Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Францияда азаматтық одақтың түрі
Form of civil union in France
Францияда азаматтық ынтымақтастық пактісі (PACS), көбінесе «пакс» деп аталады, екі ересек адамның ортақ өмірін ұйымдастыру үшін жасалған азаматтық одақтың шарты болып табылады. Ол құқықтар мен міндеттер әкеледі, бірақ некеге қарағанда олар аз. PACS туралы шешімді Франция Парламенті 1999 жылдың қазан айында, негізінен бір жынысты жұптарға белгілі бір құқықтық мәртебе беру мақсатымен қабылдады. Заң тұрғысынан алғанда, PACS – екі жеке тұлғаның арасында жасалған, сот кеңсесінде тіркелген және мөр басылған келісім-шарт. Кейбір аймақтарда PACS-ке қол қойған жұптар қалалық әкімдікте азаматтық некеге ұқсас ресми рәсім өткізуге мүмкіндік алады. 2006 жылдан бері PACS тіркеген адамдар некелік жағдайы бойынша енді жалғыз емес деп есептеледі; олардың туу туралы куәліктеріне «пакс» мәртебесі қосылады. 2013 жылдан бастап PACS бір жынысты және қарама-қарсы жынысты жұптар үшін қолжетімді болып қала береді, себебі 2013 жылдың мамыр айында бір жынысты жұптарға неке және бала асырау құқығы заңды түрде берілді.
In France, a civil solidarity pact , commonly known as a PACS (paks), is a contractual form of civil union between two adults for organising their joint life. It brings rights and responsibilities, but less so than marriage. The PACS was voted for by the French Parliament in October 1999, largely to offer some legal status to same sex couples. From a legal standpoint, a PACS is a contract drawn up between the two individuals, which is stamped and registered by the clerk of the court. In some areas, couples signing a PACS have the option of undergoing a formal ceremony at the city hall identical to that of civil marriage. Since 2006, individuals who have registered a PACS are no longer considered single in terms of their marital status; their birth records will be amended to show their status as pacsé. As of 2013, PACS remain available to both same and opposite sex couples after marriage and adoption rights were made legal for same sex couples in May 2013.
Тарих
Франция Ұлттық Ассамблеясы 1998 жылдың қазан айында PACS-ті қабылдамады. Заң Премьер-министр Лионель Жоспеннің орташыл солшыл үкіметі ұсынған болатын, ал ЛГБТ құқықтарына қарсы болған, көбінесе оңшылдар оған қарсы күшті қарсылық көрсетті. Кристин Бутен және Филипп де Вильерс сияқтылар PACS пен гомосексуалды одақтарды мойындау француз қоғамы үшін апатқа әкеледі деп мәлімдеді. Тек бір оңшыл депутат, Розелин Башело, ғана PACS-ті қолдады. 