Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1959 жылғы әскери зерттеу
the 1959 military study
"Жобалы көкжиек" 1959 жылы АҚШ Армиясы, Әскери-теңіз күштері және Әуе күштері департаменттері АҚШ ғарыш бағдарламасының жоспарларына толық жауапты болған кезде Айға ғылыми / әскери база салудың мүмкіндігін анықтау мақсатында жүргізілген зерттеу. 1959 жылдың 8 маусымында Армияның баллистикалық зымыран агенттігі (ABMA) Армия үшін "Жобалы көкжиек" атты есеп дайындады. Жоба ұсынысында келесі талаптар көрсетілген:
Project Horizon was a 1959 study to determine the feasibility of constructing a scientific / military base on the Moon, at a time when the U. S. Department of the Army, Department of the Navy, and Department of the Air Force had total responsibility for U. S. space program plans. On June 8, 1959, a group at the Army Ballistic Missile Agency (ABMA) produced for the Army a report titled Project Horizon, A U. S. Army Study for the Establishment of a Lunar Military Outpost. The project proposal states the requirements as:
Ай аванпосты Айдағы АҚШ-тың әлеуетті мүдделерін дамыту және қорғау үшін қажет; Жер мен ғарышқа негізделген бақылау, байланыс релесі және Ай бетіндегі операциялар саласындағы техниканы жетілдіру; Айды зерттеу, одан әрі ғарышқа саяхаттау және қажет болған жағдайда Айда әскери операциялар жүргізу үшін база ретінде қызмет ету; Айдағы ғылыми зерттеулерді қолдау. Ұлттық қауіпсіздік үшін тұрақты аванпост "мүмкіндігінше ертерек" қажет болады деп болжалды, ал құны 6 миллиард долларды құрады. Он екі сарбазбен жұмыс істеуді жоспарлаған мерзім 1966 жылдың желтоқсаны болды. "Жобалы көкжиек" жүзеге асырылу кезеңіне жетпеді, себебі Американың ғарыш бағдарламасына жауапкершілік NASA азаматтық агенттігіне берілген кезде президент Дуайт Эйзенхауэр оны мақұлдамады.
The lunar outpost is required to develop and protect potential United States interests on the moon; to develop techniques in moon based surveillance of the earth and space, in communications relay, and in operations on the surface of the moon; to serve as a base for exploration of the moon, for further exploration into space and for military operations on the moon if required; and to support scientific investigations on the moon. The permanent outpost was predicted to be required for national security "as soon as possible", and to cost $6 billion. The projected operational date with twelve soldiers was December 1966. Horizon never progressed past the feasibility stage, being rejected by President Dwight Eisenhower when primary responsibility for America's space program was transferred to the civilian agency NASA.
Ғарыш тасымалы жүйесі
Horizon ғарыш станциясында Жердің төменгі орбитасында құрастыру үшін ғарыш кемесінің бөліктерін жеткізуге 147 ерте Сатурн A 1 зымырандарының ұшырылуы қажет болды деп есептелді. Сатурн А 2 зымыранымен іске қосылған және Айға қонған қайта оралатын аппарат бір ретте 16 астронавтты базаға және кері тасымалдайтын. Бұл 1966 жылғы жоспарланған мерзімге дайындау мүмкін болмаған, Айға тікелей ұшу үшін қажетті 12 миллион фунт тарту күшіне ие супербустердің орнына ұсынылды. ABMA басшысы Вернер фон Браун Redstone Arsenal-де Сатурн әзірлеу жобасының командасын басқаруға Хайнц Герман Кёлледі тағайындады.
Horizon was estimated to require 147 early Saturn A 1 rocket launches to loft spacecraft components for assembly in low Earth orbit at a spent tank space station. A lunar landing and return vehicle launched on a Saturn A 2 would have shuttled up to 16 astronauts at a time to the base and back. This was in lieu of a 12 million pound thrust superbooster required for a direct ascent lunar flight, which could not possibly be developed in time for the 1966 deployment target. Wernher von Braun, head of ABMA, appointed Heinz Hermann Koelle to head the Saturn development project team at Redstone Arsenal.
Ұсынылған уақыт сызығы
1964 жылы: Сатурнның 40 ұшырылысы. 1965 жылдың қаңтары: Айға жүк жеткізу басталады. 1965 жылдың сәуірі: Екі сарбаздың алғашқы қондыруы. Бекет дайын болғанша құрылыс және дамыту кезеңі үздірілмей жалғасатын еді. 1966 жылдың қарашасы: 12 сарбаздан тұратын топпен жабдықталған аванпост. Бұл бағдарламаға 1966 жылдың қарашасына дейін барлығы 61 Сатурн А 1 және 88 Сатурн А 2 зымыранының ұшырылуы қажет болды. Осы кезеңде зымырандар Айға шамамен 220 тонна пайдалы жүк тасымалдайтын еді. 1966 жылдың желтоқсанынан 1967 жылға дейін: Ай маңындағы бекеттің алғашқы толыққанды жұмыс жылы, барлығы 64 ұшыру жоспарланған. Бұл қосымша 120 тонна пайдалы жүк жеткізеді.
1964: 40 Saturn launches. January 1965: Cargo delivery to the Moon would begin. April 1965: The first crewed landing by two soldiers. The build up and construction phase would continue without interruption until the outpost was ready. November 1966: Outpost staffed by a task force of 12 soldiers. This program would have required a total of 61 Saturn A 1 and 88 Saturn A 2 launches up to November 1966. During this period the rockets would transport some 220 tonnes of useful cargo to the Moon. December 1966 through 1967: First operational year of the lunar outpost, with a total of 64 launches scheduled. These would result in an additional 120 tons of useful cargo.
Орналасу
Қамалдың негізгі құрылыс бөлігі 3 метр диаметрі және 6 метр ұзындығы бар цилиндр тәрізді металл резервуарлар болады. Екі ядролық реактор радиациялық қорғаныс үшін арнайы ойыстарға орналастырылады және алдын ала жайлардың жұмысын қамтамасыз етеді, сондай-ақ тұрақты нысанды салуға қажетті жабдықтар үшін қуат береді. Бос жүк және жанармай контейнерлері жиналып, ірі көлемдегі жабдықтарды, қару-жарақ пен тіршілік үшін қажетті заттарды сақтауға пайдаланылады. Жер бетінде екі типті көлік құралы қолданылады: біреуі – көтеру, қазу және сыпыру жұмыстары үшін, екіншісі – тасымалдау, барлау және құтқару операциялары үшін қажетті ұзақ қашықтыққа саяхаттауға арналған. Басты жайлардың жанына орнатылған жеңіл параболалық антенна Жермен байланыс құрады. Құрылыс кезеңі аяқталғаннан кейін бастапқы құрылыс лагерінің жайлары биология және физика зертханаларына айналдырылады.
The basic building block for the outpost would be cylindrical metal tanks, 10 feet (3 m) in diameter and 20 feet (6 m) in length. Two nuclear reactors would be located in pits for shielding, and would provide power for operation of the preliminary quarters and for the equipment used in the construction of the permanent facility. Empty cargo and propellant containers would be assembled and used for storage of bulk supplies, weapons, and life essentials. Two types of surface vehicles would be used, one for lifting, digging, and scraping, another for more extended distance trips needed for hauling, reconnaissance and rescue. A lightweight parabolic antenna erected near the main quarters would provide communications with Earth. At the conclusion of the construction phase the original construction camp quarters would be converted to bio science and physics science laboratories.