Леонард Аррингтон: Мормон тарихының көрнекті зерттеушісі

Кіріспе

Американдық мормон тарихшысы Леонард Джеймс Аррингтон (2 шілде 1917 жыл - 11 ақпан 1999 жыл) - американдық автор, ғалым және Мормон тарихы қауымдастығының негізін қалаушы. "Мормон тарихының деканы" деп белгілі. "Бір жағынан, мен Шіркеу тарихшысымын және куәліктерді нығайтуға, жаңалықты таратуға, Патшалықты құруға ұмтылуым керек. Екінші жағынан, мен тарихшы болуға шақырылдым, яғни мен кәсіби тарихшылардың құрметін жеңіп алуым керек – мен жазғандар шеберлікпен, сенімділікпен және сапалы болуы тиіс. Осылайша, мен екі аяқпен тұрам – сенімнің аяғы мен ақылдың аяғы". – Леонард Дж. Аррингтон (күнделік, тамыз 1972 жыл).

American Mormon historian

Leonard James Arrington (July 2, 1917 – February 11, 1999) was an American author, academic and the founder of the Mormon History Association. He is known as the "Dean of Mormon History" On the one hand, I am the Church Historian and must seek to build testimonies, spread the word, build the Kingdom. On the other hand, I am called to be a historian, which means that I must earn the respect of professional historians—what I write must be craftsmanlike, credible, and of good quality. This means that I stand on two legs—the leg of faith and the leg of reason." — Leonard J. Arrington (diary, August 1972)

Arrington grew up in a large family in Idaho, where he and his family were members of the LDS Church. After high school, he studied agricultural economics at the University of Idaho and continued studying economics at the University of North Carolina at Chapel Hill. While teaching at the Utah State Agricultural College in Logan, Utah, Harvard University Press published his book Great Basin Kingdom: An Economic History of the Latter day Saints, 1830–1900 in 1958. After a Fulbright professorship at the University of Genoa in Italy, Arrington raised funds to pay for research and writing on LDS (Mormon) biographies. He taught Western American History at Brigham Young University (BYU) from 1972 to 1987. In conjunction with his teaching appointment at BYU, Arrington was also appointed as the first Church Historian for the LDS Church from 1972 to 1982. It was the first time a professional historian was given this job. Arrington and his team of researchers, forming the church Historical Department, began many projects to document LDS Church history, ranging from articles for the church's official magazine to scholarly books written for a non LDS audience. The Historical Department was not subject to the church's Correlation Program and enjoyed some freedom of research. However, over time, various church members and apostles disliked the historical articles. The new director of the Historical Department, G. Homer Durham, required that all publications go through him and halted the hiring of new employees. In 1982, the LDS Church released Arrington as Church Historian and transferred the History Division to BYU, creating the Joseph Fielding Smith Institute for Church History. Arrington published over 20 books and articles, including several biographies, with the help of many research assistants. Arrington donated his research and personal papers to Utah State University, and also donated microfilms of his pre 1982 diaries to the LDS Church Archives, with the condition that the diaries not be read until 25 years after his death. However, the LDS Church broke the agreement when shortly after Arrington's death they argued that they owned part of the collection, and asked Arrington's daughter to excise portions of Arrington's diary. After legal negotiation, half of a box of the collection was given to the LDS Church Archives.

Аррингтон Айдахо штатында көп балалы отбасында өсті, онда ол және оның отбасы Иса Мәсіхтің соңғы күнгі қасиеттілер шіркеуінің (LDS Church) мүшелері болды. Орта мектепті бітіргеннен кейін, ол Айдахо университетінде ауыл шаруашылығы экономикасын оқыды және Солтүстік Каролина университетінде (Chapel Hill) экономиканы оқуын жалғастырды. Юта штатының Логан қаласындағы Юта мемлекеттік ауыл шаруашылығы колледжінде сабақ беріп жүргенде, 1958 жылы Гарвард университетінің баспасынан "Ұлы ойпаңдағы патшалық: соңғы күнгі қасиеттілердің экономикалық тарихы, 1830–1900" атты кітабы жарық көрді. Италиядағы Генуя университетінде Фулбрайт стипендиясын алғаннан кейін, Аррингтон LDS (мормон) өмірбаяндары бойынша зерттеулер мен жазу үшін қаражат жинады. 1972 жылдан 1987 жылға дейін Бригам Янг университетінде (BYU) Батыс Америка тарихын оқытты. БЮУ-дегі оқытушылық қызметімен қатар, Аррингтон 1972 жылдан 1982 жылға дейін LDS Church-тің алғашқы Шіркеу тарихшысы болып тағайындалды. Бұл қызметке кәсіби тарихшы алғаш рет тағайындалған еді. Аррингтон және оның зерттеушілер тобы, Шіркеудің тарихи департаментін құрып, шіркеудің ресми журналына арналған мақалалардан бастап, LDS емес аудиторияға арналған ғылыми кітаптарға дейін көптеген жобаларды бастады. Тарихи департамент Шіркеутің Корреляция бағдарламасына бағынбады және зерттеулерде белгілі бір еркіндікке ие болды. Алайда, уақыт өте келе, шіркеу мүшелері мен апостолдары тарихи мақалаларға наразылық білдірді. Тарихи департаменттің жаңа директоры Г. Гомер Дурхам барлық жарияланымдарды өзінен өткізуді талап етті және жаңа қызметкерлерді жұмысқа алуды тоқтатты. 1982 жылы LDS Church Аррингтонды Шіркеу тарихшысы қызметінен босатып, Тарих департаментін BYU-ға көшіріп, Джозеф Филдинг Смит Шіркеу тарихы институтын құрды. Аррингтон көптеген ғылыми көмекшілердің көмегімен 20-дан астам кітаптар мен мақалалар, соның ішінде бірнеше өмірбаяндар жариялады. Аррингтон өзінің зерттеулері мен жеке қағаздарын Юта штаты университетіне сыйға тартты, сондай-ақ 1982 жылға дейінгі күнделіктерінің микрофильмдерін LDS Church мұрағатына сыйға тартты, оның шарты бойынша, күнделіктер оның қайтыс болғаннан кейін 25 жылға дейін жарияланбауы керек еді. Алайда, LDS Church келісімді бұзды, Аррингтон қайтыс болғаннан кейін жинақтың бір бөлігіне иелік ететінін мәлімдеп, Аррингтонның қызынан оның күнделігінен кейбір бөлімдерді алып тастауын сұрады. Заңдық келіссөздерден кейін жинақтың жартысы LDS Church мұрағатына қайтарылды.

