Кіріспе

Лондон түсірілім алаңы ретінде де, фильмдегі оқиғалар орны ретінде де жиі пайдаланылып келеді. Олар Чарльз Диккенс және Шерлок Холмстің Викториялық Лондонының тарихи қайта жаңғыртуларынан бастап, "Бриджит Джонстың күнделігі" мен "Ноттинг Хилл" фильмдерінің романтикалық комедияларына дейін, қылмыстық фильмдер, тыңшылар триллері, ғылыми фантастика және 1960-шы жылдардың "қозғалыстағы Лондон" фильмдерін қамтиды. Лондон британдық БАҚ-тағы басты рөлге ие болғандықтан, оқиғалары Лондон қаласында өтетін британдық фильмдердің саны көп. Ол американдық фильмдерде де көп рет қолданылды және Голливуд студиясының декорацияларында жиі қайта жаңғыртылды.

Тарихи Лондон

Лондонның тарихи бейнелеулері экранда жиі кездеседі. Қала тарихындағы Тюдор дәуірі, Виктория дәуірі, Эдвард дәуірі және Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңдері үнемі көрсетіліп тұрады.

Викторияға дейінгі Лондон

Елизавета дәуіріндегі Лондон көбінесе фильмдерде бейнеленген, соның ішінде «Fire Over England» (1937), «The Private Lives of Elizabeth and Essex» (1939) және «Elizabeth» (1998). «Shakespeare in Love» (1998) комедиясының көп бөлігі, Шекспирдің құрастырған романдық оқиғасымен байланысты, түпнұсқа Globe театрының айналасында өрбітеді, сондай-ақ Лоуренс Оливьедің 1944 жылғы «Henry V» фильмі де осы жерде түсірілген. Тюдор кезеңі басқа фильмдерде де көрсетілді, олардың ішінде Роберт Болттың 1966 жылғы «A Man for All Seasons» пьесасының экранизациясы, 1990 жылдардағы «Orlando» адаптациясы және Марк Твеннің «Принц пен кедей» ромасының әртүрлі нұсқалары бар. «Cromwell» (1970) – Англия азамат соғысы кезінде қаланы көрсеткен фильмдердің бірі, бірақ көптеген фильмдер Карл II тұсында монархияның қайта орнатылу кезеңінде түсірілген. Олардың ішінде «Nell Gwyn» (1937), «Forever Amber» (1947) және «Stage Beauty» (2003) фильмдері бар. 1995 жылғы «Restoration» фильмі Ұлы оба және 1665-1666 жылдардағы Ұлы өртті қамтиды. 18-шы ғасырдың соңы мен 19-шы ғасырдың басындағы Лондон көптеген фильмдерде көрсетілген, соның ішінде «Lady Hamilton» (1941), «Lady Caroline Lamb» (1972), «A Bequest to the Nation» (1973), «Princess Caraboo» (1994), «Sense and Sensibility» (1995) және «The Scarlet Pimpernel» ромасының әртүрлі экранизациялары.

Виктория дәуіріндегі Лондон

Қаланың ең танымал бейнелерінің бірі – Виктория дәуірі, Чарльз Диккенс, Джек-Жарққыш және Шерлок Холмс. Чарльз Диккенстің романдары негізінде шамамен 200 фильм түсірілді, алғашқысы 1897 жылғы «Нэнси Сайкстың өлімі» атты үнсіз қысқаметражды фильм болды. Олардың ең есте қаларлығы – «Оливер!» мюзиклі және Дэвид Линнің «Оливер Твист» (1948) және «Ұлы үміттер» (1946) фильмдері. Басқа бейімдеулердің арасында 1935 және 1969 жылғы «Дэвид Копперфилд», 1947 және 2002 жылғы «Николас Никлби», 1952 жылғы «Пиквик қағаздары» және 1987 жылғы «Кішкентай Доррит» фильмдері бар. Диккенстің «Рождестволық ән» романының да көптеген нұсқалары бар, ең танымалсы – 1951 жылғы Алястер Симнің «Скродж» фильмі. Артур Конан Дойлдың Шерлок Холмс әңгімелері бойынша да көптеген фильмдер түсірілді. Базил Ратбоун 1939 жылдан 1946 жылға дейін америкалық фильмдер сериясында Холмс рөлін ойнады, ал Лондон 20th Century Fox және кейін Universal Studios студияларында Голливудта қайта жаңғыртылды. Лондонның көріністері мен жерлерінде түсірілген басқа да танымал Холмс фильмдері: «Жас Шерлок Холмс» (1985), Билли Уайлдердің «Шерлок Холмс өмірі» (1970), «Шерлок Холмстың ақылды бауырының оқиғасы» (1975) және «Білместен» (1988) комедиялары, сондай-ақ көптеген телефильмдер. Холмс 1965 жылғы «Террор зерттеуінде» және 1978 жылғы «Декрет бойынша кісі өлтіруде» атақты Уайтчепель қасірлері жасаған Джек Риппермен де айналысты. Риппер сонымен қатар «Пандораның жәшігі» (1929), «Джек Риппер» (1959), «Доктор Джекилл және әпкесі Хайд» (1971), «Риппердің қолы» (1971), «Тұзақтан» (2001) және «Жүргізуші» фильмінің бірнеше нұсқаларында, соның ішінде 1926 жылғы Хичкоктың үнсіз фильмінде де пайда болды. Брам Стокердің «Дракула» романының көп бөлігі Лондонда өтеді, бірақ бірнеше бейімдеулер оқиғаны басқа жерде орын алды. Бір ерекшелігі – Фрэнсис Форд Коппола режиссерлік еткен «Брэм Стокердің Дракуласы» (1992). Виктория дәуіріндегі Лондонда түсірілген басқа фильмдерге 1945 жылғы «Дориан Грейдің портреті», «Ұлы Виктория» (1937), «Алпыс жылдық даңқ» (1938), «Мадларк» (1950), «Жалған қорап» (1966), «Қаскөйлер бюросы» (1968), «Бірінші ұлы пойыз тонауы» (1978), «Топси-Турви» (1999), «Идеалды күйеу» (1999), «Шанхай рыцарлары» (2003), «Сексен күнде әлем айналымы» фильмінің 1956 және 2004 жылғы нұсқалары және Джозеф Меррик өміріне негізделген «Сары адам» (1980) атты қара-ақ фильм кіреді. Лондонның өзінде түсірудің орнына, тарихи фильмдер үшін көбінесе Эдинбург сияқты басқа британдық қалалар немесе басқа елдердегі орындар қолданылады. «Адамзаттың тозағы» (2001), «Ерекше джентльмендер лигасы» (2003) және Роман Поланскидің 2005 жылғы «Оливер Твист» фильмдері Викториялық Лондонды Чехияның Прага қаласында қайта жаңғыртты.

