Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гавайи помидоры мен лосось салаты
Hawaiian tomato and salmon salad
Ломи ломи лосось (немесе ломи лосось) – Гавайи асханасындағы тұздалған лосось, пияз және помидордан тұратын қосымша тағам. Оның шығу тегі poisson cru-ға ұқсас. Ол сондай-ақ піко де галлоға сыртқы түрімен және көбінесе басқа тағамдармен (немесе дәмдеуіш ретінде) бірге желу тәсілімен ұқсайды, мысалы, пои немесе калуа шошқасы. Ескі замандағы гавайиліктер бұл тағамның бүгінгі күнгі нұсқасын танымауы мүмкін. Дегенмен, қазіргі кезде ол дәстүрлі гавайи тағамдарына немесе дәстүрлі lū‘au мерекелеріне берілетін маңызды қосымша тағам ретінде қарастырылады. Лосось Гавайи суларында кездеспесе де, пияз бен помидор да "байланысқа дейінгі" тағамдар емес, бірақ ломи ломи лосось әлі де этникалық гавайи тағамы ретінде қабылданады. Бұл тағамды "ломи камано" емес, "ломи лосось" деп атау дұрыс. Ломи опае деп аталатын ұқсас тағам (аудармасы "шаян"), тұздалған лосось орнына кептірілген шаянды пайдаланады және әнші Генри Капоно оны танымал етті.
Lomi lomi salmon (or lomi salmon) is a side dish in Hawaiian cuisine containing salted salmon, onions, and tomatoes. Its origin is similar to poisson cru. It also resembles pico de gallo in appearance and to how it is often consumed as an accompaniment (or condiment) to other foods such as poi or kalua pork. Hawaiians of yesteryear would probably not recognize the contemporary version of this dish served today. However, it is seen today as a quintessential side dish when serving traditional Hawaiian foods or at traditional lū‘au festivities. While salmon is not a fish found in Hawaiian waters, and onions and tomatoes are not "pre contact" foods, lomilomi salmon is still embraced as an ethnic Hawaiian dish. It is appropriate that dish should be known popularly by its hapa name "lomi salmon" rather than "lomi kāmano". A similar dish called lomi ōpae ( lit. "shrimp") uses dried shrimp in place of salted salmon and was made popular by singer Henry Kapono.
Дайындық
Гавайлықтар алғаш рет 1800 жылдардың басында Тынық мұхитының солтүстік-батысына шартты жұмысшылар ретінде жіберілген кезде лососьпен танысты. Дәстүр бойынша, лосось поке ретінде дайындалған болар. Оның құрамында инамона, құрғатылған алаала (сиыр бауыры) және ʻалаэа тұзы болған. Поке бірнеше түрлі акакай (пияз), лиму коху және үлкен табақ поимен бірге берілген. Ломиломи атауы – бұл поке түрі, ол дәстүрлі дайындау әдісінен алынған (гавай тілінде "массаж жасау"), онда жаңа балықты әртүрлі мөлшерде тұзбен ысқап, дәмдеу үшін немесе сақтау үшін маринадтайды. Бұл тағамның эволюциясында тұзды лосось шамамен 1 см-лік кішкентай кубиктерге кесіліп, содан кейін бірдей өлшемдегі кескен қызанақ пен пиязға қайтадан массаж жасалады. Кейбір қазіргі рецепттерде көк пияз, қияр, чили, қосымша тұз немесе лайм қолданылады, тіпті лосось орнына басқа балық та қолданылуы мүмкін және әдетте суытылған күйінде немесе мұзбен бірге беріледі.
Hawaiians were first introduced to salmon around the early 1800s, as contract laborers sent to the Pacific Northwest. Salmon would have likely been traditionally prepared as poke. A typical relish was made of inamona mixed with dried alaala (octopus liver) and ʻalaea salt. The poke was accompanied with several types of akaakai (onion), limu kohu and a large bowl of poi. A type of poke in essence, the name lomilomi is taken from the traditional method of preparation (Hawaiian for "to massage") where fresh fish is rubbed with salt in varying amounts to simply season it for flavor or to cure it for preservation. In the evolution of this dish from its poke origins, the salt salmon is then cubed into small ~1cm pieces and again massaged into chopped tomatoes and onions of about the same size. Some modern recipes call for scallions, cucumbers, chilis, additional salt, or lime, or even fish substitutes other than salmon and is typically served chilled or with ice.
