Марика Рөкк: Венгр туған актриса, әнші және бишінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Мажарстаннан туған актриса, әнші, биші Марика Рекк (; туған Мари Каролин Рекк, 3 қараша 1913 – 16 мамыр 2004) – нацистік кезеңде неміс фильмдерінде танымал болған, венгр тегіндегі неміс-австриялық биші, әнші және актриса. 1947 жылы карьерасын жаңадан бастады және 1986 жылға дейін сахнада өнер көрсетіп, Еуропаның ең белгілі оперетта әншілерінің бірі болды.

Өмір және жұмыс

Мари Каролин Рекк 1913 жылы Египеттің Каир қаласында, венгр сәулетшісі және мердігер Эдуард Рекк пен оның әйелі Мария Каролин Шарлоттаның (туған аты Кароли) Рекк қызы болып дүниеге келді. Балалық шағын Будапештте өткізді, бірақ 1924 жылы отбасы Парижге көшіп барды, онда оның әкесі келісімшарт бойынша жұмыс істеді. Мұнда ол билеуді үйреніп, «Мулен Руж» кабареінде Хоффманн қыздарымен бірге ойнады. Бродвейге алып барған турнеден кейін ол АҚШ-та билеуді жалғастырды, онда ол Нед Уэйбернмен жұмыс істеді. 1929 жылы ол Еуропаға оралды және келесі жылы өзінің алғашқы фильмінде, Лесли Фуллер ойнаған Монти Бэнкс режиссерлік еткен британдық комедия «Why Sailors Leave Home» фильмінде ойнады. Ол өзінің шынайы жетістігін Universum Film AG (UFA) Голливудтың ең үздік музыкалық жұлдыз актрисалары Элеонора Пауэлл, Джинджер Роджерс және кейіннен Элис Фэй, Рита Хейворт және Бетти Грейблге бәсекелес неміс кино жұлдызын жасауға тырысқанда жасады. Үшінші рейхтің үгіт-насихат министрі Жозеф Геббельс Голливуд фильмдеріне таңданып, оларды жеке кинотеатрларда мұқият қарап отыратын. Техникалы түстегі фильмдер «Беки Шарп» (1935), «Алла бақшасы» (1936), «Қасиетті ештеңе» (1937), және «Жұлдыз дүниеге келді» (1937) сияқты фильмдер Голливудтың көркем фильмдері Германияның ішкі нарығына қауіп төндіретінін және Голливудтың түстер мен музыкалық фильмдер технологиясының үстемдігі сәйкес келуі керектігін, ең болмағанда, егер Германия АҚШ пен Ұлыбританиямен мәдени соғысқа түсуге ниетті болса. Көптеген еуропалық сахналарда танымал ревю бишісі ретінде Рекк осы жаңа жұлдыз түріне дайындалу және ілгерілету үшін идеалдық кандидат ретінде таңдалды және 1934 жылы оған UFA-мен екі жылдық келісімшарт ұсынылды, онда ол сол кездегі ең өнімді кино жұлдыздарының бірі болды. Рекктің неміс фильмдеріндегі тұңғышы - «Жылы кавалерия» (1935, Вернер Хохбаум) - Хайнц фон Клеве. Фильм оны бірден танымал етті. Бұл Реккті Германияның ең танымал актрисаларының біріне айналдырған заманауи эскапист, жеңіл оперетталар мен жарқыраған ревю стиліне тән ойын-сауық сериясының алғашқысы болды. Бұл фильмдер 1930-1940 жылдары RKO, Metro Goldwyn Mayer және 20th Century Fox америкалық киностудиялары шығарған қара-ақ және Technicolor музыкалық фильмдерінің табысты формуласына негізделген. Ол өзінің техникалық шеберлігі мен сұлулығымен, әуендік сюжеттер мен диалогтарды жүзеге асырып, неміс көрермендеріне танымал американдық актрисалармен бәсекелесуге қабілетті өз елінде өскен жұлдызды ұсынды. «Беттельстудент» және «Гаспарон», содан кейін «Сау болыңыз, Жанин!» 1939 жылы барлық актерлер оны Йоханнес Хизтерспен бірге ойнатып, оларды музыкалық комедия жанрының «арман жұптары» ретінде танытты. Ол өзінің мажар тіліндегі акцентімен «паприка» экзотикалық ұғымды білдірді. Оның саяси емес фильмдері Еуропаның кең аймақтарында танымал болды. 1940 жылы болашақ күйеуі Георг Жакоби режиссерлік еткен «Кора Терри» фильмінде қос рөлмен жаңа биіктерге жетті. Бір мезгілде екі ірімшік сеңлілерді кейіпке келтіре отырып, Рекк өзінің театрлық талантын көрсете алды, ол сол кездегі үшін өте қауіпті бірнеше би интерлюдияларында өнер көрсетті. Сол жылы ол Эдуард фон Борсодидің «Вуншконцерт» атты пропагандалық фильмінде (өзінің кейіпкері ретінде) пайда болды, содан кейін 1941 жылы Георг Якобидің «Басқалар жақсы дипломаттар» (Frauen sind doch bessere Diplomaten, UFA-ның Agfacolor-тағы алғашқы киносы) фильмінде Вилли Фричпен бірге өнер көрсетті. Ол өзінің мансабының шыңына 1944 жылы Жакобидің режиссерлік етуімен, музыкалық түсті фильмдегі «Менің арманымдағы әйел» фильміндегі басты рөлмен жетті. Оның фильмдерінде нацистік үгіт-насихаттың айқын көрінісі болмаса да, ол Үшінші рейхтегі әйгілі әйелдің үлгісін көрсету және Геббельстің мақсаты бойынша Германия халқының екінші дүниежүзілік соғыс кезінде көңіл көтеруін қамтамасыз ету міндетін орындады. Соғыстан кейін ол бастапқыда кәсіби түрде тыйым салынды (Berufsverbot), бірақ 1947 жылы оңалтылды және Батыс Германия мен Австрияда кино карьерасын жалғастыра алды. 1948 жылы ол Германияның Bambi медиа сыйлығын алған алғашқылардың бірі болды. Рюк Еуропаның ең танымал оперетта әншілерінің біріне айналды, ол 1986 жылға дейін сахнада өнер көрсетті. Күйеуі Георг Жакоби 1964 жылы қайтыс болғаннан кейін, ол 1968 жылдан бастап 1985 жылы қайтыс болғанға дейін венгр актері Фред Раульге тұрмысқа шықты. Ол актриса Де. 1994 жылы Кеңес шпионы Лаврентий Берияның ұлы Рекк екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Кеңес Одағына Геббельстен ақпарат жіберіп, кеңестерге көмек көрсетті деп мәлімдеді. 2017 жылы Германия және Ұлыбританияның медиасы Рекк соғыс кезінде Кеңес Одағының барлау қызметінде болған болуы мүмкін екенін көрсететін жарияланбаған құжаттар туралы хабарлады. Кейін бұл хабарламалар негіссіз деп танылды.