ХХ ғасыр

Эдвардтық Лондон бірнеше фильмде бейнеленген, атап айтқанда 2010 жылы «Үздік фильм» номинациясы бойынша «Оскар» сыйлығын алған «Патшаның сөзі», 1949 жылғы «Жүректің иесі және тақтар» комедиясы, «Саудагерлік пил сүйегі» Э.М. Форстердің «Ховардс Энд» (1992) және «Жас Уинстон» (1972) тамыр тарихы. Соғыс уақытындағы Лондон көптеген фильмдерде көрсетілген, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде түсірілген фильмдердің арасында «Қызыл шаштыларды жақсы көрген адам» және «Цеппелин» (1971) бар. 1943 жылғы «Полковник Блимптің өмірі мен өлімі» фильмі Эдвард дәуірі, Бірінші дүниежүзілік соғыс және Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңдерін қамтыған қаладағы 40 жылды көрсетеді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде түсірілген бірнеше фильмде Лондонның орындары көрсетілген, оның ішінде «Millions Like Us» (1943) және «Waterloo Road» (1944). «The Blitz» Ealing драмасында «The Bells Go Down» (1943) және Хамфри Дженнингстің деректі драмасында «Fires Were Started» (1943) ерекше көзге түседі. Соңғысында бомбалау көріністерін қайта жасайтын нағыз өрт сөндірушілер болды. Сол уақытта Голливудта Лондонды бейнелейтін фильмдер түсіріліп жатты, мысалы, «Waterloo Bridge» (1940), «Mrs. Miniver» (1942) және «Forever and a Day» (1943). Соңғысы 1943 жылға дейін Лондон үйінің бірнеше буынының тарихын баяндайды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қалада түсірілген келесі фильмдерге «The Man Who Never Was» (1955), «I Was Monty's Double» (1958), «Battle of Britain» (1969), «Hanover Street» (1979), «Hope and Glory» (1987), «Shining Through» (1992) және «The End of the Affair» (1999), сондай-ақ итальяндық «Stukas Over London» (1970) және «From Hell to Victory» (1979) сияқты төмен бюджетті соғыс фильмдері кіреді. 1950 жылдар бірнеше фильмде қайта жаңғыртылды, оның ішінде «84 Charing Cross Road» (1987) және «Shadowlands» (1993). 1960 жылдар соңғы жылдары кино өндірушілер арасында, әсіресе қылмыстық фильмдерде танымал болды, мысалы, «Buster» (1988), «Scandal» (1989), «The Krays» (1990), «Honest» (2000) және «Gangster No. 1» (2000). «Withnail and I» (1987) 1960 жылдардағы Камден Таун аймағын экономикалық тұрғыдан жаңғыртты.

Соғыстан кейінгі Лондон

1940-1950 жылдардағы Элинг комедиялары қаладағы локацияларды жиі пайдаланды. "Дүрбі-жүрбі" (1947) және "Пимликоға жол билеті" (1949) фильмдері соғыстан кейінгі Лондонның қираған орындары мен бомба салынған жерлерінде есімде қалғандай түсірілді. 1950 жылдары "Лавендер Хилл бандасы" Лондон локацияларын кеңінен қолданды, сондай-ақ "Көк шам" және "Лондон тобы" атты драмалар да, ал "Қылмыс әйелдері" фильмі King's Cross станциясын және оның айналасындағы локомотивтерді жинау алаңдарын өзінің оқиғасының фон ретінде пайдаланды. 1952 жылғы "Қуанышты отбасы" фильмі Ұлыбритания фестивалінің басталуына дейін Оңтүстік жағалауда түсірілді. Көптеген басқа комедиялар да қаладағы локацияларды пайдаланды, олардың ең танымалдары: "Беркли алаңының әуесі" (1947), "Үйдегі дәрігер" (1954), "Жылқының аузы" (1958), "Марс шабуылы!", "Тәуелсіздік күні: Жаңару", "Қашқан монахтар", "Мистер Бин", "Шайтанмен келісім" (1967), "Brassed Off" (1996), "Билли Эллиот" (2000) және "Бекхэм сияқты иіс" (2002).

