Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Германия актрисасы (туған жылы 1940)
German actress (born 1940)
Эльке Зоммер (; тумасы Шлетц, 5 қараша 1940) – неміс актрисасы. Ол 1960 және 1970 жылдары өзінің қарыштау кезеңінде көптеген фильмдерде ойнады, соның ішінде "Розовая пантера" фильмінің жалғасы "Қараңғыда атыс" (1964), Боб Хоуптың комедиясы "Ойбай, мен қате нөмір алдым!" (1966), Агата Кристидің "Ешкім қалмады" (1974) және британдық "Carry On Behind" сериясы (1975). Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде (1942 жылы) отбасы Франкониядағы шағын университет қаласы Эрлангенге жақын Нидерндорф ауылына эвакуацияланды. 1950 жылдан бастап гимназияда оқыды. Әкесі 14 жасында қайтыс болды. Эльке тілдерді жақсы меңгерді, бірақ математика мен физика оған қиындық тудырды, сондықтан анасы 1957 жылы орта мектепті бітіргеннен кейін гимназияны тастауға рұқсат берді. 1957 жылдың көктемінде ол Лондонда бір жылға жұмыс істеу үшін, қазір актриса Викки Мишельдің отбасында ау-пар болып, аптасына үш рет ағылшын тілі курстарына қатысты. Ол алғаш рет үйінен және отбасынан алыс кетті, сондықтан қатты сағыныш сезімдері болды.
Elke Sommer (; née Schletz, 5 November 1940) is a German actress. She appeared in numerous films in her heyday throughout the 1960s and 1970s, including roles in The Pink Panther sequel A Shot in the Dark (1964), the Bob Hope comedy Boy, Did I Get a Wrong Number! (1966), Agatha Christie's And Then There Were None (1974), and the British Carry On series in Carry On Behind (1975). During the Second World War (in 1942), the family was evacuated to Niederndorf, a village near Erlangen, a small university town in Franconia. From 1950, she attended a gymnasium (university preparatory secondary school). Her father died when she was 14. Elke was good with languages, but math and science posed challenges, so her mother let her drop out of gymnasium in 1957 one year after graduating from middle school. In the spring of 1957, she moved to London for one year to work as an au pair for the family of now actress Vicki Michelle and to attend an English language institute three times a week. This was her first time away from home and family, and she was quite homesick.
Ашылу
Сомерді Италияда демалыс кезінде кинорежиссер Витторио Де Сика көріп, ол 1958 жылы онда фильмдерде ойнай бастады. Сол жылы ол Шлецтен Соммер тегіне өзгертіп алды. Ұзақ өтпей ол секс-символға айналып, 1960-шы жылдардың басында Голливудқа қоныс аударды. Соммер сол кездегі ең танымал пин-ап модельдердің бірі болды, ол Playboy журналының 1964 жылғы қыркүйек және 1967 жылғы желтоқсан нөмірлерінде суретке түсті.
Sommer was spotted by film director Vittorio De Sica while on holiday in Italy, and she began appearing in films there in 1958. Also that year, she changed her surname from Schletz to Sommer. She soon became a sex symbol and moved to Hollywood in the early 1960s. Sommer became one of the more popular pin up girls of the time, posing for pictorials in the September 1964 and December 1967 issues of Playboy magazine.
1960 жылдар
Сомер 1960-шы жылдардың ең танымал киноактрисаларының біріне айналды. 1959 жылдан 2005 жылға дейін 99 фильмде және теледидарда ойнады, оның ішінде Пол Ньюманмен бірге түскен "Сыйлық" (1963), Питер Селлерспен бірге "Қараңғыдағы оқ" (1964), Джеймс Гарнер мен Дик Ван Дайкпен бірге "Махаббат өнері" (1965), Стивен Бойдпен бірге "Оскар" (1966), Боб Хоуппен бірге "Бала, мен қате нөмір алдым ба!" (1966), Бульдог Драммондтың тамаша туындысы "Deadlier Than the Male" (1966), Дин Мартинмен бірге "The Wrecking Crew" (1968) және "The Wicked Dreams of Paula Schultz" (1968) фильмдері бар; осы фильмдердің әрқайсысында ол басты рөлде болды. 1964 жылы ол Пол Ньюман және Эдвард Г. Робинсонмен бірге ойнаған "The Prize" фильмі үшін "Ең үміткер жаңа актриса" номинациясында "Алтын глобус" сыйлығын жеңіп алды. Телевизионда жиі қонақ болған Сомер "The Dean Martin Show" эпизодтарында және Боб Хоуптың арнайы бағдарламаларында ән шырқап, комедиялық қойылымдарға қатысты, "The Tonight Show Starring Johnny Carson" бағдарламасында 10 рет пайда болды және 1971 мен 1980 жылдар аралығында "Hollywood Squares" ойын шоуының қатысушысы ретінде көптеген рет болды, ол кезде Питер Маршалл оны жүргізіп тұрды.
