтфилд – Пилкингтон қалашығының бір бөлімі болды, ол өз кезегінде Престич-кум-Олдхэм приходының және Салфорд жүзінің құрамына кірді. Пилкингтон мен Уайтфилд Дерби графымен тарихи байланыстарға ие. Осы ауылдық аймақтың негізгі кәсібі – шаруашылық болды, ал жергілікті тұрғындар қолмен жүн тоқу арқылы табыстарын арттырды. Уайтфилдтің қалалануы мен дамуы көбінесе Өнеркәсіптік революциямен бірге жүрді. Уайтфилд атауы фламанд қоныс аударушылары тоқыма маталарын ағарту үшін пайдаланған орта ғасырлық ағарту алаңдарынан немесе бұл ауданда бір кезде өсірілген бидай егінінен шыққан деп саналады. Ауылдан өтетін маңызды жолдардың салынуы 19-ғасырдың ортасында Уайтфилдтің диірмен қаласына айналуына жағдай жасады. Уайтфилд 1866 жылы жергілікті басқару ауданына айналды және 1894 жылға дейін жергілікті денсаулық сақтау кеңесі басқарды, содан кейін жергілікті кеңестің аумағы қалалық ауданға айналды. "Ланкастер және Честердің Палатин графтықтарымен байланысты тарихи және әдеби қалдықтар" (1861) еңбегінде Джон Родстың өсиеті Пилкингтондағы Уайтфилд Мурдегі жерді ұлына қалдыру туралы айтылған.
Whitefield is a town in the Metropolitan Borough of Bury, Greater Manchester, England. It lies on undulating ground above the Irwell Valley, along the south bank of the River Irwell, 3 mile (5 km) southeast of Bury, and 5 mile (8 km) northwest of Manchester. Prestwich and the M60 motorway lie just to the south. Historically part of Lancashire, Whitefield was on the path of an ancient Roman road leading from Mamucium (Manchester) in the south to Bremetennacum (Ribchester) in the north. Throughout the Middle Ages, Whitefield was a division of the township of Pilkington, itself a part of the parish of Prestwich cum Oldham and hundred of Salford. Pilkington and Whitefield have historic associations with the Earls of Derby. Farming was the main industry of this rural area, with locals supplementing their incomes by hand loom woollen weaving in the domestic system. The urbanisation and development of Whitefield largely coincided with the Industrial Revolution. The name Whitefield is thought to derive from the medieval bleachfields used by Flemish settlers to whiten their woven fabrics, or else from the wheat crop once cultivated in the district. The construction of a major roads routed through the village facilitated Whitefield's expansion into a mill town by the mid 19th century. Whitefield became a local government district in 1866, and was governed by a local board of health until 1894, when the area of the local board became an urban district. In Remains, Historical and Literary, Connected with the Palatine Counties of Lancaster and Chester (1861), the will of a John Rhodes describes leaving ownership of land in Whitefield Moore in Pilkington, to his son.
Басқару
Уайтфилд 1853 жылы Престич пен Олдхэм приходтарындағы Пилкингтон қалашығының бір бөлігі болды. Пилкингтон 1894 жылы қалашық статусын жойды, сонымен бірге Уайтфилдтің ескі шекарасының бір бөлігі Радклиффке қосылды. Уайтфилд 1866 жылы жергілікті кеңес құрды, бірақ 1894 жылы Пилкингтон қалашығы таратылғаннан кейін, Уайтфилд Ланкашир әкімшілік округіне қарасты екі бөлімшелі қалалық округке айналды. 1974 жылдың 1 сәуірінде Уайтфилд Үлкен Манчестер агломерациясының Бьюри қалалық округінің құрамына кірді, ол жергілікті басқару округі болып табылады.
