Кіріспе

Данебери – Англияның Гэмпшир графтығындағы темір дәуіріне жататын төбешік бекінісі. Бұл орын Винчестер қаласының солтүстік-батысында шамамен орналасқан. 1970 жылдары Барри Канлифф бұл жерді қазба жұмыстарынан өте жақсы зерттеді. Данебери төбешік бекіністерінің үлгісі саналады және оларды түсінуде маңызды рөл атқарды, себебі басқа бекіністер мұндай терең зерттелген емес. Б.з.д. 6 ғасырда салынған бұл бекініс 500 жылға жуық пайдаланылды, осы кезеңде Уэссекс аймағында төбешік бекіністерінің саны күрт өсті. Данебери бірнеше рет қайта жаңартылып, күрделендірілді, нәтижесінде ол "дамыған" төбешік бекінісіне айналды. Бұл – Данебери Хиллфорт деп аталатын ескерткіш және жергілікті табиғат қорығы. Ескерткіштің айналасы Danebury Hill деп аталатын ерекше ғылыми қызығушылық тудыратын аумақпен қоршалған.

Тергеу

ХІХ ғасырға дейін төбедегі бекіністер туралы аз нәрсе белгілі болды, өйткені ешқайсысы қазбадан өтпеген және олардың бастапқы мақсаты ұзақ бұрын ұмытылған еді. Орта ғасырларда олардың құрылысы Артур патша, Альфред патша, даниялықтар, Юлий Цезарь және тіпті алыптар сияқты танымал тұлғалармен байланыстырылды. XVIII ғасырға қарай, көптеген адамдар төбедегі бекіністердің римдік кезеңде салынғанын ойлады. 19 ғасырдың басында Ворлбери төбесіндегі бекіністі зерттеу таудағы бекіністерге қызығушылықты жаңартты. Данеберидегі алғашқы қазба жұмыстары 1859 жылдың қараша айында антиквариат Август Волластон Фрэнкстің басшылығымен жүргізілді. Оның жұмысшылары темір дәуіріне тән, терең және диаметрі бар шұңқырды тазартты, бірақ оның мақсатын анықтай алмады. 1920-1930 жылдары британ археологиясында «төбедегі бекіністерге құмарлық» пайда болды; 1940 жылға қарай шамамен 80 бекініс археологиялық зерттеулерден өтті. 1960 жылдардың соңында Барри Канлифф темір дәуіріндегі қоғамды, оның саясатын және халқын жарық ету мақсатымен бір төбедегі бекініс пен оның айналасындағы аумақты зерттеуді шешті. Қазба жұмыстары 1969 жылы басталды және 1988 жылға дейін жалғасты, бұл үшін Хэмпшир округі кеңесінің рұқсаты алынды. Археологтар 20 маусым бойы осы орынды зерттеді, қорғаныс пен қақпаны қарастырды және ішкі аумақтың 57% -ын қазып шықты, онда құм және ағаштан салынған үйлердің қалдықтары табылды. Бұл Батыс Еуропадағы кез келген төбедегі бекіністі зерттеудің ең ұзақ кезеңі болды. 1997 жылы Вессекс төбедегі бекіністер жобасы аясында магнитометрді пайдалана отырып, тағы бір инвазивті емес зерттеу жүргізілді.