Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қытайдың Мин әулетінің әйел әншісі және ақыны
Chinese Ming Dynasty female singer and poet
Ван Вэй (; 1597–1647), сондай-ақ оның әдепті есімі Сиувэй, Мин әулетінің соңғы кезеңіндегі қытай Гэцзиі, ақын және саяхатшы болған.
Wáng Wēi (; 1597–1647), also known by her courtesy name Xiūwēi , was a Chinese Gējì, poet, and traveller during the late Ming dynasty.
Өмірбаян
Оның отбасы туралы ештеңе белгісіз, тек ол Янчжоу қаласынан екені мәлім. Жеті жасында Ванның әкесі қайтыс болғаннан кейін, ол жетім қалды. Әкесі қайтыс болғаннан кейін, ол ән-би үйіне түсіп, Геджи ретінде тәлім алды. Оқу барысында сауат ашу және өнер дағдыларын меңгерді. Осы кезеңде ол тағы бір Геджи, Ян Ваньмен достық қарым-қатынас құрды, екеуі бір-бірін «қасиетті әпкелер» деп атады. Ван Вэйдің Ян Вань туралы өлеңдері олардың арасындағы романтикалық сезімдерді көрсетеді. Ван Вэй әскери шенеунік және ғалым Мао Юаньиге үйленгенде, Ян Вань оның кәнізі болды. Ван өзін «сабанмен қапталған даосист» деп атады. Геджи ретінде ол Сучжоу мен Куайджи (қазіргі Шаосин) арасында қайықпен саяхаттайтын. Қайықта көптеген кітаптар болып, сол кездегі белгілі әдебиетшілер, оның ішінде Чжун Син және Цзинлинг поэзия мектебінің негізін қалаушылар Тан Юаньчунь онымен бірге жүретін. Ол сондай-ақ сол кездегі әдебиетшілердің танымал ортасы болған Улиндегі (қазіргі Ханчжоу) Батыс көліне және Хунаньға дейін саяхаттады. Ван Вэйді өлең жазу қабілетінің ерекшелігі үшін «Әйел редактор (女校書)» деп атады. Өмірін өзгертуді қалап, ол буддизмге бет бұрып, қарапайым мақта киім киіп, саяхаттауға кірісті. Саяхаты барысында ол Даби, Сюань, Тяньчжу, Куан және Лу тауларының шыңдарына көтерілді. Саяхаттан кейін ол Улинде қоныстанды. Өмірінің соңына дейін сол жерде тұруды ниеттеніп, қабірін дайындады. Мин әулеті құлағанда, зорлық-зомбылық күшейіп, әлеуметтік тәртіп бұзыла бастағанда, ол буддизмнен бас тартты. Ван Цюньнь Цюньның цензорлық шенеунігіне үйленді. Сюй адалдығымен көзге түскен адам болды, кейін Чжунчжэнь императорымен келіспеушіліктерден кейін лауазымынан алынды. 1644 жылы Мин әулеті құлағаннан кейін, олар оңтүстікке көшіп кетті. Ерлі-зайыптылар бірге өмір сүріп, бірге өлуге ант бергенімен, 1647 жылы Ван аурудан қайтыс болғанда, Сюй оны сағынып, өмір сүрді.
Nothing is known of her family background, other than that she was from Yangzhou. At age seven, when Wang's father died, she was orphaned. After her father died, she entered a song and dance venue was trained as Geji. The training included literacy and artistic skills. During this time she developed a friendship with another Geji, 楊宛, the two calling themselves "sworn sisters". Wang Wei's poetry about Yang Wan indicate they had a romantic relationship. When Wang Wei married the military official and scholar 茅元儀, Yang Wan became his concubine. Wang referred to herself as the "Straw coated Daoist". As a Geji she travelled by skiff between Suzhou and Kuaiji (now Shaoxing). The boat carried many books and she was often accompanied by well known literary figures of the day, including Zhong Xing and Tan Yuanchun, founders of the Jingling school of poetry. She also travelled to West Lake in Wulin (now Hangzhou), a hotspot for literati at the time, and as far as Hunan. Wang Wei was called "Female Editor (女校書)" because of her outstanding poetry writing ability. Wishing to change her life, she turned to Buddhism and started to travel, dressed in a simple cotton robe. During her travels she climbed to the peaks of Mount Dabie, Mount Xuan, Mount Tianzhu, Mount Kuang and Mount Lu. After travelling she settled in Wulin. She intended to spend the rest of her life there and prepared a tomb for her eventual death. As the Ming dynasty began to crumble, leading to widespread violence and a breakdown of social norms, she turned away from Buddhism. Wang married a Censorate official, 許譽卿. Xu was a man of integrity, and was later dismissed from his post after disagreements with the Chongzhen Emperor. The couple were uprooted after Ming fell in 1644, and moved around the south. Although the couple vowed to live and die together, when Wang died of an illness in 1647, Xu lived on to mourn her.
Жазу
Ван - жазушы және саяхат кітаптарының антологиясын құрастырушы. Тина Лу оның еңбектерінде табиғат екінші дәрежелі тақырып болғанын, ал басты назар Ванның саяхатшы ретіндегі өзін-өзі тануын білдіру үшін қолданған "ностальгиялық пейзаж" болғанын айтты. Ол бірнеше жүз саяхат кітабы жазды. Бұл кеш Мин дәуіріндегі саяхат бумын қанағаттандыруға бағытталған коммерциялық жобаның бөлігі болуы мүмкін. Оның бір еңбегі, "Миньшань цзи" (Танымал таулар туралы жазбалар), бірнеше жүз тараудан тұрады. Оның өлеңдері кеш Мин және ерте Цин дәуіріндегі әйел ақындардың "Жонг Сян цы" антологиясында кездеседі. Ванның ши өлеңдері Цин әулетінің комментаторларымен Ли Циньцзяо мен Чжу Шучжэньнің өлеңдерімен салыстырылып, олардың әдемілігі мен тыныштығымен сипатталды.
Wang was a writer and anthologist of travelogues. Tina Lu has argued that nature was only the secondary topic of her work, with the primary focus being a, 'landscape of nostalgia,' that Wang used to express her identity as a traveller. She wrote several hundred travelogues. These may have been part of a commercial venture catering to the late Ming travel boom. One of her works, Ming shan ji (Records of the Famous Mountains), ran to several hundred chapters. Her poetry appears in the anthology of late Ming early Qing female poets Zhong Xiang Ci. Wang's shi poems were described by Qing dynasty commentators as comparable to those of Li Qingzhao and Zhu Shuzhen in their beauty and serenity.
Пайдаланылған әдебиеттер
Видмер, Эллен; Чанг, Канг и Сун, ред. (1997). Қытай империясының соңғы кезеңіндегі әйелдер туралы жазулар. Стэнфорд, Калифорния: Стэнфорд университетінің баспасы. 61-бет, 434-беттегі 71-ескерту. ISBN 978 0 8047 2871 3.
Widmer, Ellen; Chang, Kang i Sun, eds. (1997). Writing women in late imperial China. Stanford, Calif: Stanford University Press. pp. 61, 434n71. ISBN 978 0 8047 2871 3.