Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық қаржыгер және әскери қызметкер генерал-майор сэр Генри Милл Пеллатт (6 қаңтар 1859 – 8 наурыз 1939) – канадалық қаржыгер және әскери қызметкер. Ол Торонто қаласына алғаш рет су электр энергиясын жеткізудегі рөлімен және Канадада салынған ең ірі жеке резиденция – Каса-Лома деп аталатын Торонтодағы әсем сарайымен танымал. Каса-Лома кейіннен қаланың көрнекті нысанына айналды. Оның Кинг-Ситидегі жазғы үйі мен шаруашылығы кейін Мэрилейк августиндік монастыры болып өзгерді. Пеллатт сондай-ақ Канада скауттар ұйымын ынталы түрде қолдаған адам болды. Оның бірінші әйелі Мэри – Канада қыздар гидтерінің алғашқы бас комиссары еді.
Canadian financier and soldier
Major General Sir Henry Mill Pellatt, (January 6, 1859 – March 8, 1939) was a Canadian financier and soldier. He is notable for his role in bringing hydro electricity to Toronto for the first time, and also for his large château in Toronto, called Casa Loma, which was the biggest private residence ever constructed in Canada. Casa Loma would eventually become a well known landmark of the city. His summer home and farm in King City later became Marylake Augustinian Monastery. Pellatt was also a noted supporter of the Boy Scouts of Canada. His first wife, Mary, was the first Chief Commissioner of the Girl Guides of Canada.
Жас шағы мен отбасы
Пеллатт Канаданың батысында (қазіргі Онтарио) Кингстон қаласында Генри Пеллатттың (1830–1909), Глазго қаласында туған, Торонтодағы қор брокерінің және Эмма Мэри Пеллатттың (құрметті әйелі Голландия) ұлы болып дүниеге келді. Оның бабасы шыны жасаушы Апсли Пеллатт еді. Пеллатттың үш әпкесі және екі ағасы болды: Фред Пеллатт (Торонтодағы тәуелсіз жазушы Джон Пеллатттың әкесі) және Милл Пеллатт (Мэри Кэтрин Пеллатттың әкесі). Соңғы ағасы Торонто электр жарық компаниясының төлем жөніндегі басшысы болды, бұл қызметке оны Пеллатт тағайындады. Оның әпкелері – Мэри Кейт, Мариан Мария және Эмили Маунтфорд Пеллатт. Оның бір немересі Беатрикс Гамильтон канадалық экономист және юморист Стивен Ликокқа үйленді. Ол 1876 жылы әкесінің қор брокерлік фирмасы Pellatt and Osler-ге клерк болып орналасу үшін Жоғарғы Канада колледжін бітірді. 1882 жылы Пеллатттың әкесі мен сэр Эдмунд Бойд Ослер серіктестіктен шықты, ал Пеллатт тәлімгерлік бітіріп, қор биржасының толық құқықты мүшесі атанды. Келесі жылы Пеллатттың әкесі ұлымен бірлесіп "Пеллатт пен Пеллатт" деген атпен серіктестік құрды. Пеллатт екі рет үйленді: алғаш 1882 жылы Торонтода Мэри Доджсонға, ал Мэри 1924 жылы қайтыс болғаннан кейін 1927 жылы Торонтода Катарина Велланд Меритке (оның 1929 жылы қайтысына дейін некеде болды). Бірінші әйелінен оның бір ұлы болды – полковник Реджинальд Пеллатт (1885–1967), ол үйленген, бірақ балалары жоқ.
Pellatt was born in Kingston, Canada West (now Ontario), the son of Henry Pellatt (1830–1909), a Glasgow born stockbroker in Toronto, and Emma Mary Pellatt (née Holland). His great grandfather was the glassmaker Apsley Pellatt. Pellatt had three sisters and two brothers, Fred Pellatt (grandfather of Toronto based freelance writer John Pellatt) and Mill Pellatt (father of Mary Katherine Pellatt). The latter brother was paymaster of the Toronto Electric Light Company, a job obtained for him by Pellatt. His sisters were Mary Kate, Marian Maria and Emily Mountford Pellatt. One of his nieces, Beatrix Hamilton, was married to Canadian economist and humourist Stephen Leacock. He was educated at Upper Canada College before leaving in 1876 to join his father's stock brokerage company, Pellatt and Osler, as a clerk. In 1882, Pellatt's father and Sir Edmund Boyd Osler parted ways, and Pellatt completed his apprenticeship and became a full member of the stock exchange. In the following year, Pellatt's father set up a partnership with his son under the name Pellatt and Pellatt. Pellatt married twice, first to Mary Dodgson in Toronto in 1882 and, after Mary's death in 1924, to Catharine Welland Merritt in Toronto in 1927 (which lasted until her death in 1929). With his first wife, he had one son, Reginald Pellatt (1885 1967), who was a Colonel and married with no children.
