Кіріспе
Балалар және отбасылық сот кеңес беру және қолдау қызметі (Cafcass) – Англияда отбасылық сот ісіне қатысқан балалар мен отбасылардың мүддесін қорғау мақсатында құрылған ведомстволық емес мемлекеттік орган. Ол 2001 жылғы сәуірде Қылмыстық әділет және сот қызметтері туралы 2000 жылғы заңның қағидаларына сәйкес құрылды және Әділет министрлігі арқылы Парламент алдында жауапты. Cafcass соттардан, әлеуметтік қызметтерден, білім беру, денсаулық сақтау органдарынан және осы сияқты барлық мекемелерден тәуелсіз.
Уэльс
2005 жылдың 1 сәуірінен бастап Уэльстегі CAFCASS Cymru деп аталатын Cafcass функцияларының жауапкершілігі Уэльс Ұлттық Ассамблеясына жүктелді. 2007 жылы Уэльс үкіметінде болған өзгерістерден кейін CAFCASS Cymru Денсаулық сақтау және әлеуметтік қызметтер министрлігінің құрамына кірді.
Өнер көрсету
2015–2016 жылдары Cafcass Англия бойынша 116 104 бала мен жасөспіріммен жұмыс істеді. Cafcass-тың негізгі өнімділік көрсеткіштерін (KPI) олардың басқарушы ведомствосы – Әділет министрлігі белгілейді. Төмендегі кестеде 2015/16 жылғы KPI көрсеткіштері көрсетілген. Cafcass 2014 жылғы наурызда алғашқы ұлттық Ofsted тексерісінен өтті, нәтижесі «жақсы» деп бағаланды, ал басшылық және басқару саласында «көрнекті» деп танылды. Cafcass 2018 жылғы наурызда екінші ұлттық Ofsted тексерісінен өтті, онда Ofsted Cafcass-ты «көрнекті» деп бағалады. Cafcass әр қаржы жылының соңында өзінің қызметі туралы жылдық есепті және тексерілген қаржылық есептерін жариялайды. Cafcass Әділет министрлігіне HM Treasury нұсқауларына сәйкес, соңғы (тексерілген) есептерін ұсынады. 2009 жылғы тексеруден кейін Ofsted тоғыз ұсыныстың төртеуі бойынша жетістіктердің жеткіліксіз екенін анықтады. 2009 жылы Ofsted Cafcass-тың Ланкашир және Камбрия қызмет көрсету аймағын (Блэкберн-Дарвен және Блэкпул қалаларын қоса алғанда) тексерді. Тексеру нәтижесінде Cafcass теңдік, әртүрлілік, ақшаны тиімді пайдалану, шағымдарды қарау, қызмет көрсету сапасы, өнімділікті басқару, өзін-өзі бағалау, балаларды қорғау және балалардың жағдайын жақсарту салаларында жеткіліксіз болды. Есепте мынадай мәлімдеме жасалды: «Қызмет көрсету аймағы отбасылық ажырасудың балалардың өміріне тигізетін әсерін іс жоспарлаудың және сотқа есеп берудің барлық кезеңдерінде тұрақты түрде қарастырмайды. Қызметтің барлық балалардың қауіпсіздігін қамтамасыз етудегі тиімділігі жеткіліксіз». 2009/10 жылғы Білім, балалар қызметтері және дағдылар жөніндегі Бас инспектордың жылдық есебінде «Cafcass нашар жұмыс істеп жатыр, тексерілген бес қызмет аймағының төртеуі жеткіліксіз деп танылды» делінген. 2010 жылғы қарашада Парламенттік Комиссиясы «Cafcass ұйымы мақсатына сай емес» және «баланың мүддесін бірінші кезге қоятын шешімдер қабылдамайды» деген қорытындыға келді. 2011 жылы Әділет комитетінің отырысында сөз сөйлегендер Cafcass-ты «реформалау мүмкін емес» және «жою керек» деп мәлімдеді. 2014 жылы Жоғарғы сот судьясы балаларды асырап алуға берудің «елде кең таралған» практикасы болып көрінетінін айтты, онда отбасылық соттар өз шешімдеріне басқа соттардың есептерін «кесіп-жапсырып» енгізеді, бірақ ата-аналарға есептермен танысуға немесе оларға жауап беруге мүмкіндік бермейді.
"the service area does not ensure that consistent consideration of the impact of family breakdown on outcomes for children is embedded in all aspects of case planning and reporting to court. The impact of the service in ensuring that all children are safe or feel safe is inadequate." In 2009/10 The Annual Report of Her Majesty's Chief Inspector of Education, Children's Services and Skills found that "(Cafcass) is performing poorly, with four out of the five service areas inspected judged to be inadequate." In November 2010 a parliamentary Commons Public Affairs Committee found that "Cafcass as an organisation is not fit for purpose" and that it did not make "child based decisions". In 2011, presenters to a Justice Select Committee said that Cafcass was "beyond reform" and "should be abolished". A High Court judge said in 2014 that it appeared to be a practice "widespread across the country" that children were taken into foster care based on reports which family courts "cut and pasted" into their own rulings, without giving the parents the opportunity to view the reports or respond to them.