Лондонның серпілісі

Музыка, кино және мода саласындағы жаңалықтармен Лондон 1960-шы жылдары жастар мәдениетінің орталығына айналды. "Time" журналының бір бөлігі болған "Тереңдеген Лондон" имиджі, он жыл бойы британдық киноиндустриясында өндіріс өркендеуіне ықпал етті. The Beatles тобы "A Hard Day's Night" (1964) фильмінде қаланың есімдерін еске қадатарлықтай пайдаланды (#1 АҚШ-та), ал одан кейін көптеген фильмдер де Лондон қаласында түсірілді. Олардың ішінде "Күбірек жегіш", "Кентірек және оны қалай алуға болады", "Дарлинг", "Арабеск", "Калейдоскоп", "Георги қыз", "Морган!", "Альфи", "Блоу-ап", "Мен ешқашан оның есімін ұмытпаймын", "Казино Рояль", "Кедей сиыр", "Жоғары қарай", "Бейнекен", "Серге, махаббатпен", "Жокерлер", "Отли", "Таңғажайып қабырға", "Тамаша уақыт", "Тұз және бұрыш" және "Итальяндық жұмыс" фильмдері бар.

Романтикалық Лондон

Қала жиі романтикалық фильмдер үшін фон ретінде қолданылды, мысалы, Кэри Грант пен Ингрид Бергман қатысқан «Сынаптық» (1958) және «Сыныптың иесі» (1973) фильмдері. Соңғы жылдары романтикалық комедиялар үшін де танымал болды. Бұл, кем дегенде, теле және кино сценариші Ричард Кертистің еңбектерімен байланысты, ол соңғы жылдарығы ең сәтті британдық фильмдердің бірін жазды: «Ұзын бойлы жігіт» (1989), «Төрт той мен бір женаза» (1994), «Ноттинг Хилл» (1999) және «Махаббаттың барлық түрлері» (2003) – барлығы қалада немесе ішінара қалада түсірілген. Фильмдер көбінесе жоғарғы орта тапқа жататын кейіпкерлердің («Ұзын бойлы жігіттен» басқа, әрқашан Хью Грант ойнаған кейіпкерді қоса алғанда) қиын махаббат оқиғаларын көрсетеді. Кертис ағылшындардың жоғары сыныпты, әлеуметтік жағынан ұялшақ эксцентриктер екенін стереотиптеп көрсеткені үшін американдық нарыққа жалтақтады деген айып тағылды. Бірақ бұл фильмдердің американдық және британдық кинопрокатта үлкен табысқа жете беруіне кедергі болмады. Кертистің ізімен жүрген фильмдердің арасында «Сынып есіктері» (1998), «Марта, Фрэнк, Дэниел және Лоренспен таныс» (1998), «Бір жігіт туралы» (2002), «Уимблдон» және «Қыздың қалауы» (2002) американдық фильмдері бар. «Лондиниум» (2001) Беркли сквері, Мейфэр, Хайд-парк, Примроуз-Хилл паркі және Ватерлоо станциясындағы локацияларды пайдаланды. Натали Портман, Джулия Робертс, Джуд Лоу және Клайв Оуэн «Жақындасу» (2004) фильмінде Лондонның әртүрлі аймақтарында өздерінің қарым-қатынастарын жасады, онда Клеркенвелл, Лондон аквариумы, Блумсбери, Темза өзені және Дрюри-Лейндегі Корольдік театр сияқты жерлер қолданылды. Вуди Алленнің «Бәсекелес нүкте» (2005) фильмі қаланың жоғары деңгейлі көрінісін пайдаланып, басты кейіпкерлердің жоғары сыныпты өмірін көрсетеді, соның ішінде Ноттинг Хилл, Белгравия, Челси, Сент-Джеймс паркі және Tate Modern сияқты жерлерді қамтиды.

