Католик шіркеуінің апостолдық викариаты: миссионерлік аймақтардағы уақытша басқару құрылымы, титулды епископтар басқарады. Діни орталық, Римге тікелей бағынады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Католик шіркеуінің аумақтық юрисдикциясы
Territorial jurisdiction of the Catholic Church
Апостольдық викариат – титулярлық епископ басқаратын, католик шіркеуінің аумақтық юрисдикциясы. Ол миссионерлік аймақтар мен епархиялар немесе приходтар құрылмаған елдерде орналасқан. Апостольдық викариат мәртебесі көбінесе бұрынғы апостольдық префектураның жоғарылатылуы болып табылады, ал олардың екеуі де бастапқыда sui iuris миссиясы ретінде құрылған болуы мүмкін. Ол көбінесе уақытша болып табылады, бірақ бір ғасырдан астам уақытқа созылуы да мүмкін. Аймақта католиктердің жеткілікті саны жиналып, шіркеудің бір күні епархия құруына мүмкіндік беруі үміті бар. Ол тікелей Римдегі Ватиканның Евангелизация жөніндегі миссионерлік Дикастериясына бағынады. Апостольдық префектура сатысы сияқты, викариат та шіркеулік провинцияның құрамына кірмейді. Оның мақсаты – католик мүшелерін дамытып, оларды жетілдіру, содан кейін (әдетте суфрагандық) епархия мәртебесіне көтерілуіне жағдай жасау. Шығыс католик және Шығыс православие шіркеулеріндегі осыған ұқсас құрылым – (апостольдық, патриархалдық немесе архиепископтық) экзархат.
An apostolic vicariate is a territorial jurisdiction of the Catholic Church under a titular bishop centered in missionary regions and countries where dioceses or parishes have not yet been established. The status of apostolic vicariate is often a promotion for a former apostolic prefecture, while either may have started out as a mission sui iuris. It is essentially provisional, though it may last for a century or more. The hope is that the region will generate sufficient numbers of Catholics for the Church to create a diocese one day. It is exempt, directly subject to the missionary Dicastery for Evangelization of the Vatican in Rome. Like the stage of apostolic prefecture which often precedes it, the vicariate is not part of an ecclesiastical province. It is intended to mature in developing Catholic members until it can be promoted to a (usually suffragan) diocese. The Eastern Catholic and Eastern Orthodox Church counterpart is an (apostolic, patriarchal, or archiepiscopal) exarchate.
Мекеме
Апостолдық викариатты әдетте титулярлық епископ болып табылатын апостолдық викар басқарады. Мұндай аумақты жергілікті шіркеу деп санауға болады, ал Латын Канондық Заң кодексінің 371.1-тарауына сәйкес, апостолдық викарийдің юрисдикциясы – Папаның юрисдикциясын іске асыру болып табылады. Аумақ тікелей Папаға «жалпы епископ» ретінде бағынады және Папа бұл билікті «викарий» арқылы жүзеге асырады. Бұл епархиялық епископтың юрисдикциясынан өзгеше, оның юрисдикциясы тікелей оның лауазымынан туындайды. Кез келген шіркеулік юрисдикция сияқты, апостолдық викариатты көрші епархияның епискобы немесе апостолдық әкімші ретінде уақытша тағайындалған дін қызметкері басқара алады. Әдеттегі епархиядағыдай, апостолдық викар дін қызметкерлерін апостолдық викариатқа қатысты шектеулі юрисдикцияны жүзеге асыратын викарийлер ретінде тағайындай алады. Әдетте, апостолдық викариатты басқаруға титулярлық епископ тағайындалады. Егер біреу епископқа лайық болмаса немесе епископқа бейінделмеген болса, ол уақытша викар ретінде тағайындалуы мүмкін. Апостолдық викариатты апостолдық префектурадан ажырату керек, бұл ұқсас территория, оның апостолдық викариаттан басты айырмашылығы – оның префекті титулярлық епископ емес, дін қызметкері. Префектура апостолдық викариат деңгейіне көтерілу үшін жеткілікті түрде ұйымдастырылмаған деп есептеледі. Одан да аз дамыған түрі – mission sui iuris, ол жоғарыда аталғандардан өзгеше, жеке шіркеу емес, бірақ олармен кейбір ортақ белгілері бар; оның басында шіркеудің жоғарғы басшысы тағайындалады. Дамудың қалыпты реті – миссия, апостолдық префектура, апостолдық викариат және соңында епархия (немесе тіпті архиепархия). Шығыс католиктерінің апостолдық экзархы туралы да қараңыз. Апостолдық викариат аумақтық аббаттықтан (немесе «nullius аббаттығынан») ерекшеленеді – бұл епархия емес, бірақ монастырь аббатының басшылығымен жүзеге асырылады. 2019 жылдан бастап, жаңа апостолдық викарийлер, олар епископтар болса да (немесе епископ болса да), енді титулярлық орынға тағайындалмайды.
An apostolic vicariate is led by a vicar apostolic, who is usually a titular bishop. While such a territory can be classed as a particular Church, according to canon 371.1 of the Latin Code of Canon Law, a vicar apostolic's jurisdiction is an exercise of the jurisdiction of the Pope — the territory comes directly under the pope as "universal bishop", and the pope exercises this authority through a "vicar". This is unlike the jurisdiction of a diocesan bishop, whose jurisdiction derives directly from his office. Like any ecclesiastical jurisdiction, an apostolic vicariate may be administered by the bishop of a neighbouring diocese, or by a priest appointed transitionally as an apostolic administrator. As in a regular diocese, the vicar apostolic may appoint priests as vicars exercising limited jurisdiction over the apostolic vicariate. Normally, a titular bishop is appointed to administer the apostolic vicariate. When someone who does not qualify or has not been ordained as bishop is appointed ad interim, he may be styled Pro vicar. An apostolic vicariate is to be distinguished from an apostolic prefecture, a similar type of territory whose chief distinction from an apostolic vicariate is that its prefect is not a titular bishop, but a priest. The prefecture is not considered organised enough to be elevated to apostolic vicariate. The less developed instance is the mission sui iuris, which other than the ones mentioned before is not a particular church, although it shares some similarities to one; at its head, an ecclesiastical superior is named. The usual sequence of development is mission, apostolic prefecture, apostolic vicariate, and finally diocese (or even archdiocese). See also apostolic exarch for an Eastern Catholic counterpart. The apostolic vicariate is distinguished from a territorial abbacy (or "abbey nullius") — an area not a diocese but under the direction of the abbot of a monastery. Starting in 2019, new Vicars Apostolic, although they are (or become) bishops, are no longer assigned titular sees.