Өмірбаян
1778 жылы капитан Джеймс Кук келген кезде ол өзімен бірге консервіленген балық пен ет – мысалы, тұздалған треска мен жұмбақ еті сияқты – шетелдік флоттардың, кит аулаушылардың және саудагерлердің әдеттегі рационын әкелді. 1790 жылдары испан бағбаны Франсиско де Паула Марин томаттарды Гавайи аралдарына әкелді. Ол томатты сәтті өсіріп, көбейтуге алғашқы болып қол жеткізді. Де Паула Марин пияз егуді де танымал етуге үлкен үлес қосты. 1829 жылы, Солтүстік-Батыс өткелінің экспедициялары кезінде жаңа ресурстарды іздеген тері саудасымен айналысатын Гудзон шығанағы компаниясы, Тынық мұхитының солтүстік-батысындағы мол ағаштарды өсіп келе жатқан жергілікті емес қоныстарға сату үшін Гонолулуда кеңсе ашты. Компания көптеген гавайиліктерді теңізшілер мен тері және ағаш саудасында жұмысшылар ретінде жұмысқа алды. Гавайиліктердің дене күші британдықтарға үлкен әсер етті. Алғашқыда ондаған адамдар Британдық Колумбиясына жіберілді, онда олар Форт Лэнгли сауда бекетінде коммерциялық балық аулаумен де айналысты. Олардың көптегені жаңа піскен және тұздалған лосось жеген болуы мүмкін, ол да маңызды тауарға айналды. 1840 жылға қарай шамамен 300-400 гавайилік жұмысшы Солтүстік-Батысқа кемелермен және порттар арқылы жіберілді. Олардың көптегені келісімшарттары бітіскен соң Солтүстік-Батыста тұрақты қоныстануды жөн көрді. Гавайиге қайтып келе жатқандардың сапары шамамен үш аптаға созылды. Жаңа лосось сапарға шыдамайтындықтан, олар тұздалған лососьті таратты, ол бірден танымал болды. Балықты тұздау әдісі ежелгі гавайиліктерге белгілі болған, және балық аулаудың тұрақты қоры жетіспегенде немесе ауа райы нашар болғанда, мысалы, дауыл кезінде, оны жиі тұтынып отырды. Балықты әдетте шикі, алаея тұзымен немесе кейде желбезектерден алынған қанмен дәмдеп жеуге ұсынылатын. Миссионерлердің отбасылары тұздалған лососьті Жаңа Англиядағы тұздалған тресканың орнына пайдаланды. Сол сияқты, 1800 жылдардың соңында португалдықтар бакалхау, португалдық тұздалған трескасын әкелді. 1835 жылға қарай Солтүстік-Батыс Гавайи мен Азияға негізінен 3000-4000 баррель тұздалған лосось экспорттады.
When Captain James Cook arrived in 1778, he brought along with him the concept of preserved fish and meat—such as salted cod and corned beef—common rations of foreign navies, whalers, and traders. In the 1790s, Spanish horticulturist Francisco de Paula Marin brought tomatoes to the Hawaiian Islands. He was the first to successfully cultivate and raise tomatoes. De Paula Marin would further popularize the planting of onions. In 1829, the Hudson's Bay Company, a fur trading company looking to expand its business in new resources discovered during the expeditions of the Northwest Passage, established an office in Honolulu to market the Pacific Northwest's abundant timber to a growing non native settlement. The company would hire many Hawaiians as sailors and laborers in the fur and lumber trades. The physical strength of the native Hawaiians had made an impression on the British. Dozens were initially sent to their British Columbia facilities which also operated commercial fisheries at its Fort Langley trading post. Many were likely to have consumed fresh and cured salmon which would also become a very important commodity. By 1840, around 300 to 400 native Hawaiian laborers were sent to the Northwest in vessels and at ports. Many of these laborers would choose to permanently settle in the Northwest after their contracts expired. For those returning back to Hawaii, the voyage took about three weeks. Since fresh salmon would not last the journey, these laborers introduced salted salmon where it immediately became popular. The practice of salting fish for preservation was already known to the ancient Hawaiians, and was often consumed with poi during periods when the regular fish supply was scarce or when fishing was not possible like during storms. Fish was preferably eaten raw with some alaea salt or sometimes seasoned with blood from the gills. And the families of missionaries found salted salmon to be a substitute for salt cod—the New England standby. Similarly, the Portuguese starting in the late 1800s brought with them bacalhau, a Portuguese salted cod. The Northwest was exporting 3,000 to 4,000 barrels of salted salmon, mainly to Hawaii and Asia by 1835.