Marie Karoline Rökk was born in 1913 in Cairo, Egypt, the daughter of Hungarian architect and contractor Eduard Rökk and his wife, Maria Karoline Charlotte (born Karoly) Rökk. She spent her childhood in Budapest, but in 1924 her family moved to Paris where her father had been contractually engaged. Here she learned to dance and starred with the Hoffmann Girls at the Moulin Rouge cabaret. After a tour that led her to Broadway she continued her dance training in the United States, where she worked with Ned Wayburn. In 1929 she returned to Europe and the next year acted in her first film, Why Sailors Leave Home, a British comedy directed by Monty Banks, starring Leslie Fuller. She made her real breakthrough when the Universum Film AG (UFA) attempted to create a German film star to rival Hollywood's top musical star actresses Eleanor Powell, Ginger Rogers and later, Alice Faye, Rita Hayworth and Betty Grable. The Third Reich's Minister of Propaganda, Joseph Goebbels, admired Hollywood movies and examined them carefully in regular private screenings. Early Technicolor films such as Becky Sharp (1935), The Garden of Allah (1936), Nothing Sacred (1937), and A Star Is Born (1937) made him realize that Hollywood feature films presented a threat to Germany's internal market and that Hollywood's dominance of colour and musical film technology should be matched, at least if Germany was serious about engaging in a cultural war with the U. S. and Britain. As an acclaimed revue dancer on numerous European stages, Rökk was selected as the ideal candidate to be groomed and promoted as this new type of star and in 1934 was offered a two year contract with UFA, where she became one of the most prolific film stars of the time. Rökk's German film debut was Leichte Kavallerie (Light Cavalry) (1935, Werner Hochbaum) with Heinz von Cleve. The film made her a sensation overnight. It was the first of a series of modern escapist, lightweight operettas and glittering revue style entertainments which quickly made Rökk one of Germany's most popular actresses. These films were clearly modeled on the successful formula of the black and white and Technicolor musical films being produced by American film studios RKO, Metro Goldwyn Mayer and 20th Century Fox in the 1930s and 1940s. She had the technical skill and glamour to carry off the formulaic plots and dialogue and provide German audiences with a home grown star to rival the popular American actresses. Der Bettelstudent and Gasparone, followed by Hello Janine! in 1939, all starred her together with Johannes Heesters and established them as the "dream couple" of the musical comedy genre. In her appearances she cultivated her magyar accent conveying a notion of "paprika" exoticism. Her films, which were not overtly political, were also popular in wider parts of Europe. With a double role in Kora Terry, a 1940 film directed by her future husband Georg Jacoby, she reached new heights. By simultaneously impersonating dutiful and evil twin sisters, Rökk was able to showcase her range of theatrical talent, performing in several dance interludes which were quite risqué for that time. In the same year, she appeared in the propaganda film Wunschkonzert by Eduard von Borsody (as herself), followed by her performance in Georg Jacoby's lavish Women Are Better Diplomats (Frauen sind doch bessere Diplomaten, UFA's first Agfacolor motion picture) in 1941, together with Willy Fritsch. She reached the peak of her career in 1944, with the star role in The Woman of My Dreams, a lavishly enacted musical colour film again directed by Jacoby. Though few of her movies featured overt Nazi propaganda, she fulfilled her mission to exemplify a leading woman in the Third Reich and to entertain the German people throughout World War II as intended by Goebbels. After the war, she initially was banned professionally (Berufsverbot) but was rehabilitated in 1947 and was able to continue her movie career in West Germany and Austria. In 1948 she was among the first recipients of the German Bambi media award. Rökk became one of Europe's most famous operetta singers, performing onstage until 1986. After her husband Georg Jacoby had died in 1964, she was married to the Hungarian actor Fred Raul from 1968 until his death in 1985. She is the mother of actress de. In 1994, the son of Soviet spymaster Lavrentiy Beria alleged that Rökk aided Soviet intelligence during World War II, sending information from Goebbels to the Soviet Union. In 2017, German and British media reported on declassified documents that indicate Rökk may have had a role in Soviet intelligence during the war. Those reports were later described as unfounded.

Өлім

2004 жылы 90 жасында Рөк Австрияның Баден-бей-Вен қаласында жүрек талмасынан қайтыс болды.