Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Халықтың жаппай қоныс аударуы, 1939-1941 жылдар
Mass population transfers, 1939 to 1941
Неміс-Кеңес халықты қоныс аударуы – 1939-1941 жылдар аралығында этникалық немістердің, этникалық поляктардың және кейбір этникалық шығыс славян халқының қоныс аударуы. Бұл қоныс аударулар нацистік Германия мен Кеңес Одағы арасындағы Германия-Совет шекарасы туралы шартқа сәйкес, Германияның «Отанға қайту» (Heim ins Reich) саясатының бір бөлігі болды.
The German–Soviet population transfers were population transfers of ethnic Germans, ethnic Poles, and some ethnic East Slavs that took place from 1939 to 1941. These transfers were part of the German Heim ins Reich policy in accordance with the German–Soviet Frontier Treaty between Nazi Germany and the Soviet Union.
Тұжырымдама
Нацистік Германияның кеңеюі нәтижесінде, Еуропадағы неміс тілді адамдардың көп бөлігі бір үкіметтің билігіне бірікті. Германияның шекарасынан тыс, негізінен Орталық және Шығыс Еуропада миллиондаған этникалық немістер тұрды, олардың көпшілігі Ресейде қоныс аударғандар еді. Volksdeutsche деп аталатын осы немістер ғасырлар бойы Германиядан тыс жерлерде өмір сүрді. Бұл эмигранттар 12-18 ғасырлар аралығында Германияның шығысына орналасқан жерлерге қоныстанған. Дегенмен, Гитлер осы неміс тілді халықты нацистік Германияға тартуды жоспарлады. Бірақ ол 1937 жылғы нацистік Германияның шекаралары мен аумақтары, яғни Австрия мен Судет өлкәсін қоса аннексиялауға дейін, осы үлкен халық санының өсуіне жеткіліксіз деп санайтын. Осы кезде Lebensraum, яғни тұру кеңістігін кеңейту туралы үгіт күшейді.
As a result of Nazi Germany's expansion, most German speakers in Europe were brought under one regime. There were millions of ethnic Germans living outside German borders, mostly in Central and Eastern Europe, with the majority of people being migrants in Russia. The migrated Germansreferred to as Volksdeutschehad lived outside of Germany for centuries. These emigrants had settled in the lands east of Germany between the 12th and 18th centuries. Notwithstanding, Hitler had a plan to attract these German speaking people into Nazi Germany. However, he also believed that the 1937 borders and territories of Nazi Germany, i. e. before the Anschluss (annexation) of Austria and the Sudetenland, were inadequate to accommodate this large increase in population. At this time, propaganda for more Lebensraum, or living space, grew fast.
Құқықтық негіз
Ресейде ең көп саны этникалық немістер тұрғандықтан, Гитлер Иосиф Сталин мен Кеңес Одағының толық ынтымақтастығы болмаса, осы адамдардың бәрін қайта қоныстандыра алмайтынын түсінді. 1939 жылдың тамыз айының соңында (Польшаға шабуыл жасауға және Еуропада Екінші дүниежүзілік соғыстың басталуына бір апта бұрын) Гитлер сыртқы істер министрі Иоахим фон Риббентропты Мәскеуге, Кеңес Одағымен шабуылға жасамау туралы келісімге қол қою үшін жіберді. Бұл келісім Молотов-Риббентроп келісімі деп белгілі болды. Гитлердің мақсаты Польшаға шабуыл жасағанда екі фронтта соғысудан аулақ болу және оны бөліп басып алуды жеңілдету болды, бұл Екінші дүниежүзілік соғыстың алғашқы апталарындағы маңызды мәселе еді. Келісімде нақты келісілген мәселелер – Орталық және Шығыс Еуропа аумақтарын неміс және кеңестік ықпал аймақтарына бөлу, сондай-ақ этникалық немістер мен орыстарды өз елдеріне өзара көшіру болды. Гитлердің жоспары Польшаның батысын басып алу (ал шығыс бөлігін келісім бойынша Кеңес Одағына беру) және содан кейін барлық неміс емес халықты (көбінесе поляк азаматтарын) үйлерінен шығарып, оларды мәжбүрлі еңбекке жұмсау немесе генерал-губернаторлық аймағына көшіру болды. Осы аумақтар неміс емес халықтан тазаланғаннан кейін, этникалық немістер жер аударылған поляктардың үйлеріне қоныстануы мүмкін еді.
With the largest number of ethnic Germans living in Russia, Hitler knew that he could not resettle all these people without the full cooperation of Joseph Stalin and the Soviet Union. In late August 1939 (a week before the invasion of Poland and the start of World War II in Europe), Hitler sent his foreign minister Joachim von Ribbentrop to Moscow to arrange a pact of non aggression with the Soviet Union. This became known as the Molotov–Ribbentrop Pact. Hitler's aim was to avoid having to fight on two fronts upon the invasion of Poland and best facilitate its successful capture by partition, a crucial matter in the first weeks of the Second World War. The real issues agreed upon in the pact were the partition of territories in Central and Eastern Europe into German and Soviet spheres of influence and the reciprocal transfer of ethnic German and Russian people to their native countries. Hitler's plan was to invade western Poland (having assigned the eastern part to the Soviet Union in the pact) and then force all non German people (mostly Polish citizens) out of their homes and either use them for forced labour or move them to the General Government area. Once these territories were free of non Germans, the population transfers could begin with ethnic Germans settling in the homes of the expropriated Polish.