Кіріспе
Психоделикалық дәрілерді емдеу ретінде қолдану. Психоделикалық терапия (немесе психоделикалық көмекпен емдеу) – психикалық ауруларды емдеу үшін псилоцибин, МДМА, ЛСД және аяуаска сияқты психоделикалық препараттарды қолдануды білдіреді. 2021 жылға дейін көптеген елдерде психоделикалық препараттар бақыланатын заттар санатында болып табылады және психоделикалық терапия клиникалық сынақтардан басқа жерде заңды түрде қолжетімді емес, кейбір ерекшеліктер бар. Психоделикалық терапияның процедурасы дәстүрлі психиатриялық препараттарды қолданудан өзгеше. Дәстүрлі препараттар көбінесе күндізгі бақылаусыз, күніне кем дегенде бір рет қабылданады, ал қазіргі психоделикалық терапияда препарат терапиялық ортада бір рет (немесе кейде үш ретке дейін) беріледі. Терапиялық команда науқасты алдын ала тәжірибеге дайындап, кейін препараттан алынған түсініктерді қабылдауға көмектеседі. Препаратты қабылдағаннан кейін науқас көбінесе көзқарас тақпақтарын киіп, психоделикалық тәжірибеге шоғырлануға көмектесу үшін музыка тыңдайды, терапиялық команда алаңдаушылық немесе бағдарсыздық сияқты қолайсыз әсерлер пайда болған жағдайда ғана араласады. Бұл емдеу созылмалы ауруларға байланысты алаңдаушылық пен депрессия, және посттравматикалық стресс синдромына көмектеседі. АҚШ-тың Тамақ және Дәрі-дәрмек басқармасы псилоцибин қолданылатын психоделикалық терапияға (емдеуге төзімді депрессия және ауыр депрессиялық бұзылыс үшін) «жетістік терапиясы» статусын берді, бұл перспективті препараттарды мақұлдау процесін жеделдетеді.
Psychedelic therapy (or psychedelic assisted therapy) refers to the proposed use of psychedelic drugs, such as psilocybin, MDMA, LSD, and ayahuasca, to treat mental disorders. As of 2021, psychedelic drugs are controlled substances in most countries and psychedelic therapy is not legally available outside clinical trials, with some exceptions. The procedure for psychedelic therapy differs from that of therapies using conventional psychiatric medications. While conventional medications are usually taken without supervision at least once daily, in contemporary psychedelic therapy the drug is administered in a single session (or sometimes up to three sessions) in a therapeutic context. The therapeutic team prepares the patient for the experience beforehand and helps them integrate insights from the drug experience afterwards. After ingesting the drug, the patient normally wears eyeshades and listens to music to facilitate focus on the psychedelic experience, with the therapeutic team interrupting only to provide reassurance if adverse effects such as anxiety or disorientation arise. anxiety and depression linked to terminal illness, and post traumatic stress disorder. The United States Food and Drug Administration has granted "breakthrough therapy" status, which expedites the assessment of promising drug therapies for potential approval, to psychedelic therapies using psilocybin (for treatment resistant depression and major depressive disorder)
Психоделикалық заттардың ежелгі қолданылуы
Адамдар көптен бері кактустардан, тұқымдардан, әр түрлі өсімдіктер мен саңырауқұлақтардың қабығынан және тамырларынан алынған психоделикалық заттарды пайдаланып келеді. Ежелгі заманнан бері шамандар мен емшілер рухтар әлеміне жол табу үшін психоделиктерді қолданған. Батыс мәдениеті шамандар мен емшілердің қызметін көбінесе рухани деп қараса да, көптеген мәдениеттердің энтеогендік немесе шамандық рәсімдерінде психотерапиялық тәжірибе элементтерін көруге болады.
