Кіріспе
Американдық бейсболшы, жаттықтырушы және скаут (1865–1951)
Бейсболшы Роберт Линкольн Лоу (10 шілде 1865 – 8 желтоқсан 1951), «Линк» лақап атымен танымал, американдық Бейсболдың Бас лигасының (MLB) ойыншысы, жаттықтырушысы және скауты болған. Ол «Бостон Бинитерс» (1890–1901), «Чикаго Кабс» (1902–1903), «Питтсбург Пайрэтс» (1904) және «Детройт Тайгерс» (1904–1907) командаларында ойнады. Лоу 1894 жылғы мамыр айында бір ойында төрт хоум-ран соққан алғашқы ойыншы болды. Ол сондай-ақ бір ойында 17 базалық ұпай және бір ойында алты соққымен Бас лига рекордтарын теңестірді немесе жаңартты. Лоу – әмбебап ойыншы, барлық позицияда ойнаған, бірақ негізінен екінші базада ойнаған. 1907 жылы карьерасын аяқтағанда, оның екінші базадағы .953 көрсеткіші Бас лига тарихындағы ең жоғары көрсеткіш болатын. Лоу бейсбол менеджері, жаттықтырушы және скаут ретінде де жұмыс істеді. Ол 1904 жылғы маусымның екінші жартысында «Детройт Тайгерс» командасының ойыншы-менеджері болды. 1908 жылы «Гранд-Рапидс Вулверинс» командасының ойыншы-менеджері болды, ал 1907 жылы Мичиган университетінің және 1909 жылдан 1910 жылға дейін Вашингтон және Джефферсон колледжінің бейсбол командасын жаттықтырды. Лоу 1911 және 1912 жылдары «Детройт Тайгерс» командасының скауты болды.
the baseball player
Robert Lincoln Lowe (July 10, 1865 – December 8, 1951), nicknamed "Link", was an American Major League Baseball (MLB) player, coach, and scout. He played for the Boston Beaneaters (1890–1901), Chicago Cubs (1902–1903), Pittsburgh Pirates (1904), and Detroit Tigers (1904–1907). Lowe was the first player in Major League history to hit four home runs in a game, a feat which he accomplished in May 1894. He also tied or set Major League records with 17 total bases in a single game and six hits in a single game. Lowe was a versatile player who played at every position but was principally a second baseman. When he retired in 1907, his career fielding average of .953 at second base was the highest in Major League history. Lowe also worked as a baseball manager, coach, and scout. He was the player manager of the Detroit Tigers during the last half of the 1904 season. He was also a player manager for the Grand Rapids Wolverines in 1908, and coached college baseball in 1907 for the University of Michigan and from 1909 to 1910 for Washington & Jefferson College. Lowe was a scout for the Detroit Tigers in 1911 and 1912.
Алғашқы жылдар
Лоу 1865 жылғы шілдеде Пенсильвания штатының Питтсбург қаласында, Америка Азамат соғысы аяқталғаннан және Авраам Линкольн қанынан кейін екі ай өткен соң дүниеге келді. Оның орта аты "Линкольн" оның тууына дейін болған тарихи оқиғаларға байланысты болуы мүмкін. Лоудың әкесі Роберт Л. Лоу Пенсильванияда туып, теміржол инженері болған. Оның анасы Джейн (немесе Дженни) Лоу Ирландиядан көшіп келген. 1880 жылға қарай Лоудың әкесі қайтыс болды, ал ол 15 жасында анасымен және үш бауырымен Юнион қаласында тұрды.
