Солончақты қоян (Sylvilagus aquaticus) – АҚШ оңтүстігінің батпақты жерлерінде тіршілік ететін, суды жақсы көретін, ірі тұтқажан. Қорғау және биоәртүрлілік туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жағалауда тіршілік ететін екі қоянның бірі, батпақ қоянымен бірге.
One of the only two semiaquatic lagomorphs, along with the marsh rabbit
Батпақ қояны (Sylvilagus aquaticus), сондай-ақ, қамысты кесуші деп те аталады, Оңтүстік АҚШ-тың батпақтары мен сулы жерлерінде кездесетін ірі мақтақұйрық қоян. Бұл түр ылғалды жерлерді ұнатады, сондықтан суға түсіп, жүзе біледі. Ол Алабама, Миссисипи және Луизиана штаттарында ең көп кездеседі, сонымен қатар Оңтүстік Каролина, Арканзас, Теннеси, Техас, Оклахома, Миссури, Кентукки, Иллинойс, Индиана және Джорджия штаттарында да таралған. Батпақ қояндары негізінен жазық су жағалауларында, көбінесе кипарис батпақтарында, батпақ жерлерде, арналарда және өзен салаларында тіршілік етеді.
The swamp rabbit (Sylvilagus aquaticus), also called the cane cutter, is a large cottontail rabbit found in the swamps and wetlands of the southern United States. The species has a strong preference for wet areas, and it will take to the water and swim. It is most abundant in Alabama, Mississippi, and Louisiana, but also inhabits South Carolina, Arkansas, Tennessee, Texas, Oklahoma, Missouri, Kentucky, Illinois, Indiana, and Georgia. Swamp rabbits mainly live close to lowland water, often in cypress swamps, marshland, floodplain, and river tributaries.
Физикалық сипаттама
S. aquaticus – басқа құйрықты қояндарға қарағанда кішірек құлақтары болғанымен, құйрықты қояндардың арасындағы ең ірісі. S. aquaticus еркектерінің салмағы шамамен , орташа салмағы шамамен ; аналықтары шамамен , орташа салмағы шамамен S. aquaticus-тың ұзындығы шамамен , орташа ұзындығы шамамен . Жылдамдықтары жеткіліксіз болғандықтан аң аулау иттерінен қашуға шамалары келмейді, сондықтан батпақ қояндары аңшылардан қашу үшін суда жатып, тек мұрындары көрінетіндей етіп, бұталармен немесе өсімдік қалдықтарымен жасырынады. Бала қояндар туылатын ұялары – жердегі шағын ойыс, ішіне шөптер мен қоян жүні араластырылған. S. aquaticus-тың көбею маусымы ареалы бойынша кең ауқымды, әдетте ақпан мен тамыз аралығында болады, бірақ Техас штатында жыл бойы көбейе алады. Миссури штатында S. aquaticus-та қазан және қараша айларында сперматогенез байқалған. Миссисипиде жүргізілген зерттеуде желтоқсан және ақпан айларында ауланған еркектердің арасында, басқа айлардағыларға қарағанда, төмен түскен ұрықтары (testes) көбірек болды (Class 2006). S. aquaticus индукцияланған овуляцияны көрсетеді және бір сағатқа созылатын эструс циклына ие. Жүктілік мерзімі 35-40 күнге созылады. Аналықтары жылына 1-3 рет туады, әр туақта 4-6 бала болады. S. aquaticus-та эмбриондардың сіңірілуі байқалған; аналық жатырындағы осы ұрықтардың жоғалуы су тасқыны сияқты ортаның бұзылуына байланысты, бұл тығыздыққа әкелуі мүмкін.
S. aquaticus is the largest of the cottontail species, although its ears are smaller than those of other cottontails. S. aquaticus males vary in weight from approximately to , with an average of about ; females vary from approx. to , averaging about S. aquaticus ranges in length from approx. to , with an average length of about lack the speed to escape a pack of hunting dogs, swamp rabbits elude pursuers by lying still in the water surrounded by brush or plant debris with only their nose visible. The nests in which the young are born consist of a slight depression in the earth that is filled with grasses mixed with rabbit hair. Breeding season varies widely across the range of S. aquaticus, usually occurring anywhere between February and August, but can occur year round in Texas. Spermatogenesis has been noted to occur in S. aquaticus in Missouri in October and November. In a Mississippi study, groups of males harvested in December and February had higher percentages of individuals with descended testes than those harvested in any other months (Class 2006). S. aquaticus exhibit induced ovulation and have an hour long estrus. The gestation period lasts 35 to 40 days. Females can have 1 to 3 litters a year with each litter consisting of 4 to 6 young. The occurrence of embryo resorption has been seen in S. aquaticus; this loss of in utero litters is attributed to some type of habitat disturbance such as flooding, which may cause overcrowding to occur.
Диета
Сазды қояндар өсімдіктермен қоректенеді; олар шөптер, қамыстар, бұталар, ағаш қабығының жас өсімдіктері және бұтақшалар сияқты әртүрлі табиғи өсімдіктерді жейді. Олар негізінен түнде жейді, бірақ жаңбыр жауғанда күндіз де жеуі мүмкін. Бір зерттеу S. aquaticus-тың ең сүйікті тағамы саванналық паника шөбі (Panicum gymnocarpum), жалған қарғана (Boehmeria cylindrica), жалбыз (Rubus trivialis) және жасыл жүзім (Smilax bona nox) екенін көрсеткен. Барлық қоянтәрізділер сияқты, сазды қоян да тағамынан көбірек қоректік зат алу үшін цекотроптарды (цекотрофия) жасайды, бөліп шығарады және жейді.
Swamp rabbits are herbivorous; they eat a variety of foraged plants, including grasses, sedges, shrubs, tree bark seedlings, and twigs. They feed mainly at night but rain showers will often cause them to feed during daytime as well. A study has found that the preferred foods of S. aquaticus are savannah panicgrass (Panicum gymnocarpum), false nettle (Boehmeria cylindrica), dewberry (Rubus trivialis) and greenbrier (Smilax bona nox). Like all lagomorphs, the swamp rabbit creates, expels & eats cecotropes (cecotrophy) to get more nutrition from its food.
Түрлер арасындағы бәсекелестік
Жаулас еркектер көбінесе агрессивті қақтығыстарға түседі, кейде бұл қақтығыстар біреуінің өліміне әкелуі мүмкін. Айыспалдасқанда еркектер артқы аяқтарына тік тұрып, қарсыласына тістерімен және тырнақтарымен жарақаттар сыйғызады. Олар сондай-ақ жерден секіріп, артқы аяқтарының өткір тырнақтарымен ұрады.
Rival males will often engage in aggressive encounters that sometimes become violent enough to kill one of the combatants. When fighting, males will stand on their hind legs and use their teeth and claws to inflict wounds on their opponent. They will also jump from the ground and strike with the sharp claws of the hind feet.