Кіріспе

Британдық Колумбиядағы тас жол

7А тас жолы, жергілікті жерде және көше белгілерінде Барнет тас жолы, Барнет жолы, Сент-Джонс көшесі, Инлет драйв және Гастингс көшесі деп белгіленген. Бұл тас жол 1941 жылы Ванкувер порты мен Порт-Муди арасындағы 7-ші тас жолдың бастапқы бағыты болды. 7-ші тас жол Маярдвиль және Орталық Бернаби арқылы Лаугхид тас жолымен қайта бағытталғаннан кейін, шамамен 1953 жылы 7А деген атау берілді және 1999 жылдың 1 сәуірінде жойылды.

Жолдың егжей-тегжейі

7А тас жолы Канадалық Тынық мұхит темір жолымен шамамен қатар жүрді. Тас жол батыстан Ванкувер қаласының орталық бөлігіндегі Сеймур көшесінен басталып, Гастингс көшесі бойымен өтеді, 1-ші тас жолмен қиылысынан өтіп, Боундери Роудқа жеткенге дейін, сонда тас жол Бернаби қаласына кіреді. 7А тас жолы Бернабидегі Гастингс көшесімен шығысқа қарай жалғасады, содан кейін Inlet Drive арқылы Барнет тас жолына солтүстік-шығысқа бұрылады. Гастингс көшесі аяқталғаннан кейін жол 6 қатардан 4 қатарға дейін тарылады, ал жылдамдық шегі 50 км/сағ-тан 80 км/сағ-қа дейін көтеріледі. Барнет тас жолы 7А тас жолын Буррард шығанағының оңтүстік жағалауымен Бурнаби арқылы және Порт-Муди қаласына дейін алып жүреді, онда ол Сент-Джон көшесімен қиылысады. Содан кейін 7А тас жолы Сент-Джонс көшесімен шығысқа қарай Дьюдни Тронк Роуд және Иоко Роудпен қиылысқан жерге дейін жүреді, одан кейін тас жол қайтадан Барнет тас жолы деп аталады, және Кокитламдағы 7-ші тас жолмен қиылысқан жерінде аяқталады.

Тарих

Тарихи тұрғыдан алғанда, 7А тас жолы үш бөлек жолдан тұрды: Дьюдни магистральдік жолы, Барнет тас жолы және Гастингс көшесі. Бұл жолдардың барлығы бір ғасырдан астам уақыттан бері бар. Дьюдни магистральдік жолы бір кезде Фрейзердің солтүстігіндегі көлік қозғалысының басты артериясы болды, ал Гастингс көшесі Ванкувер мен Бернаби муниципалитеттерінің тарихының басында қалыптасқан. Барнет және Дьюдни екеуі де 20 ғасырдың басында салынып аяқталды.

1941 жылы провинциялық тас жолдарды нөмірлеу жүйесі енгізілді, осыған сәйкес Гастингс, Барнет, Сент-Джонс және Дьюдни магистральдік жолы 7-ші тас жолдың бір бөлігіне айналды. 1952 жылы Дьюдни магистральдік жолы тас жол статусын жоғалтты, себебі Шоунесси көшесінен бүгінгі Сент-Джонс пен Дьюдни магистральдік жолының қиылысына дейінгі 7-ші тас жолдың жаңа бөлігі аяқталды. Бұл жобаға Канадалық Тынық мұхиты темір жолының үстінен жаңа көпір салу да кірді. 1950 жылдардың басында (болжам бойынша 1953 жылы) 7-ші тас жол Маярдвиль және Орталық Бернаби арқылы өтетін Lougheed тас жолына бағытталды. Осының нәтижесінде Гастингс, Барнет тас жолы және Сент-Джонс көшесіне 7А тас жолы деген атау берілді. 1950 жылдардың ортасында Барнет тас жолының бөлігінде бірнеше жақсартулар жасалды. 1959 жылы Метрополитендік тас жолдарды жоспарлау жөніндегі техникалық комитет жүргізген зерттеу Ванкуверде бірнеше автострадалар салуды ұсынды. Комитет Бернаби тауынан Барнетті айналып өтетін автострада мүмкіндігін қарастырды, бірақ ақырында одан бас тартты. Әртүрлі ұсыныстар Порт-Мудиді айналып өтетін автострада, Кокитламның қытайлық аудандары арқылы өтетін автострада және тағы басқаларын қамтыды. Алайда, бұл жоспарлардың ешқайсысы іске аспады. Жоба 1996 жылдың 4 қыркүйегінде 105 миллион долларға (2020 жылы 161 811 024 долларға тең) аяқталды. Керісінше, жоба маршруттың кейбір бөліктерінде саяхат уақытын ұзартты. TransLink желісін құру аясында кеңейтілген жол желісін құру және күтіп ұстау жоспарланды. Провинция сонымен қатар провинцияның муниципалитеттеріне жүздеген шақырымдық жолдарды беруге шешім қабылдады. 7А тас жолының құрамдас бөліктері осы тапсырудың бір бөлігі болды, сондықтан 1999 жылдың 1 сәуірінде 7А тас жолы тоқтатылды. Осы жолдың Бернаби бөлігі Барнет жолы деп қайта аталды.