ХХ ғасырдың ортасындағы зерттеулер
1943 жылы Альберт Хофман ЛСД-нің психоактивті қасиеттерін ашқаннан кейін көп ұзамай, Сандоз зертханалары 1949 жылы зерттеушілерге ЛСД-ді кеңінен таратты. 1950-1960 жылдары бірнеше елдің ғалымдары психоделикалық препараттарды эксперименталды химиотерапиялық және психотерапиялық қолдану бойынша ауқымды зерттеулер жүргізді. Алты халықаралық конференция мен ондаған кітап жарық көрді, сондай-ақ 1960 жылдардың ортасына дейін психоделикалық қосылыстарды қолдану туралы 1000-нан астам рецензияланған клиникалық мақала жарияланды (шамамен 40 000 науқасқа қолданылған). Олар психоделикалық препараттар психоаналитикалық процестерді жеңілдетеді және алкоголизм сияқты емдеу қиын жағдайлары бар науқастар үшін ерекше пайдалы болады деп сенді. Дегенмен, осы сынақтардың көпшілігі қазіргі талаптарға сай әдістемелік стандарттарға сай келмеді. Тимоти Лири сияқты зерттеушілер психоделиктердің адамның негізгі жекелігінің құрылымын немесе субъективті құндылық жүйесін орасан зор пайдаға өзгерте алады деп ойлады. 1961 жылдан бастап ол түрмедегі тұтқындармен қысқа, қарқынды психотерапия сессиялары арқылы рецидивті азайту мақсатында тәжірибе жүргізді. Сессиялар кезінде қатысушыларға бірнеше апта аралығында псилоцибин берілді, ал арасында тұрақты топтық терапия сессиялары өткізілді. Психоделикалық терапия алкоголизммен ауыратын адамдар, аутизммен ауыратын балалар және дер кезінде ауруға шалдыққан адамдар сияқты басқа да пациенттерге де қолданылды. Көптеген елдер ЛСД-ны толығымен тыйым салды немесе оны өте сирек кездесетін етіп жасады, ал Сандоз үкіметтің алаңдаушылығына көніп, 1965 жылы ЛСД өндірісін тоқтатты. 1966 жылы Конгресс тыңдауында сенатор Роберт Ф. Кеннеди пікірдің өзгеруіне күмән келтіріп, былай деді: "Мүмкін, біз белгілі бір дәрежеде (ЛСД) дұрыс қолданса, қоғамымыз үшін өте пайдалы бола алатындығын ұмытып қалған шығармыз". 1968 жылы Дальберг және әріптестері Америка Психиатрия Журналында ЛСД зерттеулерінің заңдылығын жойған түрлі күштерді егжей-тегжейлі баяндаған мақала жариялады. Эсседе үкімет пен фармацевтикалық индустриядағы адамдар ағымдағы зерттеулер мен талдауларды тоқтату арқылы психоделикалық зерттеулер қауымдастығын саботаж жасады және шынайы ғалымдарды шарлатан деп атады, бұл оларды АҚШ-та барлық мақсаттар үшін пайдалануды заңсыз етті. Ғылыми қауымдастықтың наразылығына қарамастан, психоделикалық препараттардың терапиялық қолданысына қатысты ресми зерттеулер 1980 жылдары бүкіл әлемде тоқтатылды. Кең тараған тыйым салуға қарамастан, ресми емес психоделикалық зерттеулер мен терапиялық сессиялар келесі онжылдықтарда жалғасты. Кейбір терапевтер белгілі бір психоделикалық препараттарды тағайындауға дейін пайдалы кезеңдерді пайдаланды. Бейресми психоделикалық терапия лицензияланған терапевтер мен қоғамда өзін-өзі оқытқан адамдар жүргізген сессиялармен жер асты желілерінде жасырын түрде жүргізілді. Бұл кезеңде психоделикалық терапияның заңсыз сипатына байланысты қолданылған әдістер туралы ақпарат аз. 1980 және 2000 жылдар аралығында психоделикалық психотерапия туралы ақпарат жариялаған адамдарға Джордж Грир, Энн және Александр Шульгин (PiHKAL және TiHKAL), Майрон Столарофф (Сырлы басшы, Лео Зефф жүргізген жер асты терапиясы туралы) және Афанасиос Кафкалидис кірді.