Ерте өмір

Леонард Аррингтон 1917 жылдың 2 шілдесінде Айдахо штатының Твин-Фолс қаласында туды, ол он бір баланың үшіншісі болған. Оның ата-анасы, Ноа мен Эдна, фермерлер және әулетті Латер-Дей-Сэйнтс дінінің (мормонизмнің ең танымал саласы) шын жүректей мүшелері болды. Аррингтон болашақ фермер және белсенді мүше ретінде өсті, сондай-ақ Ұлттық FFA ұйымының алғашқы ұлттық лауазымдарының бірін иеленді. FFA жеке жобасы үшін ол бірнеше жүз Род-Айленд қызыл тауығын өсіріп, 1934 жылы Айдахо штатының жәрмеңкесінде оларға жүлде алды. Айдахо университетіндегі LDS институтының директоры Джордж С. Таннер прогрессивті ойлы мормон болды, ол Аррингтонға христиандық пен ғылым үйлесімді болуы мүмкін екенін және Киелі кітаптың басқа аудармалары оны түсінуге көмектесе алатынын үйретті. «Ұлы Бассейн Корольдігі» атты еңбектің мұқият құжаттамасы LDS шіркеуінің мұрағатында бұрын жасырылған дереккөздерге назар аударды. Италиядан оралғаннан кейін Аррингтон мормон өмірбаяндарын жазу үшін меценаттардан қаржы жинауды ұйымдастырды. Осы өмірбаянның көп бөлігі аспиранттар мен басқа да көмекшілермен зерттеліп, жазылды, бірақ студенттік жұмыстың еңбегін мойындап, Аррингтонның атымен жарияланды. Мақалада Бригам Янгтың «Даналық сөзін» міндеттеме ретінде қолдануының себебі Ютада ақшаны сақтап қалу (әдемі импортқа жұмсалмау) ниетімен туындағаны айтылды. BYU Studies журналы бір жылға тоқтатылды, және Эрнест Л. Уилкинсон Аррингтонға оның ревизионистік тарих жұмысының себебі екенін айтты. 1986 жылы ол Америка тарихшылары қоғамының мүшесі болып сайланды. 1970 жылы Маккей қайтыс болғаннан кейін, LDS шіркеуінің тарихшысы Джозеф Филдинг Смит оның орнына шіркеу президенті болды. Бұл шіркеу тарихшысының ресми лауазымын, дәстүрлі түрде Он екі елшінің кворумының мүшесімен толықтырылатын лауазымды бос қалдырды. Келесі шіркеу тарихшысы ретінде Хауард У. Хантер таңдалды, ол шіркеу тарихы бөлімін қайта ұйымдастыруды талқылау үшін белгілі мормон тарихшыларынан тұратын комиссия құрды. Осы қайта ұйымдастырудың бір бөлігі ретінде Аррингтон 1972 жылдың қаңтарында Хауард У. Хантердің орнына LDS шіркеуінің ресми тарихшысы болып тағайындалды. Сонымен қатар, Аррингтон «Лемуэль Х. Редд Батыс тарихының профессоры» және BYU-дағы «Чарльз Редд Батыс зерттеулер орталығының» негіздеуші директоры болып тағайындалды; оның тарихшы лауазымын шіркеу жартылай, ал BYU жартылай қаржыландырды. Бөлімнің өнімдері LDS шіркеуінің Корреляция бағдарламасына бағынбады. Корреляция бағдарламасы LDS шіркеуінің басшылары келіскен біркелкі хабарламаны ұсыну үшін нұсқаулықтар мен журналдар сияқты ресми түрде жарияланған шіркеу материалдарын өңдеді. Аррингтон, Биттон, Аллен және Морин Бичер Корреляцияның ресми мақұлдауының орнына бөлімнің жазбаларын қарау комитеті ретінде қызмет етті.