География
(53.552°, −2.299°) Уайтфилд M60 және M66 тас жолдарының қиылысының батыс жағында және Ирвелл өзенінің оңтүстігінде орналасқан. Бьюри және Миддлтон сияқты ірі қалалар тиісінше солтүстік және шығысқа қарай жатыр. Ұлттық статистика қызметі үшін Уайтфилд Үлкен Манчестер қалалық аймағының бір бөлігі болып табылады, ал Манчестер қаласының орталығы Уайтфилдтен 5 миль (8 км) оңтүстік-шығысқа қарай орналасқан. Уайтфилдтің ішіндегі елді мекендерге Бесс о' т Барн, Хиллок, Лили Хилл, Парк Лэйн, Стэнд кіреді, ал М60 тас жолының оңтүстігінде және осы қалашықтың қалған бөлігінен бөлініп жатқан Киркхэмс бар. Хиллок иелігі 1950 жылдары Брэдфорд және Бесвик аудандарынан көшірілген 8000 адамды орналастыру үшін құрылған. Бүгінгі таңда үш иеліктің барлығы да кеңес меншігінен сатып алу құқығы арқылы сатып алынған жеке меншіктерді қамтиды, ал қалған бөлігі Six Town Housing (Бьюри қалалық округі құрған тәуелсіз басқару ұйымы) Елмс және Викторияда, ал Хиллокта Rivers Housing басқарады. Хиллок тартымды иелік болып есептеледі және Манчестер корпорациясының көптеген асып кету жобаларының ең табыстысы деп саналады. Аймақтың көп бөлігі орта таптың қала маңындағы тұрғын үйлерден тұрады, сонымен қатар Лили Хилл көшесі және Ниппер-Лейн маңындағы тартымды ескі үйлер де бар, сондай-ақ Рингли-роуд және Парк-Лейнді қоршаған үлкен мүліктердің аумағын қамтиды. Соңғы жылдары аймақта бос орындарға жаңа құрылыс жұмыстары жүргізілуде.
Демография
Whitefield compared2001 UK censusWhitefieldBury (borough) EnglandЖалпы халық саны23,283180,60849,138,831Ақ 95,3%93,9%90,9%Азиялық 2,0%4,0%4,6%Қара 0,7%0,5%2,3%2001 жылы Ұлыбританияда халық санағы өткізіліп, адамдардың жасы, ұлты және діні сияқты егжей-тегжейлі мәліметтер тіркелді. Ұлттық статистика басқармасының мәліметтері бойынша, санақ жүргізілген кезде Уайтфилдтің халқы 23 283 адамды құрады. 2001 жылғы халық тығыздығы көрсетілмеген, ал әйелдер мен еркектер арақатынасы 100:91,3 болды. 16 жастан асқандардың 28,8% үйленбеген, 44,6% үйленген, ал 8,4% ажырасқан. Уайтфилдтің 9849 шаңырағының 29,8% бір адамнан, 36,8% бірге тұратын жұбайлар, 8,3% бірге тұратын, ресми түрде никелеспеген жұбайлар және 11,4% балаларымен бірге тұратын жалғыз ата-аналардан тұрды. 16-74 жас аралығындағылардың 30,2%-ында академиялық білімі болмады. 2001 жылғы Ұлыбритания халық санағы бойынша Уайтфилд тұрғындарының 74,3% өзін христиан, 6,0% яһуди, 1,6% мұсылман, 0,6% индуист, 0,2% буддист және 0,1% сикх дінінің жатқызушысы деп көрсетті. Санаққа сәйкес, 10,3% дінсіз, 0,1% басқа дінді ұстанады, ал 6,9% дінін атамады.
In 2001, a census was taken of the United Kingdom, recording such details as people's age, ethnicity and religion. According to the Office for National Statistics, at the time of the census Whitefield had a population of 23,283. The 2001 population density was , with a 100 to 91.3 female to male ratio. Of those over 16 years old, 28.8% were single (never married) 44.6% married, and 8.4% divorced. Whitefield's 9,849 households included 29.8% one person, 36.8% married couples living together, 8.3% were co habiting couples, and 11.4% single parents with their children. Of those aged 16–74, 30.2% had no academic qualifications. As of the 2001 UK census, 74.3% of Whitefield's residents reported themselves as being Christian, 6.0% Jewish, 1.6% Muslim, 0.6% Hindu, 0.2% Buddhist and 0.1% Sikh. The census recorded 10.3% as having no religion, 0.1% had an alternative religion and 6.9% did not state their religion.