Әскери қызмет және құрмет
Пеллатт 1876 жылғы 2 қарашада Канаданың Королеваның жеке мылтықтарымен қатарлы атқыш ретінде әскери қызметке қабылданды. Ол шендік сатыдан өсіп, ақырында полк командирі болды. 1905 жылы ол Канаданың Королеваның жеке мылтықтарындағы қызметі үшін король Эдуард VII-ден рыцарь атағын алды. 1910 жылы Пеллатт полктің 50 жылдығын мерекелеу үшін 600 саяқты әскер (жылқыларымен қоса) өзінің қаржайымен Англияға әскери оқуға алып барды. Әскери жаттығулар 1910 жылғы 13 тамыздан 3 қазанға дейін жалғасты. Кейін Пеллатт полктің құрметті полковнигі қызметін атқарды және полктен зейнетке шыққаннан кейін генерал-майор шеніне көтерілді. Бұған қоса, ол 1910 жылы Корольдік Викториан орденінің (CVO) командирі атанды. 1911 жылдан 1923 жылға дейін ол Императорлық рыцарь-бакалавр қоғамының бас рыцарі болды.
Pellatt enlisted as a rifleman with The Queen's Own Rifles of Canada on 2 November 1876. He rose through the ranks and eventually became the Commanding Officer. In 1905, he was created a Knight Bachelor by King Edward VII for his service with The Queen's Own Rifles of Canada. In 1910, Pellatt took the entire 600 man regiment (including its horses) to England for military training at his expense, to mark the Regiment's 50th anniversary. The military exercises lasted from August 13 to October 3, 1910. Pellatt later served as the regiment's Honorary Colonel and was promoted to the rank of Major General upon his retirement from the regiment. In addition, he was made a Commander of the Royal Victorian Order (CVO) in 1910. From 1911 to 1923, he was the Knight Principal of the Imperial Society of Knights Bachelor.
Кейінгі жылдар
Пеллатттың байлығының көп бөлігі Канададағы теміржол және гидроэлектр өнеркәсіптеріне, соның ішінде Торонто электрлік жарық компаниясына жасаған инвестициялары арқылы құрылды. Ол сондай-ақ 1903 жылғы Кобальт күміс ағыны кезінде Кобальт көлінің кен өндіру компаниясына маңызды инвестициялар жасады. Кейін, шамамен 1915 жылы, Кобальт көлінің кен өндіру компаниясынан алған байлығын пайдаланып, ол Тимминс, Онтариодағы жаңадан құрылған МакИнтайр кеніне инвестиция салды. Алайда, заң шығарушы Адам Бек Канаданың ірі өнеркәсіпшілеріне қарсы науқан ұйымдастырып, гидроэнергияның "ауадай тегін болуы керек" деп мәлімдеді. Заңнамалық процестер арқылы және байларға қарсы көңіл-күйді қоздыру арқылы Бек Пеллатттың өмірлік еңбегін тартып алып, оның электр компанияларын иелігінен шығарды. Бек содан кейін популистік көтеріліс бастап, Пеллатттың Каса-Лома сарайына төленетін жылдық салықты 600 доллардан 12 000 долларға дейін көтерді. Кірісінің барлығынан айырылуы және сарайына төленетін мүлік салығының күрт өсуі салдарынан, ол тек жылжымайтын мүлікке жасаған инвестицияларына сүйенуге мәжбүр болды, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғыстың басталуына байланысты олар сәтсіз аяқталды. Облыс оның электр энергиясын өндіру бизнесін иемденгеннен кейін, ал оның ұшақ құрастыру бизнесі Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде соғыс күш-жігерінің бір бөлігі ретінде Бек тарапынан тартылып алынғаннан кейін, Пеллатт жартылай банкротқа ұшырады, бұл оны және леди Пеллаттты 1923 жылы Каса-Ломадан кетуге мәжбүр етті. Олар содан кейін Кинг-Ситидегі Мэрилейк шаруашылығына көшіп кетті. Каса-Ломаны салуға дейін Пеллатт өзінің жазғы үйін оңтүстік-батыстағы Скарбороудың Блантайр / Фаллингбрук аймағындағы ұлы Реджинальдқа және жылжымайтын мүліктің басқа бөліктерін басқаларға сатты. 1892 жылы Уильям Т. Мюррей Пеллатттың бұрынғы жазғы үйінен сатып алған жерде Шато де Квар-Вентс салынды. Е. Дж. Леннокс 3025-тің алдында тағы бір үй салып, 1910 жылы 3027 Queen Street East деп қол қойды. Бұл жер бұрын Питер Паттерсонға тиесілі болған, ал одан бұрын діни қызметкерлерге арналған резервте болған. Қазірде тек үйдің қарауылшысының үйі ғана сақталған, ал қалған жерлер тұрғын үйлермен салынып алынған. Оның жазғы үйі 1920 жылдары өрттен қирады. Пеллатт кейін Мимикодағы Бейли үйін, Флицелайнге жақын көл жағалауындағы бұрылыста, көл жағалауындағы коммерциялық аймаққа қарап тұрғызып салды (кейіннен бұл үй Легион клубына айналдырылып, жол салу үшін бұзылды). Содан кейін ол шофері Томас Риджвеймен бірге тұрды, және Пеллатт осы үйде қайтыс болды. 