Әуесқойлық және кіші лигалық бейсбол
1881 жылы Лоу Пенсильвания штатының Нью-Касл қаласындағы «Ньюкасл Курант» газетінде «офис шайтаны» болып жұмыс істеді. 1881 жылдың жазында 16 жасында Нью-Касл қаласындағы баспагерлер мен дәрігерлердің арасында бейсбол ойынында ойнады. Төменгі лигада бейсбол ойнаған Чарли Пауэрс «Курант» газетінде типограф болып жұмыс істеді және баспагерлер командасының капитаны болып таңдалды. Лоу командаға ілінуді өтінді, ал Пауэрс оны оң жаққа қойды. Кейін ол «бала алаңда да, соққыда да өзгелерді басып өтті. Оның бейсболшы үшін туылғанын бірден түсіндім» деп еске алды. 1882 жылы Лоу Нью-Касл қаласындағы «Арчи Ридс» әуесқой бейсбол клубымен ойнады. 1883 жылы «Курант» газетіндегі жұмысын тастап, 18 жасында Нью-Каслдың ең ірі өндіріс орнында – «Witherow & Co» компаниясында механик болып жұмысқа орналасты. Ол сол кезде анасы мен кіші қарындасы Оливті асырап, бірнеше жылға бейсболды қалдырды. Ол өз универсалдылығын да көрсетті: сол жақта 51 ойын, шортстоп позициясында 21 ойын, оң жақта 17 ойын, үшінші базада 11 ойын, қақпашы ретінде 6 ойын және ортада 5 ойын ойнады. 1890 жылдың 19 сәуірінде «Бинэйтэрс» командасымен өзінің Бас лигасындағы дебютін жасады және 1901 жылға дейін 12 жыл «Бинэйтэрс» командасында ойнады. Бостон жылдарында Лоу соққы беруші де, жақсы ойыншы да екеніне танылды. 1 метр 78 см бойы, 68 кг салмағы бар, оң қолмен соққы беретін және 19 ғасырдың ең үздік екінші базалық ойыншыларының бірі саналды. 1890 жылдары жеңіске жеткен бес «Бинэйтэрс» командасының барлығында ойнаған үш ойыншының бірі болды (Kid Nichols және Herman Longпен бірге). 1891 жылы Лоу сол кездегі Бас лига рекордын теңестіріп, алты соққы жасады (төрт жалғыз соққы, бір қос соққы және бір хоум-ран). 1891 және 1892 жылдары көбінесе аутфилдте ойнаған ол 1893 жылы Джо Куинннің орнына екінші базаға ауысты және 1893 жылдан 1900 жылға дейін «Бинэйтэрс» командасының екінші базалық ойыншысы болды. Ойыннан кейін жанкүйерлер Лоу үшін тақтаға 160 долларлық күміс төкті. 1894 жылы ол Ұлттық лигада 613 соққы жасап, 319 жалпы база (лигада 2-орын), 17 хоум-ран (лигада 2-орын), екінші базалық ретінде 345 ұстау (лигада 2-орын), 212 соққы (лигада 4-орын), екінші базалық ретінде 402 ассист (лигада 4-орын) және 158 ұпай (лигада 5-орын) көрсетіп, көшбасшылардың қатарында болды.
After the game, fans "showered $160 worth of silver on the plate for Lowe." In 1894, he led the National League with 613 at bats and was among the leaders in fielding and particularly in batting, with 319 total bases (2nd in the league), 17 home runs (2nd in the league), 345 putouts as a second baseman (2nd in the league), 212 hits (4th in the league), 402 assists as a second baseman (4th in the league), and 158 runs scored (5th in the league).
Чикаголық "Кабс"
1901 жылғы 16 желтоқсанда Лоу "Бинэйтерлерден" Чикаго "Жетімдері" клубына сатылды. 1902 жылғы сәуірде менеджер Фрэнк Сели оны команда капитаны етіп тағайындады. Ол "Жетімдер" клубында, сол маусымның соңында "Кабс" деп аталған, екі жыл ойнады. 1902 жылы ол негізгі екінші базадан ойнады. Сол жылы оның соққылау көрсеткіші төмендеді (.248 орташа көрсеткіш), бірақ .956 пайыздық көрсеткіші, 328 қабылдау және 412 көмек көрсетуі Ұлттық лигасындағы екінші база ойыншылары арасында екінші орынды иеленді. 1904 жылы жақсы қорғаныс көрсеткеніне қарамастан, Лоудың шабуылдық көрсеткіші төмендеді, өйткені оның соққылау орташасы .207-ге дейін түсті, бұл оның мансаптық орташа көрсеткішінен (.273) 66 ұпайға төмен. Жарақат алғаннан кейін Лоу 1906 жылғы маусымның қалған бөлігін өткізіп, 1907 жылы тек 17 ойында (37 соққымен) қатысты, бұл оның үлкен лигалардағы соңғы жылы болды. 