Кіріспе

Фредерик III (1240 – 31 желтоқсан 1302) – 1251 жылдан өліміне дейін Лотарингия герцогы болды. Ол Матиас II мен Лимбургтың Катеринасының жалғыз ұлы және мұрагері еді. Әкесі қайтыс болғанда оған он үш жас толмағандықтан, анасы бірнеше жылға регенттік билікті өз мойнына алды. 1255 жылы ол Наварра королі Теобальд I мен Бурбонның Маргаретінің қызы Маргаретқа үйленді. Фредериктің қайын атасы Шампан графы болған, ал Маргарет пен Фредериктің некесі Лотарингияның галлизациялануын және оның кейінгі тарихын сипаттайтын француз және неміс ықпалдары арасындағы шиеленістің басталуын білдірді. 1284 жылы Маргареттың сіңлісі, Наварраның Иоанна I Францияның болашақ королі Филипп Кереметтіге (Филипп IV) үйленгенде, Франциямен байланыс күшейді. Лотарингия герцогтарының Киелі Рим императорына адалдығы он үшінші ғасырдың бірінші жартысында әлсіреп, француздық ықпал кеңінен таралды, нәтижесінде 1766 жылы Францияға толық қосылды. Фредериктің билігі тұсында ол Мец епископтарымен соғысты, бірақ Папа Климент IV оны анафемаға ұшыратып, герцогтығына тыйым салды. 1257 жылы Голландия королі Вильгельмнің қайтысынан кейін өткен сайлаулар нәтижесінде Корнуолл графы Ричард пен Кастилия королі Альфонсо X-тің сайлауы даулы болды, Фредерик Лотарингиялық Альфонсо тарапына шықты, ол анасы Беатрикс арқылы Швабиялық Филипптің немересі еді. Екі король арасындағы бәсекелестік көптеген ұрыстарға әкелмеді, ал Ричардтың қайтысынан кейін 1273 жылы Рудольф Габсбург сайланды, содан кейін Альфонсоның бас тартуы біртұтастықты қалпына келтірді.