Триллерлер

Альфред Хичкок, 1929 жылы «Шантаж» фильмінен бастап, Лондонның көрнекті жерлерін шпиондық фильмдерде пайдалану үрдісін бастаған болуы мүмкін, ол толығымен қалада өріліп, Британ мұражайының күмбезімен аяқталады. Оның көптеген басқа триллерлері де ұқсас үлгіні ұстанды, соның ішінде «Тым көп білетін адам» (1934 және 1956 жылғы нұсқалары), «39 баспалдақ» (1935), «Саботаж» (1937), «Шетелдік тілші» (1940), «Сахналық қорқыныш» (1950) және «Жындылық» (1972). Лондон содан бері көптеген басқа триллерлерде де пайда болды, мысалы, «Қуылатын» (1952), «Сары шар» (1953), «Сапфир» (1959), «Банни Лейк жоғалды» (1965), «IPCRESS ісі» (1965), «Суықтан келген тыңшы» (1965), «Қауіпті іс» (1966), «Арабеска» (1966), «Қара жел тегершігі» (1974), «Жасырын хабар беруші» (1987), «Төртінші хаттама» (1987), «Көк мұз» (1992), «Тыныш ұйқы» (1995) және «Миссия: мүмкін емес» (1996) фильмдерінде. Бұл бейімдеме Том Куртенэйдің «Отли» (1968) және жақында Билл Мюррей мен Остин Пауэрс фильмдерінде пародияланды («АҚШтағы кассада 1-орын»). Энтони Мингелланың Джуд Лоумен бірге түсірген «Бұзу және ену» (2006) фильмі де романтикалық драма ретінде танылады. Бұл фильмдердегі көрнекті орындарға Король Альберт залы, Вестминстер аббаттығы және Трафальгар алаңы кіреді. «Жынның түні» (1957) және «IPCRESS ісі» (1965) фильмдерінде Британ мұражайының танымал оқу залында түсірілген көріністер бар. «39 баспалдақ» фильмінің 1978 жылғы нұсқасында Биг Беннің сағатындағы кульминациялық сахна бар, бұл идея 1943 жылғы Уилл Хейдің «Менің білімді досым» комедиясынан алынған. 2003 жылғы Джеки Чанның «Шанхай салт аттылары» фильмінде де осыған ұқсас көрініс бар. Бірнеше американдық триллерлер Лондон географиясының бұрмаланған нұсқаларын жасады, соның ішінде «Бейкер көшесіне жиырма үш қадам» (1956), «Түн ортасындағы шиеленіс» (1960) және «Мумияның оралуы» (2001) (АҚШ-та 1-орын), онда Тауэр көпірінен екі қабатты автобуста қуу және Британ мұражайының ішіндегі бірнеше көріністер бар. 1944 жылғы «Жатақ» фильмінде де Тауэр көпірінің көрінісі бар, бірақ фильм оның салынуына бірнеше жыл қалғанда түсірілген. Ұлыбританияның ең әйгілі тыңшысы Джеймс Бонд Лондонда көбінесе өзінің басшысы «М»-нен бұйрықтарды алудан басқа уақыт өткізбейді. Дегенмен, кейбір фильмдерде қаланың локациялары да көрсетілген. Олардың ішінде «Оның мәртебесінің құпия қызметі» (1969) (АҚШ-та 1-орын), онда Джордж Лейзенби Бонд рөлінде қару колледжіне барады, және «Тек сенің көзің үшін» (1981) (АҚШ-та 1-орын), онда Роджер Мур Доклендс ауданында тікұшақпен қауіпті саяхат жасады. Пирс Броснанның соңғы фильмдерінде құпия қызметтің штаб-пәтері Ваксхоллдағы Темза өзенінің бойындағы жаңа МИ6 ғимараты ретінде көрсетілген. 1999 жылғы «Дүние жеткіліксіз» (АҚШ-та 1-орын) фильмінде МИ6 ғимаратынан өзен бойымен Милленниум кубогына дейін қайықпен қуумен басталады, ал «Екінші күнді өлтіру» (2002) (АҚШ-та 1-орын) фильмінде Бонд пайдаланылмаған метро станциясындағы құпия базаға барып, өзінің клубы «Blades» клубына сирек сапар шегеді. Сондай-ақ, 2012 жылғы «Skyfall» (АҚШ-та 1-орын) фильмінде Бонд Лондонда көбірек уақыт өткізеді. Біріншіден, ол М-нің үйіне қызметке қайта оралады. Содан кейін МИ6-ның жаңа жер асты кеңсесіне, содан кейін жаңа квартирмейстермен кездесу үшін өнер галереясына барады. Шанхайдан оралғаннан кейін де Бонд Шотландияға барар алдында Лондонда уақыт өткізеді. Ол Сильваны Лондон метросында және басқа да аудандарда қуалайды. Сонымен қатар, фильмнің соңында Бонд кеңсесінің террасасынан Лондонды көреді. «Казино Рояль» фильмінің 1967 жылғы нұсқасы Лондонның көптеген жерлерін пайдаланады, соның ішінде Даунинг көшесінің 10-ын, Уайтхолл, Трафальгар алаңын (Нельсон бағанасы ұшатын табақпен ауыстырылған) және Бэкингем сарайының сыртындағы гвардия салтанатын көрсетеді. Кристофер Ноланның «Қараңғы салт атты көтеріледі» (2012) (АҚШ-та 1-орын) фильмінің кей бөліктері де Лондонда түсірілді.

