Кіріспе
SpaceShipOne аналық кемесі
Scaled Composites Model 318 White Knight (қазір White Knight One деп те аталады) – реактивтік қуатпен жұмыс істейтін тасымалдаушы ұшақ, ол өзінің серігі SpaceShipOne-ды, эксперименталды ғарыш ұшағын ұшыру үшін пайдаланылды. White Knight және SpaceShipOne-ды Барт Рутан жобалаған және 1982 жылы Рутан құрған жеке компания Scaled Composites өндірген. 2004 жылы үш жеке ұшу кезінде White Knight SpaceShipOne-ды ұшуға алып барды, ал SpaceShipOne кейін суборбитальді ғарышқа ұшуды орындады, бұл ғарышқа жеткен алғашқы жекеше ұшақ болды. White Knight – паразит ұшақты ұшырып, содан кейін жоғары биіктіктегі ұшуды немесе суборбитальді ғарышқа ұшуды жүзеге асыратын оны босататын аналық кемеге мысал ретінде ерекшеленеді. Бұл ұшу профилі The High and Mighty One және Balls 8 ұшақтарымен ортақ, бұл екі модификацияланған B-52 ұшағы Солтүстік Америкалық X-15 ұшағын ұшыруға алып барды. Ол сондай-ақ Virgin Galactic флотының бөлігі ретінде SpaceShipTwo ұшатын White Knight Two ұрпағымен де ортақ. SpaceShipOne ұшуларынан кейін White Knight 2005 жылдың маусымынан 2006 жылдың сәуіріне дейін Boeing X-37 ғарыш ұшағының құлау сынақтарына келісімшарт жасады. White Knight 2014 жылы қызметтен шығарылды және Flying Heritage Collection инвентаризациясына қосылды.
Жобалау және әзірлеу
"Ақ салт атты" машинасының үлгі нөмірі 318. "Ақ салт атты" Федералдық авиация басқармасында авиациялық әуе кемесі ретінде тіркелді. "Ақ салт атты" тасымалдау ұшағы екі General Electric J85 реактивтік қозғалтқышының негізінде жобаланған, олар қолжетімділігі және төмен құны үшін таңдалған. Ұшақ мүлдем жаңа, тәуелсіз жоба болды. "Ақ салт атты" және SpaceShipOne даму шығындарын азайту және бастапқы ниет бойынша "Ақ салт аттыны" SpaceShipOne ұшқыштарын даярлауға арналған ұшу тренажері ретінде пайдалану үшін бірдей алдыңғы фюзеляждың сыртқы қалыптау сызығын (OML) бөлісті. "Ақ салт атты" алғаш рет 2002 жылдың 1 тамызында ұшты. Ұшу, ұшып шыққаннан кейін көп ұзамай, сыртқы қанат спойлерлеріндегі мәселе туындағандықтан тоқтатылды. Бұл артқы жиектің спойлерлері ұшу бұрышын едәуір арттыру үшін жасалған, соның арқасында "Ақ салт атты" SpaceShipOne ұшқыштарын оқытуға арналған ұшу тренажері ретінде жұмыс істей алатын болды. Бірінші ұшу кезінде механикалық күш жеткіліксіз болғандықтан спойлерлерді жабық күйде ұстап тұру мүмкін болмады. Спойлерлер еркін ауа ағынына ашылып, шекті циклге түсті, бұл ұшқышты (Майк Мелвилл) ұшуды тоқтатуға мәжбүр етті. Кейін спойлерлер толығымен өшірілді және SpaceShipOne-ға сәйкес тік бұрышты ұшуға қол жеткізуге жасалған әрекеттер тоқтатылды. "Ақ салт атты" 2002 жылдың 5 тамызында тағы бір рет ұшты және бұл жолы жақсы нәтижелер көрсетті. Даму келесі бірнеше ай бойы жалғасты. "Ақ салт атты" жобасы аяқталғаннан және бағаланғаннан кейін, 2003 жылдың 18 сәуірінде "Ақ салт атты" және SpaceShipOne бұқаралық ақпарат құралдарына таныстырылды. Кейіннен "Ақ салт атты" 2004 жылдың 4 қазанында "Ансари Х" сыйлығын жеңіп алған Tier One бағдарламасының бір бөлігі ретінде ұшты. Содан кейін "Ақ салт атты" 2005 және 2006 жылдары DARPA-ның эксперименталды X 37 ғарыш ұшағын алып жүру және қону сынақтары үшін пайдаланылды. Одан кейін, ұқсас, бірақ үлкенірек дизайны бар "Ақ салт атты 2" пайда болды.
The White Knight carrier airplane was designed around the twin afterburning General Electric J85 engines, which were selected for their availability and low cost. The aircraft was a completely new independent design. White Knight and SpaceShipOne shared the same forward fuselage outer mold line (OML) to reduce development costs and with the original intent to allow for White Knight to act as a flying simulator for training SpaceShipOne pilots. White Knight first flew on August 1, 2002. The flight was aborted shortly after takeoff due to a problem with the outboard wing spoilers. These trailing edge spoilers were designed to greatly increase the glide slope so that the White Knight vehicle could act as a flying simulator for training of SpaceShipOne pilots. During the first flight, the mechanical over center torque was insufficient to maintain the spoilers in the closed position. The spoilers deployed into the free stream and began a limit cycle forcing the pilot (Mike Melvill) to abort. The spoilers were subsequently disabled completely and the desire for a steep glide slope matching SpaceShipOne was abandoned. White Knight next flew on August 5, 2002, and this time performed well. Development proceeded over the next few months. With White Knight developed and evaluated, on April 18, 2003, White Knight and SpaceShipOne were presented to the media. Subsequently, White Knight flew as part of the Tier One program that won the Ansari X Prize on October 4, 2004. Afterwards, White Knight was used to carry and launch DARPA's experimental X 37 spaceplane for its approach and landing tests in 2005 and 2006. It was followed up by the White Knight Two, which has a similar but larger design.
X-37 сынақ бағдарламасы
White Knight DARPA/Boeing X-37 ұшағының тұтқынды тасымалдау және түсіру сынақтарын жүргізуге шарт жасалды. Бірінші тұтқынды тасымалдау ұшуы 2005 жылғы 21 маусымда, ал бірінші түсіру 2006 жылғы 7 сәуірде орындалды (кейін X-37 Эдуардс әуе базасына қонғанда зардап шекті). Бастапқыда ұшулар Мохаведен басталды, бірақ қону оқиғасынан кейін бағдарлама Калифорния штатындағы Палмдейлдегі Air Force Plant 42-ге көшірілді, және онда кем дегенде бес ұшу жүргізілді.
Адаптациялық қанатты сынақ бағдарламасы
2006 жылдың соңында White Knight ұшағы FlexSys Inc. компаниясы жасаған икемді қанаттың жеті ұшу сынағынан өтті, бұл сынақтар Әуе күштері зерттеу зертханасының қаржыландыруымен жүзеге асырылды. 20 сағаттық зерттеу бағдарламасы аясында White Knight ұшағының орталық тірегінің астына тік орнатылған ламинарлы ағын сынағының үлгісі икемді қанаттың аэродинамикалық қасиеттерін сынауға мүмкіндік берді.
Мұражайға зейнетке шығу
2014 жылдың шілдесінде White Knight жоспарланған соңғы рейсін жасап, Вашингтон штатының Эверет қаласындағы Пэйн Филд әуежайына қонды және Flying Heritage Collection жинағының бөлігіне айналды.