ХХІ ғасырдың басында қайта өрлеу
2000-жылдардың басында психоделиктерді психиатриялық қолдануға қызығушылықтың артуы осы препараттардың психофармакологиялық әсерлерін және олардың кейінгі қолданылуын зерттеуге бағытталған клиникалық зерттеулердің көбеюіне әкелді. Ғылым мен технологияның жетістіктері зерттеушілерге жануарлар үстінде жүргізілген зерттеулерден мол деректерді жинап, талдауға мүмкіндік берді, ал ПЭТ және МРТ сканерлеуі сияқты жаңа технологиялардың пайда болуы мидағы галлюциногендердің әрекет ететін жерлерін зерттеуге жағдай жасады. Сонымен қатар, заңсыз препараттарды қолданушылардың ерікті қатысуымен ретроспективті зерттеулер жүргізілді, бұл психоделиктердің адам миына қалай әсер ететіні туралы мәліметтерді жинауға, сонымен бірге препараттарды берумен байланысты бюрократиялық қиындықтарды азайтуға мүмкіндік берді. MAPS МДМА көмегімен жүзеге асырылатын психотерапияны белсенді түрде зерттеп жатыр. 2023 жылға қарай психоделиктерді зерттеуге арналған көптеген жаңа орталықтар ашылды, оның ішінде Лондон Империал колледжінің Психоделиктерді зерттеу орталығы, UC Берклидің Психоделиктер ғылымы орталығы, Джонс Хопкинс университетінің Психоделиктер мен сананы зерттеу орталығы, Остиндегі Техас университетінің Dell медицина мектебінің Психоделиктерді зерттеу және терапия орталығы, Синай тауындағы Икан медицина мектебінің Психоделикалық психотерапия және травма зерттеу орталығы, Мельбурндағы Психаэ институты және Ванкувер аралы университетінің Naut sa mawt Психоделиктерді зерттеу орталығы. Гарвард қоғам мен мәдениетте психоделиктерді зерттеуге арналған оқуды құрады. 2023 жылы жарияланған сауалнама АҚШ-тағы психиатрлардың психоделикалық терапияны қолдауын көрсетті, бұл 2018 жылы жарияланған бұрынғы сауалнамамен салыстырғанда осы емдеу түріне қатысты көзқарастың айтарлықтай жақсарғанын білдірді. 2023 жылғы зерттеуге қатысқан психиатрлардың жартысынан астамы, егер реттеушілік мақұлдау алынса, психоделикалық терапияны өз тәжірибесіне енгізуге ниетті екенін білдірді. Австралияда рұқсат етілген психиатрлар емге төзімді депрессияға псилоцибин, ал посттравматикалық стресс бұзылысына МДМА тағайындауға құқылы.
Қолданбалар
Психоделикалық заттардың терапиялық қолданылуы мүмкін: псилоцибин ("сиқырлы" саңырауқұлақтардағы негізгі белсенді зат), ЛСД және мескалин (пейота кактусындағы негізгі белсенді зат). Бүгінгі күнге дейін қолданылып келе жатқан белгілі психоделикалық заттардың кейбіреулері: ЛСД, ДМТ, псилоцибин, мескалин, 2C-B, 2C-I, 5-MeO-DMT, АМТ, ибогаин және ДОМ. Жалпы алғанда, бұл препараттардың терапиялық әсер ететін механизмі толыққанды түсініксіз. Олардың әсері препаратты қолданатын ортаға және қабылдаушының психологиялық жағдайына (көңіл күйі мен орта) күшті түрде байланысты.