Экономика
Whitefield салыстыру2001 UK CensusWhitefieldBury (borough)EnglandЖұмыс істейтін жастағы халық саны16,824151,44535,532,091Толық жұмыс уақытылы жұмыспен қамтылғандар42.2%42.9%40.8%Жұмыс уақытылы жұмыспен қамтылғандар11.7%12.0%11.8%Өзін-өзі жұмыспен қамтығандар7.5%8.1%8.3%Жұмыссыздар2.7%2.8%3.3%Зейнеткерлер15.1%13.3%13.5%1906 жылы Уайтфилдте тоқымаларды ағарту, бояу және өңдеумен айналысқан келесі кәсіпорындар болды: Джон Брирли (Спринг Клаугта); W. E. Buckley & Co Ltd (Hollins Vale); R. & A. Chambers Ltd (Spring Waters); Thomas L. Livesey Ltd (Hollins Vale); Mark Fletcher & Sons Ltd (Moss Lane Mills, 1854 жылы Литтл Ливерде құрылған); Уильям Хэмпсон (Бесс); Kilner Croft Dyeing Co Ltd (Unsworth); Whitefield Velvet & Cord Dyeing Co Ltd (Crow Oak Works); және Филип Уорролл (Hollins Vale). Сол кезде ауданда бес мақта өндіруші болды: Дж. Г. Клейтон және Нельсон, Гринхолг & Co (екеуі де Альберт Миллсте, сол кездегі Уоркхаус-Лейнде); Лорд, Фрирс & Брод. (Уайтфилд Нью Милл); Фрэнсис Матер (Уайтфилд Милл); және Уортингтон & Co (Виктория Миллс, Унсворт). Сонымен қатар, ауданда екі шағын бұйым өндірушісі болды: Престич шағын бұйымдар Co (Хардманс Грин, Бессе) және Виктория шағын бұйымдар Co (тар жолында). Құрылыс саласында кем дегенде екі фирма жұмыс істеді: Джон Джексон және Ұлы, құрылысшылар мен ағаш шеберлері (Ливиси көшесінде); және Ф. М. & Х. Натталл, құрылысшылар мен тас қалаушылар (Мосс-Лейнде орналасқан, кейіннен олардың тас үйі Уайтфилд теміржол станциясының батыс жағына жақын болды). Уайтфилдтің М60 орбиталық автожолына және Манчестер қаласына жақын орналасуы жергілікті жерде көптеген шағын бизнес пен сауда орындарының ашылуына мүмкіндік берді. 21-ғасырдың басынан бері Уайтфилдте бірнеше жаңа коммерциялық жобалар жүзеге асты, мысалы, Елмс сауда аймағын жаңа спорт залымен және бірнеше жаңа дүкендермен алмастыру, сондай-ақ 2008 жылы бұрынғы мейрамхана, автобус аялдамасы және сауда үй-жайлары орналасқан жерде салынған жаңа Моррисонс супермаркеті. Stanley Road көшесінде Hall's тәтті фабрикасы болған, ол "Mentho Lyptus" өнімімен танымал болды (кейде Menthol Lyptus деп те жазылады), және Radcliffe New Road ауданында Polyflor деген үлкен еден жабын компаниясы әлі де жұмыс істеп тұр. 2001 жылғы Ұлыбританияда жүргізілген халық санауына сәйкес, 16-74 