Кнайпхоф – Калінінградтың тарихи ауданы, бұрынғы Кёнигсберг қаласының бөлігі. Ортағасырлық қала, собор мен университетке толы арал. Тарихы мен географиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кнайпхоф (Кнайпхоф; Knipawa) – Кенигсбергтің (Калининград) орталық бөлігі болған аудан. Орта ғасырларда ол Кёнигсберг қаласын құраған үш қаланың бірі еді, ал қалғандары – Альтштадт және Лёбенихт. Бұл қала Прегель өзеніндегі сол аттас 10 гектарлық (25 акр) аралда орналасқан және Кенигсберг соборы мен Кенигсберг университетінің алғашқы кампусын қамтыды. Оның аумағы қазір Ресейдің Калининград қаласының Московский ауданының құрамына кіреді.
Kneiphof (Кнайпхоф; Knipawa; ) was a quarter of central Königsberg (Kaliningrad). During the Middle Ages it was one of the three towns that composed the city of Königsberg, the others being Altstadt and Löbenicht. The town was located on a 10 hectare (25 acre) island of the same name in the Pregel River and included Königsberg Cathedral and the original campus of the University of Königsberg. Its territory is now part of the Moskovsky District of Kaliningrad, Russia.
Этимология
Кнейпхофтың ортағасырлық түрлеріне Книпау, Книпаб және Книпабе кірді. Атауы көне прус тілінен шыққан, сулы батпақты жерді немесе сумен жуылған аймақты білдіреді; аралдың солтүстігінде Неу Прегель, оңтүстігінде Прегель өзенінің тармақтары – Алте Прегель (немесе Натангише Прегель) орналасқан. 14 ғасырдың басында арал неміс тілінде Вогцвердер (Вогттың аймағы) деп аталды, себебі оны Тевтон орденінің вогты пайдаланған. 1333 жылы қала мәртебесі берілді, бірақ неміс қала тұрғындары оның орнына 1327 жылғы жарғыда қолданылған прус атауын таңдады. Кнейпхофтың елтаңбасында көк киімді қол судан көтеріліп, тәж ұстап тұрған, ал жасыл фонның екі жағында екі алтын аңшы мүйізі бейнеленген. Аралмен бірге Кнейпхоф қаласы Натангиядағы Фрейхетен Ворштадт және Хаберберг ауылына да билік жүргізді. Хаберберг пен Альтер-Гартен Кнейпхофқа Ұлы магистр Альберт тарапынан Атты әскер соғысы кезінде көрсетілген қызметтері үшін сыйға берілді. Кнейпхофтың қоймалары Вордере Ворштадтта салынды. Кнейпхофтың бақылауындағы басқа да жерлерге Шенфлисс ауылы, Прегель бойындағы Фишхоф және Анкер иеліктері, Розенау және Оттенхагенге жақын Генслактағы плитка фабрикасы кірді. Кнейпхофты Альтштадтқа байланыстырған көпірлер: Креймербрюкке (1286 жылы салынған), Домбрюкке (шамамен 1330 жылы салынған, 1379 жылы қираған) және Шмидбрюкке (1379 жылы салынған). Хонигбрюк (1542 жылы салынған) Кнейпхофты Ломсемен байланыстырды, ал қала Грюне Брюк (1322 жылы салынған) және Кеттельбрюк (1377 жылы салынған) арқылы Ворштадтпен байланысты. Ханза одағының мүшесі ретінде Кнейпхоф 1367 жылы Дания королі Вальдемар IV-ке қарсы Кёльн конфедерациясына қатысты.