Есірткі қолданудың бұзылуы
Хамфри Осмонд, Бетти Эйснер және басқалар психоделикалық терапия алкоголизмді (немесе, сирек жағдайларда, басқа да тәуелділіктерді) емдеу мүмкіндігін зерттеді. Алкоголиктер Анонимдік қоғамының негізін қалаушы Билл Уилсон Бетти Эйснер, Джеральд Хирд және Алдус Хакслимен бірлескен тәжірибелер кезінде ЛСД қолданған. Ол ЛСД-ді алғаш рет 1956 жылдың 29 тамызында қабылдаған. Уилсонның шақыруымен оның әйелі Лоис, рухани кеңесшісі Э. Даулинг және Нелл Уинг та осы препаратты сынақтан өткізуге қатысты. Кейін Уилсон Карл Юнгке хат жазып, нәтижелерге ризашылығын білдірді және оны Юнгтің рухани тәжірибесін растау ретінде ұсынды. Уилсонның сөзіне сүйенсек, бұл сеанс оған бірнеше жыл бұрын басынан өткен спонтанды рухани тәжірибесін қайта сезінуге мүмкіндік берді, бұл оған өзінің алкоголизмін жеңуге көмектескен. 1998 жылы жүргізілген зерттеуде алкоголизмді емдеуде психоделикалық терапияның тиімділігін бағалау кезінде, осы уақытқа дейінгі зерттеулердегі әдістемелік қиындықтарға байланысты оның тиімділігін анықтау мүмкін емес деген қорытындыға келді. 2012 жылғы мета-талдау көрсеткендей, "алты рандомизацияланған бақыланатын клиникалық сынақтың біріктірілген талдауында ЛСД-нің бір дозасы алкогольді теріс пайдаланудың алғашқы бағалау кезінде айқын пайдалы әсерін көрсетті, бұл әр емдеу бағдарламасынан шыққаннан кейін 1 айдан 12 айға дейін сақталды. ЛСД-нің алкогольді теріс пайдалануға қатысты әсері 2-3 ай және 6 ай өткен соң да байқалды, бірақ емдеуден кейін 12 ай өткен соң статистикалық маңызды болмады. Алкогольді толығымен қолданбайтындар туралы мәлімет берген үш сынақта ЛСД-нің алғашқы бағалау кезінде, яғни әр емдеу бағдарламасынан шыққаннан кейін 1-3 ай ішінде, айқын пайдасы болды". 2022 жылы ибогаин/норибогаиннің тиімділігіне қатысты жүйелі шолу жарияланды, бұл препараттың "тәуелділіктен құтылуға" қабілетіне ие индол алкалоиді екенін көрсетеді. Ибогаинді ауызға қабылдау 72 сағатқа дейін созылатын интенсивті психоделикалық тәжірибеге әкеледі, бұл қатысушылардың өмірге және ойлау жолдарына қатысты жаңа түсініктерге ие болуына мүмкіндік береді. Алайда, бұл препараттың заттарды теріс пайдалануды азайту механизмі әлі толыққанды түсініксіз. Деректер ибогаиннің опиоидтар мен кокаинге тәуелділікті азайтуға көмектесетінін көрсетеді, бірақ терапиялық тиімділігін толыққанды бағалау үшін жақсы жоспарланған, іріктемелі бақыланатын сынақтар қажет. Өлім-жітімге қатысты талдау көрсеткендей, жүрек-қан тамырлары аурулары бар және басқа препараттарды қабылдап жүрген науқастар медициналық төтенше жағдайға ұшырау қаупі жоғары. 2023 жылы аяқталған жүйелі шолуда соңғы он жылдағы зерттеулер қарастырылды. Онда психоделикалық терапияның психотерапиямен үйлесімде алкоголь, кокаин, опиоидтар және никотинге тәуелділікті азайтуға, құштарлықты басуға және толыққанды тоқтатуға көмектесу қабілеті зерттелді. Зерттеулерде заттарды теріс пайдаланудың азайғаны туралы мәліметтер келтірілді, алайда дәлелдемелердің сапасы есірткіге тәуелділік ауруларын емдеудің тиімділігі туралы нақты қорытынды жасауға жеткіліксіз. Дегенмен, адамдар мен жануарларға қатысты зерттеулердің жүйелі шолуы көрсеткендей, алкогольдік тәуелділікті (AUD) емдеу үшін ЛСД-нің бір дозасы бақылау тобымен салыстырғанда алкогольді тұтынудың жақсаруына ықтимал әсер етеді.
