Кіріспе

Пуэрто-Рикодағы қала және муниципалитет

Наранжито (naɾaŋˈxito) – Пуэрто-Рико аралының орталық аймағында, Тоа-Альтадан солтүстікке, Барранкитас пен Комериодан оңтүстікке, Коросалдан шығысқа және Баямоннан батысқа орналасқан қала және муниципалитет. Наранжито 7 барио және Наранжито Пуэблоға (қаланың орталық бөлігі және әкімшілік орталығы) таралады. Бұл Сан-Хуан-Кагуас-Гуанайбо қалалық статистикалық аймағының бір бөлігі.

Тарих

Наранжито муниципалитетін құру ниеті 1810 жылы басталды. Сол кездегі саяси мүдделері күшті болған бірқатар маңызды оқиғалардан кейін 1824 жылдың 3 желтоқсанында Дон Браулио Моралес Наранжито қаласын сәтті құрды. Қала Дона Мануэла Ривера мен Дон Браулио Моралес сыйлаған жер телімінде, сол аттас ауданда құрылды. Моралес "Қоныс капитаны" атағын алып, сонымен бірге дамып келе жатқан қаланың мэрі болып тағайындалды. "Наранжито" атауы Тоа-Альта қаласына ең қысқа жолмен жетуге тырысқан саяхатшылар үшін бағыт нүктесі болған шағын қышқыл апельсин ағашынан шыққан. Құрылған кезде Наранжито бес бариодан/ауданынан тұрды: Ломас, Гуадиана, Ачиоте, Нуэво және Седро. Седро 1853 жылы Седро Ариба және Седро Абахоға бөлінді. Муниципалитеттің негізгі қалалық аймағын Сан-Мигель, Сан-Антонио және Сан-Кристобаль аудандары құрайды. Пуэрто-Рико 1898 жылғы Париж шарты бойынша Испания-Америка соғысынан кейін Испаниядан АҚШ-қа берілді. 1899 жылы АҚШ Соғыс министрлігі Пуэрто-Рикода халық санағын жүргізіп, Наранжито халқы 8101 адамды құрады. 2017 жылдың 20 қыркүйегінде Мария дауылы Пуэрто-Риконы шарлады. Наранжито толығымен қирап, электр қуаты, байланыс және қираған тас жолдарға байланысты физикалық қолжетімділік жоқ болды. Гуадиана өзені Наранжито қалалық аймағында ауыр су тасқынына әкелді. Дауыл Наранжитода көптеген көшкінге себеп болды. Егде саяхатшылар, әсіресе, қалпына келтіруге күш салды.

География

Наранжито орталық таулы аймақта орналасқан.

Гидрографиялық

Наранхито өзендері мен ағындарына Рио Канас, Рио Сибуко, Рио Гранде де Манати, Рио Гуадиана және Рио Мавилла кіреді.

Арнайы қауымдастықтар

Пуэрто-Риконың арнайы қауымдастықтары – әлеуметтік оқшалануға ұшыраған маргиналды қауымдастықтар. Картада осы қауымдастықтар мемлекеттің дерлік барлық муниципалитеттерінде кездесетіні көрсетілген. 2014 жылы тізімде болған 742 орынның ішінде Наранхитода келесі бариолар, қауымдастықтар, секторлар немесе аудандар болды: Седро-Арибадағы Ла Пажона (Лос Альварадо), Ломас-Гарсиядағы Лас Парселас, Ломас-Гарсиядағы Лос Памперс (Сико Мартинес), Ломас-Гарсиядағы Бенито-Ньевес/Лос Килес секторы, Лаго-Ла Плата, Ла Колина, Сан-Антонио және Сан-Кристобаль, Каско Урбано (Лас Барриадас), Парселас Эвия, Мулитас секторы, Каито-Риос қауымдастығы, Ломас Ягуас, Седро-Абаходағы Лос Пелуса, Седро-Арибадағы Риито 1 және II қауымдастықтары, Эль-Пальмар қауымдастығы, Седро-Абаходағы Лос Лопес, Ахиотедегі Фондо-дель-Сако және Седро-Абаходағы Ла Сабана.

Экономика

Наранжитоның дәстүрлі негізгі ауыл шаруашылығы дақылдары – кофе мен темекі. Соңғы жылдары банан, апельсин, папайя және басқа тропикалық жемістер де өнім беруде; қаладағы құс фабрикасы да өте танымал, әсіресе сүт малдары (жаңа сүт). Наранжитода көптеген зауыттар бар, олардың көпшілігі киім шығарады.

Спорт

Наранхито Чангос, көбінесе Лос Чангос Де Наранхито деп танылатын, - Наранхито қаласында орналасқан кәсіби ерлер волейбол командасы. Бұл команда Пуэрто-Рикодағы ең табысты спорт франшизаларының бірі.

Үкімет

Пуэрто-Рикодағы барлық муниципалитеттерді әр төрт жыл сайын сайланатын мэр басқарады. 2008 жылдың 4 қарашасында Орландо Ортиз Шеврес (Жаңа прогрессивті партиясынан) сайлауда жеңіске жетті. Қала Пуэрто-Риконың VI сенаторлық округіне кіреді, оны екі сенатор ұсынады. 2012 жылы Мигель Перейра Кастильо және Анхель М. Родригес округтік сенаторлар болып сайланды.

Көлік

Наранжитода 19 көпір бар.

Таңбалар

Муниципионың ресми туы мен елтаңбасы бар.

Ту

Наранжитоның туы жоғары және төменгі жиектеріне жақын екі тар жасыл жолақпен қиылысқан қызғылт сары түсті тудан тұрады. Тудағы қызғылт сары түс Наранжито қаласын (кішкентай апельсин ағашын) символдайды, ал жасыл түс – оның жасыл тауларын білдіреді.

Елтаңба

Герб – қызыл крест, ол Наранджитоның қасиетті қамқоршысы, періште Михаилдың символы. Крестпен бірге бейнеленген жер шары – Құдайдың күші мен билігін көрсетеді. Екінші және үшінші бөліктердегі алтын және қызыл жолақтар Гуадиана әулетінің бастапқы белгісін құрайды. Лилияның бұтақтары – Падуандық Антонийдің құрметіне, ол шіркеудің мойынсоңы және докторы. Апельсин ағашы – қаланың атын берген кішкентай ағашты бейнелейді, сол себепті қаланың аты Наранжито деп қойылған. Таж – қала тұрғындарының рухани бірлігінің символы.

Наранжито туралы кітаптар

Ел Чанго. Наранжито халқының тарихи жазбалары 1824-1998 жылдар, Авторы: Сильвестр Ж. Моралес, 1999 жыл.