Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Джордж Бёрт (2 қазан 1816 – 18 сәуір 1894) – Англияның Суэнедж қаласынан шыққан, мемлекеттік тапсырыстарды орындаушы және кәсіпкер, ол өзінің жеңшесі Джон Моулем құрған Mowlem құрылыс компаниясын басқарды.
George Burt (2 October 1816 – 18 April 1894) was a public works contractor and businessman from Swanage, England, who managed the construction company Mowlem, founded by his uncle John Mowlem.
Мансап
Джорджтың әкесі Роберт (1788–1847) тас саудагері болған, оның тас және көмір бизнесі Сванэдждің бас көшесінде орналасқан. Анасы – Летиция Манвелл (1786–1861), ол Джордж туған кезде Лондонда күресіп жүрген жұмысшы Жон Моулемнің қарындасы болды. Джордж, әкесі сияқты, Сванэдж маңындағы тас карьерлерінде жұмыс істеді. Джорджтың бес бауырласы болды: Элизабет Летиция (1818–1889), Роберт Генри (1821–1876), Чарльз (1823–1890), Фрэнсис Альфред (1825–1898) және Сусанна Энн, «Сюзи» (1829–1871). 1835 жылы Джордж Берт Лондонға көшіп, Моулемнің бизнесіне қосылды, 1844 жылы серіктес атанды, ал келесі жылы Моулем жартылай зейнеткерлікке шыққаннан кейін бизнес басқаруын өз мойнына алды. 1841 жылы ол Элизабет Хадсонға үйленді, олардың бес баласы болды: Элизабет София (1843–1880), Джон Моулем (1845–1894), Энни (1846–1918), Эмма Раст (1849–1910) және Джордж (1851–1919). Моулемнің компаниясын басқарғаннан кейін Берт фирманың қызметін едәуір кеңейтті. 1866–1867 жылдардағы қаржы дағдарысының қиын жылдарын бастан өткеріп, оның компаниясы ірі мемлекеттік құрылыс мердігеріне айналды және Лондон қаласындағы Королева Виктория көшесін (1869), одан кейін Биллингсгейт нарығын (1874–1877), сондай-ақ 1880 жылы жаңа Виктория жағалауындағы Лондон қалалық мектебін салуға шарттар ұтып алды. Берт, әкесі сияқты, Сванэджге қызығушылық танытып, газ және су жүйелерін құрды, Дёрлстон иелігін дамытты және қазір қонақ үйге айналған «Пурбек Хаусы» деп аталатын үлкен үйде тұрды. Ол әйелімен бірге үйді 550 фунт стерлингке сатып алып, онда 17 жыл тұрды. Порта ақ корнуолл гранитінен жасалған, мозаикалық еден Лондонның Королева Виктория көшесіндегі тротуардан көшірілген, ал кейбір плиткалар Вестминстер сарайынан алынған. Дёрлстонның Сванэдж маңындағы шағын қалашығын Берт жобалап, дамытты. Алайда ол толыққанды аяқталған жоқ, бастапқыда дамуға арналған жердің бір бөлігі қазір Дёрлстон ауылдық паркі болып табылады. Берт 1862 жылы Принц Альберт ескерткішінің орнатылуына жауапты болды, ол принцке арналған алғашқы азаматтық ескерткіш еді. Компанияның Лондондағы беделді жобалардағы құрылыс жұмыстарының нәтижесінде көптеген сәулеттік жағынан қызықты ғимараттар мен ескерткіштер құлатылып, Берт оларды Сванэдж және Дёрлстонда қайта орнатты. 1670 жылғы Мерсерлер залының портасы қазір Сванэдж қалалық әкімшілігін әшекейлейді, ал Веллингтон герцогының құрметіне салынған сағат мұнарасы бір кезде Лондон көпірінің Саутуарк жағында тұрған, қазір Сванэдж теңіз жағасының көрнекті нысаны болып табылады. Сонымен қатар, Сванэдждің көптеген құйма темірден жасалған бағаналары бастапқыда Лондон аудандары үшін жасалған және әлі күнге дейін олардың аттарын сақтап келеді. Джордж Берт Кенсал Грин зиратында жерленген. Компанияны басқару оның ұрпақтары, сэр Джон Моулем Берт (1845–1918) және сэр Джордж Моулем Берт (1884–1964) қолына өтті.
George's father was Robert (1788–1847), a stone merchant, whose stone and coal business was located in Swanage High Street. His mother was Letitia born Manwell (1786–1861), sister in law to John Mowlem who was a struggling workman in London at the time of George's birth. George, as did his uncle before him, worked in the quarries around Swanage. George had five siblings, Elizabeth Letitia (1818–1889), Robert Henry (1821–1876), Charles (1823 1890), Francis Alfred (1825 1898) and Susannah Ann, 'Susy' (1829–1871). In 1835 George Burt moved to London to join Mowlem's business, becoming a partner in 1844, and managing the business after Mowlem's semi retirement the following year. He married Elizabeth Hudson in 1841, and the couple had five children. Elizabeth Sophia (1843–1880), John Mowlem (1845–1894), Annie (1846–1918), Emma Rust (1849–1910) and George (1851 1919). Upon taking over the Mowlem's company, Burt substantially expanded the firm's operations. Surviving the lean years during the financial crisis of 1866 7, his company became a major public works contractor and won the contract for Queen Victoria Street in the City of London (1869), followed by Billingsgate Market (1874 7), and the City of London School in 1880 on the new Victoria Embankment, amongst others. Burt, like his uncle, maintained an interest in Swanage, establishing gas and waterworks, developing the Durlston estate, and lived in a large house called "Purbeck House", now a hotel, on the main street. He and his wife bought the house for £550 and lived in it for 17 years. The porch is made of white Cornish granite, the mosaic floor is copied from the pavement in Queen Victoria Street, London and some of the tiles are from the Palace of Westminster. The Swanage suburb of Durlston was conceived of and developed by Burt. However it was never completed, part of the land originally intended for the development is now Durlston Country Park. Burt was responsible for the erection of the Prince Albert Memorial in 1862, which was the first civic memorial to the Prince. Many architecturally interesting buildings and monuments were scavenged as a result of the company's construction work on prestigious projects in London, and re erected by Burt in Swanage and Durlston. The 1670 porch for the Mercers' Hall now adorns Swanage town hall, and a clock tower commemorating the Duke of Wellington which once stood at the Southwark end of London Bridge is now a feature of Swanage seafront. More prosaically, many of Swanage's cast iron bollards were originally made for London boroughs, and still carry their names. George Burt was buried at Kensal Green Cemetery. Control of the company passed to his descendants Sir John Mowlem Burt (1845–1918) and Sir George Mowlem Burt (1884–1964).