Лондон метросы

Лондон метрополитені бірнеше фильмде бейнеленген. 1998 жылғы «Слайдинг Доорс» фильмінің сюжеті Гвинет Пэлтроу кейіпкерінің белгілі бір метро вагонына үлгеруіне немесе үлкермей қалуына байланысты. «Булдог Джек» (1934), «Мэн Хант» (1941), «Жақсы жастар ерте өледі» (1954) және «28 аптадан кейін» (2007) фильмдерінің барлығы жер асты жолдарында қуғын-сүргін сахналарын қамтиды. Сонымен қатар, бірқатар қорқынышты фильмдерде атмосфералық орын ретінде жер асты туннельдері желісі пайдаланылған, әсіресе Джон Лэндистің «Американдық қасқыр» (1981) (АҚШ-та №1), онда Тоттенхэм Корт Роуд метро станциясындағы әйгілі сахна бар, сондай-ақ 2004 жылғы «Крип» фильмі. 1973 жылғы «Өлім сызығы» фильмінде Дональд Плезенс Скотланд-Ярд детективінің рөлін ойнайды, ол сериялы кісі өлтірулерді туннельдерде тұратын каннибализмге байланыстырады. Метрополитенді қазу барысында «Quatermass and the Pit» (1967) фильмінде ежелгі ғарыш кемесі, ал «Reign of Fire» (2002) фильмінде ұйықтап жатқан аждахалар табылған. 2002 жылғы Джеймс Бондтың «Die Another Day» фильмінде Ми6-ның құпия нысаны, ойдан шығарылған, пайдаланылмаған Vauxhall Cross метро станциясында орналасқан. 2012 жылғы «Skyfall» Бонд фильмінде Олд Бейли маңындағы МИ6-ның жер асты базасының жанындағы Лондон метросында ұзақ қуғын-сүргін сахнасы бейнеленген. Тағы бір ойдан шығарылған станция, Hobbs End, 1967 жылғы ғылыми-фантастикалық «Quatermass and the Pit» фильмінде пайда болады. «Shaun of the Dead» фильмінің жойылған сахналарында ойдан шығарылған Crouch End станциясы көрсетілген. Underground-ты бейнелеген басқа фильмдер: «Passport to Pimlico» (1949), «The Yellow Balloon» (1953), «Georgy Girl» (1966), «The Fourth Protocol» (1987), «Hidden City» (1988) және «Tube Tales» (1999). Балалар фильмі «The Boy Who Turned Yellow» (1972) түсірілім тобы Лондон метрополитенін вагонды сары түске бояуға көндірген. Эдвард дәуіріндегі метро желісінің сирек кездесетін реконструкциясы 1997 жылы Генри Джеймстің «Көктің қанаттары» романының бейімделуінде көрсетілген. 1920-ші жылдардағы Лондон метросы Энтони Асквиттің үнсіз классикалық «Underground» (1928) фильмінде де бейнеленген, ал 1969 жылғы «Battle of Britain» фильмінде туннельдер желісі лондондықтарға Blitz кезінде паналау үшін қайта жабдықталған. Aldwych метро станциясы, бұрын Piccadilly желісінің тармағында орналасқан, 1994 жылы тармақ пен станция жабылғаннан бері көптеген фильмдер мен теледидар өндірістері үшін пайдаланылып келеді, платформалар сақталғандықтан, фильм түсіру және фотосурет түсіру үшін қолайлы, себебі тұрақты пойыз қатынайды. 1970-ші жылдарға жатқан метро вагоны стансада тұрақты орналасқан, ал тарихи вагондар түсірілімдер үшін әкелінеді. Лондон метрополитені 1938 жылғы вагондарының бірін сақтап, оны тарихи көріністерде пайдалануға мүмкіндік береді. Соңғы жылдары түсірілімдер Charing Cross станциясындағы бұрынғы Jubilee желісінің платформаларында жүргізілді, олар 1999 жылы желі кеңейтілген кезде тұрақты пайдаланудан шығарылды.