Өлім аузында
1950-1960 жылдар аралығында Ұлттық психикалық денсаулық институты психодиликалық препараттарды, мысалы, псилоцибин мен ЛСД-ні зерттеуді қаржылады, олар соңғы диагнозы қойылған науқастардағы шаршататын үлкен қорқыныш пен депрессияны жеңілдетуге көмектеседі. Бұл ерте зерттеулерді табу қиын болғанымен, өмір соңындағы жағдайлардағы адамдардың психологиялық жағдайын емдеу үшін психодиликалық препараттарға қызығушылықтың қайта оянуы 21-ғасырда бірнеше шағын зерттеулерге әкелді. Жақында жарияланған зерттеулер 1950 және 1960 жылдардағы препараттың осы науқастар тобындағы қорқыныш пен депрессияны азайтуда өте тиімді екенін және мұқият тексерілгеннен кейін психотерапиялық ортада және медициналық бақылауда қолданғанда азаматтардың денсаулығына зиян келтірмейтінін көрсететін нәтижелерді нығайтады. Психодиликалық препараттармен терапия жүргізетін психологтар өмір соңына таяған науқастар физикалық жағдайлардан гөрі эмоционалдық күйзелісті көбірек сезінетінін анықтады. Бұл жағдай науқастарға соңғы айларында немесе жылдарында өмірдің мәні мен қуанышын табуды қиындатады. Барлық науқастардың бұл сананы өзгертетін препараттарға қатысты әртүрлі тәжірибелері болғанымен, сұхбаттасқан зерттеу қатысушыларының барлығы "жеке құндылықтары мен басымдықтары туралы күшейген түсінік пен сенімділік, сондай-ақ өмірдің ішкі мәні мен құндылығын жаңадан немесе күшейтілген сезім" білдірді. 2016 жылдан бастап Джонс Хопкинс университеті мен Нью-Йорк университеті ірі рандомизацияланған, плацебомен бақыланатын зерттеулер жүргізді. Бұл екі зерттеу – қатерлі ісікпен ауырған науқастардағы депрессия мен қорқынышқа психодиликалық терапияның әсерін өлшеген алғашқы ірі бақыланатын зерттеулердің қатарында. Зерттеулер препараттардың қолайсыз әсерлерін бақылады, бірақ ешқандай ауыр жағымсыз әсерлер байқалмады. Нәтижелердің жалпылануын кеңейту үшін қосымша зерттеулер қажет. Сонымен қатар, мистикалық тәжірибелердің биологиялық қасиеттерін түсіну үшін тағы да зерттеулер қажет. Өмір соңындағы науқастардағы депрессияны емдеу үшін кетамин сияқты стандартты емес психодиликалық препараттарды қолдану туралы деректер көбейіп келеді, олардың тамырға қайта-қайта енгізілуі ең көп емдік әсер береді. Бұл зерттеулерде ешқандай науқаста ауыр жағымсыз әсерлер байқалған жоқ; алайда, кетаминмен шақырылған жаралы цистит тамырға қайта-қайта енгізілгенде алаңдау тудырады.