жас аралығындағы Уайтфилд тұрғындарының жұмыс саласы: 18,9% - бөлшек және көтерме сауда, 13,7% - өңдеу өнеркәсібі, 12,2% - денсаулық сақтау және әлеуметтік қызмет, 11,9% - жылжымайтын мүлік және бизнес қызметтері, 8,2% - көлік және байланыс, 7,6% - білім беру, 6,5% - құрылыс, 5,5% - қаржы, 5,4% - мемлекеттік басқару, 4,3% - қонақ үйлер мен мейрамханалар, 0,7% - энергия және сумен жабдықтау, 0,5% - ауыл шаруашылығы, 0,1% - кен өндіру және 4,7% - басқа салалар. Ұлттық көрсеткіштермен салыстырғанда, қалада қаржы саласында жұмыс істейтіндердің үлесі жоғары, ал ауыл шаруашылығында жұмыс істейтіндердің үлесі төмен болды. Халық санауы 16-74 жас аралығындағы тұрғындардың экономикалық белсенділігін тіркеді: 2,1% - жұмыс істейтін студенттер, 3,2% - жұмыссыз студенттер, 5,4% - үйді немесе отбасын күтіп-бағушылар, 7,2% - тұрақты түрде ауру немесе мүгедек және 3,0% - басқа себептермен экономикалық белсенді емес. Бьюри Нью Роуд – Бьюри мен Манчестер арасындағы балама маршрутпен жүретін автокөлік жолы 1827 жылы салынды. Осы жаңа жолға жол ақысын төлеу үшін Керсал Бар, Бесс о'т' Барн, Стэнд Лэйн және Блэкфорд Бриджде тольдық бағаналар орнатылды. 1860 және 1870 жылдары Уайтфилд пен Манчестер арасындағы көлік сағат сайынғы интервалмен төрт атты автобустармен жүзеге асырылды, жергілікті жолаушылар Чапелфилдтегі Бей-Хорс мейрамханасында және қала орталығындағы Черч-Иннде тоқтады. Бұл қызметті жүргізетін фирма Тернер деп аталды, содан кейін Тернер көшесі осы атпен аталып кетті. Бьюри, Олдхэм және Рочдейл трамвай компаниясы 1883 жылдан бастап бу қозғалтқышымен тартылған трамвайларды пайдаланды. Олар ғасыр соңына дейін Бьюри мен Керсал Бар арасында жүріп тұрды. Сол жылы Бьюри муниципалитеті Уайтфилдтен Бьюриге автобус қызметін ұсынды. 1931 жылы Стэнли жолы мен Бьюри Нью жолының қиылысынан сәл қашықта, сол кездегі шіркеу мейрамханасының артында автобус бекеті ашылды (қазір бұзылған). Электрлендіру Манчестер мен Бьюри арасындағы жол уақытын 32 минуттан 24 минутқа дейін қысқартты. Қазір бұл желіде Metrolink жүйтіп тұр, ол 1992 жылдың 6 сәуірінде жұмысын бастады. Жақын маңдағы Бесс о'т' Барн станциясы да аймаққа қызмет көрсетеді, ол 1933 жылдың 1 ақпанында ашылды. Барлық қоғамдық көліктерді "Манчестер облысы үшін транспорт" (Transport for Greater Manchester) бақылайды.
