Палос-де-ла-Фронтера: Колумбтың Америкаға сапар шеккен қаласы

Кіріспе

Палос де ла Фронтера (ˈpalos ðe la fɾonˈteɾa) – Испанияның Хуэльва провинциясының оңтүстік-батысында, Андалусия автономды облысында орналасқан қала және муниципалитет. Ол провинция орталығы Хуэльва қаласынан шамалы қашықтықта жатыр. 2015 жылғы халық санауы бойынша қаланың халқы 10 365 адамды құрайды. Палос де ла Фронтера 1492 жылы Колумбтың Америкаға аттанған жері ретінде әйгілі.

Тарих

Палос қаласының ресми негізі 1322 жылға дейін соққанда, Кастилияның Альфонсо XI қаланы Алонсо Карро мен Карроның әйелі Беренгела Гомеске сыйлағанда, қала аумағында палеолит, тартессия, римдік, вестгот және мұсылман тұрғындары қоныстанған болуы мүмкін. Палос атауы латын тіліндегі “palus” (“лагуна”) сөзінен шыққан. 1642 жылдың мамыр айында қала “Палос де ла Фронтера” деген атауға ие болды. Альфонсо XI қаланы құрған кезде Палос Альмохад әулетінің Небла патшалығының құрамына кірді. Бұл шағын елді мекеннің халқы балық аулаумен айналысып, аймақтың географиялық орналасуының арқасында қарақшылар мен дауылдардан қорғаныш тапты. Альвар Перес қаланың нағыз негізін салушысы саналады. 1379 жылы Кастилияның Хуан I, Перес де Гусманның Мединасели графына қарасты Хуэльва мен Гибралеон қалаларынан бас тартуға мәжбүр болғандықтан, оған Палос және Виллальба-дель-Алькор қалаларын сыйлады. Альвар Перес де Гусман Хуан I-ден Палосқа қоныстанған алғашқы елу отбасыдан салық алу құқығын алды және Палос төңірегіндегі жерлерді зәйтүн ағаштарын өсіруге және зәйтүн майын өндіруге пайдалана бастады. Альвар Перес де Гусманның қайтыс болғаннан кейін, оның жесірі Эльвира де Аяла, Кастилияның канцлерінің қызы, күйеуінің бастаған жұмысын 1434 жылға дейін жалғастырды. Палостың алтын ғасыры 15 ғасырда (осота 1470-1479 жылдар аралығында) болды деп есептеледі. Осы кезеңде қаланың халқы 2500 адамға жетті және балық аулау мен Гвинеяға теңіз экспедицияларына негізделген экономикасы гүлденді. Палос Кастилия мен Португалия арасындағы соғыс, яғни Кастилия мұрагерлік соғысын пайдаланып, Атлантика саудасындағы португалиялық үстемдікке қарсы тұрды. Кастилия теңіз күштерінің құрамында әрқашан Палостың жергілікті тұрғындары болды, олар навигация саласындағы сарапшылар деп есептелді. Алайда, соғыс Кастилия күштерінің жеңілісімен аяқталды. Фердинанд пен Изабелла 1479 жылғы Алкашовас шартында Канар аралдарын қоспағанда, Атлантика мен Африка жерлері мен теңіздеріне қатысты барлық құқықтарынан бас тартты. Бірақ Палостың көптеген тұрғындары келісімді бұзып, Атлантикадағы португалиялық теңіз жолдарына кедергі келтірді. Ла Рабида Американы христиан дініне өткізуде маңызды рөл атқарды. Ла Рабида францискандық монастырь болғандықтан, бұл орден христиандану процесінде басты рөл атқарды. Алғашқы миссионерлердің кейбірі Палостан шыққандардың қатарында болды: Хуан Искьердо, Хуан де Палос, Хуан Серрадо, Педро Сальвадор, Алонсо Велес де Гевара, Хуан Квинтеро (миссионер), Томас де Нарваес және Франсиско Камачо. 1503 жылы Севильяда Casa de Contratación құрылғаннан кейін Палос құлдырады. Палос тұрғындары Америкаға немесе Севильяға көшіп кеткендіктен, қаланың өз кемелері азайып қалды. Испанияның Альфонсо XIII “Плюс Ультра” кемесін Аргентина теңіз күштеріне сыйға тартты, ол пошта тасымалдау ұшағы ретінде пайдаланылды. Аргентиналықтар Испанияға Ла Рабидада орналасқан Икар мүсінін сыйлады. Осы кезеңде Альфонсо XIII Палосқа қала мәртебесін берді. Иоанн Павел II 1993 жылдың 14 маусымында Палосқа сапар жасады, бұл қалаға Рим Папасының алғашқы және жалғыз сапары болды. Иоанн Павел Палостың қамқоршысы – Кереметтер Анасына (Virgen de los Milagros) символдық түрде тәж кигізді. Мадрид метросында осы қаланың атымен аталатын станция бар. 1850 жылы Чикагоның оңтүстік-батысында орналасқан Иллинойс штатының Трентон қалашығының аты Палос деп өзгертілді. Бұл ұсынысты жергілікті пошта бастығы М. С. Пауэлл жасады, оның атасы Педро Алонсо Ниньо Христофор Колумбпен Палос де ла Фронтерадан бірге саяхаттаған. 1914 жылы қала ауыл ретінде тіркелген кезде Палос ресми түрде Палос Паркі болып аталды. Палос-Хиллс және Палос-Хайтс көршілес қалалары кейінірек құрылды. Үш муниципалитет те Палос ауданының құрамына кіреді.