Medieval variations of Kneiphof included Knipaw, Knipab, and Knypabe. The name was of Old Prussian origin, referring to a swampy land or area flushed by water; the island was bounded to the north by the Neue Pregel and to the south by the Alte Pregel (or Natangische Pregel), branches of the Pregel River. At the start of the 14th century the island was known in German as Vogtswerder (Vogt's ait), because it was used by a vogt of the Teutonic Knights. was encouraged in 1333, but the German townspeople instead used the Prussian name used in the 1327 charter. Kneiphof's coat of arms depicted a blue clad arm extending from waves and holding a crown, flanked by two golden hunting horns in a green field. Along with the island, the town of Kneiphof also had jurisdiction over the Freiheiten Vorstadt and village Haberberg in Natangia. Haberberg and Alter Garten were granted to Kneiphof by Grand Master Albert for services rendered during the Horsemen's War. Kneiphof's warehouses were built in Vordere Vorstadt. Other places controlled by Kneiphof included the village Schönfliess, the estates Fischhof and Anker along the Pregel, Rosenau, and the tile factory in Genslack near Ottenhagen. Bridges connecting Kneiphof to Altstadt were the Krämerbrücke (built 1286), the Dombrücke (built ca. 1330, destroyed 1379), and the Schmiedebrücke (built 1379). The Honigbrücke (built 1542) connected Kneiphof to Lomse, while the town was connected with Vorstadt by the Grüne Brücke (built 1322) and the Köttelbrücke (built 1377). As a member of the Hanseatic League, Kneiphof took part in the Confederation of Cologne against King Valdemar IV of Denmark in 1367.
Он үш жылдық соғыс
1440 жылдың ақпан айында Альтштадт пен Кнайпхоф өкілдері Эльблагтағы жиынға қатысты, онда Пруссия Конфедерациясын құру туралы шешім қабылданды. Екеуі де 1440 жылдың наурыз айында Конфедерацияның негізін қалаушы мүшелері болды, ал Лёбенихт болған жоқ. 1454 жылы Конфедерация Польша королі Казимир IV Ягеллоннан аймақты Польша Корольдігіне қосуды өтінді, король келісіп, Краковта қосылу туралы актіге қол қойды. Содан кейін қалалар Тевтон орденіне қарсы көтеріліс жасады және келесі Он үш жылдық соғыстың басында Польша королін заңды билеуші деп мойындады. Кенигсбергтегі көтеріліске саудагерлер тобы қолдау көрсетті, оны Альтштадт бургомистрі Андреас Брунау басқарды. Брунау Данциг (Гданьск) мысалына сүйене отырып, Кенигсбергті Польша құрамындағы Самландты бақылайтын дербес қалаға айналдыруды үміттенеді. 19 маусымда Кнайпхоф бургомистрі Юрген Лангербейн Стральзундтан Польша канцлері Ян Таска Коньепольскиге адалдық серт берді. 1455 жылдың 24 наурызында Брунау қолөнершілер мен жұмысшылардың спонтанды қарсылығына байланысты Альтштадт пен Лёбенихттің қолдауын жоғалтты, көтерілісшілер Кнайпхофқа шегінді. Кнайпхофтағы жұмысшылар Брунаудың көтерілісшілерін жеңе алмады. 300 жылқы әкелген ескі прус еркіндік иелерінің қолдауымен Комтур Генрих Рёсс фон Плауэн 15 сәуірде қалаға жақындады, ал Альтштадт пен Лёбенихт келесі күндері оған құрмет көрсетті. 13 сәуірде Плауэн Хабербергтен Кнайпхофқа сәтті шабуыл жасамады, содан кейін 18-19 сәуірде Кнайпхоф пен Альтштадт арасында шешілмейтін шайқастар болды. Данцигтен Кнайпхофқа көмекке тоғыз кеме келгеннен кейін Плауэннің күштері екі көпірді басып алып, оларды қосымша күштердің келуін болдырмау үшін блокхаустармен қорғады. Тағы он бес кеме келген кезде данцигерлер бір көпірді қайтарып алды, бірақ екінші көпірді алуға тырысқанда ауыр шығынға ұшырады және төрт күндік шайқастан кейін шегінді. Плауэн Кнайпхофтан жасалған шабуылдарға қарсы тұрды және оның күштері үнемі өсіп отырды; Ливонияның Ландмейстері 500 әскер берді, ал Дания королі Кристиан I кеме жіберді. Кнайпхофтағы көтерілісшілер 14 шілдеде аштықтан Плауэнге бас иді, сарбаздар мен тұрғындарға кешірім жарияланды. Кнайпхоф Плауэн мен Тевтон орденіне сенімсіздікпен қарады, бірақ поляктардың көмегі болмауына наразы болды. Кнайпхоф Тевтон орденіне қарсы Данцигпен құпия келісімдер жасауын жалғастырды, бұл Плауэнды қалалық кеңестің барлығын және он бір бургомистрді ауыстыруға мәжбүр етті. 1455 жылы Плауэн Кнайпхофтың қала құқығын қайта бекітті. Соғыс 1466 жылы бейбіт келісіммен аяқталды, оған сәйкес қала Тевтон орденінің билігіндегі Польшаның бір бөлігі болды.