1999 жылғы 15 қарашадағы №99 944 заң (Loi n° 99 944 du 15 novembre 1999 relative au pacte civil de solidarité) 1999 жылдың қарашасында француз Парламентімен кейбір дау-дамайлардан кейін қабылданды. Дебаттар бірнеше эпизодтармен есте қалды, мысалы Кристин Бутен француз Ұлттық Ассамблеясында бес сағат бойы сөйлеп, заң жобасын кешіктіруге тырысты, сондай-ақ бір сәтте Ассамблея спикеріне христиандық Киелі кітапты көрсетті – бұл діннің саяси мәселелерге араласпауы конституцияда белгіленген елде таңғажайып әрекет болды. Кристин Бутен сондай-ақ: «Гомосексуализмді қалыпты өмір салты ретінде мойындаған және ақтаған барлық өркениеттер құлдырады» деді. PACS-ке қарсылар бірнеше көшедегі наразылық акцияларын ұйымдастырды, бірақ олардың өздерінің мойындауынша, қатысушылардың саны көңіл көншітпейтін деңгейде болды. Жак Ширак PACS-ті «отбасылардың қажеттіліктеріне сай келмейтін» деп сипаттады. Дегенмен, бастапқы қарсыластардың көпшілігі қазір PACS-ті кеңінен қабылдады (соның ішінде Жак Ширак пен Кристин Бутен, олар өз пікірлерін ашық түрде өзгертті). Бұл бұрынғы «конкубинаж нотоир» сертификатынан айқын жақсарту және балама болуға тиіс болды, ол шектеулі құқықтарға (және міндеттемелерге) ие болды және оны кемсітушілік деп қарастырды. Конкубинаж жағдайында тек белгілі бір артықшылықтар одақтағы екінші серікке таратылды және мүлік, салықтар сияқты мәселелерді шешпеді. PACS бастапқыда үш жылдан кейін ғана бірлескен табыс салығын төлеу құқығын ұсынды. 2005 жылдан бастап PACS-ке тіркелген барлық жұптар, үйленген жұптар сияқты, бірлесіп салық төлеуге міндетті. Франциядағы прогрессивті салық жүйесіне байланысты, егер бір серіктің табысы екіншісінен әлдеқайда жоғары болса, жұптар бірлесіп табыс салығын төлегенде, жеке төлегеннен гөрі көбінесе аз салық төлейді. 1999 жылы PACS енгізілгеннен бері байлық салығы (Impôt de solidarité sur la fortune) екі серіктің біріктірілген активтеріне қолданылады. 2004 жылы PACS Garde des Sceaux-ға (әділет министріне) ұсынылған есепте «көптеген қажеттіліктерді қанағаттандыратын және үзіліссіздікке негізделген некелік өмірдің жаңа түрі» деп сипатталды. 2004 жылдың желтоқсанында Франция үкіметі PACS-те берілген құқықтарды кеңейтуге дайындық жұмыстарын бастады. Француз ЛГБТ-топтары бұл бір жынысты некелер туралы пікірталасқа барудан сақтану үшін жасалған тактика деп есептеді. 2006 жылдың 25 қаңтарында «Отбасы және балалар құқықтары» туралы парламенттік есеп жарияланды. Комитет мүліктік құқықтар, мұрагерлік заңдары және салық салу сияқты салаларда PACS-те берілген құқықтарды ұлғайтуды ұсынды, бірақ бір жынысты жұптарға некеге тұруға, бала асырап алуға және медициналық көмекпен көбеюге тыйым салуды ұсынды. Осы себепті комитеттің солшыл мүшелері есепті қабылдамады. Есепте сондай-ақ, құдалық, PACS және неке арасындағы құқықтардағы айырмашылықтар оларды жасаған жұптардың міндеттемелері мен жауапкершіліктерінің әртүрлі деңгейін көрсетеді деп айтылды. Комитет осы сатылы жүйені қолдады және PACS-ке тіркелген, үйленген немесе балалы болған кезде әр түрлі одақ түрлерінің құқықтары мен міндеттерін жұптарға түсіндіруді ұсынды.
