Кіріспе

Сүтқоректілердің жойылған тобы – десмостилия (грек тілінде δεσμά desma, "тобы", және στῦλος stylos, "баған") – Олигоценнің (рупель) басынан Миоценнің (тортон) соңына дейін Солтүстік Тынық мұхитында мекендеген су сүтқоректілерінің жойылған тобы. Десмостилиялар – теңіз сүтқоректілерінің жойылған жалғыз тобы болып табылады. Десмостилиялар, сиреньялар және пробоскидеялар (сондай-ақ, мүмкін, эмбритоподалар) дәстүрлі түрде афротериялық клад – тетитерияға жатқызылады, бұл топ бастапқыда эволюциялаған палеокеан Тетис атымен аталған. Десмостилия мен тетитерияның басқа топтары арасындағы қарым-қатынас күмәнді. Егер барлық тетитериялардың ортақ ата-тегі жартылай сулы болса, онда пробоскидеялар екінші реттік жерді мекендейтін жануарларға айналған; әйтпесе, десмостилиялар мен сиреньялар сулық сүтқоректілерге тәуелсіз түрде дамуы мүмкін. Десмостилияны афротерияға жатқызу биогеографиялық тұрғыдан үнемі қиындық тудырды, себебі Африка афротерияның ерте эволюциясының ортасы болған, ал десмостилиялар тек Тынық мұхитының жағалауында ғана табылған. 2014 жылғы кладистік талдау бұл жағдайды одан әрі күрделендірді, ол антракобунидтер мен десмостилияларды, африкалық емес афротериялардың екі ірі тобын, лауразиатериялық тәртіп – перисодактиланың ішінде бір-біріне жақын орналастырды. Алайда, кейінгі зерттеу антракобунидтердің нақты перисодактилалар екенін көрсетсе, десмостилиялар паенунгулата немесе перисодактила үшін қажетті сипаттамалардың бірдей санына ие, бұл олардың бұрынғы афротерия ретіндегі бағалауын мүмкін етеді.

Сипаттама

Десмостильділер - ірі, толыққанды су ортасында тіршілік ететін төрт аяқты жануарлар, олардың аяқтары массивті, ал құйрықтары қысқа болған. Десмостильдінің бас сүйегінде ұзын және кеңейген рострум бар, мұрын тесігі сәл жоғары орналасқан. Зигоматикалық доғалар айқын (көздердің артында), парокципитальді өскіндер созылған (жақ буындарының артында төмен қарай бағытталған өскіндер), ал эпитимпаниялық қуыстар уақытша шұңқырларға (құлақ тесіктерінің үстіндегі кеңістіктерге) ашылады. Десмостильділердің су жануарлары екеніне олардың бірнеше ерекшеліктері себеп. Олардың аяқтары құрлықта қозғалуға бейімделген сияқты көрінеді, бірақ бірқатар басқа параметрлер олардың су ортасында тіршілік етуін растайды: десмостильділер судағыларға қарағанда құрлықта көбірек және негізінен алдыңғы аяқтарымен жүзген, сондықтан олар "теңіз аюларына" (басқа зерттеушілер ұсынғандай) қарағанда "теңіз жалақаларына" көбірек ұқсас болған. Алайда, десмостильдінің сүйек құрылысын жүргізілген жақындағы және егжей-тегжейлі талдау олардың сиреналар мен киттер сияқты толыққанды су жануарлары екенін, ал олардың аяқтары құрлықта өз салмағын ұстай алмайтынын көрсетті. Жаңа зерттеулер бұл қорытындыны растайды, себебі десмостильділердің кеуде морфологиясы жартылай су жануарларына қарағанда сиреналар мен қазіргі киттерге көбірек ұқсас. Олардың сүйектерінің тығыздығы төмен болуы Десмостилустың белсенді жүзуге және мүмкін бетте тамақтануға бейімделгенін көрсетеді, ал басқа десмостильділер негізінен баяу жүзген және/немесе теңіз шөптерін жеген.

Тарату

Десмостильдің қазба қалдықтары Тынық мұхитының солтүстік аймағында, Оңтүстік Жапониядан бастап Ресей, Алеут аралдары және Солтүстік Американың Тынық мұхиты жағалауы арқылы Бая Калифорнияның оңтүстік ұшына дейін табылған. Олар ерте олигоценнен кейінгі миоценге дейінгі кезеңді қамтиды.