In February 1440, representatives of both Altstadt and Kneiphof took part in a convention in Elbląg, at which a decision was made to establish the Prussian Confederation. Both were founding members of the Confederation in March 1440, while Löbenicht was not. In 1454, the Confederation asked Polish King Casimir IV Jagiellon to incorporate the region into the Kingdom of Poland, to which the King agreed and signed the act of incorporation in Kraków, and the towns rebelled against the Teutonic Knights at the beginning of the subsequent Thirteen Years' War and recognized the Polish King as rightful ruler. The rebellion in Königsberg was supported by the merchant class and led by Altstadt's Bürgermeister, Andreas Brunau. Based upon the example of Danzig (Gdańsk), Brunau hoped to turn Königsberg into an autonomous city within Poland with control over all Samland. On 19 June Kneiphof's Bürgermeister, Jürgen Langerbein of Stralsund, paid fealty to the Polish chancellor, Jan Taszka Koniecpolski. Brunau lost the support of Altstadt and Löbenicht on 24 March 1455 due to spontaneous opposition from craftsmen and workers, with the rebels retreating to Kneiphof. The workers in Kneiphof were too weak to defeat Brunau's rebels. Komtur Heinrich Reuß von Plauen, supported by Old Prussian freemen bringing 300 horses, approached the city on 15 April, with Altstadt and Löbenicht paying homage in the following days. Plauen led an unsuccessful attack on Kneiphof from Haberberg on 13 April, followed by indecisive fighting between Kneiphof and Altstadt from 18 to 19 April. After nine ships from Danzig arrived to aid Kneiphof, Plauen's forces took two bridges and protected them with blockhouses to prevent further reinforcements. When another fifteen ships arrived the Danzigers were able to recapture one bridge, but took heavy losses trying for the second and retreated after four days of fighting. Plauen resisted sorties from Kneiphof and his forces steadily grew in number; the Landmeister of Livonia provided 500 troops and King Christian I of Denmark sent a ship. The rebels in Kneiphof surrendered out of hunger to Plauen on 14 July, with soldiers and citizenry receiving amnesty. Kneiphof remained distrustful of Plauen and the Teutonic Knights, but resented the lack of Polish assistance. Kneiphof continued to conspire with Danzig against the Knights, leading Plauen to replace the entire town council and eleven burghers. In 1455 Plauen reaffirmed Kneiphof's town rights. The war ended in 1466 with a peace treaty, according to which the town became a part of Poland as a fief held by the Teutonic Knights.
Қазіргі заман
Кнейпхоф 1525 жылы Тевтон орденінің пруссиялық тармағы секуляризацияланғанда Пруссия герцогтығының құрамына кірді және Польшаның вассалдығында қалды. Кенигсберг университеті, Альбертина, 1544 жылы собордың шығысында құрылды. 1861 жылы оның орнына Альтштадттың солтүстігіндегі Парадеплацта жаңа кампус – Нойе Университет ашылды. Кнейпхоф 1701 жылы Пруссия Корольдігінің құрамына енді. Сол жылы үш қала Burgfreiheit-тің Фридрихштадт деген төртінші қала құруға жасаған әрекеттеріне қарсылық көрсетті. 13 маусымдағы 1724 жылғы Ратуслихе Регламенті бойынша Пруссия королі Фридрих Вильгельм I Альтштадт, Лёбенихт, Кнейпхоф және оларға қарасты қала маңындағы аудандарды біріктіріп, Кенигсберг қаласын құрды. Кенигсберг қамалы мен оның маңындағы аудандар Пруссия реформалары кезінде 1808 жылғы 19 қарашадағы Стайннің Штедтеорденіне дейін жеке болды.