The French National Assembly failed to pass PACS in October 1998. The law was proposed by the left of center government of Prime Minister Lionel Jospin, and was very vocally opposed by people, mostly on the right wing, who opposed LGBT rights. Those, such as Christine Boutin and Philippe de Villiers, argued that PACS and the recognition of homosexual unions would be disastrous for French society. Only one right wing deputy, Roselyne Bachelot, declared herself in favour of PACS. The law (Loi n°99 944 du 15 novembre 1999 relative au pacte civil de solidarité) was voted by the French Parliament in November 1999 following some controversy. The debate is remembered for a few incidents, such as when Christine Boutin attempted to filibuster the bill by speaking for five hours in the French National Assembly, and at some point waved a Christian Bible in the direction of the speaker of the Assembly—a surprising gesture in a country where laïcité (implying no intervention of religion into political matters) is specified in the Constitution. Christine Boutin also said, "All civilizations that recognized and justified homosexuality as a normal lifestyle met decadence." Anti PACS proponents also staged a series of street protests, but the turnout, by their own admission, was disappointingly low. At its creation, Jacques Chirac described PACS as "not adapted to the needs of families". However, most initial opponents now widely accept the PACS (including Jacques Chirac and Christine Boutin, who publicly changed their minds). It was to be a marked improvement and alternative over the previous certificat de concubinage notoire, which had minimal rights (and responsibilities) and had been seen as having pejorative overtones. The situation of concubinage only made certain benefits extend to the other partner in a union, and did not settle any issue regarding property, taxes, etc. Initially, PACS offered the right to file joint income taxes only after three years. As of 2005, all PACS couples are required to file joint taxes, in the same manner as married couples. Due to the way that the progressive tax is applied in France, a couple filing joint income taxes, in almost all cases, pays less tax than they would filing separately if one of the partners earns substantially more than the other. Wealth tax (the Impôt de solidarité sur la fortune) has been applied to the combined assets of both partners since the introduction of the PACS in 1999. In 2004, PACS was described in a report to the Garde des Sceaux (minister for justice) as "a new way of conjugality, answering many needs and inscribed in continuity". In December 2004, the French Government began preparations for expanding the rights granted in PACS. French LGBT groups considered it a tactic for avoiding debate on same sex marriage. A parliamentary "Report on the Family and the Rights of Children" was released on 25 January 2006. Although the committee recommended increasing some rights given in PACS in areas such as property rights, laws of succession and taxation, it recommended maintaining prohibitions against marriage, adoption, and access to medically assisted reproduction for same sex couples. Because of this, left wing members of the committee rejected the report. The report also argued that the differences in rights between concubinage, PACS and marriage reflect different levels of commitment and obligations on the part of the couples who enter into them. The committee renewed its support for this tiered system and recommended that the various rights and obligations of each type of union be clearly explained to couples when they register for a PACS, marry, or have a child.
Жаңа Каледония және Уоллис пен Футуна
2009 жылдың сәуірінде Франция Ұлттық Ассамблеясы PACS-ті екі француз теңізден тыс аймағына: Жаңа Каледония мен Уоллис және Футунаға таратуға келісім берді. Осылайша, Жаңа Каледония мен Уоллис және Футунадағы жұбайлар Франциядағы жұбайлар сияқты PACS-ке тіркеле алады. Аймақтардың дербес статусына байланысты, олар 1999 жылы Францияда PACS енгізілген кезде автоматты түрде оны қолдана бастаған жоқ. Француз Полинезиясы – PACS-ті қолдану мүмкін емес жалғыз аймақ.
In April 2009, the French National Assembly voted to approve the extension of PACS to two French overseas collectivities: New Caledonia and Wallis and Futuna. Thus, couples in New Caledonia and Wallis and Futuna are able to enter a PACS in the same way as couples in Metropolitan France. Given their autonomous status, these collectivities did not automatically begin performing PACS when they were introduced in Metropolitan France in 1999. French Polynesia is the only collectivity where PACS cannot be performed.
Қазіргі үрдістер
Заң бір жынысты жұптарды ескере отырып қабылданғанымен, осы мүмкіндікті пайдаланған жұптардың көп бөлігі гетеросексуалды жұптар болып табылады, олар түрлі себептермен некеге қарағанда азаматтық одақ құруды жөн көреді; одан ары, гетеросексуалды жұптардың саны некеге қарағанда азаматтық одақ құруға көбейіп барады. Шындығында, бұл тенденция 2000 жылдан бері байқалып келеді, гетеросексуалды жұптар арасындағы одақтардың 75%-ы (алдыңғы жылдары 42%) және 2009 жылы 95%-ы осылай құрылған. Бұл процеске көбінесе "se pacser" (Paxse, PACSed алу) деп аталады.
Although the law was passed with same sex couples in mind, the great majority of couples taking advantage have been heterosexual couples who, for one reason or another, choose civil union rather than marriage; moreover, more heterosexual couples are opting for civil union rather than marriage. In fact, this trend was already in place in 2000, with 75% of unions between heterosexual couples (42% the previous years) and 95% in 2009. The process is commonly referred to as se pacser (pakse, getting PACSed).