Травмадан кейінгі стресс бұзылысында (ПТББ)
Психоделикалық зерттеулер жөніндегі көпсалалы қауымдастық (MAPS) травмадан кейінгі стресс бұзылысын (ПТСР) психоделикалық емдеу бойынша зерттеулер жүргізеді. АҚШ, Канада және Израильде жүргізілген бұл зерттеулердің 2-фазалық сынақтарында 107 қатысушы қатысты, олардың барлығы созылмалы, емге төзімді ПТСР-мен ауыратын және орташа есеппен 17,8 жылдан бері ПТСР-мен күресіп жатқан адамдар еді. 107 қатысушының 61%-ы, МДМА көмегімен жүргізілген психотерапияның үш сеансынан кейін, емделуден екі ай өткен соң ПТСР диагнозы қойылмайтын болды. 12 айлық бақылау кезінде 68%-ы ПТСР-дан толыққандай арылды. 2004-2010 жылдар аралығында жүргізілген 2-фазалық сынақтар жалпы ремиссия деңгейін 66,2% деп көрсетті, сонымен қатар созылмалы ПТСР-мен ауыратын пациенттерде жағымсыз әсерлердің деңгейі төмен болды. 2017 жылы MAPS және FDA 3-фазалық сынақтардың арнайы протоколы бойынша келісімге келді. Деректер МДМА көмегімен жүргізілген психотерапияның, бақылау тобымен салыстырғанда, Clinician Administered PTSD Scale (CAPS) шкаласы бойынша клиникалық тұрғыдан маңызды жақсартуға әкелетінін көрсетеді, көптеген пациенттерде ПТСР диагнозын қою үшін қажетті CAPS көрсеткішіне жетілмейді. МДМА және психоделикалық көмекпен жүргізілетін психотерапияны зерттеуде дұрыс "көзіңді жұмып тексеру" қиындықтарын ескере отырып, нәтижелердің шамадан тыс жоғары бағаланғанын атап өту қажет. Сонымен қатар, ПТСР үшін МДМА көмегімен жүргізілетін психотерапияны қазіргі кезде қолданылып жүрген, дәлелдерге негізделген емдеу әдістерімен салыстыратын артықшылықты немесе кемшіліксіз клиникалық сынақтар жүргізілмеген. Алайда, ПТСР үшін МДМА көмегімен жүргізілген психотерапияның клиникалық сынақтарынан алынған нәтижелерді ескере отырып, бұл емдеу әдісі қазіргі кездегі травмаға бағытталған психологиялық емдеу әдістерінен тиімдірек деп есептеуге негіз жоқ.
Депрессиялық және алаңдаушылық ауруларында
2019 жылы FDA ескетаминді ауыз арқылы қабылданатын антидепрессантпен бірге мажорлық депрессиялық бұзылу (MDD) және емге төзімді депрессия (TRD) үшін интраназальдік қолдануға бекітті. Сондай-ақ 2019 жылы FDA емге төзімді депрессия мен мажорлық депрессиялық бұзылуды емдеу үшін псилоцибинге «үзіліс терапиясы» статусын берді, бұл әлеуетті реттеушілік мақұлдау процесін жеделдету мақсатында жасалды. «Үзіліс терапиясы» деген белгілеме алдын ала клиникалық деректер олардың қазіргі қолда бар терапиялардан айтарлықтай тиімді екенін көрсететін препараттарды зерттеуді үдетеді. Аяуасканың клиникалық әсерлері туралы зерттеулер мажорлық антидепрессанттық және қысылтуды азайту әсерін көрсетті, бұл қолда бар зерттеулердегі әдістемелік шектеулерді жеңу үшін қосымша зерттеулер қажеттігін білдіреді. Псилоцибин мен МДМА комбинациясы психикалық ауруларға көмектесуі мүмкін деген деректер бар, бірақ тек бақыланатын клиникалық ортада қолданғанда ғана. Аяуаска немесе псилоцибин қолданғаннан кейін, 6 айға дейін суицидтік көрсеткіштердің төмендеуі байқалуы мүмкін екендігі туралы шектеулі мәліметтер бар.
