Лотарингия герцогі Матиас II: Өмір және билік жолы
Matthias II, Duke of Lorraine
Маттиас II, Лотарингия герцогі (1193-1251). Әкесі Фридрих II-нің ұлы, билікке келгеннен кейін Нансиді қайтару, шампань графына тәуелділік туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Матиас II (1193 – 9 ақпан 1251) – 1220 жылдан өмірінің соңына дейін Лотарингия герцогы болды. Ол герцог Фредерик II мен Барлық Агнес есімді әйелдің ұлы, ал ағасы Теобальд I-нің орнын басты. Ол дереу ағасының жесірі, Дагсбургтік Гертрудаға Нансиді беруге мәжбүр болды, ол Шампандық Теобальд IV-ке қайтадан үйленді, және Матиас оның үстемдігін мойындауға міндетті болды, себебі оның ағасы императорлық коалицияға қарсы нәтижесіз соғыстар жүргізген еді. Теобальд Метц графтығына ие болуды үміттенеді, бірақ оған қол жеткізе алмағандықтан Гертрудадан бас тартты. Гертруда үшінші некесінен бала туырмады, ал Нанси 1225 жылы оның қайтысымен герцогтыққа қайта оралды. Матиас 1228 жылы император Фредерик II-нің Алтыншы крест жорығына, ал 1235 жылы Италияға қатысты. Осылайша ол ата-бабаларының Адалберт тағайындалғаннан бастап, оның ағасы мен Фридрих арасындағы соғысқа дейін бір ғасырдан астам уақыт бойы сақталған қасиетті Рим императорларымен тығыз одақты қайта жандандырды. Матиас бірнеше тәртіпсіз барондарға, әсіресе Бар графының жасырын қолдауына ие болған Луневиль графына қарсы тұрды. Ол жеңіске жетіп, Луневильді алмасу арқылы герцогтыққа қайта қосып алды. Дегенмен, бейбітшілік орнамады. 1230 жылы Бардың Генрих II, Водемонттың Хью II және Туль епископымен бірге оның герцогтық аумақтарын шапты, бірнеше қамалдарды басып алды. 1240 жылы Бардың Генрихы қайтыс болғаннан кейін, Матиас ескі графтың жас ұлы Теобальд II Бардан жоғалған қамалдарды қайтарып алуға тырысты, бірақ ол сәтсіз аяқталды және 1245 жылы бірнеше онжылдыққа созылған бейбітшілік шартына қол қойылды. Сол жылы император айыпталып, Матиас 1247 жылы папа Иннокентий IV-нің паптық партиясына қосылғанға дейін императорлық лагерден алшақтады. Ол ұлының Шампан графының қызымен тиімді некесін келісіп болғаннан кейін бірнеше жылдан кейін қайтыс болды.
Matthias II ( 1193 – 9 February 1251) was Duke of Lorraine from 1220 to his death. He was the son of Duke Frederick II and Agnes of Bar and succeeded his brother, Theobald I. He immediately had to give away Nancy to his brother's widow, Gertrude of Dagsburg, who remarried to Theobald IV of Champagne, whose suzerainty Matthias had to recognise, due to the fruitless wars his brother had waged against an imperial coalition. Theobald had hoped to get his hands on the county of Metz, but failing that, he repudiated Gertrude. Gertrude had no children by a third marriage and Nancy reverted to the duchy on her death in 1225. Matthias accompanied Emperor Frederick II on the Sixth Crusade in 1228 and into Italy in 1235. By this, he reinitiated the close alliance with the Holy Roman Emperors which his forefathers had had for over a century from the appointment of Adalbert until the war between his brother and Frederick, which had ruptured that long friendship. Matthias faced several unruly barons, especially the Count of Lunéville, who had the discreet support of the Count of Bar. He was victorious and reattached Lunéville to the duchy in an exchange. However, peace was not achieved. In 1230, Henry II of Bar was at it again, with Hugh II of Vaudémont and the Bishop of Toul, ravaged his ducal territories and took a few castles. On Henry of Bar's death in 1240, Matthias tried to retake those lost castles from Theobald II of Bar, the old count's young son, but he failed and a peace was signed in 1245 which lasted several decades. That same year, the emperor was excommunicated and Matthias distanced himself from the Imperial camp before joining the papal party of Pope Innocent IV in 1247. He died only a few years thence after having negotiated the profitable marriage of his son with the daughter of the Count of Champagne.