Ғылыми фантастика

Найджел Книлдің «Кватермас» фильмдері мен телесериалдары ғылыми фантастика оқиғалары үшін Лондонды танымал орын ретінде қалыптастыруға көмектесті. «The Quatermass Xperiment» (1955) профессоры Кватермастың Вестминстер аббаттығында шетелдік жаратылыстың қоршауымен аяқталады, ал «Quatermass and the Pit» (1967) жаңа Лондон метро станциясының құрылысы кезінде шетелдік ғарыш кемесінің табылуымен басталады. Джон Уиндхэмнің «Триффидтер күні» романы 1962 жылы Лондондағы сахналары бар фильмге айналды, ал 1985 жылы көп сынға ұшыраған «Өмір күші» фильмінде ғарыштан келген вампирлер қаланың билігін басып алды. 1950 жылғы «Жеті күнге дейін» триллерінде ғалым Лондонды ядролық бомбамен жоюмен қорқытып, көзге түсті. Бұл жетістікке жетудің қиындықтарына қарамастан, 2002 жылы «28 күннен кейін» қорқынышты фильмі үшін бұл тәжірибе қайталанды, ол кейіпкердің комадан оянып, Вестминстер көпірінен өтуімен басталады. «Жер отқа оранған күні» (1961) фильмінде тағы бір ядролық қауіп зерттелді, онда Лондонның көптеген көрнекті көріністері, соның ішінде Темзаның құрғауы көрсетілген. Сондай-ақ, фильмде Флит-стриттегі ескі «Экспресс» ғимаратының ішкі көріністері бар, ал «Daily Express» газетінің жақында зейнеткерлікке шыққан редакторы Артур Кристиансен өзін-өзі сомдайды. «Things to Come» (1936) және «The Hitchhiker's Guide to the Galaxy» (2005) фильмдері соғыс және шетелдік шабуылдар нәтижесінде қаланың қирауымен басталады, ал 2004 жылғы «Зомбилерге қарсы Шон» қорқынышты комедиясы зомби шабуылы кезінде қалада өтеді. 1960 жылғы «Уақыт машинасы» фильмінде, Г.Уэллс романы негізінде, Виктория дәуіріндегі Лондонның өнертапқышы Х. Джордж Уэллс (Род Тейлор сомдаған) уақыт машинасы жасап, 802,701 жылдың 12 қазанына дейін уақытпен саяхаттайды, онда адамзаттың екі түрге – жер бетінде өмір сүретін Элои және жер астындағы Морлоктарға бөлгенін біледі. Сол жерде Джордж Винаға (Иветта Мимие сомдаған) ғашық болады. 1966 жылғы «Даллектердің Жерге шабуылы: 2150 ж.» фильмі 1964 жылғы «Доктор Ху» әңгімесі «Даллектердің Жерге шабуылы» сюжетіне негізделген. Футуристикалық Лондонды 2006 жылғы «V for Vendetta» фильмінде фашистік үкіметті құлатуды қалаған құпия, бетперделі анархист қорқытады. Фильм «V for Vendetta» графикалық романының негізінде түсірілген. «Адам балалары» (2006) фильмінде 2027 жылғы Лондон босқындарға, қарулы полицейлерге және жарылған бомбаларға толы қараңғы орын. Төмендегі орындар қолданылды: Tate Britain, Battersea Power Station, The Mall және Admiralty Arch. Болливудтың ғылыми-фантастикалық супербатырлық «Ra.One» Лондонда басталады, онда басты кейіпкер доктор Шехар Субраманиум (Шахрух Хан сомдаған) ойдан шығарылған Barron Industries компаниясында жұмыс істейді. Фильмнің көп бөлігі қаланың әртүрлі аймақтарында түсірілді. 2013 жылғы американдық ғылыми-фантастикалық «Star Trek Into Darkness» фильмінің бір бөлігі алыс болашақтағы Лондонда өтеді.

Қылмыскерлер

Қаланың қылмыстық әлемінің тарихи кезеңдері аз ғана фильмдерде көрсетілген. Мысалы, "Джек қайда?" (17 ғасыр), "Бірінші үлкен пойыз тонауы" (Виктория дәуірі), "Чикаго Джо және шоу-қыз" (Екінші дүниежүзілік соғыс) және "Крейстер" (1960 жылдар). Ал "10 Риллингтон Плейс" (1971) Джон Кристи өзінің әйгілі кісі өлтірулерін жасаған нақты көшеде түсіріліп, 1940 жылдардағы Лондонды қайта жаратты. "Ұрлық" (1967), "Перформанс" (1970), "Зұлым" (1971), "Бранниган" (1975), "Ұзақ Ұлы жұма" (1980), "Мона Лиза" (1986), "Тұлға" (1997), "Қалқа, қор және екі темекі шегуші бөшке" (1998), "G:MT – Гринвич уақыты" (1999), "Снач" (2000), "Секс-жануар" (2000) және "Қабат торт" (2004) сияқты фильмдер қазіргі замандағы Лондонның қылмыстық әлемін бейнелейді. Жастардың топтарын көрсететін "Мұнайлы апельсин" (1971) дистопиялық жақын болашақтағы Ұлыбританияда түсірілді және метрополиялық Лондонды суреттейді.