1939 жылдың 8 наурызында қайтыс болғаннан кейін, мыңдаған адамдар Торонто көшелерінде оның қабірге қойылған сәтке куә болу үшін жиналды, және ол толық әскери салтанатпен жерленді. Ол Торонтоның солтүстігіндегі Forest Lawn мазарында жерленген. Оның өмірі Биография арнасында көрсетілген "The Pellatt Newsreel" фильмінде бейнеленген, бұл фильм 2009 жылы "Ең үздік деректі фильм" номинациясына ие болды. Колин Мокринің баяндауымен түсірілген фильм Каса-Лома театрында үздіксіз көрсетілуде. Пеллатт туралы бірнеше өмірбаян жазылған. Атап айтқанда, Карли Оресковичтің "Каса-Ломаның патшасы" кітабы оның өміріне толыққанды және егжей-тегжейлі шолу ұсынады. Оның бірінші әйелінің шөбересі, Trelawny Linda Howell, сондай-ақ оның есіне арналған CasaLomaTrust.ca веб-сайтын жүргізеді.
Much of Pellatt's fortune was made through investments in the railway and hydro electric industries in Canada, including the Toronto Electric Light Company. He also made significant investment in the Cobalt Lake Mining Company during the Cobalt silver rush of 1903. Later in around 1915, using riches from his Cobalt Lake Mining Company, he invested in the fledging McIntyre Mines in Timmins Ontario. However, legislator Adam Beck launched a campaign against the great industrialists of Canada, proclaiming that hydro power "should be as free as air". Through legislative process and by whipping up anti rich sentiment, Beck was able to successfully appropriate Pellatt's life work and take his electric companies from him. Beck then led a populist revolt to raise Pellatt's taxes on his castle, Casa Loma, from $600 per year to $12,000. The strain of losing all of his income, coupled with the large increase in property taxes for his castle, led him to rely solely on his real estate investments, which were unsuccessful due to the beginning of the First World War. After the province expropriated his electrical power generating business, and his aircraft manufacturing business was appropriated by Beck as part of the war effort during the First World War, Pellatt was driven to near bankruptcy, which forced him and Lady Pellatt to leave Casa Loma in 1923. They therefore moved to their farm at Marylake in King City. Prior to building Casa Loma, Pellatt sold his summer retreat in Blantyre / Fallingbrook area of southwest Scarborough to his son Reginald and other parts of the estate to others; Chateau des Quatre Vents at 3025 Queen Street East was built in 1892 by William T. Murray on land acquired from Pellatt former summer estate. E. J. Lennox built another home in front of 3025 and signed as 3027 Queen Street East in 1910. The estate was once on land owned by Peter Patterson and before that Clergy Reserve. Only the groundskeeper home remains and rest of the estate redeveloped into residential homes. His summer estate was destroyed in a fire in the 1920s. Pellatt later built Bailey House in Mimico, at the bend in Lake Shore near Fleeceline, overlooking the commercial stretch on Lake Shore (the house later became a Legion Hall and was demolished to make way for a roadway). He subsequently moved in with his chauffeur, Thomas Ridgway, and it was in this house that Pellatt died. After he died on March 8, 1939, thousands of people lined Toronto streets to witness his funeral procession, and he was buried with full military honours. He is interred at Forest Lawn Mausoleum, north of Toronto. His life has been featured in the film The Pellatt Newsreel, which aired on the Biography Channel and was nominated for a 2009 Gemini for Best Biography Documentary. The film, narrated by Colin Mochrie, is shown continuously in the theatre at Casa Loma, which is located where the swimming pool was planned to be. Several biographies have been written about Pellatt. In particular, Carlie Oreskovich's The King of Casa Loma gives a detailed and thorough account. His first wife's great grandniece, Trelawny Linda Howell, also curates a website dedicated to his memory, CasaLomaTrust. ca.