Лотарингия герцогі Фридрих IV: Соғысшы және Франциямен байланыстары
Frederick IV, Duke of Lorraine
Фридрих IV Лотаринский (1282-1328): герцог, военачальник. Участвовал в борьбе за власть в Священной Римской империи, битве при Мюльдорфе. История Лотарингии.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Фредерик IV (15 сәуір 1282 – 23 тамыз 1328), "Жауынгер" атымен белгілі, 1312 жылдан өмірінің соңына дейін Лотарингия герцогы болды.
Frederick IV (15 April 1282 – 23 August 1328), called the Fighter, was the Duke of Lorraine from 1312 to his death.
Өмірбаян
Фредерик Гондревильде дүниеге келді, ол Теобальд II мен Руминьилік Изабелланың ұлы және мұрагері болды. 1314 жылғы 18 қазанда Франкфурт диетасында, Киелі Рим империясының сайлаушы ханзадалары Генрих VII-нің мұрагері ретінде Киелі Рим императорының Габсбург талапкерін, Австрия герцогы Фридрих Сұлуын, немесе Виттельсбахты, Баварияның Людовик IV-ін сайлаған жоқ. Германияның Альберт I-нің қызы Элизабетке үйленген Фредерик, Фридрих Сұлудың, оның жақтастары оны Германияның Фридрих III деп атаған, қайын сіңірісі болды. Лотарингиялық Фредерик олардың бірі болды. 1322 жылғы 28 қыркүйекте Мюльдорф шайқасында екі Фредерик те тұтқындалды. Бұл Франция королі Карл IV-ке Лотарингияның Франциямен байланысын нығайтуға мүмкіндік берді және ол герцогтің Лотарингия императорлық істерге араласпайтынына уәде алып, тез босатты. 1324 жылы ол Англияның Эдуард II-нің иеліктеріне қарсы Аквитанияға жорыққа қатысты, себебі Карл IV Эдуардтың жерінде заңсыз бекініс салған және ағасы, Валуа графы Карл III-ті ағылшын иеліктеріне қарсы жіберген. Хью ле Деспенсер мен Кіші Деспенсер Карл IV-нің әпкесі және Эдуардтың королевасы Франция королевасы Изабелланы түрмеге қамаған. 1325 және 1326 жылдары Мец соғысына қатысты. 1328 жылы Францияның Филипп VI-ға қосылып, Кассель шайқасында соғысып, қаза тапты.
Frederick was born in Gondreville, the son and successor of Theobald II and Isabella of Rumigny. On 18 October 1314, at the Diet of Frankfurt, the prince electors of the Holy Roman Empire failed to elect as successor to Henry VII, Holy Roman Emperor, either the Habsburg claimant, Frederick the Handsome, the duke of Austria, or the Wittelsbach, Louis IV of Bavaria. By marriage to Elisabeth, daughter of Albert I of Germany, Frederick was the brother in law of Frederick the Handsome, called Frederick III of Germany by his supporters, of whom Frederick of Lorraine was one. On 28 September 1322, at the Battle of Mühldorf, both Fredericks were captured. This was an opportunity for Charles IV of France to strengthen the Lorrainer ties to France and he quickly procured the duke's release on the promise that Lorraine would not interfere in imperial affairs. In 1324, he participated in an expedition in Aquitaine against Edward II of England's estates, for Charles IV had built a fortress illegally on Edward's territory and had sent his uncle, Count Charles III of Valois, against the English possessions after Hugh le Despenser and the Younger Despenser imprisoned Isabella of France, Charles IV's sister and Edward's queen. He took part in the War of Metz in 1325 and 1326. He joined Philip VI of France, on his succession in 1328, and fought and died at the Battle of Cassel.