Лондонның екінші жағы

Бірнеше фильм қаланың танымал туристік орындарынан алыстағы жағын көрсеткен. Мысалы, "Up the Junction", "Nil by Mouth", "Dirty Pretty Things", "Eastern Promises" және Майк Ли режиссерлік еткен фильмдердің үштен екеуі. Ист-Энд аймағы "Ерте білетін адам" (1934), "Ватерлоо жолы" (1944), "Жексенбіде әрдайым жаңбыр жауады" (1947) және "Екі фартинг үшін бала" (1955) фильмдерінде бейнеленген. 1967 жылғы "Лондонды ешкім білмейді" деректі фильмі, Джеффри Скоукрофт Флетчердің осы аттас кітабына негізделген және Джеймс Мейсон ұсынған, қаланың бұрыннан белгісіз жақтарын көрсетуге тырысты, сондай-ақ Патрик Киллердің 1994 жылғы "Лондон" деректі фильмі де осы мақсатты көздеді. Бұл тәсілді Сент-Этьеннің "Finisterre" (2002) және "What Have You Done Today, Mervyn Day?" (2005) фильмдері де пайдаланды. Соңғы фильм 2012 жылғы Лондон Олимпиадасына дейін Төменгі Лиа аңғарының өзгеруіне дейінгі жағдайын көрсетуге тырысты. Басқа фильмдер де таныс емес жерлерді жаңа қырынан көрсетуге ұмтылды. Мысалы, Иан МакКелленнің басты рөлде ойнаған 1995 жылғы "Ричард III" фильмі, 1930 жылдардағы Англияның фашистік нұсқасындағы қияли оқиға, Сент-Кутберт шіркеуі, Сент-Панкрас палаталары (бұрынғы Midland Grand Hotel), Лондон университетінің Сенаты үйі және екі Гилберт Скотт электр станциясы сияқты Лондонның әртүрлі жерлерін көркем пайдаланды – Банксэйд Тауэр үшін, ал Battersea электр станциясы соңғы шайқас сахналарына арналды. Терри Гиллиамның 1985 жылғы "Бразилия" антиутопиялық фантастикалық фильмі де сол электр станциясының салқындату мұнараларын түсіру орны ретінде пайдаланды, сондай-ақ Майкл Радфордтың 1984 жылғы Джордж Оруэллдің "1984" ромасының бейімделуі де. "Лондон мені өлтіреді" (1991) фильмі Тэтчер жылдарының басындағы қаланың иммигранттар мен есірткі субмәдениетін көрсетті, "Менің әдемі жууханам" (1985) фильмімен ұқсас үлгіде. Кен Лоучтың 2007 жылғы "Бұл еркін әлем" фильмі Лондондағы заңсыз жұмыс күшінің кең таралған саудасымен байланысты этикалық мәселелерді қарастырды. 1996 жылғы "Керемет нәрсе" фильмі оңтүстік Лондондағы Темзмид тұрақтарында тұратын екі геи жасөспірімнің өмірін бейнеледі. Осыған ұқсас тақырыптар, сондай-ақ нәсілдік мәселелер 1970 жылдардағы "Жас жан сарбаздары" фильмінде де көтерілді, бұл Дерек Джарманның шәкірті Исаак Джулиеннің дебюті (1991) болды. 2006 жылғы "Бейбітшілікке кіру" романтикалық драмасы, Оскар жүлдесінің иегері Энтони Мингелла режиссерлік еткен, Лондонның Кингс-Кросс аймағында түсірілді және осы қиын жағдайдағы ауданды бейнелейді, сәтті британдық ландшафт сәулетшісі мен босниялық әйел арасындағы қарым-қатынасты зерттейді. "Бейбітшілікке кіру" фильміндегі ананың Босния және Герцеговина соғысынан жесір қалған, қиын жасөспірім ұлы бар.

Балалар Лондоны

Лондон соңғы 40 жыл ішінде балалар (әсіресе Дисней) фильмдері үшін танымал орын болды. "Икабод пен мырза Тод" (1949), "Питер Пэн" (1953), "Жүз бір далматин" (1961), "Тастағы қылыш" (1963) және "Басил, Ұлы тышқан детективі" (1986) анимациялық фильмдері, сондай-ақ "Мэри Поппинс" (1964) (АҚШ-та №1) және "Жатқақтар мен сыпырғыштар" (1971) фильмдерінің бір бөлігі осы қалада өрбітеді. Дегенмен, олардың барлығы АҚШ-та түсірілген. "Покахонтас" (1995) фильмінің бастапқы көрінісі Лондон қаласында. Диснейдің білім беру мақсатындағы "Ана қаз туралы шындық" (1957) атты қысқаметражды фильмінде Лондон бейнеленген, сонымен қатар "Литтл Джек Хорнер" және "Лондон көпірі құлап жатыр" балалар өлеңдерінің тарихы көрсетілген. Микки Маустың "Рождестволық ән" (1983) және "Принц пен кедей" (1990) атты қысқаметражды фильмдері де Лондон қаласында түсірілген. Жақында ғана "Ата-ана тұзағы" (1998 нұсқасы), "Лондонды жеңіп алу", "Ұлы Муппет" ("The Great Muppet Caper"), 1996 жылғы "101 далматин" фильмінің қайта түсірілімі (АҚШ-та №1) және 2018 жылғы "Кристофер Робин" фильмдері, сондай-ақ 1975 жылғы "Біздің динозаврларымыздың бірі жоғалып кетті" Дисней комедиясы да нақты орындарда түсірілді, олардың көп бөлігі 20 ғасырдың басында Табиғат тарихы мұражайының маңында орналасқан. "Муппеттердің Рождестволық әні" (1992) Викториялық Лондон кескінінде түсірілген, бірақ көбінесе Шеппертон студиясы қолданылды. "Мелодия" (1970) (сонымен қатар S.W.A.L.K. деп те аталады) Ламбет және Воксхолл аймақтарында түсірілді, бұл Марк Лестер мен Джек Уайлдты "Оливер!" фильмінен кейін қайтадан бірге жұмыс істеуге мүмкіндік берді. "Көліктер 2" де Лондон қаласында өрбітеді. "Гарри Поттер" фильмдері (АҚШ кассасында №1) де Лондонның бірнеше танымал орындарын көрсетеді. Лондон зообағы, Кингс-Кросс вокзалы және Лиденхолл нарығы (Диагон аллеясы) олардың арасында. Энтони Хоровицтің бестселлер "Алекс Райдер" сериясының алғашқы романы "Stormbreaker" 2006 жылы фильмге айналдырылды. Онда Лондонның Хайд-паркі, Пикадилли циркі және Ғылым мұражайы сияқты орындары бейнеленген. Фильмде қаланың орталығынан аттың шабуылы және басты кейіпкерлердің аспанқыралының шатырында шайқасуы сияқты бірнеше әрекетке толы көріністер де бар. "Паддингтон" (2014) бірнеше Лондон орындарын қамтиды, сонымен қатар The Shard және London Eye сияқты заманауи ескерткіштерді де көрсетеді.

