Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Буддизмдегі ұғым
Concept in Buddhism
Махаяна буддизмінде бодхичитта ("ағартуға ұмтылған сана" немесе "ояну ойы") – барлық сезімтал жандардың пайдасы үшін даналық және мейірімділікпен оянуға (бодхи) бағытталған сана (читта) болып табылады. Бодхичитта – Махаяна бодхисаттвасының (Будда болуға ұмтылатын жаратылыс) ерекшеленетін қасиеті, ал бодхичиттаны (бодхичитта тудыру) туғызу ісі бодхисаттваны бодхисаттва етеді. Дасабхумика сутрасында бодхичиттаның пайда болуы бодхисаттва жолындағы алғашқы қадам екені түсіндіріледі.
In Mahayana Buddhism, bodhicitta, ("enlightenment mind" or "the thought of awakening"), is the mind (citta) that is aimed at awakening (bodhi), with wisdom and compassion for the benefit of all sentient beings. Bodhicitta is the defining quality of the Mahayana bodhisattva (a being striving towards Buddhahood) and the act of giving rise to bodhicitta (bodhicittotpāda) is what makes a bodhisattva a bodhisattva. The Daśabhūmika Sūtra explains that the arising of bodhicitta is the first step in the bodhisattva's career.
Этимология
Этимологиялық тұрғыдан алғанда, бұл сөз санскрит тіліндегі бодхи және цитта сөздерінің қосылуынан пайда болған. Бодхи – "ояну" немесе "ағарту" мағынасын білдіреді. Цитта санскрит тіліндегі "чит" түбірінен туындаған, "саналы" (яғни, сана немесе ой) дегенді білдіреді. Бодхичитта "ояну санасы" немесе "ағарту санасы" деп аударылуы мүмкін. Ол кейде "ағарту туралы ой" деп те аударылады.
Etymologically, the word is a combination of the Sanskrit words bodhi and citta. Bodhi means "awakening" or "enlightenment". Citta derives from the Sanskrit root cit, and means "that which is conscious" (i. e., mind or consciousness). Bodhicitta may be translated as "awakening mind" or "mind of enlightenment". It is also sometimes translated as "the thought of enlightenment."
Өсіру
Махаяна дәстүрі абсолютті және салыстырмалы бодхичиттаны қасаттты түрде дамытудың нақты әдістерін ұсынады. Бұл даму Буддалыққа жетеккелі жолдың негізгі аспектісі саналады. Махаяна тәлімгерлері шынайы, әдейі жасалмаған бодхичиттаны дамытуды басты мақсат етеді, ол сана ағынында үнемі, ешқандай саналы күш-жігерге тәуелді болмай қалады. Бұған көптеген әдістер, ой-толғаныстар, рәсімдер мен медитациялар көмектеседі, мысалы: рухани досқа сену, үш асылға бесін беру, сансараның (қайта туу циклінің) кемшіліктерін зерделеу, бодхичиттаны оятудың пайдасын (сондай-ақ оны тастаудың зиянын) ойластыру және сенім (сраддха), ес және даналық (праджня) сияқты рухани қасиеттерді жетілдіру.
The Mahāyāna tradition provides specific methods for the intentional cultivation of both absolute and relative bodhicitta. This cultivation is considered to be a fundamental aspect of the path to Buddhahood. Practitioners of the Mahāyāna make it their primary goal to develop genuine uncontrived bodhicitta, which remains within their mindstreams continuously without having to rely on conscious effort. This is assisted by numerous methods, contemplation, rituals and meditations, such as: relying on a spiritual friend, taking refuge in the three jewels, and contemplating the defects of samsara (cyclic existence), the benefits of arousing bodhicitta (as well as the downsides of abandoning it), and developing spiritual qualities such as faith (sraddha), mindfulness and wisdom (prajña).
Жалпыға бірдейлік
Бодхичиттаның практикасы мен іске асырылуы секталық мәселелерге тәуелсіз, себебі олар негізінен адамның өмірлік тәжірибесінің бір бөлігі болып табылады. Бодхисаттвалар Буддизмнің Тхеравада мектебінде ғана емес, сонымен қатар барлық басқа діни дәстүрлерде және ешқандай ресми діни дәстүрі жоқ адамдардың арасында да танылады. Мысалы, қазіргі он төртінші Далай-лама Ана Терезаны қазіргі заманғы ең ұлы бодхисаттвалардың бірі деп есептейді.
The practice and realization of bodhicitta are independent of sectarian considerations, since they are fundamentally a part of the human experience. Bodhisattvas are not only recognized in the Theravāda school of Buddhism, but in all other religious traditions and among those of no formal religious tradition. The present fourteenth Dalai Lama, for instance, regarded Mother Teresa as one of the greatest modern bodhisattvas.