The official date of foundation for Palos is 1322, when the town was granted to Alonso Carro and Carro's wife Berenguela Gómez by Alfonso XI of Castile, although the town may have been occupied during earlier centuries by Paleolithic, Tartessian, Roman, Visigothic, and Muslim inhabitants. Palos's name is derived from the Latin word palus (“lagoon”). It acquired its “surname” as Palos de la Frontera in May 1642. At the time of its establishment as a town by Alfonso XI, Palos was part of the Almohad kingdom of Niebla, and was a small nucleus whose population subsisted on fishing and took advantage of the area's geographic protection against pirates and storms. Álvar Pérez is considered the city's real founder. He was only fourteen when Juan I of Castile granted him the towns of Palos and Villalba del Alcor in 1379 to make up for the fact that Pérez de Guzmán was forced to give up Huelva and Gibraleón, which had become part of the county of Medinaceli. Álvar Pérez de Guzmán received from Juan I the right to tax the first fifty families who settled at Palos, and he began utilizing the lands around Palos for the cultivation of olive trees and production of olive oil. After the death of Álvar Pérez de Guzmán, his widow, Elvira de Ayala, daughter of the Chancellor of Castile, continued her husband's work until her death in 1434. Palos's Golden Age is considered to have occurred in the 15th century (especially between 1470 and 1479), when it increased its population to 2,500 inhabitants and its economy, based on fishing and seafaring expeditions to Guinea, flourished. Palos took advantage of the War of the Castilian Succession, which became a war between Castile and Portugal, to challenge Portuguese domination of the Atlantic trade. Castilian naval forces always included natives of Palos, who were considered navigational experts:

Nevertheless, the war ended in defeat for the Castilian forces, and Ferdinand and Isabella, in the Treaty of Alcáçovas (1479) gave up all rights to Atlantic and African lands and seas, with the exception of the Canary Islands, which remained Castilian. Many natives of Palos nevertheless violated the agreement and encroached upon Portuguese sea routes in the Atlantic. La Rábida would play a central part in the Christian evangelization of the Americas. As La Rábida was a Franciscan monastery, that order would play a dominant role in this Christianization, and some of the first missionaries were natives of Palos, including Juan Izquierdo, Juan de Palos, Juan Cerrado, Pedro Salvador, Alonso Vélez de Guevara, Juan Quintero (missionary), Thomás de Narváez, and Francisco Camacho. With the establishment of the Casa de Contratación at Seville in 1503, Palos suffered a decline. Natives of Palos emigrated to America or to Seville, and Palos soon had few sailing vessels of its own. Alfonso XIII of Spain gave the Plus Ultra to the Argentine Navy, in which it served as a postal service airplane; the Argentines donated to Spain a statue of Icarus, which is situated at La Rábida. Alfonso XIII also granted to Palos the status as a city during this time. John Paul II visited Palos on June 14, 1993, the only time a pope has visited the city. John Paul symbolically crowned the Palos's patron saint, the Virgin of Miracles (Virgen de los Milagros). There is a station in the Madrid Metro named after this town. In 1850 the small town of Trenton, Illinois, located southwest of Chicago, changed its name to Palos. This recommendation was made by M. S. Powell, the local postmaster, whose ancestor Pedro Alonso Niño sailed with Christopher Columbus from Palos de la Frontera. When it incorporated as a Village in 1914, Palos officially became Palos Park. The neighboring communities of Palos Hills and Palos Heights incorporated at later points. All three municipalities lie within Palos Township.