Кіріспе

Монотремалардың жойылған туысы

Тейнолофос – тейнолофидтер тұқымдасына жататын, жұмыртқа салатын сүтқоректілердің (монотремалардың) тарихи түрі. Ол төрт үлгі бойынша белгілі, олардың әрқайсысы Австралияның Виктория штатындағы Флат-Рокс аймағындағы Вонтагги формациясынан табылған жартылай төменгі жақ сүйегінен тұрады. Ол Төменгі Креда кезеңінің Барем кезеңінің соңында өмір сүрген. Түрдің атауы суретші Питер Труслердің құрметіне берілген. «Тейнолофос» атауы «ұзартылған қырқа» дегенді білдіреді, бұл оның тіс құрылысына сілтеме жасайды. Алғашқыда Тейнолофос эупантотер екені ойылған. Кейінгі зерттеулер оның Steropodon-ға ұқсас екенін көрсетті, бірақ өлшемі шамамен 10 см болды. Ол көбінесе стероподонтид ретінде тізімделеді, бірақ негізгі түрі болуы мүмкін. Тейнолофос монотрема эволюциясында ерекше дамыған, сондықтан 2022 жылы оны жеке тұқымға, тейнолофидтерге көшіру ұсынылды. Стиртодон тейнолофидтер ішінде Стереоподонның жақын туысы болуы мүмкін. Голотипі – NMV P208231 нөмірімен белгіленген жартылай сол жақ тіс сүйегі. Шамамен 123 миллион жылдық жасы оны ең ерте кездескен монотрема жасайды. Төменгі молярдың морфологиясы Steropodon-ның m2 молярына ұқсас. Тригониді қысылған, ал талонидінде бассейн жоқ. Тіс сүйегі Steropodon-нан шамамен алты есе кішідірек, ал тозу белгілері жоғарғы молярлармен «ортальді» жабылуын көрсетеді.

Жақсылық

Төменгі жақ сүйегінің құрылысы қазіргі монотремалардан өзгешелейді. Айырмашылықтардың ішінде кондиль тіс қатарынан жоғары орналасқан (осы деңгейде емес), сондай-ақ жоғары қарайтын бұтақ та биік. Сонымен қатар, Тейнолофос күшті шағуға қабілетті болған болуы мүмкін. Белгілі тісті монотремалар үшін ерекшелік – тригониді биік, ал талониді төмен орналасқан. Бұл жалпы сүтқоректілерге тән жағдай. Моляр екі тамырлы, орниторинхидтермен салыстырғанда плезиоморфтық белгі, бірақ Стериподон мен Колликодонмен ортақ ерекшелік. Кейінгі монотрема молярлары көп тамырлы. Қазіргі монотремалардан айырмашылығы, Тейнолофостың мүңкісі болмаған.