Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз суретшісі Пьер Гюйге (11 қыркүйек 1962 жылы туған) – фильмдер, мүсіндер, қоғамдық әрекеттер және тірі жүйелер сияқты әртүрлі медиада жұмыс істейтін француз суретшісі.
French artist
Pierre Huyghe (born 11 September 1962) is a French artist who works in a variety of media from films and sculptures to public interventions and living systems.
Білім
Пьер Хуйге (Хюг деп айтылады) 1962 жылы Парижде дүниеге келген. Ол Париж мен Нью-Йорк қалаларында тұрады және жұмыс істейді. Ол Париждегі École nationale supérieure des Arts décoratifs мектебінде оқыған.
Pierre Huyghe (pronounced hweeg) was born in Paris in 1962. He lives and works in Paris and New York. He studied at the École nationale supérieure des Arts décoratifs in Paris.
Көрмелер
2016 жылы Окаяма саммитіне қатысып, 2019 жылы оның көркемдік директоры болды. Ocula Magazine журналына берген сұхбатында Стефани Бейлиге Хьюиге, ол зат жасаушылар емес, үздіксіз өзгеріске қабілетті әлемдер құрастыратын суретшілерді таңдағанын айтты – бұл сапа оның өзінің шығармашылық жолында да көрінеді.
Huyghe participated in the Okayama Summit in 2016, and was the event's artistic director in 2019. In an interview in Ocula Magazine with Stephanie Bailey, Huyghe explained that he chose 'artists who construct worlds that have the capacity to endlessly change, rather than as makers of things' — a quality that translates to his own practice.
Тану
Хьюге бірнеше марапатқа ие болды, оның ішінде Нэшер сыйлығы (2017), Курт Швиттер сыйлығы (2015); Росвита Хафтманн сыйлығы (2013), Смитсонов мұражайының заманауи суретші сыйлығы (2010), Хьюго Босс сыйлығы, Гуггенхайм мұражайы (2002) және Берлиндегі DAAD (1999–2000). 2024 жылы Хьюге Simone et Cino Del Duca қорының беделді Grand Prix Artistique сыйлығымен марапатталды.
Huyghe has received a number of awards, including the Nasher Prize (2017), Kurt Schwitters Prize (2015); Roswitha Haftmann Award (2013), the Smithsonian Museum’s Contemporary Artist Award (2010), the Hugo Boss Prize, Guggenheim Museum (2002), and a DAAD in Berlin (1999–2000). In 2024, Huyghe was awarded the prestigious Grand Prix Artistique by the Fondation Simone et Cino Del Duca.
Жұмысы мен тақырыптары
Хюйге 1990-шы жылдардың басынан бері уақытқа байланысты жағдайлармен және нақты орынға арналған инсталляциялармен жұмыс істеп келеді. Оның туындылары заттар, фильмдер, фотосуреттер, суреттер, музыка, ойдан шығарылған тұлғалар және толыққанды экожүйелер сияқты алуан түрлі формалардан құралады, нәтижесінде көрме және оның рәсімін өздігінен бір объект ретінде қарастырады.
Huyghe has been working with time based situations and site specific installations since the early 1990s. His works consist of such diverse forms as objects, films, photographs, drawings, music, fictional characters, and full fledged ecosystems, in effect treating exhibition and its ritual as an object in itself.
Рольдік ойын
Blanche Neige (1997) фильмінде Хуйге Люси Доленнің, француз тіліндегі "Аққартай" фильмінің француздық дыбыстауын жасауға Уолт Дисней жалдаған дыбыс режиссерінің бейнесі мен тарихын ашты. Кейін Дисней фильмді қайта шығарғанда және Доленнің дауысын оның рұқсатысыз пайдаланғанда, ол компанияға өзінің дауысына құқығын беру үшін сотқа жүгінді. Хуйге фильмі – Доленнің өзінің басынан өткен оқиғасын ерекше (француз тіліндегілерге таныс) дауысымен баяндайтын қарапайым монтаждалған суреті. Blanche Neige (1996) жылғы Dubbing фильмінің нақты жалғасы болды, онда Хуйге Тобе Хупердің Poltergeist фильмін көрсетеді, бірақ камерасын фильмнің өзіне емес, француз тіліндегі дыбыстауға шақырылған он бес актерге бағыттайды, фильм проекциясы актерлерге ғана көрінеді. 1999 жылы Хуйге мен француз суретшісі Филипп Паррено тілдің субъективті орындалу идеясын ойдан шығарылған кейіпкердің денесіне айналдырды. Олар "Annlee" деп атаған манга кейіпкерінің құқықтарын сатып алып, кейін Лиам Гиллик, Доминик Гонсалес Фёрстер, Пьер Жозеф, Мелик Оганян, Джо Сканлан және Риркрит Тираваниа сияқты суретшілерді Annlee кейіпкерін пайдалана отырып, әртүрлі туындылар жасауға шақырды. Осы туындылардың жиынтығы "No Ghost Just A Shell" атты топтық көрмеге айналды. Бірнеше көрмеден кейін олар кейіпкердің авторлық құқығын Annlee қауымдастығына – Annlee-ге тиесілі заңды тұлғаға берді, осылайша оның бір мезгілде бостандығы мен өлімін қамтамасыз етті.
In Blanche Neige, (1997), Huyghe revealed the face and story of Lucie Dolène, the French voiceover artist whom Walt Disney hired to do the French language version of Snow White. When Disney subsequently reissued the film and used Dolmen's voice without her permission, she sued the company for the right to own her own voice. Huyghe's film is a simply edited headshot of Dolène recounting her experience in her unmistakable (to French ears) voice. Blanche Neige was a more pointed followup to Dubbing, (1996), in which Huyghe screens Tobe Hooper's film Poltergeist but focuses his camera on the fifteen actors who have been hired to do the French voiceovers rather than the projection of the film itself, which is only visible to the actors. In 1999, Huyghe and fellow French artist Philippe Parreno turned this idea of the subjective performance of language into the body of a fictional character by purchasing the rights to a manga figure whom they dubbed "Annlee". They then invited other artists including Liam Gillick, Dominique Gonzalez Foerster, Pierre Joseph, Mélik Ohanian, Joe Scanlan, and Rirkrit Tiravanija to produce various works utilizing the character Annlee, the sum of which became the traveling group exhibition No Ghost Just A Shell. After several exhibitions, they transferred the character's copyright to the Annlee Association—a legal entity owned by Annlee, thus ensuring her simultaneous freedom and death.