Қылмыстық әрекеттерді азайту
2017 жылы, негізінен Бирмингем университетінің зерттеушілері псилоцибин қолдану мен қылмыстық мінез-құлқының төмендеуі арасындағы байланысты көрсететін зерттеу жариялады. Зерттеушілер АҚШ-тың 480 000 ересегінен алынған мәліметтерді талдады, бұл мәліметтерді National Survey on Drug Use and Health ұлттық есірткі пайдалану және денсаулық сақтау сауалнамасы жинаған. Аяуаска, диметилтриптамин, ЛСД, мескалин, пейот, Сан-Педро және псилоцибин саңыраукұлақтары сияқты психоделикалық заттардың қолданылуы зерттелді. Басқа заңсыз есірткілер қылмыстық мінез-құлқтың артуымен байланысты болса, зерттеушілер психоделикалық заттардың керісінше, қылмыстық мінез-құлқтың төмендеуімен байланысты екенін анықтады. Бұл заттарды қолдану шабуыл жасау мүмкіндігінің 12%-ға, басқа да зорлық қылмыстарының 18%-ға, ұрлық және қарақшылық жасаудың 27%-ға, сондай-ақ басқа да мүліктік қылмыстардың 22%-ға төмендеуімен байланысты. Бұл нәтижелер сот-медициналық және клиникалық жағдайларда психоделикалық терапияны қолдануға негіз болуы мүмкін. 2014 жылғы бұрынғы зерттеуде зерттеушілер есірткі пайдалану тарихы бар қылмыстық сотталғандар арасындағы рецидив және табиғи галлюциногендер арасындағы байланысты зерттеді. Нәтижелер галлюциногендердің әлеуметтік мінез-құлқына ықпал ететінін көрсетті, бұл әдетте жоғары рецидив деңгейімен байланысты болады. Галлюциногендерді қолдану бұрын сотталғандардың бақылаудан қашуын азайтады. Бұл өз кезегінде есірткіге тәуелділіктен бас тартуға, соның ішінде алкогольге де, соқтырады, нәтижесінде рецидив деңгейі төмендейді. 2018 жылғы зерттеу психоделикалық препараттарды бұрын қолданған еркектердің қазіргі серіктеріне қарсы зорлық-зомбылық жасау ықтималдығының осы препараттарды қолданбағандарға қарағанда төмен екенін анықтады. Зерттеу еркектерде психоделикалық препараттарды қолданудың жақын серіктеріне қарсы зорлық-зомбылық жасау ықтималдығының төмендеуімен байланысты болуы мүмкін екенін көрсетеді, бұл эмоциялық реттелудің жақсаруына байланысты болуы мүмкін. 2022 жылғы зерттеу классикалық психоделикалық заттарды қолдануды қылмысқа қамаудың төмендеуімен байланыстырды. Зерттеулер псилоцибин өмір бойы қолданылған кезде 11 тұтқындау айнымалысының 7-сінің төмендегенін көрсетті. Пейотты қолдану мас күйінде көлік жүргізу және көлік ұрлау ықтималдығын азайтады. Соңында, мескалин есірткіге ие болу/сатуды азайтады. Қылмыстық мінез-құлқты азайтуға байланысты басқа ешқандай зат анықталған жоқ.