1911 жылы Фред Тенни "The New York Times" газеті үшін бейсбол тарихындағы әр позициядағы ең ұлы ойыншыны таңдау туралы бірнеше мақала жазды. Екінші базаға Джонни Эверсті таңдағаннан кейін, Тенни Лоуды барлық уақыттағы ең жақсы резервтік ойыншы деп атады. 1932 жылы синдикаттық спорт журналисі Уитни Мартин Лоудың Бобби Доерр, Джо Гордон, Нэп Ладжой және Эдди Коллинс сияқты барлық уақыттағы ең ұлы екінші база ойыншыларының қатарында екенін дәлелдеген мақала жазды. Мартин Лоудың жетістіктері "доптың қояннан гөрі тасбақа сияқты болған заманда" ойнағаны үшін бағаланбағанын айтты. Ол Лоудың жетістіктерін мысалдармен көрсетті: бір ойында төрт хоум-ран мен бір соққы беріп, барлығы 17 база ұрлады. 1893 жылдан 1897 жылға дейін "өлген доппен" 300-ден астам соққы берді. Тағы бір ойында алты соққыдан алты рет соғып, барлығы 10 база ұрды. 1895 жылғы 3 мамырда бір ойында алты рет базадан өтті. 34 ойын қатарынан қате жасамай, 165 мүмкіндікті пайдаланды. 2001 жылы жарық көрген "The New Bill James Historical Baseball Abstract" кітабында жазушы Билл Джеймс Лоуды барлық уақыттағы ең ұлы екінші база ойыншыларының тізімінде 56-шы орынға қойды.
Hit four home runs and a single in one game for 17 total bases. Batted over .300 from 1893 to 1897 "with the dead ball." Made six hits in six at bats for 10 total bases in another game. Scored six runs in one game on May 3, 1895. Played 34 consecutive games without an error, accepting 165 chances. In the 2001 book The New Bill James Historical Baseball Abstract, writer Bill James ranked Lowe as the 56th greatest second baseman of all time.
Жаттықтырушылық мансап
1904 жылғы маусымның соңғы жартысында «Тайгерс» командасының менеджері болғаннан басқа, Лоу сонымен қатар колледж және екінші лига деңгейінде бейсболмен айналысты. 1907 жылы ол Мичиган университетінің «Вулверинес» бейсбол командасының жаттықтырушысы болып тағайындалды. 1907 жылдың сәуір айында бір газетте былай деп жазылды: «Мырза Лоу университет студенттерінің сүйіктісі және команданы тамаша басқарғаны үшін колледжден ең жоғары мақтау алды». Лоу 1907 жылы «Вулверинес» командасын 11-4-1 есебімен жеңіске жеткізді. 1907 жылы жоғары лигадағы ойыншы мансабы аяқталғаннан кейін, Лоу жаттықтырушылық лауазымдарға бірнеше екінші лига командаларынан шақыру алды. Ақырында ол Орталық лиганың «Гранд-Рапидс Вулверинес» клубымен келісім жасады. 1908 жылдың наурыз айында Лоу «әр түрлі лига қалаларында бейсболға бұрынғыдан да көп қызығушылық танылып жатыр» деген үмітін білдірді. Лоудың соңғы жаттықтырушылық лауазымы 1909 және 1910 жылдары Вашингтон және Джефферсон колледжінде бейсбол жаттықтырушысы болып жұмыс істеуі болды.
Кейінгі жылдар
Ойыншы және жаттықтырушы қызметтен зейнетке шыққаннан кейін Лоу 1910-шы жылдардың басында «Детройт Тайгерс» клубының барлаушысы ретінде бейсболмен байланысын жалғастырды. 1912 жылдың ақпан айында синдикатталған газетте Лоудың өткен жылы 20 000 мильдей қашықтықты барлаушы ретінде саяхаттағаны және оның маршруты «теміржол жолнұсқауы мен атлас араласып кеткендей» екені жазылған. Лоу Харриет Хьюге үйленген, оның әкесі Нью-Касл қаласындағы «Лесли» қонақүйін басқарған. Олардың балалары болмаған. Лу Гериг 1932 жылы бір ойында төрт рет хоум-ран соққаннан кейін Лоу өзінің ескі «Бин-айтерс» формасын киіп, Геригпен бірге суретке түскен. Лоу: «Осындай керемет жігітпен рекордты бөлісуге мен өте қуаныштымын» деген. 1951 жылдың желтоқсан айында Лоу 86 жасында Детройттегі үйінде қайтыс болды. Ол 1995 жылы Лоренс округінің спорттық даңқ залына енгізілді.