Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Англияда кездесетін құмтас блогының түрі.
Type of sandstone block found in southern England
Сарсен тастары – Оңтүстік Англияның, әсіресе Уилтширдегі Солсбери жазығы мен Марлбороу Даунстарында, Кентте, сондай-ақ Беркшир, Эссекс, Оксфордшир, Дорсет және Гэмпширде шамалы көлемде кездесетін кремнийленген құмтас блоктары.
Sarsen stones are silicified sandstone blocks found extensively across southern England on the Salisbury Plain and the Marlborough Downs in Wiltshire; in Kent; and in smaller quantities in Berkshire, Essex, Oxfordshire, Dorset, and Hampshire.
Геология
Сарсен тастары – мұз дәуірінен кейін қалған, бір кезде Оңтүстік Англияның көп бөлігін жапқан кенозойлық кремнийлі тастың қалдықтары. Бұл неоген және кватернал кезеңдердегі ауа райының әсерінен жоғарғы палеоцендік Ламбет тобының шөгінділерінің қышқыл сулармен сіңірілуі нәтижесінде пайда болған деп саналады.
Sarsen stones are the post glacial remains of a cap of Cenozoic silcrete that once covered much of southern England. This is thought to have formed during Neogene to Quaternary weathering by the silicification of Upper Paleocene Lambeth Group sediments, resulting from acid leaching.
Этимология
"Сарсен" сөзі Уилтшир диалектісінде пайда болған "Сарасен тасы" сөзінің қысқартылған түрі. Орта ғасырларда "сарацен" атауы мұсылмандарды белгілеу үшін жиі қолданылған, содан кейін христиандық емес деп есептелген кез келген нәрсеге – мұсылмандық немесе басқа діндерге қатысты қолданылатын болды.
The word "sarsen" is a shortening of "Saracen stone" which arose in the Wiltshire dialect. In the Middle Ages, "Saracen" was a common name for Muslims, and came by extension to be used for anything regarded as non Christian, whether Muslim or pagan in contrast to Christianity.
Адамға қолдану
Стоунхенджді салғандар осы тастарды тұяқ тасы мен сарсен шеңберінің тіректері үшін пайдаланған. Авебери және Оңтүстік Англиядағы көптеген мегалиттік ескерткіштер де сарсен тастарынан тұрғызылған. Сарсен тастары құрылыс үшін өте қолайлы материал болмаса да, оларды қолдануға ыңғайлы өлшемге бөлу үшін отты, ал кейінірек жарылғыш заттарды қолданған. Уильям Стукли сарсеннің "қыста әрдайым ылғалды және шаңбас болатынын, бұл денсаулыққа зиян екенін және жиһазды шірітетінін" жазған. Авебериде тасты қайта өңдеу жобасына қаржы салған инвесторлар, салған үйлерін сата алмай, тіпті өртке де қауіпті екенін білген соң банкротқа ұшырады. Дегенмен, осы қиындықтарға қарамастан, сарсен беріктігі үшін бағалы саналды және баспалдақтар мен жиек тастар үшін жиі қолданылды.
The builders of Stonehenge used these stones for the Heel Stone and sarsen circle uprights. Avebury and many other megalithic monuments in southern England are also built with sarsen stones. While sarsen stones are not an ideal building material, fire and in later times explosives were sometimes employed to break the stone into pieces of a suitable size for use in construction. William Stukeley wrote that sarsen is "always moist and dewy in winter which proves damp and unwholesome, and rots the furniture". In the case of Avebury, the investors who backed a scheme to recycle the stone were bankrupted when the houses they built proved to be unsaleable and also prone to burning down. However, despite these problems, sarsen remained highly prized for its durability, being a favoured material for steps and kerb stones.