Стандартты психоделикалық терапия
Қазіргі зерттеулердің қайта жандануындағы негізгі тәсіл, көбінесе психоделикалық терапия деп аталады, ол психоделикалық препараттардың орташадан жоғары дозаларын қолдануды қамтиды және дәстүрлі психоанализден гөрі трансперсоналдық психологияға жақын. Жақындағы психоделикалық терапия зерттеулерінде псилоцибин немесе аяуаска қолданылды. Психоделикалық терапиядан өтетін көптеген қатысушыларда орташадан жоғары дозада трансценденттік, мистикалық немесе шыңдық тәжірибелер кездеседі. Зерттеулер көрсеткендей, осы тәжірибелердің күші, сондай-ақ терапиялық сеанстан кейін оларды талқылау, симптомдарға ұзақ мерзімді әсердің деңгейін анықтайтын маңызды фактор болуы мүмкін. МЭТ ортасында пациенттер алкогольге тәуелділік сияқты проблемалық мінез-құлықтарды өзгерту үшін өз әрекеттерін талдай алады. Бұдан өзге, бұл өзгеріске деген мотивацияны арттырып, мінез-құлық өзгерістеріне қатысты қысымды азайтуға көмектеседі. Психоделикалық препараттармен жүргізілетін сеанстарда, өзіндік сананы қайта бағалау және негізгі сенімдер мен құндылықтарға қайта оралу арқылы осы мақсатқа жетуге болады. "Психолиз" термині ("жанды еріту" деген мағынада) терапия санадағы қақтығыстарды еріте алады деген сенімді білдіреді. Психолиздік терапия тарихи тұрғыдан Еуропада психоделикалық психотерапияның маңызды тәсілі болды және АҚШ-та да кейбір психотерапевтер, соның ішінде Бетти Эйснер оны қолданды. 1970 жылдан бері психолиздік терапия зерттеулердің басты назарында болған жоқ. Пациентке қол жеткізген терең өзіне шолу күйінің көмегімен терапевт оған жаңа өмірлік бағдарламаны немесе өзгеріске жеке жауапкершілікті мойындайтын жеке философияны дамытуға көмектеседі. Швейцарияда Фридерик Мекель Фишер (Станислав Грофтан тыныс алу техникасын және Сэмюэл Видмерден топтық психоделикалық сеанстарды оқыған) 2000 жылдардың басынан 2015 жылға дейін негізінен топтық психолиздік терапияны жүргізді. Мекель Фишер психолиздік терапияның өзіндік жүйесін жасады, оны ол 15-19 адамнан тұратын топтық демалыс күндері, психоделикалық заттардың орташа дозаларын қолдана отырып, құпия түрде өткізді. Ол психолиздік топтық жұмысына өзінің өңделген отбасылық сорадаларын, катартикалық дене жұмысын, әсерлі музыканы және топ ішінде ақпарат алмасу мен кері байланыс кезеңдерін қосты.
Клаудио Нараньо
Чилилік терапевт Клаудио Наранхо МДА, МДМА, гармалин және ибогаин сияқты препараттарды қолданатын психоделикалық терапияның бір саласын жасады.
Гипнодельдік терапия
Гипноделикалық терапия, аты айтып тұрғандай, гипнотикалық ұсыныстың күшін психоделикалық тәжірибемен біріктіру арқылы барынша арттыру мақсатымен әзірленді. Пациентті гипнозға жауап беруге оқытқаннан кейін, ЛСД беріледі, ал препараттың әсер ету кезеңінде науқас трансқа енгізіледі. Левин мен Людвиг осы техникалардың үйлесімділігін, осы екі компонентті жеке-жеке қолданудан гөрі тиімдірек деп тапты. Сонымен қатар, АҚШ-та психоделикалық "жетекшілер" пайда болуда, олардың арасында басқа мәдениеттердегі шамандарға ұқсас, адамдарға олардың тәжірибесінен өтуге көмектесетінін мәлімдейтін басшылар бар. "The Guardian" газетінде жарияланған "Өмірлік саяхатыңызға қош келдіңіз: жер асты ЛСД жетекшілерінің өркендеуі" атты мақала АҚШ-та табылған жетекшілердің әртүрлі стильдерін сипаттайды.
Псилоцибинді оңашалатушылар
2023 жылдың 1 қаңтарынан бастап, 21 және одан жоғары жастағы Орегон штатының тұрғындарына псилоцибин қызметтерін ұсынушыларға арналған оқу курстары қолжетімді. 2023 жылдың наурыз айына қарай, лицензияланған фасилитаторлар ретінде жұмыс істей алатын бітірушілер пайда болды; бірақ, әзірге лицензияланған қызмет көрсету орталықтары жұмыс істемейді.