Leonard Arrington was born in Twin Falls, Idaho on July 2, 1917, the third of eleven children. His parents, Noah and Edna, were farmers and devout Latter day Saints, the most well known branch of Mormonism. Arrington grew up as an aspiring farmer and active member and one of the first national officers of the National FFA Organization. For his FFA independent project, he raised several hundred Rhode Island Red chickens and won a prize for them at the Idaho State Fair in 1934. George S. Tanner, the director of the LDS Institute at the University of Idaho, was a progressive intellectual Mormon who taught Arrington that Christianity and science could be compatible and that other translations of the Bible could assist in its interpretation. Great Basin Kingdom's thorough documentation called attention to previously hidden sources in the LDS Church Archives. After returning from Italy, Arrington arranged for donations from patrons to fund the writing of Mormon biographies. Much of these biographies were researched and written by graduate students and other assistants, but published under Arrington's name with acknowledgements of the student work. The article argued that Brigham Young's enforcement of the Word of Wisdom as a commandment was motivated by a desire to keep cash inside Utah (and not spent on luxury imports). BYU Studies was suspended for a year, which Ernest L. Wilkinson told Arrington was because of his revisionist history paper. and he was made a Fellow of the Society of American Historians in 1986.]] After McKay died in 1970, the LDS Church Historian Joseph Fielding Smith succeeded him as church President. This left the position of official Church Historian—which was traditionally held by a member of the Quorum of the Twelve Apostles—vacant. Apostle Howard W. Hunter was chosen as the next Church Historian, and he formed a committee of prominent Mormon historians to discuss reorganizing the church history department. As part of this reorganization, Arrington was appointed official Church Historian of The LDS Church, replacing Howard W. Hunter, in January 1972. At the same time, Arrington was appointed as "Lemuel H. Redd Professor of Western History" and Founding Director of the "Charles Redd Center for Western Studies" at BYU; his historian position was funded half by the church and half by BYU. The division's output was not subject to the LDS Church's Correlation Program. The Correlation Program edited officially published church materials, like instruction manuals and magazines, to ensure that they presented a consistent message that LDS Church authorities agreed on. Arrington, Bitton, Allen, and Maureen Beecher served as a reading committee for the division's writings in place of formal Correlation approval.

Кету

1982 жылы шіркеу өзінің Тарих бөлімін BYU-ға берді, соның нәтижесінде ИСА шіркеуінің ашық мұрағаттарының дәуірі аяқталды. Джозеф Филдинг Смит шіркеу тарихы институтының жаңа бөлімінде жұмыс істеу Аррингтонды көбірек тұрақтандырды, себебі ол енді уақытын Шіркеу штаб-пәтері мен BYU арасында бөліп алмады. 1982 жылдың ақпанында ол жеке түрде Шіркеу тарихшысы және Тарих бөлімінің директоры лауазымынан босатылды. 1982 жылдың наурыз айында Аррингтонның әйелі Грейс қайтыс болды. Аррингтон 1983 жылдың қараша айында Элис Мерилл Хорннің немересі Харриет Хорнға үйленді. 2005 жылы Институт жабылып, бөлімнің тарихшылары ИСА шіркеуінің штаб-пәтеріне қайтарылды.

Басқа жазбалар

Голливудтың бірнеше танымал тұлғаларының адвокаты Роланд Рич Вулли Аррингтонның үш өмірбаянын қаржылады. Біріншісі – Вуллидің қайын атасы Уильям Спридің өмірбаяны болды. Вулли алғаш рет өмірбаянды жазу үшін танымал жазушы Уильям Л. Роперді шақырды, бірақ қолжазбада кәсіби деңгей жетпегендіктен, Ропер оны аяқтау үшін Аррингтонды шақырды. Өмірбаян Спридің Джо Хиллді өлім жазасына кесуі туралы шешіміне пропорционал емес көңіл бөліп, Вуллидің еңбек радикализмін басудағы консервативті саясатын көрсетеді. 1999 жылдың 11 ақпанында 81 жасында Аррингтон Солт-Лейк-Ситидегі үйінде жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды. 1999 жылы оның қайтысынан кейін Мормон тарихы қауымдастығы жыл сайынғы Леонард Дж. Аррингтон сыйлығын құрды, ол Мормон тарихына ерекше үлес қосқандарына беріледі. 2002 жылы ол қайтыс болғаннан кейін Джон Уитмер тарихи қауымдастығының алғашқы жыл сайынғы өмірлік жетістіктері сыйлығымен марапатталды. 2005 жылы университетте Леонард Дж. Аррингтон Мормон тарихы лекциялық циклы ашылды, онда Аррингтон өзі 1995 жылы ашылу лекциясын оқыды.

Мұрағаттық материалдар

Леонард Дж. Аррингтон хаттары, Л. Том Перри арнайы жинақтарындағы MSS 7667, Бригам Янг университеті. Леонард Дж. Аррингтон тарихи мұрағаты Юта штаты университетінде.