In 1906 the following textile bleaching, dyeing and finishing businesses existed in Whitefield: John Brierley (at Spring Clough); W. E. Buckley & Co Ltd (Hollins Vale); R.& A. Chambers Ltd (Spring Waters); Thomas L. Livesey Ltd (Hollins Vale); Mark Fletcher & Sons Ltd (Moss Lane Mills, having been founded in Little Lever in 1854); William Hampson (Besses); Kilner Croft Dyeing Co Ltd (Unsworth); Whitefield Velvet & Cord Dyeing Co Ltd (Crow Oak Works); and Philip Worrall (Hollins Vale). At the same time there were five cotton manufacturers in the area: J. G. Clayton and Nelson, Greenhalgh & Co (both at Albert Mills, on what was then Workhouse Lane); Lord, Frears & Bro. (Whitefield New Mill); Francis Mather (Whitefield Mill); and Worthington & Co (Victoria Mills, Unsworth). There were also two smallware manufacturers in the area, being Prestwich Smallware Co (on Hardmans Green, Besses) and the Victoria Smallware Co on Narrow Lane. There were also at least two firms in the building trade: John Jackson & Son, builder and joiners, on Livesey Street; and F. M. & H. Nuttall, builders and stonemasons, who were on Moss Lane and later had their stoneyard adjoining the west side of Whitefield railway station. Whitefield's proximity to the M60 orbital motorway and city of Manchester has ensured that there are many small businesses and trading estates located locally. Whitefield has experienced several new commercial developments since the turn of the 21st century, for example with the replacement of Elms Shopping Precinct by a new gym and several new outlets and with a new Morrisons supermarket built in 2008 on land previously occupied by a public house, the bus station and a former retail premises. There used to be sweet factory on Stanley Road – Hall's, then arguably most famous for their "Mentho Lyptus" product, sometimes spelled Menthol Lyptus – and there still is a large flooring company, Polyflor, in the Radcliffe New Road area. According to the 2001 UK census, the industry of employment of residents of Whitefield aged 16–74 was 18.9% retail and wholesale, 13.7% manufacturing, 12.2% health and social work, 11.9% property and business services, 8.2% transport and communications, 7.6% education, 6.5% construction, 5.5% finance, 5.4 public administration, 4.3% hotels and restaurants, 0.7% energy and water supply, 0.5% agriculture, 0.1% mining and 4.7% other. Compared with national figures, the town had a relatively high proportion of people working in finance, and low levels of people working in agriculture. The census recorded the economic activity of residents aged 16–74, 2.1% students were with jobs, 3.2% students without jobs, 5.4% looking after home or family, 7.2% permanently sick or disabled and 3.0% economically inactive for other reasons. Bury New Road –a turnpike road, taking an alternative route between Bury and Manchester – was constructed in 1827. Toll bars for this newly constructed road were built at Kersal Bar, Besses o' th' Barn, Stand Lane and Blackford Bridge. In the 1860s and 1870s transport between Whitefield and Manchester consisted of a four horse bus running at hourly intervals, with local passenger stops at the Bay Horse Inn at Chapelfield and at the Church Inn in the centre of the town. The firm which operated this service was called Turner, after which Turner Street was named. The Bury, Oldham and Rochdale Tramways Company operated a service of trams pulled by a steam engine from 1883. These ran until the end of the century between Bury and Kersal Bar, In the same year, Bury Corporation provided buses to operate from Whitefield to Bury. A bus station, now demolished, was opened in 1931 just set back from the junction of Stanley Road and Bury New Road, behind the then Church Inn. Electrification reduced the journey times between Manchester and Bury from 32 minutes to 24. The line is now used by the Metrolink, upon which services commenced on 6 April 1992. A station at nearby Besses o' th' Barn also serves the area, having been opened on 1 February 1933. All public transport is supervised by Transport for Greater Manchester.