Музыкалық Лондон

Клифф Ричард 1960-шы жылдардың басында үш сәтті музыкалық комедиясы бар киножұлдыз болды. Солардың алғашқысы – "Жас ұрпақ" (1961) – Лондонда түсірілді. Клифф, The Shadows және басқалар жасөспірімдер клубын сақтау үшін ақша іздеді, сондықтан олар шоуды насихаттау үшін пираттық радиостанция құрды. Клиффтің екінші хиті "Жазғы демалыс" (1963) көбінесе Еуропаны кезіп жүргенде түсірілгенімен, онда қызыл лондондық AEC RT автобусы ерекше көзге түсті. 1960 жылдардағы кейбір фильмдердің табысы 1946 жылы сәтсіз болған "Лондон қалашығы" – Ұлыбританияның алғашқы Technicolor мюзиклінің орнын толтыруға көмектесті. "Мэри Поппинс" (1964) сыншылар мен көрермендер тарапынан мақталып, монтаж, музыка (соның ішінде "Chim Chim Cher ee" үшін үздік ән) және визуалды эффекттер (әсіресе тірі түсірілім мен анимацияны біріктіретін көрініс) үшін бірнеше "Оскар" сыйлығын жеңіп алды. Басты актриса Джули Эндрюс үздік әйел рөлі үшін "Оскар" сыйлығын жеңіп алды. Сондай-ақ 1964 жылы Одри Хепберн Джордж Бернард Шоудың "Пигмалион" пьесасының мюзиклінің нұсқасы – "My Fair Lady" фильмінде ойнады. Джордж Кукордың Элиза Дулиттл рөлін Хепбернге беруі көптеген адамдар тарапынан Бродвейде үлкен жетістікке жеткен Джули Эндрюске жасалған немқұрайлылық ретінде қабылдады. Бұл тағы бір танымал әндері бар фильм, олардың ішінде "Бұл сүйкімді емес пе?", "Мен түн бойы билей алатын едім" және "Мені шіркеуге уақтылы жеткізіңдер" бар. Әндерді Одри Хепберн емес, Марни Никсон орындады. "Half a Sixpence" (1967) фильмінде кәсіби кокни Томми Стил Х.Г. Уэллстің "Кипс" романының музыкалық нұсқасында күтпеген жерден ақша тапқан Артур Киппстің рөлін ойнады. "Оливер!" (1968) – Оливер Твист романы негізіндегі мюзикл, "Food, Glorious Food", "Consider Yourself" және "You've Got To Pick A Pocket Or Two" әндерін қамтиды. Диккенстің тағы екі әңгімесінен музыкалық фильмдер түсірілді: "Рождестволық ән" (1970 жылы "Скрудж" атымен түсірілді) және "Ескі қызығушылық дүкені" (1975 жылы "Мистер Квилп" атымен шықты). Питер О'Тул мен Петула Кларкпен түсірілген "Қош бол, Мистер Чипс" музыкалық бейімделуінде Лондонның бірнеше орны пайдаланылды, соның ішінде Савой қонақүйінің асханасы және Уэст-Эндтің ортасындағы Солсбери пабы. "Quadrophenia" (1979) саундтрегі The Who тобының "Quadrophenia" атты рок-операсынан алынған. Бұл фильмде көңіліне қалған жасөспірім Джиммидің тамыз мерекесінде Брайтонға мотоциклімен модарлар тобымен саяхаттауы және модарлар мен роккерлер арасындағы қақтығыстарға қатысуы туралы айтылады. Лондонның поп-музыкаға қосқан маңызды үлесінің бірі – панк, осы тақырыпта түсірілген "Sid and Nancy" (1986) фильмі Sex Pistols тобының бас гитарисі Сид Вишестің өмірбаяны. Гари Олдман Вишестің рөлін ойнады. Сондай-ақ Джулиен Темплдің режиссерлік еткен панк-рок деректі фильмдерін қараңыз, біріншісі – топ менеджері Малкольм Маклареннің панкты өнертабыс ретінде бейнелеген "The Great Rock 'n' Roll Swindle" фильмі және топ мүшелерінің "The Filth and the Fury" фильміндегі жауабы. Оңтүстік Лондонның регги музыкасы "Babylon" (1980) фильмінде ерекше көзге түседі. "SpiceWorld" (1997) – Spice Girls поп-тобының қатысуымен түсірілген комедиялық фильм. Бұл фильм коммерциялық сәттілікке жетті, бірақ сыншылар тарапынан теріс бағаланды. Виктория дәуірінің басындағы Лондон 2007 жылы түсірілген "Свини Тодд: Флит-стриттің жын-перісі" мюзиклінің түсірілім алаңы болды. "K On! The Movie" (2011) – Лондон қаласында түсірілген алғашқы жапондық анимациялық музыкалық фильм, онда британдық рок музыкасынан шабыт алған топ өнер көрсетеді. Топ Jubilee Gardens-те өздерінің түпнұсқа әндерін орындайды.