Sommer became one of the top film actresses of the 1960s. She made 99 film and television appearances from 1959 to 2005, including The Prize (1963) with Paul Newman, A Shot in the Dark (1964) with Peter Sellers, The Art of Love (1965) with James Garner and Dick Van Dyke, The Oscar (1966) with Stephen Boyd, Boy, Did I Get a Wrong Number! (1966) with Bob Hope, the Bulldog Drummond extravaganza Deadlier Than the Male (1966), The Wrecking Crew (1968) with Dean Martin, and The Wicked Dreams of Paula Schultz (1968); in each of these films she was the leading lady. In 1964, she won a Golden Globe award as Most Promising Newcomer Actress for The Prize, a film in which she co starred with Paul Newman and Edward G. Robinson. A frequent guest on television, Sommer sang and participated in comedy sketches on episodes of The Dean Martin Show and on Bob Hope specials, made 10 appearances on The Tonight Show Starring Johnny Carson, and was a panelist on the Hollywood Squares game show many times between 1971 and 1980, when Peter Marshall was its host.
1970-ші жылдар
Соммердің 1970-ші жылдардағы фильмдеріне Майкл Йоркпен бірге ойнаған «Зеппелин» триллері және 1974 жылы Агата Кристидің «Он кішкентай үнділік» атты қылмыстық фильмінің жаңадан түсірілімі кірді. 1972 жылы ол Марио Бава режиссерлік еткен екі итальяндық қорқыныш фильмінде түсті: «Барон Қан» және «Лиза және шайтан». Соңғысы қайта өңделіп (1975 жылғы түсірілімдер қосылды) «Экзорцизм үйі» атты басқа фильмге айналдырылды. Соммер Италияға «Лиза және шайтан» фильміне қосымша көріністер түсіруге оралды, оларды продюсер режиссердің қарсылығына қарамастан, «Экзорцизм үйі» деп өзгерту үшін енгізді. 1975 жылы Питер Роджерс оны британдық комедия «Carry On Behind» фильміне шақырды, онда ол орыс профессоры Врушка рөлін ойнады. Ол «Carry On» фильмдерінің ең көп жалақы алатын актрисасы болды, ол 30 000 фунт стерлингті құрады; бұл құрметті ол Фил Сильверспен («Follow That Camel») бөлісті. Оның осы онжылдықтағы түскен фильмдерінің көп бөлігі еуропалық туындылар болды. 1979 жылы Селлерспен қайта жұмыс істеген «Зенда тұтқыны» комедиясынан кейін актриса Голливудта түсірілмей, өнеріне көбірек назар аударды. Соммер сонымен қатар әнші ретінде де өнер көрсетіп, бірнеше альбом жазды және шығарды.
Sommer's films during the 1970s included the thriller Zeppelin, in which she co starred with Michael York, and a 1974 remake of Agatha Christie's murder mystery Ten Little Indians. In 1972, she starred in two Italian horror films directed by Mario Bava: Baron Blood and Lisa and the Devil. The latter was re edited (with 1975 footage inserted) to make a different film titled House of Exorcism. Sommer went back to Italy to act in additional scenes for Lisa and the Devil, which its producer inserted into the film to convert it to House of Exorcism against the wishes of the director. In 1975, Peter Rogers cast her in the British comedy Carry On Behind as the Russian Professor Vrooshka. She became the Carry On films' joint highest paid performer, at £30,000; this was an honour that she shared with Phil Silvers (who starred in Follow That Camel). Most of her movie work during the decade came in European films. After the 1979 comedy The Prisoner of Zenda, which reunited her with Sellers, the actress did virtually no more acting in Hollywood films, concentrating more on her artwork. Sommer also performed as a singer, recording and releasing several albums.