Kneiphof became part of the Duchy of Prussia when the Teutonic Order's Prussian branch was secularized in 1525, and remained a fief of Poland. The University of Königsberg, the Albertina, was founded just east of the cathedral in 1544. A new campus, the Neue Universität at the Paradeplatz north of Altstadt, was dedicated in 1861 as its replacement. Kneiphof became part of the Kingdom of Prussia in 1701. In the same year the three towns resisted the efforts of Burgfreiheit to form a proposed fourth town, Friedrichsstadt. By the Rathäusliche Reglement of 13 June 1724, King Frederick William I of Prussia merged Altstadt, Löbenicht, Kneiphof, and their respective suburbs into the united city of Königsberg. Königsberg Castle and its suburbs remained separate until the Städteordnung of Stein on 19 November 1808 during the era of Prussian reforms.
Калининград
Кнейпхоф 1944 жылы Екінші дүниежүзілік соғыста Кенигсбергті бомбалаудан қирады. 1945 жылы Кеңес Одағы басып алған Кенигсберг 1946 жылы Калининград деп аталды. Бұрынғы Кнейпхофтың ғимараттарынан алынған материалдар Ленинград сияқты қалаларды қайта жарақтандыруға пайдаланылды. 1970 жылдары аралда көптеген мүсіндермен саябақ құру жұмыстары басталды. 1990 жылдары соборды қайта жаңартуға кірісті. Бұрынғы Кнейпхоф қазір философ Иммануил Канттың құрметіне Кант аралы (остров Иммануила Канта) деп аталады.
Kneiphof was devastated by the 1944 bombing of Königsberg in World War II. Conquered by the Soviet Union in 1945, Königsberg was renamed to Kaliningrad in 1946. Material from former Kneiphof's buildings was used for the reconstruction of cities such as Leningrad. In the 1970s the island began to be converted into a park with numerous sculptures. Reconstruction of the cathedral commenced in the 1990s. Former Kneiphof is now known as Kant Island (остров Иммануила Канта), in honor of the philosopher Immanuel Kant.
Орналасқан жерлер
Кенигсберг соборы арал қаласынан биікке көтерілді. Кнейпхоф қала үйі 1724 жылдан 1927 жылға дейін Кенигсбергтің қала әкімшілігі орналасқан орын болды, содан кейін әкімшілік Штадтаусқа көшті. Аралдағы орта мектеп, Кнейпхоф гимназиясы собордың солтүстігінде орналасқан, кейіннен ол біріктірілген Альтштадт-Кнейпхоф қалалық гимназиясына үй иесі болды. Кенигсбергтің қалалық кітапханасы мен архиві университеттің алғашқы кампусында орналасқан. Кнейпхофский Ланггазе қаладағы ең жұмбақ көшелердің бірі болды. 20-шы ғасырда осы көшеде орналасқан банктер: Дрезднер Банкі, Коммерцбанк, Остпрус провинциясының Ландесбанк, Штадтспаркасса және Сауда және өнеркәсіпке арналған Остбанк.
Königsberg Cathedral rose high above the island town. Kneiphof Town Hall served as city hall for all of Königsberg from 1724 until 1927, when the administration moved to the Stadthaus. The island's secondary school, Kneiphof Gymnasium, was located north of the cathedral and later hosted the combined Stadtgymnasium Altstadt Kneiphof. Königsberg's municipal library and archive were located in the original campus of the university. Kneiphöfische Langgasse was one of the busiest thoroughfares in the city. Banks with locations along the street in the 20th century included Dresdner Bank, Commerzbank, Landesbank der Provinz Ostpreußen, Stadtsparkasse, and Ostbank für Handel und Gewerbe.