Дін
1665 жылғы «Бес милялық заң» бойынша, бес адамнан асып кеткендердің Англия шіркеуінің талаптарына сәйкес келмей, құлшылық ету үшін жиналуы, ал кез келген басқа дінді ұстанушының өзі бұрын пастор болған приходтың шеңберінен бес миля (8 км) ішінде қызмет етуі көлікпен жазаланатын қылмыс саналды. Стенд аймағы Манчестерден, Болтоннан және Бериден 10 шақырым қашықтықта орналасқандықтан, бұл оны басқа дінді ұстанушылардың заңды түрде жиналуына қолайлы орынға айналдырды. Осы жиналыстардың тікелей себебі Томас Пайктің пуритандық көзқарастарына байланысты Радклифтен қызметтен алынуы болды; ол Блэклиге кеткенімен, оның көзқарастарын қолдағандар Томас Сержанттың үйінде, қазіргі Сержант көшесінің атымен аталатын отбасынан кейін Стендта жинала бастады. 1672 жылы Уильям Уокерге тиесілі қораға уағыз айтуға рұхсат берілді, ал 1693 жылы Уоррингтонға жақын Дарсберидің бұрынғы пасторы Роберт Истон Стенд шіркеуінің алғашқы пасторы болды. Ғимарат сол жылы Стенд грамматикалық мектебінің қамқоршыларынан алынған жерге салынды, және мектеп апта ішінде шіркеуде өткізілді. Басқа дінді ұстанушылық позицияны уағыздағанмен, Стенд шіркеуі сол кезде унитарий емес еді. Унитарийлікке өту біртіндеп болды, 1789 жылы Р. Обри пастор осы ілімді ұстануға шешім қабылдағанда аяқталды (әрине, 1813 жылға дейін өзін унитарий деп атау заңсыз болды). Бұл ілімдік шешім қауымның бір бөлігінің бөлінуіне әкелді, олар Стенд-Лейндегі Стенд тәуелсіз шіркеуін құрды. 1818 жылы 400 орындық жаңа унитарий шіркеуі салынды. 1815 жылы Ватерлоо шайқасында Наполеонның жеңілісін мерекелеу үшін салынған «Ватерлоо шіркеуі» деп аталған Барлық Әулиелер шіркеуі қала орталығынан тыс жерде орналасқан. Жерді Дерби графы сыйға берді, ал алғашқы тасты Вилтон графы 1822 жылдың 3 тамызында қалады. 1826 жылдың 8 қыркүйегінде Честер епископы доктор Бломфилдпен киеленген бұл ғимаратты сэр Чарльз Барри 14 ғасырдың готикалық стилінде жобалады. Мұнараның биіктігі 57 метрді құрайды. 1832 жылы мұнараға сағат орнатылды, ал 1906 жылы ол жаңасымен ауыстырылды. Шіркеу 2004 жылдың наурыз айында жергілікті кеңес тағайындаған Барлық Әулиелердің ескеру аймағының орталық бөлігі болып табылады. 1952 жылы рим католиктерінің саны жеткілікті болғандықтан, олар сол кезде Морли көшесінде орналасқан Либералдық клуб ғимаратында бөлме жалдады; кейіннен, 1956 жылы Маңғыстау жолында Сент Бернадетта шіркеуі олардың құлшылық орыны ретінде салынды. Ғимараттың құны 22 446 фунт стерлинг болды және іргетасы 1955 жылдың 26 наурызында қаланды; тас епископ Х. В. Маршаллдың атын алып жүрсе де, ол шын мәнінде генерал-викарий, монсеньор Дж. Куннингем салған, бұрынғысының ауруына байланысты. Бірнеше жылдан кейін, Сент Бернадеттаның қасында Иса Мәсіхтің соңғы күнгі қасиеттілері шіркеуінің жиналыс үйі салынды. Эрувтың құрылысы аймақта тұратын 700 православиелік еврей отбасыларына еврей шаббаты күні тыйым салынған іс-әрекеттерді, мысалы, кілттерді алып жүру, коляскаларды итеру және мүгедектер арбасын пайдалануды орындауға мүмкіндік береді.
Мемлекеттік қызметтер
Уайтфилдке газды бастапқыда 1864 жылы құрылған Рэдклифф пен Пилкингтон газ компаниясы жеткізген. Оны 1921 жылы Радклиф пен Литтл Ливердің бірлескен газ кеңесі сатып алды. Газ кәсіпорындарда, үйлерде және көшелерді жарықтандыру үшін қолданылды. Шамамен 1883 жылы Томас Торп Виктория-Лейнде инженерлік кәсіпорын ашты, оның шатырында жеке пайдалануы үшін астрономиялық обсерваториясы болды. Ол монета салынған газ есептегішін ойлап тапты.