Кейінгі жұмыстар
1980 жылдары Сомер "Қояндырмалы жылдамдық пен сұлулық әлемі" атты синдикаттық бағдарламасын жүргізді. 1990 жылдан кейін Сомер актерлік өнерге қарағанда сурет салуға көбірек назар аударды. Актриса ретінде ол жарты ондай елде жұмыс істеді, тілдерді үйренді (ол жеті тілде сөйлейді) және осы елдердегі көріп білгендерін суреттерінде бейнеледі. Оның өнерінде Марк Шагалдың күшті ықпалы байқалады. Сомер 1984 жылы екеуі де "Жұлдыздар циркінде" қатысқан кезде Зса Зса Габормен ұзаққа созылған жанжалға қатысты. Бұл 1993 жылы миллиондаған долларлық қорқытпау ісіне ұласты, нәтижесінде Сомер Габор мен оның күйеуі Фредерик фон Анхальттан оның абыройына нұқсан келтіргені үшін 3,3 миллион доллар өтемақы алды. Бұл қорқытпау туралы мәлімдемелер неміс басылымдарында жарияланған болатын. 2001 жылы Палм-Спрингс жұлдыздар аллеясында оған Алтын пальма жұлдызы орнатылды. Сомер "Императордың жаңа киімі" мультфильмінің неміс тіліндегі нұсқасында Изманың дауысын сомдады.
In the 1980s, Sommer hosted a syndicated programme titled The Exciting World of Speed and Beauty. After the 1990s, Sommer concentrated more on painting than on acting. As an actress, she had worked in half a dozen countries learning the languages (she speaks seven languages) and storing images which she has expressed on canvas. Her artwork shows a strong influence from Marc Chagall. Sommer was embroiled in a long running feud with Zsa Zsa Gabor that began in 1984 when both appeared on Circus of the Stars. This had escalated into a multimillion dollar libel suit by 1993, resulting in Sommer being awarded $3.3 million in damages from Gabor and her husband, Frederick von Anhalt, for defaming her in interviews published in a pair of German publications in 1990. In 2001, a Golden Palm Star on the Palm Springs Walk of Stars was dedicated to her. Sommer provided the voice of Yzma in the German version of The Emperor's New Groove.
Жеке өмір
1964 жылы Сомер Лас-Вегаста өзінен 17 жас үлкен Голливуд тілшісі Джо Хаймске (1923-2008) үйленді. Кейін олар ажырасып, ол өзінен сегіз жас кіші, Нью-Йорктегі Essex House сәнді қонақ үйінің басқарушы директоры Вольф Уолтермен танысты. Олар 1993 жылғы 29 тамызда Франконияда үйленді. 2014 жылғы сұхбатында Сомер Уолтермен қалай танысқанын былай сипаттады:
In 1964, Sommer married Hollywood columnist Joe Hyams (1923–2008), who was 17 years her senior, in Las Vegas. They later divorced, and she met Wolf Walther, eight years her junior and the managing director of a luxury hotel, Essex House in New York City. They were married on 29 August 1993 in Franconia. In a 2014 interview, Sommer described how she and Walther met:
Мен Нью-Йоркте "Тамара" спектаклінде ойнап, төрт ай сол жерде болуға тиіс болдым. Сондықтан мен пәтер іздедім, бірақ олар тым қымбат, кішкентай және шулы еді. "Эссекс" қонақ үйінің басқарушы директорын білгендіктен, бөлме жалдау туралы сұрағым болды, бірақ қонақ үйде жаңа директор, Вольф Уолтер деген адам болды. Міне, сол кезде таныстық. Ол үшін бұл бірден туған махаббат еді. Ал мен үшін сәл уақыт кетті, бірақ көп емес. Сіздер де білесіздер, "Тамара" – көрермендер өздері таңдаған актерді қадағалайтын спектакль. Менің күйеуімнің бойы 1 метр 85 сантиметр (6'5") екенін де білесіздер, сондықтан оны байқамау мүмкін емес. Мен оны әр түн сайын көрермендердің арасында көріп тұратынмын. Әр түн сайын. Осылайша менің өмірімдегі ең ғажайып махаббат оқиғасы басталды, ол әлі де жалғасып, күннен-күнге жақсарып келеді. 2017 жылдың мамыр айына қарай Сомер Лос-Анджелесте (Калифорния) тұрып жатқан еді.
I was in New York City starring in Tamara and had to stay there for four months. So, I had to find an apartment but they were excruciatingly expensive, tiny and loud. As I knew the managing director of the Essex House, I wanted to talk to him about renting a room but the hotel had a new managing director, a man by the name of Wolf Walther. So we met. For him, it was love at first sight. For me, it took a little longer, but not much longer. As you may know, Tamara is a play in which the audience follows the actor of their choice, and as you may also know, my husband is 6'5" and hard to miss. I saw him every night in the audience, following me. Every night. And that was the beginning of the greatest love story of my life, still unfolding and getting better by the day. As of May 2017, Sommer was living in Los Angeles, California.